Atos 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Bɛɛ, nɛn bisibu kɑ bɑɑbɑbɑ, i swɑɑ dɑkio ye kon bɛɛ sɔ̃ n kɑ tii tubusiɑ.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ye bɑ nuɑ mɑ u kɑ Heberum ɡɑri mɔ̀, bɑ mɑri sɔ̃ɔ sɔ̃ɔ. Mɑ u nɛɛ,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 nɛ Yuuwɑ wi bɑ mɑrɑ Tɑɑsiɔ, Silisin temɔ ɑdɑmɑ wuu ɡeni sɔɔrɑ nɑ biru di. Gɑmɑliɛlin miyɑ nɑ keu kuɑ, nɑ bɛsɛn sikɑdobɑn woodɑ ɡiɑ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ, mɑ nɑ Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃ nɡe mɛ bɛɛ kpuro i sɑ̃ɑ ɡisɔ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nɑ mɑɑ swɑɑ yen tɔmbu nɔni sɔ̃ɔwɑ ɡoo ɡookum, nɑ yen tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu mwɛɛrɑ nɑ bɔkuɑ nɑ pirisɔm doke.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Yɑ̃ku kowo tɔnwero kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu kpuro bɑ koo kpĩ bu mɑn yen seedɑ diiyɑ. Nɑ tirenu mwɑ ben nɔmɑn di ni bɑ Yuubɑ yoruɑ be bɑ wɑ̃ɑ Dɑmɑsiɔ. Mɑ nɑ dɑ mi n kɑ swɑɑ yen tɔmbu mwɑ n bɔke be bɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ n kɑ bu nɑ Yerusɑlɛmuɔ n sɛɛyɑsiɑ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Sɑnɑm mɛ nɑ dɔɔ nɑ Dɑmɑsi turuku kuɑ sɔ̃ɔ wii wɔllun sɑkɑ, suɑru sɔɔ yɑm bururɑm nɑ bɑi wɔllun di mu mɑn wukiri.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nɑ wɔrumɑ temɔ, mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ nɛɛ, Sɔɔlu, Sɔɔlu mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɔni sɔ̃ɔmɔ.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nɑ bikiɑ nɑ nɛɛ, wunɑ were Yinni. U mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii wi ɑ nɔni sɔ̃ɔmɔ.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Durɔ be bɑ mɑn yɔ̃siriɔ bɑ yɑm bururɑm mɛ wɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ tubɑ ye yɛ̃ro ɡeruɑ wi u kɑ mɑn ɡɑri kuɑ.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nɑ bikiɑ nɑ nɛɛ, mbɑ kon ko Yinni. Mɑ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n seewo n du Dɑmɑsiɔ. Miyɑ bɑ koo mɑn sɔ̃ kpuro ye Gusunɔ u himbɑ sɑ̃ɑ n ko.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Yɑm bururɑm mɛn kpɑ̃ɑrɑ derɑ nɑ wɔ̃ko kuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɛn kpɑɑsibɑ mɑn nɔmu nɛnuɑ sɑ kɑ duɑ Dɑmɑsiɔ.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 N deemɑ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi, wi bɑ rɑ nɛɛ Anɑniɑ, u Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃, u Mɔwisin woodɑbɑ swĩi. Yuu be bɑ wɑ̃ɑ wuu ɡe sɔɔ kpuro bɑ win seedɑ ɡeɑ dimɔ.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 U nɑ nɛn mi, u yɔ̃rɑ nɛn bɔkuɔ mɑ u nɛɛ, Sɔɔlu nɛn beruse, ɑ yɑm wɑɑwo. Mii mii nɛn nɔni wukiɑrɑ mɑ nɑ nùn wɑ.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 U mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn sikɑdobɑn Yinni u mɑn ɡɔsɑ n kɑ win kĩru ɡiɑ, n kɑ Geeɡii wɑ, kpɑ n mɑɑ kɑ win nɔɔn ɡɑri nɔ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Domi kon ko win seedɑ dio, kpɑ n kɑ tɔmbu kpuro sɔ̃ ye nɑ wɑ kɑ ye nɑ nuɑ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tɛ̃, mbɑ n mɑɑ tie. N seewo bu mɑn bɑtɛmu ko, kpɑ n wobe n dɛɛrɑ nɛn torɑnun di nɑ n Yinnin yĩsiru sokumɔ.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ye nɑ wurɑ Yerusɑlɛmuɔ, sɔ̃ɔ teeru sɑnɑm mɛ nɑ kɑnɑru mɔ̀ sɑ̃ɑ yerɔ, nɑ kɑ̃sɑ.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Kɑ̃si te sɔɔ, nɑ Yinni wɑ, u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n koowo kpɑɑkɑ kpɑ n yɑri Yerusɑlɛmun di mii mii. Domi wuu min tɔmbu bɑ ǹ koo win ɡɑri wurɑ yìn seedɑ nɑ dimɔ.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nɑ nɛɛ, Yinni bɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ nɑ Yuubɑn mɛnnɔ yenu dɑ dɑ, nɑ tɔmbu mwɛɛrɑ nɑ bu so be bɑ nun nɑɑnɛ doke.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Dɔmɑ te bɑ wunɛn seedɑ dio Etiɛni ɡo, nɛn tii nɑ wɑ̃ɑ mi, nɑ win ɡɔɔ wurɑ. Nɛnɑ nɑ win ɡowobun yɑ̃nu kɔ̃su ni bɑ subɑ.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Mɑ Yinni u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n doo, domi u koo mɑn ɡɔri n tomɑ tɔn tukobun mi.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tɔn be, bɑ Pɔlun ɡɑri swɑɑ dɑki sere u kɑ yeni ɡeruɑ u kpɑ. Sɑnɑm mɛyɑ be kpuro bɑ ɡbɑ̃sukum wɔri bɑ nɛɛ, i nùn ɡoowo, n ǹ weenɛ win bweseru tɑ n wɑ̃ɑ.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Bɑ kuuki mɔ̀, bɑ ben yɑbenu yɔwemɔ, bɑ tuɑ seeyɑmɔ wɔllɔ.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Romun tɑbu sunɔ wi, u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu dɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑ sɔɔ bu nùn sɛni so sere u kɑ ɡem ɡere. Domi u kĩ u ɡiɑ mbɑn sɑɑbuwɑ bɑ nùn wuremɔ mɛ.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ye bɑ Pɔlu bɔkuɑ bu kɑ nùn so, u tɑbu sunɔ bikiɑ wi u nùn yɔ̃re, u nɛɛ, n weenɛ i Romuɡii so i sere nùn siri?
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ye tɔnwero wi, u ɡɑri yi nuɑ, u dɑ win tɑbu sunɔn mi, mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ ɑ ko mi. Durɔ wi, Romuɡiiwɑ.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Mɑ tɑbu sunɔ u dɑ u Pɔlu bikiɑ u nɛɛ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ, wunɛ Romuɡiiwɑ?
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Tɑbu sunɔ wi, u nɛɛ, ɡobi bɛkɛyɑ nɑ kɔsiɑ nɑ kɑ sere kuɑ Romuɡii.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Yen sɔ̃nɑ tɑbu kowo be bɑ sɔɔru sɑ̃ɑ bu kɑ nùn sɛni so u kɑ ɡem ɡere, bɑ nùn deri mii mii. Mɑ bɛrum tɑbu sunɔ wi mwɑ ye u nuɑ mɑ Pɔlu sɑ̃ɑwɑ Romuɡii domi u derɑ bɑ nùn bɔkuɑ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Tɑbu sunɔ wi, u kĩ u ɡiɑ kɑm kɑm yèn sɑɑbu wɑhɑlɑ ye, yɑ seewɑ. Yen sɔ̃nɑ sisiru u derɑ bɑ Pɔlu kusiɑ, mɑ u nɛɛ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bu mɛnnɑmɑ. Mɑ u kɑ Pɔlu dɑ ben wuswɑɑɔ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.