Atos 21
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI
1 Ye sɑ nɔɔ kɑnɑnɑ kɑ be sɑ kpɑ, sɑ ɡoo nimkuu duɑ sɑ doonɑ sɔru sɔrum mɛ Kɔsiɔ. Yen sisiru sɑ dɑ Roduɔ. Sɑɑ min di, sɑ mɑɑ dɑ Pɑtɑrɑɔ.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Miyɑ sɑ ɡoo nimkuu wɑ ɡe ɡɑ dɔɔ Fɛnisi ɡiɑ, mɑ sɑ ɡu duɑ sɑ swɑɑ wɔri.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Sɑ tem bureru ɡɑru wɑ te bɑ mɔ̀ Sipu, sɑ tu sɛ̃ɛnɑ bɛsɛn nɔm dwɑrɔ mɑ sɑ dɑ Sirin tem ɡiɑ. Sɑ Tiri duɑ, mi ɡoo nimkuu ɡɑ koo sɔmunu sɑrɑsiɑ.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Sɑ nɑɑnɛ dokeobu kɑsu mɑ sɑ kɑ bu sinɑ ɑlusumɑ bɔ̃ɔ teeru. Hunde Dɛɛro derɑ bɑ Pɔlu sɔ̃ɔmɔ u ku Yerusɑlɛmu dɑ.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Adɑmɑ ye bɛsɛn sɑɑ turɑ sɑ kpɑm wurɑ ɡoo nimkuu mi. Be kpuro kɑ ben kurɔbu kɑ bibu bɑ sun yɔ̃siri sɑɑ wuun di. Bɛsɛ kpuro sɑ yiirɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ mɑ sɑ kɑnɑru kuɑ.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Ye sɑ nɔɔ kɑnɑnɑ sɑ kpɑ sɑ ɡoo nimkuu duɑ mɑ bɑ wurɑ ben yɛnusɔ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Sɑɑ Tirin di sɑ kpɑm swɑɑ wɔri mɑ sɑ turɑ Tolemɑisiɔ. Miyɑ sɑ sɑrɑ ɡoo nimkuun di mɑ sɑ dɑ sɑ nɑɑnɛ dokeobu tɔburɑ mɑ sɑ kpunɑ mi nɔn teeru.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Yen sisiru sɑ kpɑm swɑɑ wɔri mɑ sɑ turɑ Sesɑreɔ, mɑ sɑ dɑ sɑ sɔbiɑ Filipun yɛnuɔ wi u sɑ̃ɑ wɑɑsu kowo. N deemɑ u sɑ̃ɑ tɔnu nɔɔbɑ yiru yen turo be bɑ ɡɑsɔ ɡɔsɑ Yerusɑlɛmuɔ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Durɔ wi, u bii wɔndiɑbɑ nnɛ mɔ be bɑ sɑ̃ɑ Gusunɔn sɔmɔbu.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Ye sɑ sɔ̃ɔ mɛɛru kuɑ mi, Gusunɔn sɔmɔ ɡoo wi bɑ rɑ nɛɛ Aɡɑbusi, u nɑ mi sɑɑ Yudeɑn di.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 U nɑ bɛsɛn mi mɑ u Pɔlun kpɑkɑ suɑ u win tiin nɑɑsu kɑ nɔmɑ bɔkuɑ u nɛɛ, n wee ye Hunde Dɛɛro u ɡerumɔ. Wi u kpɑkɑ yeni mɔ, Yuu be bɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ bɑ koo nùn bɔke mɛsum kpɑ bu nùn tɔn tukobu nɔmu sɔndiɑ.
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Ye sɑ ɡɑri yi nuɑ, bɛsɛ kɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi, sɑ Pɔlu suuru kɑnɑm wɔri u ku Yerusɑlɛmu ye dɑ.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Adɑmɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sumɔ mɛsum mɑ i nɛn wɔruɡɔru kpeesiɑmɔ. Nɑ mɑm sɔɔru sɑ̃ɑ n kɑ ɡbi Yinni Yesun yĩsirun sɔ̃ Yerusɑlɛmuɔ, n ǹ mɔ bɔkubu tɔnɑ.
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Ye sɑ deemɑ u ǹ bɛsɛn ɡɑri wure, sɑ mɑri mɑ sɑ nɛɛ, Gusunɔn kĩru tu koorɑ.
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Amɛn biru sɑ bɛsɛn sɔɔru kuɑ mɑ sɑ doonɑ Yerusɑlɛmu ɡiɑ.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Nɑɑnɛ dokeobu ɡɑbu sɑɑ Sesɑren di bɑ sun yɔ̃siri bɑ kɑ sun dɑ Nɑsoni Sipuɡiin wɔɔrɔ mi sɑ ko sɔbiɑ. Durɔ wi, u nɑɑnɛ doke n tɛ.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Sɑnɑm mɛ sɑ turɑ Yerusɑlɛmuɔ, nɑɑnɛ dokeobɑ sun dɑm koosiɑ kɑ nuku dobu.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Yen sisiru Pɔlu u kɑ sun Yɑkɔbu berɑm dɑ mɑ Yesun yiɡbɛ ɡuro ɡurobu kpuro bɑ mɛnnɑ mi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Ye Pɔlu u bu tɔburɑ u kpɑ u bu sɑɑriɑ tiɑ tiɑ sɔmbu te Gusunɔ u kuɑ tɔn tukobun suunu sɔɔ win wɑɑsun sɔ̃.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Ye bɑ win ɡɑri nuɑ, be kpuro bɑ Gusunɔ siɑrɑ. Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, kĩnɑsi ɑ wɑ? Yuubɑ nye nyewɑ bɑ nɑɑnɛ doke, mɑ be kpuro bɑ kpɑm kɑ tii Mɔwisin woodɑ bɔkuɑ.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Bɑ bu wunɛn ɡɑri sɔ̃ɔwɑ mɑ ɑ Yuu be bɑ wɑ̃ɑ tɔn tukobun mi sɔ̃ɔmɔ bu Mɔwisin ɡɑri deri, bu ku deemɑ swĩi, bu ku mɑɑ ben bibu bɑnɡo ko.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ko. Kɑ ɡem bɑ koo nɔ mɑ ɑ tunumɑ wuu mi.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Yen sɔ̃, ɑ koowo ye sɑ ko nun sɔ̃. Durɔbu nnɛ ɡɑbɑ wɑ̃ɑ mi, be bɑ rɑɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 A kɑ bu doo kpɑ i tii dɛɛrɑsiɑ sɑnnu kpɑ ɑ ben kɔnɑn ɡobi kɔsiɑ. Nɡe mɛyɑ bɑɑwure u ko n kɑ yɛ̃ mɑ ye bɑ nuɑ wunɛn sɔ̃, n ǹ ɡem, sɑnɑm mɛ, bɑ koo wɑ mɑ wunɛn tii ɑ Mɔwisin woodɑ swĩi.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Adɑmɑ ye n sɑ̃ɑ tɔn tuko nɑɑnɛ dokeobuɡiɑ sɑ bu woodɑ yiiyɑ mɑ sɑ bu yen tireru mɔrisiɑ sɑ nɛɛ, bu ku bũu sɑ̃ɑ dĩɑnu di, bu ku yɑɑ yɛm di, bu ku yɑɑ tem ye bɑ wĩiru tɛmɑ bɑ kɑ ɡo, bu ku mɑɑ kɔ̃ɔ mɛnnɑ tɑntɑnɑru sɔɔ.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Mɑ Pɔlu u kɑ durɔ be dɑ. Yen sisiru bɑ tii dɛɛrɑsiɑ, mɑ u sɑ̃ɑ yeru duɑ u bu sɔ̃ɔwɑ sɑɑ ye dɛɛrɑsiɑ bin sɑnɑm koo kpe, kpɑ bu ben bɑɑwure yɑ̃kuru kuɑ dɔmɑ te.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Ye sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye, yɑ kpeeyɔ, Yuu be bɑ nɑ Asin di bɑ Pɔlu wɑ sɑ̃ɑ yerɔ. Bɑ tɔn wɔru burinɑsiɑ, mɑ bɑ Pɔlu mwɑ.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, bɛɛ Isirelibɑ, fɑɑbɑ woo! Durɔ wiyɑ u rɑ de bɑɑmɑ kpuro u n Isirelibɑn kɔ̃sɑ ɡerumɔ, kɑ ye n sɑ̃ɑ Mɔwisin woodɑ kɑ mɑɑ sɑ̃ɑ yee teni. Wee, u mɑm kɑ tɔn tukobu ɡɑbu nɑ sɑ̃ɑ yee dɛɛrɑ tenin mi mɑ u tu disi doke.
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Bɑ yeni ɡeruɑ yèn sɔ̃ bɑ rɑɑ Torofimu Efesuɡii wɑ kɑ Pɔlu sɑnnu wuu sɔɔ, yerɑ bɑ tɑmɑɑ Pɔlu u kɑ nùn dɑwɑ sɑ̃ɑ yeru mi.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Mɑ wuu ɡɑ buuburu yɔ̃rɑ kpuro, tɔmbɑ duki nɑɑmɔ bɑɑmɑn di mɑ bɑ Pɔlu mwɑ bɑ ɡɑwɑ bɑ kɑ yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di. Mii mii mɑ bɑ ten ɡɑmbobɑ kɛnuɑ.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Sɑnɑm mɛ bɑ kĩ bu nùn ɡo, yerɑ Romun tɑbu sunɔ u nuɑ mɑ Yerusɑlɛmu kpuro yɑ burinɑmɔ.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Mii mii u tɑbu wiruɡibu ɡɑbu suɑ kɑ tɑbu kowobu, mɑ u kɑ bu dukɑ dɑ tɔn wɔru ɡen mi. Sɑnɑm mɛ tɔn wɔru ɡe, ɡɑ nùn wɑ kɑ tɑbu kowobu sɑnnu, bɑ Pɔlu soberu deri.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Tɑbu sunɔ wi, u dɑ Pɔlun mi, u nùn mwɑ mɑ u woodɑ wɛ̃ bu nùn bɔke kɑ yɔni yiru. Mɑ u bu bikiɑ, wɑrɑ durɔ wi. Mbɑ u kuɑ.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Gɑbu tɔn wɔru ɡe sɔɔ, bɑ ɡɑri tee ɡbɑ̃sukumɔ, ɡɑbu mɑɑ ɡɑri ɡɛɛ, sere tɑbu sunɔ u kpɑnɑ u ɡɑri yin ɡem ɡiɑ wure bɑkɑnun sɔ̃. Yen sɔ̃nɑ u woodɑ wɛ̃ bu kɑ Pɔlu dɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑn mi.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Ye bɑ ɡbɑ̃rɑ ten yɔɔtiru turɑ tɑbu kowobɑ Pɔlu suɑ bɑ sɔndi ben senu wɔllɔ, tɔn wɔru ɡen mɔrun sɔ̃.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Mɑ tɔn be kpuro bɑ bu nɑɑ kɔtinu dimɔ bɑ ɡbɑ̃sukumɔ, bɑ mɔ̀ i nùn ɡoowo!
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Sɑnɑm mɛ bɑ kĩ bu Pɔlu duusiɑ sɑnsɑni ɡbɑ̃rɑruɡiɑ mi, u tɑbu sunɔ bikiɑ u nɛɛ, kon kpĩ n kɑ nun ɡɑri ko?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ ǹ sɑ̃ɑ Eɡibitiɡii wi? Wi u ɡɑsɔ derɑ tɔmbɑ tem yɛ̃robu seesi, wi u tɔmbu nɔrɔbun subɑ nnɛ mɛnnɑ (4.000) swɑɑ diobun yiɡbɛrun di, mɑ u kɑ bu dɑ ɡbɑburɔ?
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Pɔlu nùn wisɑ u nɛɛ, nɛ Yuuwɑ, bɑ mɑn mɑrɑwɑ Tɑɑsiɔ, Silisin tem sɔɔ. Nɑ sɑ̃ɑ kpɑɑ yɛ̃ro wuu ɡe sɔɔ, ɡe ɡɑ yĩsiru yɑrɑ. Nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de n kɑ tɔn be ɡɑri ko.
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Tɑbu sunɔ wi, u nùn ɑyeru wɛ̃. Mɑ Pɔlu u yɔɔwɑ yɔɔtiru wɔllɔ u tɔn be kɑ nɔmu mɑrisiɑ. Ye bɑ mɑri, u bu sɔ̃ɔwɑ kɑ Heberum u nɛɛ,
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.