Atos 25
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Ye Fesitu u tunumɑ Sesɑreɔ u kɑ sɔmburu suɑ, yen sɔ̃ɔ nnɛse u Yerusɑlɛmu dɑ.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Miyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bɑ Pɔlu durum mɑni, bɑ mɑɑ Fesitu suuru kɑnɑ
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 u kɑ Pɔlu nɑ Yerusɑlɛmuɔ, domi bɑ ɡɔ̃ru doke bu nùn ɡo swɑɑɔ.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Fesitu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Pɔlu wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ Sesɑreɔ, nɛn tii nɑ ǹ mɑɑ tɛɛmɔ n kɑ wurɑ mi.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Yen sɔ̃, i de su dɑ mi kɑ bɛɛn wiruɡibu ɡɑbu sɑnnu kpɑ bu ɡere torɑ te u kuɑ.
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Fesitu kun sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ ǹ kun mɛ sɔ̃ɔ wɔkuru kere ben mi, u kɑ wurɑ Sesɑreɔ. Ye u turɑ mi, sisiru u dɑ u sinɑ siri yerɔ mɑ u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ win wuswɑɑɔ.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Ye Pɔlu u tunumɑ, Yuu be bɑ nɑ Yerusɑlɛmun di bɑ nùn suunu bure mɑ bɑ nùn kɔ̃sɑn tɑɑrɛ mɑnimɔ yèn seedɑ bɑ ǹ mɔ.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Adɑmɑ Pɔlu u kɑ tii yinɑ u nɛɛ, nɑ ǹ Yuubɑn woodɑ torɑri, ǹ kun mɛ sɑ̃ɑ yeru, ǹ kun mɛ Romun tem yɛ̃ro.
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fesitu wi, u kĩ u n bɛɛrɛ mɔ Yuubɑn mi, yerɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kĩ ɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bu nun siri ɡɑri yin sɔ̃ nɛn wuswɑɑɔ?
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Pɔlu nɛɛ, ɑɑwo. Tem yɛ̃ron woodɑn siri yerɔwɑ nɑ yɔ̃, miyɑ n weenɛ bu mɑn siri. Nɑ ǹ Yuubɑ torɑri nɡe mɛ wunɛn tii ɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Nɑ̀ n woodɑ sɑrɑ, ǹ kun mɛ nɑ̀ n ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, nɑ ǹ yinɑmɔ bu mɑn ɡo. Adɑmɑ mɛm mɛ bɑ mɑn mɑnimɔ sɔɔ, ɡem mù kun wɑ̃ɑ, ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u mɑn bu nɔmu sɔndiɑ. Yen sɔ̃, tɛ̃ nɑ kɑ nɛn siribu dɔɔwɑ tem yɛ̃ron mi.
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ye Fesitu u kɑ wiɡibu wesiɑnɑ u kpɑ, u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yèn sɔ̃ ɑ wunɛn siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, win miyɑ kɑɑ dɑ.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ win sesu Berenisi bɑ Sesɑre dɑ bu kɑ Fesitu tɔbiri.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Ye bɑ sɔ̃ɔ yiru mɔ̀ mi, Fesitu u sinɑ boko wi Pɔlun ɡɑri sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ wuu mi, wi Felisi u deri.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Sɑnɑm mɛ nɑ Yerusɑlɛmu dɑ, Yuubɑn yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɑn win torɑnu tubusiɑ. Mɑ bɑ mɑn bikiɑ n nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu ɡo.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Adɑmɑ nɑ bu sɔ̃ɔwɑ Romuɡibu bɑ ku rɑ de bu ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ bɑ yɛ̃ro siri. Bɑ rɑ dewɑ wi kɑ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bu ɡɑri ko nɔɔ kɑ nɔɔ.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Sɑnɑm mɛ be kpuro bɑ nɑ wuu mi, nɑ ǹ dirirɑ, ɑdɑmɑ yen sisirɑ nɑ bu sokusiɑ siri yerɔ, mɑ nɑ mɑɑ woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bɑ seewɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nùn ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunun tɑɑrɛ wɛ̃ ni nɑ rɑɑ tɑmɑɑ.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Ben tiin sɑ̃ɑrun ɡɑriyɑ bɑ kɑ nùn sikirinɑmɔ, kɑ mɑɑ durɔ ɡoon ɡɑri wi bɑ sokumɔ Yesu wi u ɡu. Adɑmɑ Pɔlu u ɡerumɔ kɑm kɑm durɔ wi, u wɑsi.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Nɑ biti kuɑ ɑmɔnɑ kon ɡɑri yin bweseru sirisinɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ Pɔlu bikiɑ ù n kĩ bu nùn ɡɑri yin siribu kuɑ Yerusɑlɛmuɔ.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Adɑmɑ u win siribu tem yɛ̃ro nɔmɑ sɔndiɑ. Yerɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu kpɑm nùn doke pirisɔm sɔɔ sere n kɑ nùn dɑɑsiɑ mi.
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Aɡiripɑ u Fesitu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn tii nɑ kĩ n durɔ win nɔɔn ɡɑri nɔ.
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Yen sɔ̃nɑ sisiru Aɡiripɑ kɑ Berenisi bɑ tunumɑ siri yerɔ kɑ bɛɛrɛ bɑkɑ, mɑ tɑbu sinɑmbu kɑ wuun wiruɡibu bɑ bu swĩi. Mɑ Fesitu u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu nɑ.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Fesitu nɛɛ, sinɑ boko Aɡiripɑ kɑ bɛɛ kpuro be i wɑ̃ɑ mi kɑ bɛsɛ sɑnnu, durɔ wi wee, wìn ɡɑri Yuubɑ kpuro bɑ kɑ nɑ nɛn mi, be bɑ wɑ̃ɑ wuu mi kɑ be bɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ. Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, n ǹ weenɛ u n mɑɑ wɑ̃ɑ.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Nɛn tii nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ wi sɔɔ, ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ. Adɑmɑ yèn sɔ̃ win tii u win siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndiɑ, nɑ ɡɔ̃ru doke n nùn dɑɑsiɑ win mi.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Kɑ mɛ, nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ ni kon nɛnusi win ɡɑri sɔɔ n kɑ nɛn yinni tireru kuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ kɑ nùn nɑ bɛɛ kpuron wuswɑɑɔ, n mɑm nɛɛre wunɛ sinɑ boko Aɡiripɑ, i kɑ win ɡɑri wɛ̃ɛri kpɑ n kɑ wɑ ye kon yore.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Domi n ǹ mɑn dee dee sɑ̃ɑwɛ n kɑ pirisɔm ɡoo mɔrisiɑ kpɑ nɑ kun ɡeruɑ mbɑn sɔ̃nɑ.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.