Apocalipse 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yerɑ nɑ wɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩrenu nɔɔbɑ yiru yen teeru kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben turo ɡbɑ̃rɑ nɡe ɡurɑ u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Ye nɑ mɛɛrɑ, yerɑ nɑ dum kɑɑ wɑ. Wi u ye sɔni u tɛndu nɛni, mɑ bɑ nùn sinɑ furɔ dokeɑ. U swɑɑ wɔri nɡe tɑbu dio wi u dɔɔ u kpɑm tɑbu diimɑ.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru yiruse kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben yiruse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Dumɑ ɡɑɑ kpɑm yɑrɑ yɑ sɑ̃ɑ dum swɑ̃ɑ. Wi u ye sɔni bɑ nùn dɑm kɑ̃ u kɑ tɑbu yɛ̃bi hɑnduniɑ sɔɔ kpɑ tɔmbu bu kɑ ɡoonɑ. Mɑ bɑ nùn tɑkobi bɑkɑ ɡɑɑ wɛ̃.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru itɑse kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben itɑse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ. Nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ dum wɔ̃kɑ wɑ. Wi u ye sɔni u tonɡoro nɛni win nɔmɑɔ.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ sɑ̃ɑre ɡɑ wee hunde koni nnɛ yen min di ɡɑ nɛɛ, ɑlikɑmɑ kilo tiɑn ɡeerɑ sɑ̃ɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobi. Mɛyɑ mɑɑ ɔɔsu kilo itɑn ɡeerɑ nɛ. Adɑmɑ ɑ ku ɡum kɑ tɑm sɑnku.
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nnɛse kusiɑ. Mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben nnɛse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ wɑ dum bɛrɔ wuruwɑ. Wi u ye sɔni, win yĩsirɑ Gɔɔ, mɑ ɡɔribun wɑ̃ɑ yerɑ nùn swĩi. Beyɑ bɑ yiiko wɛ̃ bu kɑ hɑnduniɑn bɔnu nnɛse ɡo kɑ tɑkobi, kɑ ɡɔ̃ɔru, kɑ bɑrɑnu, kɑ mɑɑ ɡbeeku yɛɛ yi yi wɑ̃ɑ tem mɛ sɔɔ.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Yen biru Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nɔɔbuse kusiɑ. Mɑ nɑ tɔmbun hundebɑ wɑ yɑ̃ku yerun kɔkɔrɔ be bɑ ɡo Gusunɔn ɡɑri kɑ seedɑ ye bɑ din sɔ̃.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Tɔmbun hunde beyɑ bɑ ɡbɑ̃rɑ bɑ nɛɛ, Yinni dɛɛro, ɡemɡii, sere sɑɑ yerɑ̀ ɑ mɑrɑ ɑ kɑ hɑnduniɑn tɔmbu siri kpɑ ɑ bu sɛɛyɑsiɑ yèn sɔ̃ bɑ sun ɡo.
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Bɑ ben bɑɑwure yɑbe kpikiru sebusiɑ, mɑ bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bu wɛ̃ro fiiko ɡinɑ sere ben sɔm kowosibu kɑ beɡibun ɡeeru tu kɑ yibu be n tie bu ɡo, nɡe mɛ bɑ mɑɑ be ɡo.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Nɑ kpɑm mɛɛrɑ sɑnɑm mɛ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nɔɔbɑ tiɑse kusiɑ. Mɑ tem mu yĩirɑ kɑ dɑm, mɑ sɔ̃ɔ tĩrɑ niki niki nɡe beku wɔ̃ku sinumɡiru, mɑ suru swɛ̃rɑ kom kom nɡe yɛm.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Kperi mɑɑ wɔrukumɔ temɔ nɡe mɛ ɡɑndun bii birenu rɑ dɛrure sɑnɑm mɛ woo dɑmɡuu ɡɑ tu sirɑmɔ.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Mɑ wɔllɑ kururɑ nɡe tireru mɑ ɡuuru bɑɑtere kɑ tem bureru bɑɑtere nu sin yenu kɔsɑ.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Sɑnɑm mɛyɑ hɑnduniɑn sinɑmbu kɑ tem yɛ̃robu kɑ tɑbu sinɑmbu kɑ ɑtɑsiribɑ kɑ dɑmɡibu, tɔmbu kpuro ɡesi, yobu kɑ tii mɔwɔbu, bɑ tii beruɑ kpee wɔrusɔ kɑ kpee bɑɑbɑ sɔɔ.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Bɑ ɡuunu kɑ kpenu nɔɔɡiru mɔ̀ bɑ mɔ̀, i sun sɛ̃sikio, i bere sɑɑ win wuswɑɑn di wi u sɔ̃ sinɑ kitɑrɔ kɑ sere Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm ten mɔrun di.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Domi ben mɔrun tɔ̃ɔ bembere te, tɑ tunumɑ. Wɑrɑ u koo kpĩ u yɔ̃rɑ u tu mɑ.
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.