Atos 25

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ye Fesitu u tunumɑ Sesɑreɔ u kɑ sɔmburu suɑ, yen sɔ̃ɔ nnɛse u Yerusɑlɛmu dɑ.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Miyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bɑ Pɔlu durum mɑni, bɑ mɑɑ Fesitu suuru kɑnɑ
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 u kɑ Pɔlu nɑ Yerusɑlɛmuɔ, domi bɑ ɡɔ̃ru doke bu nùn ɡo swɑɑɔ.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Fesitu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Pɔlu wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ Sesɑreɔ, nɛn tii nɑ ǹ mɑɑ tɛɛmɔ n kɑ wurɑ mi.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Yen sɔ̃, i de su dɑ mi kɑ bɛɛn wiruɡibu ɡɑbu sɑnnu kpɑ bu ɡere torɑ te u kuɑ.
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fesitu kun sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ ǹ kun mɛ sɔ̃ɔ wɔkuru kere ben mi, u kɑ wurɑ Sesɑreɔ. Ye u turɑ mi, sisiru u dɑ u sinɑ siri yerɔ mɑ u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ win wuswɑɑɔ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ye Pɔlu u tunumɑ, Yuu be bɑ nɑ Yerusɑlɛmun di bɑ nùn suunu bure mɑ bɑ nùn kɔ̃sɑn tɑɑrɛ mɑnimɔ yèn seedɑ bɑ ǹ mɔ.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Adɑmɑ Pɔlu u kɑ tii yinɑ u nɛɛ, nɑ ǹ Yuubɑn woodɑ torɑri, ǹ kun mɛ sɑ̃ɑ yeru, ǹ kun mɛ Romun tem yɛ̃ro.
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fesitu wi, u kĩ u n bɛɛrɛ mɔ Yuubɑn mi, yerɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kĩ ɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bu nun siri ɡɑri yin sɔ̃ nɛn wuswɑɑɔ?
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pɔlu nɛɛ, ɑɑwo. Tem yɛ̃ron woodɑn siri yerɔwɑ nɑ yɔ̃, miyɑ n weenɛ bu mɑn siri. Nɑ ǹ Yuubɑ torɑri nɡe mɛ wunɛn tii ɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Nɑ̀ n woodɑ sɑrɑ, ǹ kun mɛ nɑ̀ n ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, nɑ ǹ yinɑmɔ bu mɑn ɡo. Adɑmɑ mɛm mɛ bɑ mɑn mɑnimɔ sɔɔ, ɡem mù kun wɑ̃ɑ, ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u mɑn bu nɔmu sɔndiɑ. Yen sɔ̃, tɛ̃ nɑ kɑ nɛn siribu dɔɔwɑ tem yɛ̃ron mi.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Ye Fesitu u kɑ wiɡibu wesiɑnɑ u kpɑ, u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yèn sɔ̃ ɑ wunɛn siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, win miyɑ kɑɑ dɑ.
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ win sesu Berenisi bɑ Sesɑre dɑ bu kɑ Fesitu tɔbiri.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Ye bɑ sɔ̃ɔ yiru mɔ̀ mi, Fesitu u sinɑ boko wi Pɔlun ɡɑri sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ wuu mi, wi Felisi u deri.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Sɑnɑm mɛ nɑ Yerusɑlɛmu dɑ, Yuubɑn yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɑn win torɑnu tubusiɑ. Mɑ bɑ mɑn bikiɑ n nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu ɡo.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Adɑmɑ nɑ bu sɔ̃ɔwɑ Romuɡibu bɑ ku rɑ de bu ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ bɑ yɛ̃ro siri. Bɑ rɑ dewɑ wi kɑ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bu ɡɑri ko nɔɔ kɑ nɔɔ.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Sɑnɑm mɛ be kpuro bɑ nɑ wuu mi, nɑ ǹ dirirɑ, ɑdɑmɑ yen sisirɑ nɑ bu sokusiɑ siri yerɔ, mɑ nɑ mɑɑ woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bɑ seewɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nùn ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunun tɑɑrɛ wɛ̃ ni nɑ rɑɑ tɑmɑɑ.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ben tiin sɑ̃ɑrun ɡɑriyɑ bɑ kɑ nùn sikirinɑmɔ, kɑ mɑɑ durɔ ɡoon ɡɑri wi bɑ sokumɔ Yesu wi u ɡu. Adɑmɑ Pɔlu u ɡerumɔ kɑm kɑm durɔ wi, u wɑsi.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Nɑ biti kuɑ ɑmɔnɑ kon ɡɑri yin bweseru sirisinɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ Pɔlu bikiɑ ù n kĩ bu nùn ɡɑri yin siribu kuɑ Yerusɑlɛmuɔ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Adɑmɑ u win siribu tem yɛ̃ro nɔmɑ sɔndiɑ. Yerɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu kpɑm nùn doke pirisɔm sɔɔ sere n kɑ nùn dɑɑsiɑ mi.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Aɡiripɑ u Fesitu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn tii nɑ kĩ n durɔ win nɔɔn ɡɑri nɔ.
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Yen sɔ̃nɑ sisiru Aɡiripɑ kɑ Berenisi bɑ tunumɑ siri yerɔ kɑ bɛɛrɛ bɑkɑ, mɑ tɑbu sinɑmbu kɑ wuun wiruɡibu bɑ bu swĩi. Mɑ Fesitu u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Fesitu nɛɛ, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ bɛɛ kpuro be i wɑ̃ɑ mi kɑ bɛsɛ sɑnnu, durɔ wi wee, wìn ɡɑri Yuubɑ kpuro bɑ kɑ nɑ nɛn mi, be bɑ wɑ̃ɑ wuu mi kɑ be bɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ. Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, n ǹ weenɛ u n mɑɑ wɑ̃ɑ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Nɛn tii nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ wi sɔɔ, ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ. Adɑmɑ yèn sɔ̃ win tii u win siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, nɑ ɡɔ̃ru doke n nùn dɑɑsiɑ win mi.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Kɑ mɛ, nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ ni kon nɛnusi win ɡɑri sɔɔ n kɑ nɛn yinni tireru kuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ kɑ nùn nɑ bɛɛ kpuron wuswɑɑɔ, n mɑm nɛɛre wunɛ sinɑ boko Aɡiripɑ, i kɑ win ɡɑri wɛ̃ɛri kpɑ n kɑ wɑ ye kon yore.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Domi n ǹ mɑn dee dee sɑ̃ɑwɛ n kɑ pirisɔm ɡoo mɔrisiɑ kpɑ nɑ kun ɡeruɑ mbɑn sɔ̃nɑ.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.