Atos 23

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pɔlu u be bɑ mɛnnɛ nɔni ɡirɑri, mɑ u nɛɛ, mɛro bisibu, nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ ǹ mɑn tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ domi nɑ nɛn wɑ̃ɑru diwɑ dee dee Gusunɔn wuswɑɑɔ, sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Yɑ̃ku kowo tɔnwero wi bɑ rɑ soku Anɑniɑ u be bɑ yɔ̃ Pɔlun bɔkuɔ sɔ̃ɔwɑ bu nùn soowo win nɔɔwɔ.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Pɔlu u nɛɛ, Gusunɔ koo nun so, ɡɑni kpikɑ wunɛ! A sɔ̃wɑ ɑ kɑ mɑn siri Mɔwisin woodɑ sɔɔ, mɑ ɑ mɑɑ kpɑm woodɑ sɑrɑ ɑ nɛɛ, bu mɑn soowo.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Be bɑ yɔ̃ win bɔkuɔ bɑ nɛɛ, Gusunɔn yɑ̃ku kowo tɔnwerowɑ ɑ kɑ̃kɑ ɑ wɔmmɔ mɛ?
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pɔlu u nɛɛ, mɛro bisibu nɑ ǹ yɛ̃ yɑ̃ku kowo tɔnwerowɑ. Domi Gusunɔn ɡɑri yi nɛɛ, “I ku bɛɛn tɔmbun wiruɡiin kɔ̃sɑ ɡere.”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Ye Pɔlu u tubɑ mɛnnɔ ɡe sɔɔ, mɑ ɡɑbɑ sɑ̃ɑwɑ Sɑdusibɑ, ɡɑbu mɑɑ Fɑlisibɑ, yerɑ u nɔɔɡiru suɑ mɛnnɔ ɡe sɔɔ u nɛɛ, mɛro bisibu, nɛ Fɑlisiwɑ wi Fɑlisibɑ bɑ mɑrɑ. I mɑn sirimɔwɑ yèn sɔ̃ nɑ yĩiyɔ mɑ ɡɔribɑ koo se ɡɔrin di.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ye u yeni ɡeruɑ u kpɑ, Fɑlisibɑ kɑ Sɑdusibɑ bɑ sikirinɔ wɔri mɑ mɛnnɔ ɡe, ɡɑ bɔnu kuɑ yiru.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Domi Sɑdusibɑ bɑ rɑ nɛɛ ɡɔribɑ kun seemɔ ɡɔrin di, hunde kɑ wɔllun ɡɔrɑdo mɑɑ sɑri ɑdɑmɑ Fɑlisibɑ bɑ wurɑ mɑ yɑbu itɑ ye kpuro yɑ wɑ̃ɑ.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Mɑ wure bɑkɑnu tunumɑ ben suunu sɔɔ bɑ sikirinɑmɔ kɑ dɑm, mɑ woodɑ yɛ̃robu ɡɑbɑ seewɑ Fɑlisibɑ sɔɔ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ tɑɑrɛ ɡɑɑ wɑ durɔ wi sɔɔ. Wɑrɑ yɛ̃ nɡe hundewɑ ǹ kun mɛ wɔllun ɡɔrɑdo ɡoowɑ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Sikirinɔ ɡe, ɡɑ kpɛ̃ɑ ɡem ɡem sere tɑbu sunɔ wi, u bɛrum kuɑ bu ku rɑɑ Pɔlu kɑrɑnɑ. Mɑ u win tɑbu kowobu woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, bu doo bu Pɔlu wɔrɑmɑ kpɑ bu kɑ nùn dɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑn mi.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Tɔ̃ɔ ten wɔ̃kuru sɔɔ, Yinni Gusunɔ u Pɔlu yɔ̃re mɑ u nɛɛ, ɑ ku mwiɑ kpɑnɑ. Nɡe mɛ ɑ mɑn seedɑ diiyɑ Yerusɑlɛmu mi, mɛyɑ kɑɑ mɑɑ mɑn seedɑ diiyɑ Romuɔ.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Yen sisiru Yuubɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ bɔ̃ruɑ bɑ nɛɛ bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu dimɔ, bɑɑ nim bɑ ǹ nɔrumɔ mɑ n kun mɔ bɑ Pɔlu ɡo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Tɔn be, bɑ tɔnu weeru kere be bɑ nɔɔ tiɑ ye kuɑ.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Mɑ bɑ dɑ bɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu deemɑ bɑ nɛɛ, sɑ bɔ̃ruɑ sɑnnu mɑ sɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu dimɔ sere su kɑ Pɔlu ɡo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ǹ n mɛn nɑ, sɑ kĩ bɛɛ kɑ ɡuro ɡurobu i tɑbu sunɔ sɔ̃ u kɑ Pɔlu nɑ bɛɛn mɛnnɔ sɔɔ kpɑm, kpɑ n sɑ̃ɑre nɡe i kĩ i kpɑm win ɡɑri mɛɛrim sɔmɛ. Bɛsɛ sɑ ko n sɔɔru sɑ̃ɑ su kɑ nùn ɡo u sere tunumɑ.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Adɑmɑ Pɔlun sesun bii tɔn durɔ u yinɑ yen ɡɑri nuɑ. U dɑ u duɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑ yen mi, mɑ u Pɔlu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Mɑ Pɔlu u tɑbu kowobun tɔnwero turo sokɑ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u kɑ ɑluwɑɑsi wi doo tɑbu sunɔn mi domi u ɡɑri mɔ u kĩ u nùn sɔ̃.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Tɑbu kowobun tɔnwero wi, u kɑ nùn dɑ tɑbu sunɔn mi, mɑ u nɛɛ, Pɔlu pirisɔm wi, u mɑn sokɑ mɑ u mɑn kɑnɑ n kɑ ɑluwɑɑsi wi nɑ wunɛn mi domi u kĩ u nun ɡɑ̃ɑnu sɔ̃.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Tɑbu sunɔ u ɑluwɑɑsi win nɔmu nɛnuɑ u kɑ nùn dɑ bɔ̃ɔrɔ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ ɑ mɑn sɔ̃.
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 U nɛɛ, Yuubɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ nun bikiɑ siɑ ɑ kɑ Pɔlu dɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔwɔ, kpɑ n sɑ̃ɑre nɡe bɑ kĩ bu win ɡɑri mɛɛrim sɔmɛwɑ.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Adɑmɑ ɑ ku ben ɡɑri nɔ, domi bɑ tɔnu weeru kere be bɑ koo kuke swɑɑɔ bu kɑ nùn mwɑ. Be kpuro bɑ bɔ̃ruɑ mɑ bɑ ǹ dimɔ, bɑ ǹ mɑɑ nɔrumɔ mɑ n kun mɔ bɑ nùn ɡo. Bɑɑ tɛ̃ bɑ sɔɔru sɑ̃ɑ bu kɑ ye ko. Wunɛn woodɑwɑ bɑ swɑɑ dɑki.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Mɑ tɑbu sunɔ wi, u nɛɛ, ɑ ku ɡoo sɔ̃ mɑ ɑ mɑn ɡɑri yini dɔmɛɑ. Mɑ u derɑ ɑluwɑɑsi wi, u doonɑ.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Mɑ tɑbu sunɔ wi, u tɑbu kowobun wiruɡibu yiru sokɑ u nɛɛ, i tɑbu kowo ɡoobu (200) sɔɔru koosio bu Sesɑre dɑ, kɑ mɑɑsɔbu wɑtɑ kɑ wɔkuru, kɑ sere yɑɑsiɡibu ɡoobu, bɑ n sɔɔru sɑ̃ɑ bu swɑɑ wɔri kɔbɑ nɔɔbɑ nnɛ wɔ̃ku te.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 I mɑɑ dumi ɡɑɑri bɔkuo kpɑ i kɑ Pɔlu dɑ sinɑ wuu yɛ̃ro wi bɑ rɑ soku Felisin mi, i turi kɑ ɑlɑfiɑ.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Yen biru tɑbu sunɔ u tireru yoruɑ tè sɔɔ u nɛɛ,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 nɛ Kolodu Lisiɑsi, nɑ nun tɔburɑ tem yɛ̃ro Felisi bɛɛrɛɡii.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yuubɑ bɑ durɔ wi mwɑwɑ, bɑ kĩ bu nùn ɡo. Ye nɑ ɡiɑ mɑ u sɑ̃ɑ Romuɡii, yeyɑ nɑ dɑ kɑ nɛn tɑbu kowobu nɑ nùn wɔrɑ. Yen biru nɑ kɑ nùn dɑ ben ɡuro ɡurobun wuswɑɑɔ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Domi nɑ kĩ nɑ n yɛ̃ yèn sɔ̃ bɑ nùn tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Miyɑ nɑ ɡiɑ mɑ u ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kue ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, bɑɑ mɑm pirisɔm. Nɑ deemɑ bɑ nùn tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔwɑ ben woodɑn ɡɑrin sɔ̃.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Sɑnɑm mɛ bɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ mɑ Yuubɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ nùn ɡo, yɑnde nɑ derɑ bɑ kɑ nun nùn nɑɑwɑ. Nɑ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu sɔ̃ɔwɑ bu nɑ bu ben ɡɑri ɡere wunɛn wuswɑɑɔ.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Yerɑ tɑbu kowo be, bɑ win woodɑ kpuro swĩi. Bɑ Pɔlu suɑ wɔ̃ku te, mɑ bɑ kɑ nùn dɑ sere Antipɑtiriɔ.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Yen sisiru tɑbu kowo be, bɑ wurɑ ben sɑnsɑniɔ mɑ dumiɡibu bɑ kɑ nùn dɑ wuswɑɑɔ.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ye bɑ turɑ Sesɑreɔ bɑ tem yɛ̃ro tire te wɛ̃, bɑ mɑɑ nùn Pɔlu tusiɑ.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ye tem yɛ̃ro u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, u Pɔlu bikiɑ berɑ mìn di u nɑ. Pɔlu nɛɛ, Silisin di.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Tem yɛ̃ro u nɛɛ u koo win ɡɑri nɔ sɑnɑm mɛ win tɑɑrɛ wɛ̃ɔbu bɑ tunumɑ.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.