Atos 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ sinɑ boko wi bɑ sokumɔ Herodu, u Yesun yiɡbɛrun tɔmbu ɡɑbu nɔmɑ doke u kɑ bu nɔni sɔ̃.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Wiyɑ derɑ bɑ Yɑkɔbu, Yohɑnun mɔɔ mwɑ bɑ ɡo kɑ tɑkobi.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ye u wɑ mɑ n Yuubɑ dore, u mɑɑ Piɛɛ mwɑ. N wee sɑɑ ye, pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑrɑ.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Ye bɑ nùn mwɑ bɑ kpɑ, bɑ nùn pirisɔm doke mɑ tɑbu kowobu wɔkurɑ nɔɔbu kɑ tiɑ bɑ nùn kɔ̃su. Bɑ bu yi nnɛ nnɛ. Herodu u ɡɔ̃ru doke u nùn siri tɔmbun wuswɑɑɔ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑrun biru.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Bɑ Piɛɛ nɛni pirisɔm sɔɔ, ɑdɑmɑ Yesun yiɡbɛruɡibu bɑ kɑnɑru mɔ̀ ɡem ɡem win sɔ̃ Gusunɔn mi.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Tɔ̃ɔ te Herodu u kĩ u nùn yɑrɑ pirisɔm di u kɑ dɑ tɔmbun mi, ten wɔ̃kuru Piɛɛ u dweeyɑ tɑbu kowobu yirun suunu sɔɔ. Bɑ nùn bɔkuɑ kɑ yɔni yiru, mɑ kɔ̃sobu ɡɑbɑ mɑɑ wɑ̃ɑ pirisɔm kɔnnɔwɔ.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Suɑru sɔɔ Yinnin ɡɔrɑdo u kurɑmɑ mɑ pirisɔm dii te, tɑ yɑm bururɑ. Gɔrɑdo wi, u Piɛɛ so yɛ̃sɑɔ u nùn yɑmiɑ u nɛɛ, u seewo fuuku fuuku.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Mɑ ɡɔrɑdo u nɛɛ, ɑ wunɛn yɑberu sebuo kpɑ ɑ wunɛn sɑlubɑtɑ doke.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Piɛɛ u yɑrɑ u nùn swĩi, ɑdɑmɑ u tɑmɑɑ u dosimɔwɑ, u ǹ yɛ̃ ye ɡɔrɑdo u mɔ̀ n sɑ̃ɑwɑ ɡem.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Bɑ pirisɔm kɔ̃so ɡbiikobu sɑrɑri kɑ yiruse, mɑ bɑ ɡɑmbo sisuɡiɑ turɑ ye yɑ wɑ̃ɑ wuun berɑ ɡiɑ. Yeyɑ yɑ kɛniɑrɑ kɑ tii mɑ bɑ yɑrɑ bɑ swɑɑ doo kɑmɛ, bɑ ɡu swĩi. Mɑ ɡɔrɑdo wi, u Piɛɛ deri suɑru sɔɔ.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ Piɛɛ u tubɑ ye n nùn deemɑ. Mɑ u tii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɛ̃ nɑ ɡiɑ mɑ ɡeemɑ. Yinni Gusunɔwɑ u win ɡɔrɑdo ɡɔrimɑ u kɑ mɑn yɑkiɑ Herodun nɔmɑn di, kɑ mɑɑ ye kpuron di ye Yuubɑ bɑ kĩ bu mɑn kuɑ.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ye ɡɑri yi, yi nùn yeeri yi kpɑ, u dɑ Mɑɑrin yɛnuɔ wi u sɑ̃ɑ Yohɑnu Mɑɑkun mɛro. Tɔn dɑbinu mɛnnɛ mi, bɑ kɑnɑru mɔ̀.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Piɛɛ u ɡɑmbo so yɛnu kɔnnɔwɔ mɑ kurɔ sɔm kowo ɡoo wi bɑ rɑ soku Rodɑ, u dɑ u swɑɑ dɑki.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ye u Piɛɛn nɔɔ tubɑ nuku dobu kun dere u ɡɑmbo kɛniɛ, mɑ u dukɑ ɡɔsirɑ dirɔ u bu sɔ̃ɔwɑ mɑ Piɛɛwɑ wɑ̃ɑ kɔnnɔwɔ.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ wiirɑmɔwɑ.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 N deemɑ Piɛɛ u yɔ̃ mi, u ɡɑmbo soomɔ. Ye bɑ ye kɛniɑ, bɑ nùn tubɑ, mɑ bɑ biti soorɑ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 U bu mɑrisiɑ kɑ nɔmu, mɑ u bu tubusiɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn yɑrɑ pirisɔm di. U nɛɛ, bu ɡɑri yi Yɑkɔbu sɔ̃ kɑ mɑɑ nɑɑnɛ dokeo be bɑ tie.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Yen sisiru bururu nɑndɑ bɑkɑbu wɑ̃ɑ tɑbu kowobun suunu sɔɔ. Bɑ wɔki bɑ mɔ̀, mɑnɑ Piɛɛ u doonɑ.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Herodu u yiire bu nùn kɑsu, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nùn wɑ. Yen sɔ̃nɑ u pirisɔm kɔ̃sobu win ɡɑri bikiɑ mɑ u woodɑ wɛ̃ bu kɑ bu dɑ bu ɡo. Yen biru Herodu u seewɑ Yudeɑn di u dɑ u sinɑ sɔ̃ɔ mɛɛru Sesɑreɔ.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 N wee Herodu u kɑ Tiriɡibu kɑ Sidoniɡibu mɔru bɑrɑ ɡem ɡem. Yen sɔ̃nɑ tɔn be, bɑ kpɑrɑnɑ bɑ dɑ win mi sɑnnu. Gbiikɑɑ bɑ kɑ Bɑlɑtu bɔrɔnu kuɑ wi u sɑ̃ɑ sinɑ bokon yɛnun sɔm kowobun wiruɡii. Yen biru bɑ dɑ Herodun mi bu kɑ nùn suuru kɑnɑ, domi ben temɡibu bɑ ben dĩɑnu wɑɑmɔwɑ sɑɑ Herodun tem di.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Herodu u tɔ̃ru yi te u koo bu wɑ. Ye tɔ̃ɔ te, tɑ turɑ, u win ɡurumusuru sebuɑ u sinɑ win sinɑ turɑru wɔllɔ mɑ u ɡɑri ɡerubu wɔri.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Tɔn be, bɑ nɛɛ, Gusunɔn nɔɔwɑ mini, n ǹ tɔnuɡuu.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Mii mii Yinnin ɡɔrɑdo u nɑ u Herodu so mɑ kɔkɔnu nɑ nu win wɑsi di mɑ u ɡu yèn sɔ̃ wi tɔnu, u Gusunɔn yiiko mwɑ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Sɑɑ ye sɔɔ, mɑ Gusunɔn ɡɑri yi kpɑrɑrɑmɔ yi sosimɔ.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ye Bɑɑnɑbɑsi kɑ Sɔɔlu bɑ ben sɔmburu kuɑ bɑ kpɑ, bɑ wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Mɑ bɑ Yohɑnu Mɑɑku suɑ, u kɑ bu dɑ.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.