Apocalipse 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yerɑ nɑ wɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩrenu nɔɔbɑ yiru yen teeru kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben turo ɡbɑ̃rɑ nɡe ɡurɑ u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Ye nɑ mɛɛrɑ, yerɑ nɑ dum kɑɑ wɑ. Wi u ye sɔni u tɛndu nɛni, mɑ bɑ nùn sinɑ furɔ dokeɑ. U swɑɑ wɔri nɡe tɑbu dio wi u dɔɔ u kpɑm tɑbu diimɑ.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru yiruse kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben yiruse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Dumɑ ɡɑɑ kpɑm yɑrɑ yɑ sɑ̃ɑ dum swɑ̃ɑ. Wi u ye sɔni bɑ nùn dɑm kɑ̃ u kɑ tɑbu yɛ̃bi hɑnduniɑ sɔɔ kpɑ tɔmbu bu kɑ ɡoonɑ. Mɑ bɑ nùn tɑkobi bɑkɑ ɡɑɑ wɛ̃.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru itɑse kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben itɑse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ. Nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ dum wɔ̃kɑ wɑ. Wi u ye sɔni u tonɡoro nɛni win nɔmɑɔ.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ sɑ̃ɑre ɡɑ wee hunde koni nnɛ yen min di ɡɑ nɛɛ, ɑlikɑmɑ kilo tiɑn ɡeerɑ sɑ̃ɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobi. Mɛyɑ mɑɑ ɔɔsu kilo itɑn ɡeerɑ nɛ. Adɑmɑ ɑ ku ɡum kɑ tɑm sɑnku.
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nnɛse kusiɑ. Mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben nnɛse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ wɑ dum bɛrɔ wuruwɑ. Wi u ye sɔni, win yĩsirɑ Gɔɔ, mɑ ɡɔribun wɑ̃ɑ yerɑ nùn swĩi. Beyɑ bɑ yiiko wɛ̃ bu kɑ hɑnduniɑn bɔnu nnɛse ɡo kɑ tɑkobi, kɑ ɡɔ̃ɔru, kɑ bɑrɑnu, kɑ mɑɑ ɡbeeku yɛɛ yi yi wɑ̃ɑ tem mɛ sɔɔ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Yen biru Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nɔɔbuse kusiɑ. Mɑ nɑ tɔmbun hundebɑ wɑ yɑ̃ku yerun kɔkɔrɔ be bɑ ɡo Gusunɔn ɡɑri kɑ seedɑ ye bɑ din sɔ̃.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Tɔmbun hunde beyɑ bɑ ɡbɑ̃rɑ bɑ nɛɛ, Yinni dɛɛro, ɡemɡii, sere sɑɑ yerɑ̀ ɑ mɑrɑ ɑ kɑ hɑnduniɑn tɔmbu siri kpɑ ɑ bu sɛɛyɑsiɑ yèn sɔ̃ bɑ sun ɡo.
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Bɑ ben bɑɑwure yɑbe kpikiru sebusiɑ, mɑ bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bu wɛ̃ro fiiko ɡinɑ sere ben sɔm kowosibu kɑ beɡibun ɡeeru tu kɑ yibu be n tie bu ɡo, nɡe mɛ bɑ mɑɑ be ɡo.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Nɑ kpɑm mɛɛrɑ sɑnɑm mɛ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nɔɔbɑ tiɑse kusiɑ. Mɑ tem mu yĩirɑ kɑ dɑm, mɑ sɔ̃ɔ tĩrɑ niki niki nɡe beku wɔ̃ku sinumɡiru, mɑ suru swɛ̃rɑ kom kom nɡe yɛm.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Kperi mɑɑ wɔrukumɔ temɔ nɡe mɛ ɡɑndun bii birenu rɑ dɛrure sɑnɑm mɛ woo dɑmɡuu ɡɑ tu sirɑmɔ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Mɑ wɔllɑ kururɑ nɡe tireru mɑ ɡuuru bɑɑtere kɑ tem bureru bɑɑtere nu sin yenu kɔsɑ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Sɑnɑm mɛyɑ hɑnduniɑn sinɑmbu kɑ tem yɛ̃robu kɑ tɑbu sinɑmbu kɑ ɑtɑsiribɑ kɑ dɑmɡibu, tɔmbu kpuro ɡesi, yobu kɑ tii mɔwɔbu, bɑ tii beruɑ kpee wɔrusɔ kɑ kpee bɑɑbɑ sɔɔ.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Bɑ ɡuunu kɑ kpenu nɔɔɡiru mɔ̀ bɑ mɔ̀, i sun sɛ̃sikio, i bere sɑɑ win wuswɑɑn di wi u sɔ̃ sinɑ kitɑrɔ kɑ sere Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm ten mɔrun di.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Domi ben mɔrun tɔ̃ɔ bembere te, tɑ tunumɑ. Wɑrɑ u koo kpĩ u yɔ̃rɑ u tu mɑ.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.