Atos 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Bɛɛ, nɛn bisibu kɑ bɑɑbɑbɑ, i swɑɑ dɑkio ye kon bɛɛ sɔ̃ n kɑ tii tubusiɑ.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ye bɑ nuɑ mɑ u kɑ Heberum ɡɑri mɔ̀, bɑ mɑri sɔ̃ɔ sɔ̃ɔ. Mɑ u nɛɛ,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 nɛ Yuuwɑ wi bɑ mɑrɑ Tɑɑsiɔ, Silisin temɔ ɑdɑmɑ wuu ɡeni sɔɔrɑ nɑ biru di. Gɑmɑliɛlin miyɑ nɑ keu kuɑ, nɑ bɛsɛn sikɑdobɑn woodɑ ɡiɑ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ, mɑ nɑ Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃ nɡe mɛ bɛɛ kpuro i sɑ̃ɑ ɡisɔ.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Nɑ mɑɑ swɑɑ yen tɔmbu nɔni sɔ̃ɔwɑ ɡoo ɡookum, nɑ yen tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu mwɛɛrɑ nɑ bɔkuɑ nɑ pirisɔm doke.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Yɑ̃ku kowo tɔnwero kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu kpuro bɑ koo kpĩ bu mɑn yen seedɑ diiyɑ. Nɑ tirenu mwɑ ben nɔmɑn di ni bɑ Yuubɑ yoruɑ be bɑ wɑ̃ɑ Dɑmɑsiɔ. Mɑ nɑ dɑ mi n kɑ swɑɑ yen tɔmbu mwɑ n bɔke be bɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ n kɑ bu nɑ Yerusɑlɛmuɔ n sɛɛyɑsiɑ.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Sɑnɑm mɛ nɑ dɔɔ nɑ Dɑmɑsi turuku kuɑ sɔ̃ɔ wii wɔllun sɑkɑ, suɑru sɔɔ yɑm bururɑm nɑ bɑi wɔllun di mu mɑn wukiri.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Nɑ wɔrumɑ temɔ, mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ nɛɛ, Sɔɔlu, Sɔɔlu mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɔni sɔ̃ɔmɔ.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nɑ bikiɑ nɑ nɛɛ, wunɑ were Yinni. U mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii wi ɑ nɔni sɔ̃ɔmɔ.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Durɔ be bɑ mɑn yɔ̃siriɔ bɑ yɑm bururɑm mɛ wɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ tubɑ ye yɛ̃ro ɡeruɑ wi u kɑ mɑn ɡɑri kuɑ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nɑ bikiɑ nɑ nɛɛ, mbɑ kon ko Yinni. Mɑ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n seewo n du Dɑmɑsiɔ. Miyɑ bɑ koo mɑn sɔ̃ kpuro ye Gusunɔ u himbɑ sɑ̃ɑ n ko.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Yɑm bururɑm mɛn kpɑ̃ɑrɑ derɑ nɑ wɔ̃ko kuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɛn kpɑɑsibɑ mɑn nɔmu nɛnuɑ sɑ kɑ duɑ Dɑmɑsiɔ.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 N deemɑ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi, wi bɑ rɑ nɛɛ Anɑniɑ, u Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃, u Mɔwisin woodɑbɑ swĩi. Yuu be bɑ wɑ̃ɑ wuu ɡe sɔɔ kpuro bɑ win seedɑ ɡeɑ dimɔ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 U nɑ nɛn mi, u yɔ̃rɑ nɛn bɔkuɔ mɑ u nɛɛ, Sɔɔlu nɛn beruse, ɑ yɑm wɑɑwo. Mii mii nɛn nɔni wukiɑrɑ mɑ nɑ nùn wɑ.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 U mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn sikɑdobɑn Yinni u mɑn ɡɔsɑ n kɑ win kĩru ɡiɑ, n kɑ Geeɡii wɑ, kpɑ n mɑɑ kɑ win nɔɔn ɡɑri nɔ.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Domi kon ko win seedɑ dio, kpɑ n kɑ tɔmbu kpuro sɔ̃ ye nɑ wɑ kɑ ye nɑ nuɑ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Tɛ̃, mbɑ n mɑɑ tie. N seewo bu mɑn bɑtɛmu ko, kpɑ n wobe n dɛɛrɑ nɛn torɑnun di nɑ n Yinnin yĩsiru sokumɔ.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Ye nɑ wurɑ Yerusɑlɛmuɔ, sɔ̃ɔ teeru sɑnɑm mɛ nɑ kɑnɑru mɔ̀ sɑ̃ɑ yerɔ, nɑ kɑ̃sɑ.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Kɑ̃si te sɔɔ, nɑ Yinni wɑ, u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n koowo kpɑɑkɑ kpɑ n yɑri Yerusɑlɛmun di mii mii. Domi wuu min tɔmbu bɑ ǹ koo win ɡɑri wurɑ yìn seedɑ nɑ dimɔ.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nɑ nɛɛ, Yinni bɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ nɑ Yuubɑn mɛnnɔ yenu dɑ dɑ, nɑ tɔmbu mwɛɛrɑ nɑ bu so be bɑ nun nɑɑnɛ doke.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Dɔmɑ te bɑ wunɛn seedɑ dio Etiɛni ɡo, nɛn tii nɑ wɑ̃ɑ mi, nɑ win ɡɔɔ wurɑ. Nɛnɑ nɑ win ɡowobun yɑ̃nu kɔ̃su ni bɑ subɑ.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Mɑ Yinni u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n doo, domi u koo mɑn ɡɔri n tomɑ tɔn tukobun mi.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tɔn be, bɑ Pɔlun ɡɑri swɑɑ dɑki sere u kɑ yeni ɡeruɑ u kpɑ. Sɑnɑm mɛyɑ be kpuro bɑ ɡbɑ̃sukum wɔri bɑ nɛɛ, i nùn ɡoowo, n ǹ weenɛ win bweseru tɑ n wɑ̃ɑ.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Bɑ kuuki mɔ̀, bɑ ben yɑbenu yɔwemɔ, bɑ tuɑ seeyɑmɔ wɔllɔ.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Romun tɑbu sunɔ wi, u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu dɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑ sɔɔ bu nùn sɛni so sere u kɑ ɡem ɡere. Domi u kĩ u ɡiɑ mbɑn sɑɑbuwɑ bɑ nùn wuremɔ mɛ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ye bɑ Pɔlu bɔkuɑ bu kɑ nùn so, u tɑbu sunɔ bikiɑ wi u nùn yɔ̃re, u nɛɛ, n weenɛ i Romuɡii so i sere nùn siri?
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ye tɔnwero wi, u ɡɑri yi nuɑ, u dɑ win tɑbu sunɔn mi, mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ ɑ ko mi. Durɔ wi, Romuɡiiwɑ.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Mɑ tɑbu sunɔ u dɑ u Pɔlu bikiɑ u nɛɛ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ, wunɛ Romuɡiiwɑ?
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Tɑbu sunɔ wi, u nɛɛ, ɡobi bɛkɛyɑ nɑ kɔsiɑ nɑ kɑ sere kuɑ Romuɡii.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Yen sɔ̃nɑ tɑbu kowo be bɑ sɔɔru sɑ̃ɑ bu kɑ nùn sɛni so u kɑ ɡem ɡere, bɑ nùn deri mii mii. Mɑ bɛrum tɑbu sunɔ wi mwɑ ye u nuɑ mɑ Pɔlu sɑ̃ɑwɑ Romuɡii domi u derɑ bɑ nùn bɔkuɑ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Tɑbu sunɔ wi, u kĩ u ɡiɑ kɑm kɑm yèn sɑɑbu wɑhɑlɑ ye, yɑ seewɑ. Yen sɔ̃nɑ sisiru u derɑ bɑ Pɔlu kusiɑ, mɑ u nɛɛ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bu mɛnnɑmɑ. Mɑ u kɑ Pɔlu dɑ ben wuswɑɑɔ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.