Atos 23
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Pɔlu u be bɑ mɛnnɛ nɔni ɡirɑri, mɑ u nɛɛ, mɛro bisibu, nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ ǹ mɑn tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ domi nɑ nɛn wɑ̃ɑru diwɑ dee dee Gusunɔn wuswɑɑɔ, sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Yɑ̃ku kowo tɔnwero wi bɑ rɑ soku Anɑniɑ u be bɑ yɔ̃ Pɔlun bɔkuɔ sɔ̃ɔwɑ bu nùn soowo win nɔɔwɔ.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Pɔlu u nɛɛ, Gusunɔ koo nun so, ɡɑni kpikɑ wunɛ! A sɔ̃wɑ ɑ kɑ mɑn siri Mɔwisin woodɑ sɔɔ, mɑ ɑ mɑɑ kpɑm woodɑ sɑrɑ ɑ nɛɛ, bu mɑn soowo.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Be bɑ yɔ̃ win bɔkuɔ bɑ nɛɛ, Gusunɔn yɑ̃ku kowo tɔnwerowɑ ɑ kɑ̃kɑ ɑ wɔmmɔ mɛ?
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Pɔlu u nɛɛ, mɛro bisibu nɑ ǹ yɛ̃ yɑ̃ku kowo tɔnwerowɑ. Domi Gusunɔn ɡɑri yi nɛɛ, “I ku bɛɛn tɔmbun wiruɡiin kɔ̃sɑ ɡere.”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Ye Pɔlu u tubɑ mɛnnɔ ɡe sɔɔ, mɑ ɡɑbɑ sɑ̃ɑwɑ Sɑdusibɑ, ɡɑbu mɑɑ Fɑlisibɑ, yerɑ u nɔɔɡiru suɑ mɛnnɔ ɡe sɔɔ u nɛɛ, mɛro bisibu, nɛ Fɑlisiwɑ wi Fɑlisibɑ bɑ mɑrɑ. I mɑn sirimɔwɑ yèn sɔ̃ nɑ yĩiyɔ mɑ ɡɔribɑ koo se ɡɔrin di.
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Ye u yeni ɡeruɑ u kpɑ, Fɑlisibɑ kɑ Sɑdusibɑ bɑ sikirinɔ wɔri mɑ mɛnnɔ ɡe, ɡɑ bɔnu kuɑ yiru.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Domi Sɑdusibɑ bɑ rɑ nɛɛ ɡɔribɑ kun seemɔ ɡɔrin di, hunde kɑ wɔllun ɡɔrɑdo mɑɑ sɑri ɑdɑmɑ Fɑlisibɑ bɑ wurɑ mɑ yɑbu itɑ ye kpuro yɑ wɑ̃ɑ.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Mɑ wure bɑkɑnu tunumɑ ben suunu sɔɔ bɑ sikirinɑmɔ kɑ dɑm, mɑ woodɑ yɛ̃robu ɡɑbɑ seewɑ Fɑlisibɑ sɔɔ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ tɑɑrɛ ɡɑɑ wɑ durɔ wi sɔɔ. Wɑrɑ yɛ̃ nɡe hundewɑ ǹ kun mɛ wɔllun ɡɔrɑdo ɡoowɑ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Sikirinɔ ɡe, ɡɑ kpɛ̃ɑ ɡem ɡem sere tɑbu sunɔ wi, u bɛrum kuɑ bu ku rɑɑ Pɔlu kɑrɑnɑ. Mɑ u win tɑbu kowobu woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, bu doo bu Pɔlu wɔrɑmɑ kpɑ bu kɑ nùn dɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑn mi.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Tɔ̃ɔ ten wɔ̃kuru sɔɔ, Yinni Gusunɔ u Pɔlu yɔ̃re mɑ u nɛɛ, ɑ ku mwiɑ kpɑnɑ. Nɡe mɛ ɑ mɑn seedɑ diiyɑ Yerusɑlɛmu mi, mɛyɑ kɑɑ mɑɑ mɑn seedɑ diiyɑ Romuɔ.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Yen sisiru Yuubɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ bɔ̃ruɑ bɑ nɛɛ bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu dimɔ, bɑɑ nim bɑ ǹ nɔrumɔ mɑ n kun mɔ bɑ Pɔlu ɡo.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Tɔn be, bɑ tɔnu weeru kere be bɑ nɔɔ tiɑ ye kuɑ.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Mɑ bɑ dɑ bɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu deemɑ bɑ nɛɛ, sɑ bɔ̃ruɑ sɑnnu mɑ sɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu dimɔ sere su kɑ Pɔlu ɡo.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ǹ n mɛn nɑ, sɑ kĩ bɛɛ kɑ ɡuro ɡurobu i tɑbu sunɔ sɔ̃ u kɑ Pɔlu nɑ bɛɛn mɛnnɔ sɔɔ kpɑm, kpɑ n sɑ̃ɑre nɡe i kĩ i kpɑm win ɡɑri mɛɛrim sɔmɛ. Bɛsɛ sɑ ko n sɔɔru sɑ̃ɑ su kɑ nùn ɡo u sere tunumɑ.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Adɑmɑ Pɔlun sesun bii tɔn durɔ u yinɑ yen ɡɑri nuɑ. U dɑ u duɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑ yen mi, mɑ u Pɔlu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Mɑ Pɔlu u tɑbu kowobun tɔnwero turo sokɑ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u kɑ ɑluwɑɑsi wi doo tɑbu sunɔn mi domi u ɡɑri mɔ u kĩ u nùn sɔ̃.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Tɑbu kowobun tɔnwero wi, u kɑ nùn dɑ tɑbu sunɔn mi, mɑ u nɛɛ, Pɔlu pirisɔm wi, u mɑn sokɑ mɑ u mɑn kɑnɑ n kɑ ɑluwɑɑsi wi nɑ wunɛn mi domi u kĩ u nun ɡɑ̃ɑnu sɔ̃.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Tɑbu sunɔ u ɑluwɑɑsi win nɔmu nɛnuɑ u kɑ nùn dɑ bɔ̃ɔrɔ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ ɑ mɑn sɔ̃.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 U nɛɛ, Yuubɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ nun bikiɑ siɑ ɑ kɑ Pɔlu dɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔwɔ, kpɑ n sɑ̃ɑre nɡe bɑ kĩ bu win ɡɑri mɛɛrim sɔmɛwɑ.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Adɑmɑ ɑ ku ben ɡɑri nɔ, domi bɑ tɔnu weeru kere be bɑ koo kuke swɑɑɔ bu kɑ nùn mwɑ. Be kpuro bɑ bɔ̃ruɑ mɑ bɑ ǹ dimɔ, bɑ ǹ mɑɑ nɔrumɔ mɑ n kun mɔ bɑ nùn ɡo. Bɑɑ tɛ̃ bɑ sɔɔru sɑ̃ɑ bu kɑ ye ko. Wunɛn woodɑwɑ bɑ swɑɑ dɑki.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Mɑ tɑbu sunɔ wi, u nɛɛ, ɑ ku ɡoo sɔ̃ mɑ ɑ mɑn ɡɑri yini dɔmɛɑ. Mɑ u derɑ ɑluwɑɑsi wi, u doonɑ.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Mɑ tɑbu sunɔ wi, u tɑbu kowobun wiruɡibu yiru sokɑ u nɛɛ, i tɑbu kowo ɡoobu (200) sɔɔru koosio bu Sesɑre dɑ, kɑ mɑɑsɔbu wɑtɑ kɑ wɔkuru, kɑ sere yɑɑsiɡibu ɡoobu, bɑ n sɔɔru sɑ̃ɑ bu swɑɑ wɔri kɔbɑ nɔɔbɑ nnɛ wɔ̃ku te.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 I mɑɑ dumi ɡɑɑri bɔkuo kpɑ i kɑ Pɔlu dɑ sinɑ wuu yɛ̃ro wi bɑ rɑ soku Felisin mi, i turi kɑ ɑlɑfiɑ.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Yen biru tɑbu sunɔ u tireru yoruɑ tè sɔɔ u nɛɛ,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 nɛ Kolodu Lisiɑsi, nɑ nun tɔburɑ tem yɛ̃ro Felisi bɛɛrɛɡii.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Yuubɑ bɑ durɔ wi mwɑwɑ, bɑ kĩ bu nùn ɡo. Ye nɑ ɡiɑ mɑ u sɑ̃ɑ Romuɡii, yeyɑ nɑ dɑ kɑ nɛn tɑbu kowobu nɑ nùn wɔrɑ. Yen biru nɑ kɑ nùn dɑ ben ɡuro ɡurobun wuswɑɑɔ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Domi nɑ kĩ nɑ n yɛ̃ yèn sɔ̃ bɑ nùn tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Miyɑ nɑ ɡiɑ mɑ u ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kue ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, bɑɑ mɑm pirisɔm. Nɑ deemɑ bɑ nùn tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔwɑ ben woodɑn ɡɑrin sɔ̃.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Sɑnɑm mɛ bɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ mɑ Yuubɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ nùn ɡo, yɑnde nɑ derɑ bɑ kɑ nun nùn nɑɑwɑ. Nɑ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu sɔ̃ɔwɑ bu nɑ bu ben ɡɑri ɡere wunɛn wuswɑɑɔ.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Yerɑ tɑbu kowo be, bɑ win woodɑ kpuro swĩi. Bɑ Pɔlu suɑ wɔ̃ku te, mɑ bɑ kɑ nùn dɑ sere Antipɑtiriɔ.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Yen sisiru tɑbu kowo be, bɑ wurɑ ben sɑnsɑniɔ mɑ dumiɡibu bɑ kɑ nùn dɑ wuswɑɑɔ.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Ye bɑ turɑ Sesɑreɔ bɑ tem yɛ̃ro tire te wɛ̃, bɑ mɑɑ nùn Pɔlu tusiɑ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ye tem yɛ̃ro u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, u Pɔlu bikiɑ berɑ mìn di u nɑ. Pɔlu nɛɛ, Silisin di.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Tem yɛ̃ro u nɛɛ u koo win ɡɑri nɔ sɑnɑm mɛ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bɑ tunumɑ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.