Atos 24
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Sɔ̃ɔ nɔɔbun biru, Anɑniɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u dɑ Sesɑreɔ wi kɑ ɡuro ɡurobu ɡɑbu sɑnnu kɑ sere woodɑ yɛ̃ro ɡoo wi bɑ mɔ̀ Terituru. Bɑ dɑ tem yɛ̃ron mi, mɑ bɑ Pɔlun tɑɑrɛ ɡerumɔ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Bɑ Pɔlu sokɑ, mɑ Terituru u nùn ɡɑri mɑnibu wɔri u nɛɛ, Felisi bɛɛrɛɡii, sɑ ɑlɑfiɑ mɔ ɡem ɡem kɑ wunɛn bɑrukɑ. Wunɛn yɑm wɑɑ ɡeebu bu derɑ ɑ woodɑ dɑbiru kɔsɑ bɛsɛn tem ɑrufɑɑnin sɔ̃.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Sɑ ye kpuro wurɑ bɑɑmɑ kpuro sɑɑ bɑɑyere sɔɔ, kɑ siɑrɑbu.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Adɑmɑ nɑ ǹ kĩ n wunɛn sɑɑ kpuro di. Yen sɔ̃, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ kɑ sun tɛmɑnɔ ɡɑri piiko ye sɑ mɔ sɔɔ.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Sɑ wɑ mɑ durɔ wini nɑɑnɑɑnuɡiiwɑ, u rɑ sɑnnɔsu seeyewɑ Yuubɑn suunu sɔɔ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ. U mɑɑ sɑ̃ɑ wuuru ɡɑrun wiruɡibun turo te bɑ rɑ soku Nɑsɑrenɛɡibu .
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 U mɑm swɑɑ kɑsu u kɑ sɑ̃ɑ yeru disi doke. Sɑnɑm mɛyɑ sɑ wi mwɑ. [Sɑ rɑɑ kĩ su nùn siri kɑ bɛsɛn woodɑ,
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 ɑdɑmɑ tɑbu sunɔ Lisiɑsi u nɑ, u sun nùn wɔrɑri kɑ dɑm.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Mɑ u woodɑ wɛ̃ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bu nɑ wunɛn wuswɑɑɔ.] Wunɛn tii ɑ̀ n nùn ɡɑri bikiɑ, kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑ ni kpuron ɡem wɑ nì sɔɔ sɑ nùn tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ.
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Mɑ Yuubɑ bɑ ɡɑri yi kpuro wurɑ bɑ nɛɛ, ɡeemɑ.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Yerɑ tem yɛ̃ro u Pɔlu ɡɑri wɛ̃ kɑ yĩreru, mɑ Pɔlu seewɑ u nɛɛ, nɑ yɛ̃ mɑ ɑ sɑ̃ɑ siri kowo tem mɛ sɔɔ sɑɑ wɔ̃ɔ dɑbirun di. Yen sɔ̃, kon ɡɑri ɡere n kɑ tii yinɑ kɑ toro sindu.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 À n bikiɑ bɑ koo nun sɔ̃, n ǹ mɔ n sɔ̃ɔ wɔkurɑ yiru kere ye nɑ kɑ Yerusɑlɛmu dɑ n sɑ̃ɑru ko mi.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Bɑ ǹ mɑn wɑ nɑ kɑ ɡoo sikirinɑmɔ ǹ kun mɛ nɑ tɔmbu sɑnnɔ nɔɔ kuurimɔ sɑ̃ɑ yerɔ ǹ kun mɛ ben mɛnnɔ yeru sɔɔ, ǹ kun mɛ wuu suunu sɔɔ.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Gɑri yi bɑ mɑn mɑnimɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ yin seedɑ ɡɑɑ mɔ.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Adɑmɑ ɡɑ̃ɑ teenɑ nɑ wurɑ wunɛn wuswɑɑɔ, nɑ Gusunɔ bɛsɛn sikɑdobɑn Yinni sɑ̃ɑmɔ kɑ swɑɑ ye beni bɑ sokumɔ weesuɡiɑ. Nɑ mɑɑ Mɔwisin woodɑ kpuro nɑɑnɛ doke kɑ mɑɑ Gusunɔn sɔmɔbun tirenu.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Nɑ yĩiyɔ bini mɔ Gusunɔ sɔɔ bi durɔ beni bɑ mɑɑ mɔ mɑ tɔmbu kpuro, tɔn ɡeeɡibu kɑ tɔn kɔ̃sobu, bɑ koo se ɡɔrin di.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Yen sɔ̃nɑ nɑ hɑniɑ mɔ̀ bɑɑdommɑ, kpɑ nɛn ɡɔ̃ru ɡu ku mɑn tɑɑrɛ wɛ̃ Gusunɔn wuswɑɑɔ kɑ mɑɑ tɔmbun wuswɑɑɔ.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 Wɔ̃ɔ dɑbirun biru nɑ tɛ̃ wurɑ Yerusɑlɛmuɔ n kɑ nɛn tɔmbu somiru nɑɑwɑ kpɑ n mɑɑ Gusunɔ kɛ̃nu kɛ̃.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Mi sɔɔrɑ bɑ mɑn deemɑ sɑ̃ɑ yerɔ, nɑ tii dɛɛrɑsiɑ. Tɔn wɔru sɑri mi, sɑnnɔ nɔɔ kuribu mɑɑ sɑri mi.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Adɑmɑ Asin Yuu ɡɑbɑ wɑ̃ɑ mi. N weenɛ ben tii bu nɑ wunɛn wuswɑɑɔ bu seedɑ di bɑ̀ n ɡɑ̃ɑnu wɑ nɛ sɔɔ,
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 ǹ kun mɛ, ɑ de durɔ beni bu ɡere tɑɑrɛ ye bɑ wɑ nɛ sɔɔ dɔmɑ te nɑ yɔ̃rɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔn wuswɑɑɔ.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Mɑ n kun mɔ ɡɑ̃ɑ tee nì sɔɔ nɑ ɡbɑ̃rɑ ye nɑ yɔ̃ ben suunu sɔɔ nɑ nɛɛ, bɛɛ i mɑn sirimɔwɑ ɡisɔ yèn sɔ̃ nɑ nɑɑnɛ doke mɑ ɡɔribɑ koo se.
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 N deemɑ Felisi u nɑɑnɛ dokebun swɑɑ yɛ̃, yerɑ u Yuu be sɔ̃ɔwɑ bu de tɑbu sunɔ Lisiɑsi ù n tunumɑ. Dɔmɑ teyɑ u koo ben ɡɑri yi wɛ̃ɛri.
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 U mɑɑ tɑbu kowobun tɔnwero woodɑ wɛ̃ u n ɡinɑ Pɔlu doke pirisɔm sɔɔ, ɑdɑmɑ u de u n tii mɔ mi, u mɑɑ de win kpɑɑsibu bu nùn berɑm nɑ bu kɑ nùn nɔɔri.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru Felisi u nɑ kɑ win kurɔ Durusilɑ, wi u sɑ̃ɑ Yuu. Mɑ u Pɔlu sokusiɑ. Ye u tunumɑ mɑ bɑ nùn swɑɑ dɑki sɑnɑm mɛ u nɑɑnɛ dokebu Kirisi Yesu sɔɔn ɡɑri mɔ̀.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ Pɔlu u bu ɡem kobu kɑ ɡɑyɑ kɑ mɑɑ siri bi bu ween ɡɑri tubusiɑmɔ, Felisi u nɑndɑ, mɑ u nɛɛ, ɑ doonɔ ɡinɑ. Kon kpɑm nun soku nɑ̀ n fɛɛ wɑ.
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 U rɑɑ mɑɑ yĩiyɔ u koo ɡobi wɑwɑ Pɔlun min di. Yenin sɑɑbuwɑ u rɑ nùn sokusie kiri kiri u kɑ nùn ɡɑri ko.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Wɔ̃ɔ yirun biru Pɔɔsiyu Fesitu u kuɑ Felisin kɔsire. N deemɑ Felisi u Pɔlu deri pirisɔm sɔɔ yèn sɔ̃ u kĩ u n bɛɛrɛ mɔ Yuubɑn mi.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.