Atos 17

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nɡe mɛ bɑ dɔɔ bɑ wusu yiru sɑrɑ si bɑ sokumɔ Anfipolisi kɑ Apoloni, mɑ bɑ turɑ Tɛsɑlonikɑɔ mi Yuubɑ bɑ mɛnnɔ yeru mɔ.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Nɡe mɛ Pɔlun dɔɔnɛ u dɑ mɛnnɔ yeru mi. Mɑ ɑlusumɑ itɑn tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru bɑɑtere u kɑ bu wesiɑnɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 U bu tubusiɑ mɑ u bu sɔ̃ɔsi ɡɑri yi sɔɔ mɑ Kirisi wi kun koo ko u kun nɔni swɑ̃ɑru wɑ kpɑ u se ɡɔrin di. U mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ mɑ Yesu wìn ɡɑri u kpɑrɑmɔ wiyɑ Kirisi wi.
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Be bɑ nùn swɑɑ dɑki sɔɔ, ɡɑbɑ ɡɑri yi wurɑ, mɑ bɑ kɑ nùn nɔɔ tiɑ kuɑ wi kɑ Silɑsi. Mɛyɑ mɑɑ tɔn tuko dɑbinu bɑ kuɑ be bɑ Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃, kɑ mɑɑ tɔn kurɔ dɑbinu be bɑ sɑ̃ɑ tɔn ɡirobu wuu ɡe sɔɔ.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Adɑmɑ Yuubɑ bɑ nisinu seewɑ mɑ bɑ tɔn bɛrɛtɛkɛbɑ mɛnnɑ wuu sɔɔ bɑ wuu kpuro burinɑ, mɑ be kpuro bɑ dɑ Yɑsonin yɛnuɔ bu wɑ bu Pɔlu kɑ Silɑsi yɑrɑmɑ tɔn wɔrun wuswɑɑɔ.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Ye bɑ kun bu wɑ, bɑ Yɑsoni kɑ nɑɑnɛ dokeobu ɡɑbu ɡɑwɑ bɑ kɑ bu dɑ wuun wiruɡibun mi. Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, tɔn be, be bɑ hɑnduniɑ kpuro ɡɔsikiɑmɔ, bɑ mɑɑ nɑ mini,
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 mɑ Yɑsoni u derɑ bɑ sɔbiɑ win yɛnuɔ. Be kpuro bɑ tem yɛ̃ron woodɑ sɑnkumɔ, bɑ nɛɛ sinɑ boko ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Yesu.
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Yuubɑn ɡɑri yi, yi derɑ tɔn wɔru ɡe kɑ wuun wiruɡii be bɑ ɡɑri yi nuɑ bɑ burisinɑ.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Mɑ bɑ Yɑsoni kɑ nɑɑnɛ dokeo be kɑrɑbun ɡobi bikiɑ, mɑ bɑ derɑ bɑ doonɑ.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Mii mii nɑɑnɛ dokeobɑ derɑ Pɔlu kɑ Silɑsi bɑ doonɑ Bereɔ wɔ̃kuru. Ye bɑ turɑ mi, bɑ dɑ Yuubɑn mɛnnɔ yerɔ.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ lɑɑkɑri mɔ n kere tɔn be bɑ wɑ̃ɑ Tɛsɑlonikɑɔ. Bɑ ɡɑri yi mwɑ kɑ nuku dobu. Bɑ rɑ Gusunɔn ɡɑri wɛ̃ɛri tɔ̃ru bɑɑtere bu kɑ wɑ ye Pɔlu bu sɔ̃ɔmɔ ǹ n ɡem nɑ.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Yen sɑɑbuwɑ ben dɑbirɑ nɑɑnɛ doke, mɑ Gɛrɛki tɔn kurɔbu ɡɑbu be bɑ yĩsinu yɑrɑ bɑ nɑɑnɛ doke, kɑ sere mɑɑ tɔn durɔ dɑbinu.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ Yuu be bɑ wɑ̃ɑ Tɛsɑlonikɑɔ bɑ nuɑ mɑ Pɔlu u mɑɑ Gusunɔn ɡɑri wɑɑsu mɔ̀ Bereɔ, bɑ dɑ mi, mɑ bɑ tɔn wɔru mɔru seeyɑ bɑ burisinɑ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Mii mii nɑɑnɛ dokeo be, bɑ derɑ Pɔlu dɑ nim wɔ̃kun berɑ ɡiɑ, ɑdɑmɑ Silɑsi kɑ Timɔte bɑ sinɑ Bereɔ.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Be bɑ Pɔlu yɔ̃siri, bɑ kɑ nùn dɑwɑ sere Atɛniɔ. Yen biru ye bɑ kpɑm ɡɔsirɔ Bereɔ, Pɔlu u bu nɔɔ mɔrisiɑ u nɛɛ, bu Silɑsi kɑ Timɔte sɔ̃ bu nùn nɑɑmwɛmɑ fuuku.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Sɑnɑm mɛ Pɔlu u bu mɑrɑ Atɛniɔ, win bwɛ̃rɑ kun kpunɛ domi u wɑ bũu turɑnu yibɑ wuu mi.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 U rɑ Yuubɑn mɛnnɔ yeru de u kɑ bu wesiɑnɑ, be kɑ Gɛrɛki be bɑ Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃. U rɑ mɑɑ tɔmbu wɑɑsu kue tɔ̃ru bɑɑtere bɑtumɑ mi wuuɡibɑ rɑ mɛnnɛ.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Sɑnɑm mɛ u kɑ bu ɡɑri mɔ̀ keu koosiobu ɡɑbu be bɑ sɑ̃ɑ Epikuriɡibu kɑ Sitosibɑ bɑ dɑ win mi, bɑ kɑ nùn sikirinɑmɔ. Ben ɡɑbɑ nɛɛ, mbɑ durɔsi ɡɑri bɛkɛɡii wini u ɡerumɔ.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Mɑ bɑ kɑ nùn dɑ Arepɑɡuɔ , wɔɔ berɑ mi wiruɡibu bɑ rɑ mɛnnɛ, mɑ bɑ nɛɛ, sɑ kĩ su sɔ̃ɔsi kpɑɑ te nɔwɑ te ɑ kpɑrɑmɔ mi.
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Domi ɑ sun ɡɑ̃ɑ kpɑɑnun ɡɑri sɔ̃ɔmɔ, sɑ mɑɑ kĩ su nin tubusiɑnu ɡiɑ.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 N deemɑ Atɛniɡibu kpuro kɑ sere sɔɔ be bɑ rɑ nɛ mi, bɑ rɑ ben wɛ̃rɑbun sɑɑ kpuro deriwɑ bu kɑ ɡɑ̃ɑ kpɑɑnun bɑɑru nɔ, ǹ kun mɛ bu kɑ ɡere.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Pɔlu u yɔ̃rɑ mɛnnɔ yee ten suunu sɔɔ u nɛɛ, bɛɛ Atɛniɡibu, nɑ wɑ i sɑ̃ɑwɑ be bɑ sɑ̃ɑru kĩ ɡem ɡem.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Domi sɑnɑm mɛ nɑ bɔsu bɛɛn wuu mi, nɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu mɛɛrimɔ ni i sɑ̃ɑmɔ, nɑ turɑru ɡɑru wɑ tèn mi bɑ yoruɑ, Gusunɔ wi sɑ kun yɛ̃. Tɛ̃ Gusunɔ wi, wi bɛɛ i sɑ̃ɑmɔ yɛ̃ru sɑriru sɔɔ mi, wiyɑ nɑ bɛɛ tubusiɑmɔ.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Wiyɑ wi u hɑnduniɑ tɑkɑ kuɑ, kɑ yɑbu bɑɑyere ye yɑ wɑ̃ɑ ye sɔɔ, u sɑ̃ɑwɑ wɔllu kɑ tem Yinni, u ku rɑ sinɛ dinu sɔɔ ni bɑ kɑ nɔmɑ bɑnɑ.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Tɔmbun nɔmɑ kun kpɛ̃ yu nùn nɔɔri, domi u ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnun bukɑtɑ mɔ. Win tii tiiwɑ u yɑbu bɑɑyere wɑ̃ɑru kɑ wɛ̃siɑru kɑ bukɑtɑ kpuro wɛ̃ɛmɔ.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Tɔn turon min diyɑ u bwesenu kpuro tɑkɑ kuɑ bɑ kɑ tɛrie hɑnduniɑ kpuro sɔɔ. Sɑɑ yellun di u sɑɑbɑ yi yi, mɑ u tɔmbun wɑ̃ɑ yenu nɔɔ burɑ yenu kuɑ.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Gusunɔ u yeni kpuro kuɑ bu kɑ bɑbi bu nùn kɑsu kpɑ bu nùn wɑ bɑɑ mɛ u ǹ kɑ bɛsɛn bɑɑwure tomɑ.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Domi wi sɔɔrɑ sɑ wɑ̃ɑru mɔ, wiyɑ derɑ bɛsɛn wɑsi suɑrɑmɔ, wi sɔɔrɑ sɑ wɑ̃ɑ, nɡe mɛ ɡɑbu bɛɛn tire yorobu sɔɔ bɑ nɛɛ, sɑ mɑɑ sɑ̃ɑ Gusunɔn bibu.
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Ǹ n mɛn nɑ, sɑ̀ n sɑ̃ɑ Gusunɔn bibu, n ǹ weenɛ su bwisiku mɑ Gusunɔ u sɑ̃ɑ nɡe bwɑ̃ɑroku ɡe tɔnu u bwisikɑ u kɑ nɔmɑ kuɑ kɑ wurɑ ǹ kun mɛ kɑ sii ɡeesu, ǹ kun mɛ kɑ kperu.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Gusunɔ u ǹ tɔmbun yellun yɛ̃ru sɑriru ɡɑrisi, ɑdɑmɑ tɛ̃ u bɑɑmɑ kpuron tɔmbu woodɑ wɛ̃ɛmɔ bu kɑ ɡɔsirɑ ben kom kɔ̃sum di.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Domi u tɔ̃ru yi tè sɔɔ u koo hɑnduniɑɡibu kpuro siri dee dee kɑ durɔ win sɑɑbu wi u ɡɔsɑ, mɑ u nùn bɑɑwure sɔ̃ɔsi ye u nùn seeyɑ ɡɔrin di.
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Ye bɑ nuɑ Pɔlu u seebu ɡɔrin din ɡɑri ɡeruɑ, ɡɑbɑ nùn yɑɑkoru kuɑ, ɑdɑmɑ ɡɑbɑ nɛɛ bɑ kĩ bu rɑ kpɑm ɡɑri yi nɔ.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Sɑnɑm mɛyɑ Pɔlu u doonɑ ben suunu sɔɔn di.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Kɑ mɛ, durɔ ben ɡɑbɑ nɑɑnɛ doke mɑ bɑ nùn swĩi. Ben suunu sɔɔ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Deni, wi u sɑ̃ɑ Arepɑɡun siri kowo ɡoo, kɑ mɑɑ kurɔ ɡoo wi bɑ mɔ̀ Dɑmɑrisi, kɑ mɑɑ ɡɑbu.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.