Atos 25

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ye Fesitu u tunumɑ Sesɑreɔ u kɑ sɔmburu suɑ, yen sɔ̃ɔ nnɛse u Yerusɑlɛmu dɑ.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Miyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bɑ Pɔlu durum mɑni, bɑ mɑɑ Fesitu suuru kɑnɑ
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 u kɑ Pɔlu nɑ Yerusɑlɛmuɔ, domi bɑ ɡɔ̃ru doke bu nùn ɡo swɑɑɔ.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Fesitu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Pɔlu wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ Sesɑreɔ, nɛn tii nɑ ǹ mɑɑ tɛɛmɔ n kɑ wurɑ mi.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Yen sɔ̃, i de su dɑ mi kɑ bɛɛn wiruɡibu ɡɑbu sɑnnu kpɑ bu ɡere torɑ te u kuɑ.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Fesitu kun sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ ǹ kun mɛ sɔ̃ɔ wɔkuru kere ben mi, u kɑ wurɑ Sesɑreɔ. Ye u turɑ mi, sisiru u dɑ u sinɑ siri yerɔ mɑ u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ win wuswɑɑɔ.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Ye Pɔlu u tunumɑ, Yuu be bɑ nɑ Yerusɑlɛmun di bɑ nùn suunu bure mɑ bɑ nùn kɔ̃sɑn tɑɑrɛ mɑnimɔ yèn seedɑ bɑ ǹ mɔ.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Adɑmɑ Pɔlu u kɑ tii yinɑ u nɛɛ, nɑ ǹ Yuubɑn woodɑ torɑri, ǹ kun mɛ sɑ̃ɑ yeru, ǹ kun mɛ Romun tem yɛ̃ro.
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Fesitu wi, u kĩ u n bɛɛrɛ mɔ Yuubɑn mi, yerɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kĩ ɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bu nun siri ɡɑri yin sɔ̃ nɛn wuswɑɑɔ?
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Pɔlu nɛɛ, ɑɑwo. Tem yɛ̃ron woodɑn siri yerɔwɑ nɑ yɔ̃, miyɑ n weenɛ bu mɑn siri. Nɑ ǹ Yuubɑ torɑri nɡe mɛ wunɛn tii ɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Nɑ̀ n woodɑ sɑrɑ, ǹ kun mɛ nɑ̀ n ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, nɑ ǹ yinɑmɔ bu mɑn ɡo. Adɑmɑ mɛm mɛ bɑ mɑn mɑnimɔ sɔɔ, ɡem mù kun wɑ̃ɑ, ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u mɑn bu nɔmu sɔndiɑ. Yen sɔ̃, tɛ̃ nɑ kɑ nɛn siribu dɔɔwɑ tem yɛ̃ron mi.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ye Fesitu u kɑ wiɡibu wesiɑnɑ u kpɑ, u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yèn sɔ̃ ɑ wunɛn siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, win miyɑ kɑɑ dɑ.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ win sesu Berenisi bɑ Sesɑre dɑ bu kɑ Fesitu tɔbiri.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Ye bɑ sɔ̃ɔ yiru mɔ̀ mi, Fesitu u sinɑ boko wi Pɔlun ɡɑri sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ wuu mi, wi Felisi u deri.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Sɑnɑm mɛ nɑ Yerusɑlɛmu dɑ, Yuubɑn yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɑn win torɑnu tubusiɑ. Mɑ bɑ mɑn bikiɑ n nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu ɡo.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Adɑmɑ nɑ bu sɔ̃ɔwɑ Romuɡibu bɑ ku rɑ de bu ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ bɑ yɛ̃ro siri. Bɑ rɑ dewɑ wi kɑ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bu ɡɑri ko nɔɔ kɑ nɔɔ.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Sɑnɑm mɛ be kpuro bɑ nɑ wuu mi, nɑ ǹ dirirɑ, ɑdɑmɑ yen sisirɑ nɑ bu sokusiɑ siri yerɔ, mɑ nɑ mɑɑ woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bɑ seewɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nùn ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunun tɑɑrɛ wɛ̃ ni nɑ rɑɑ tɑmɑɑ.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Ben tiin sɑ̃ɑrun ɡɑriyɑ bɑ kɑ nùn sikirinɑmɔ, kɑ mɑɑ durɔ ɡoon ɡɑri wi bɑ sokumɔ Yesu wi u ɡu. Adɑmɑ Pɔlu u ɡerumɔ kɑm kɑm durɔ wi, u wɑsi.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Nɑ biti kuɑ ɑmɔnɑ kon ɡɑri yin bweseru sirisinɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ Pɔlu bikiɑ ù n kĩ bu nùn ɡɑri yin siribu kuɑ Yerusɑlɛmuɔ.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Adɑmɑ u win siribu tem yɛ̃ro nɔmɑ sɔndiɑ. Yerɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu kpɑm nùn doke pirisɔm sɔɔ sere n kɑ nùn dɑɑsiɑ mi.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Aɡiripɑ u Fesitu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn tii nɑ kĩ n durɔ win nɔɔn ɡɑri nɔ.
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Yen sɔ̃nɑ sisiru Aɡiripɑ kɑ Berenisi bɑ tunumɑ siri yerɔ kɑ bɛɛrɛ bɑkɑ, mɑ tɑbu sinɑmbu kɑ wuun wiruɡibu bɑ bu swĩi. Mɑ Fesitu u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Fesitu nɛɛ, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ bɛɛ kpuro be i wɑ̃ɑ mi kɑ bɛsɛ sɑnnu, durɔ wi wee, wìn ɡɑri Yuubɑ kpuro bɑ kɑ nɑ nɛn mi, be bɑ wɑ̃ɑ wuu mi kɑ be bɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ. Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, n ǹ weenɛ u n mɑɑ wɑ̃ɑ.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Nɛn tii nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ wi sɔɔ, ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ. Adɑmɑ yèn sɔ̃ win tii u win siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, nɑ ɡɔ̃ru doke n nùn dɑɑsiɑ win mi.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Kɑ mɛ, nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ ni kon nɛnusi win ɡɑri sɔɔ n kɑ nɛn yinni tireru kuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ kɑ nùn nɑ bɛɛ kpuron wuswɑɑɔ, n mɑm nɛɛre wunɛ sinɑ boko Aɡiripɑ, i kɑ win ɡɑri wɛ̃ɛri kpɑ n kɑ wɑ ye kon yore.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Domi n ǹ mɑn dee dee sɑ̃ɑwɛ n kɑ pirisɔm ɡoo mɔrisiɑ kpɑ nɑ kun ɡeruɑ mbɑn sɔ̃nɑ.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.