Atos 25
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Ye Fesitu u tunumɑ Sesɑreɔ u kɑ sɔmburu suɑ, yen sɔ̃ɔ nnɛse u Yerusɑlɛmu dɑ.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Miyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bɑ Pɔlu durum mɑni, bɑ mɑɑ Fesitu suuru kɑnɑ
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 u kɑ Pɔlu nɑ Yerusɑlɛmuɔ, domi bɑ ɡɔ̃ru doke bu nùn ɡo swɑɑɔ.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Fesitu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Pɔlu wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ Sesɑreɔ, nɛn tii nɑ ǹ mɑɑ tɛɛmɔ n kɑ wurɑ mi.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Yen sɔ̃, i de su dɑ mi kɑ bɛɛn wiruɡibu ɡɑbu sɑnnu kpɑ bu ɡere torɑ te u kuɑ.
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Fesitu kun sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ ǹ kun mɛ sɔ̃ɔ wɔkuru kere ben mi, u kɑ wurɑ Sesɑreɔ. Ye u turɑ mi, sisiru u dɑ u sinɑ siri yerɔ mɑ u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ win wuswɑɑɔ.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ye Pɔlu u tunumɑ, Yuu be bɑ nɑ Yerusɑlɛmun di bɑ nùn suunu bure mɑ bɑ nùn kɔ̃sɑn tɑɑrɛ mɑnimɔ yèn seedɑ bɑ ǹ mɔ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Adɑmɑ Pɔlu u kɑ tii yinɑ u nɛɛ, nɑ ǹ Yuubɑn woodɑ torɑri, ǹ kun mɛ sɑ̃ɑ yeru, ǹ kun mɛ Romun tem yɛ̃ro.
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Fesitu wi, u kĩ u n bɛɛrɛ mɔ Yuubɑn mi, yerɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kĩ ɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bu nun siri ɡɑri yin sɔ̃ nɛn wuswɑɑɔ?
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Pɔlu nɛɛ, ɑɑwo. Tem yɛ̃ron woodɑn siri yerɔwɑ nɑ yɔ̃, miyɑ n weenɛ bu mɑn siri. Nɑ ǹ Yuubɑ torɑri nɡe mɛ wunɛn tii ɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Nɑ̀ n woodɑ sɑrɑ, ǹ kun mɛ nɑ̀ n ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, nɑ ǹ yinɑmɔ bu mɑn ɡo. Adɑmɑ mɛm mɛ bɑ mɑn mɑnimɔ sɔɔ, ɡem mù kun wɑ̃ɑ, ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u mɑn bu nɔmu sɔndiɑ. Yen sɔ̃, tɛ̃ nɑ kɑ nɛn siribu dɔɔwɑ tem yɛ̃ron mi.
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Ye Fesitu u kɑ wiɡibu wesiɑnɑ u kpɑ, u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yèn sɔ̃ ɑ wunɛn siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, win miyɑ kɑɑ dɑ.
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ win sesu Berenisi bɑ Sesɑre dɑ bu kɑ Fesitu tɔbiri.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Ye bɑ sɔ̃ɔ yiru mɔ̀ mi, Fesitu u sinɑ boko wi Pɔlun ɡɑri sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ wuu mi, wi Felisi u deri.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Sɑnɑm mɛ nɑ Yerusɑlɛmu dɑ, Yuubɑn yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɑn win torɑnu tubusiɑ. Mɑ bɑ mɑn bikiɑ n nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu ɡo.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Adɑmɑ nɑ bu sɔ̃ɔwɑ Romuɡibu bɑ ku rɑ de bu ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ bɑ yɛ̃ro siri. Bɑ rɑ dewɑ wi kɑ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bu ɡɑri ko nɔɔ kɑ nɔɔ.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Sɑnɑm mɛ be kpuro bɑ nɑ wuu mi, nɑ ǹ dirirɑ, ɑdɑmɑ yen sisirɑ nɑ bu sokusiɑ siri yerɔ, mɑ nɑ mɑɑ woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bɑ seewɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nùn ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunun tɑɑrɛ wɛ̃ ni nɑ rɑɑ tɑmɑɑ.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Ben tiin sɑ̃ɑrun ɡɑriyɑ bɑ kɑ nùn sikirinɑmɔ, kɑ mɑɑ durɔ ɡoon ɡɑri wi bɑ sokumɔ Yesu wi u ɡu. Adɑmɑ Pɔlu u ɡerumɔ kɑm kɑm durɔ wi, u wɑsi.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Nɑ biti kuɑ ɑmɔnɑ kon ɡɑri yin bweseru sirisinɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ Pɔlu bikiɑ ù n kĩ bu nùn ɡɑri yin siribu kuɑ Yerusɑlɛmuɔ.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Adɑmɑ u win siribu tem yɛ̃ro nɔmɑ sɔndiɑ. Yerɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu kpɑm nùn doke pirisɔm sɔɔ sere n kɑ nùn dɑɑsiɑ mi.
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Aɡiripɑ u Fesitu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn tii nɑ kĩ n durɔ win nɔɔn ɡɑri nɔ.
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Yen sɔ̃nɑ sisiru Aɡiripɑ kɑ Berenisi bɑ tunumɑ siri yerɔ kɑ bɛɛrɛ bɑkɑ, mɑ tɑbu sinɑmbu kɑ wuun wiruɡibu bɑ bu swĩi. Mɑ Fesitu u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Fesitu nɛɛ, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ bɛɛ kpuro be i wɑ̃ɑ mi kɑ bɛsɛ sɑnnu, durɔ wi wee, wìn ɡɑri Yuubɑ kpuro bɑ kɑ nɑ nɛn mi, be bɑ wɑ̃ɑ wuu mi kɑ be bɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ. Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, n ǹ weenɛ u n mɑɑ wɑ̃ɑ.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Nɛn tii nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ wi sɔɔ, ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ. Adɑmɑ yèn sɔ̃ win tii u win siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, nɑ ɡɔ̃ru doke n nùn dɑɑsiɑ win mi.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Kɑ mɛ, nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ ni kon nɛnusi win ɡɑri sɔɔ n kɑ nɛn yinni tireru kuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ kɑ nùn nɑ bɛɛ kpuron wuswɑɑɔ, n mɑm nɛɛre wunɛ sinɑ boko Aɡiripɑ, i kɑ win ɡɑri wɛ̃ɛri kpɑ n kɑ wɑ ye kon yore.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Domi n ǹ mɑn dee dee sɑ̃ɑwɛ n kɑ pirisɔm ɡoo mɔrisiɑ kpɑ nɑ kun ɡeruɑ mbɑn sɔ̃nɑ.
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.