Apocalipse 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Yerɑ nɑ wɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩrenu nɔɔbɑ yiru yen teeru kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben turo ɡbɑ̃rɑ nɡe ɡurɑ u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ye nɑ mɛɛrɑ, yerɑ nɑ dum kɑɑ wɑ. Wi u ye sɔni u tɛndu nɛni, mɑ bɑ nùn sinɑ furɔ dokeɑ. U swɑɑ wɔri nɡe tɑbu dio wi u dɔɔ u kpɑm tɑbu diimɑ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru yiruse kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben yiruse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Dumɑ ɡɑɑ kpɑm yɑrɑ yɑ sɑ̃ɑ dum swɑ̃ɑ. Wi u ye sɔni bɑ nùn dɑm kɑ̃ u kɑ tɑbu yɛ̃bi hɑnduniɑ sɔɔ kpɑ tɔmbu bu kɑ ɡoonɑ. Mɑ bɑ nùn tɑkobi bɑkɑ ɡɑɑ wɛ̃.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru itɑse kusiɑ, mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben itɑse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ. Nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ dum wɔ̃kɑ wɑ. Wi u ye sɔni u tonɡoro nɛni win nɔmɑɔ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ sɑ̃ɑre ɡɑ wee hunde koni nnɛ yen min di ɡɑ nɛɛ, ɑlikɑmɑ kilo tiɑn ɡeerɑ sɑ̃ɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobi. Mɛyɑ mɑɑ ɔɔsu kilo itɑn ɡeerɑ nɛ. Adɑmɑ ɑ ku ɡum kɑ tɑm sɑnku.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Yerɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nnɛse kusiɑ. Mɑ nɑ nuɑ hunde koni ben nnɛse u ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ wɑ dum bɛrɔ wuruwɑ. Wi u ye sɔni, win yĩsirɑ Gɔɔ, mɑ ɡɔribun wɑ̃ɑ yerɑ nùn swĩi. Beyɑ bɑ yiiko wɛ̃ bu kɑ hɑnduniɑn bɔnu nnɛse ɡo kɑ tɑkobi, kɑ ɡɔ̃ɔru, kɑ bɑrɑnu, kɑ mɑɑ ɡbeeku yɛɛ yi yi wɑ̃ɑ tem mɛ sɔɔ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Yen biru Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nɔɔbuse kusiɑ. Mɑ nɑ tɔmbun hundebɑ wɑ yɑ̃ku yerun kɔkɔrɔ be bɑ ɡo Gusunɔn ɡɑri kɑ seedɑ ye bɑ din sɔ̃.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Tɔmbun hunde beyɑ bɑ ɡbɑ̃rɑ bɑ nɛɛ, Yinni dɛɛro, ɡemɡii, sere sɑɑ yerɑ̀ ɑ mɑrɑ ɑ kɑ hɑnduniɑn tɔmbu siri kpɑ ɑ bu sɛɛyɑsiɑ yèn sɔ̃ bɑ sun ɡo.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Bɑ ben bɑɑwure yɑbe kpikiru sebusiɑ, mɑ bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bu wɛ̃ro fiiko ɡinɑ sere ben sɔm kowosibu kɑ beɡibun ɡeeru tu kɑ yibu be n tie bu ɡo, nɡe mɛ bɑ mɑɑ be ɡo.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Nɑ kpɑm mɛɛrɑ sɑnɑm mɛ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te, tɑ yĩreru nɔɔbɑ tiɑse kusiɑ. Mɑ tem mu yĩirɑ kɑ dɑm, mɑ sɔ̃ɔ tĩrɑ niki niki nɡe beku wɔ̃ku sinumɡiru, mɑ suru swɛ̃rɑ kom kom nɡe yɛm.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Kperi mɑɑ wɔrukumɔ temɔ nɡe mɛ ɡɑndun bii birenu rɑ dɛrure sɑnɑm mɛ woo dɑmɡuu ɡɑ tu sirɑmɔ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Mɑ wɔllɑ kururɑ nɡe tireru mɑ ɡuuru bɑɑtere kɑ tem bureru bɑɑtere nu sin yenu kɔsɑ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Sɑnɑm mɛyɑ hɑnduniɑn sinɑmbu kɑ tem yɛ̃robu kɑ tɑbu sinɑmbu kɑ ɑtɑsiribɑ kɑ dɑmɡibu, tɔmbu kpuro ɡesi, yobu kɑ tii mɔwɔbu, bɑ tii beruɑ kpee wɔrusɔ kɑ kpee bɑɑbɑ sɔɔ.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Bɑ ɡuunu kɑ kpenu nɔɔɡiru mɔ̀ bɑ mɔ̀, i sun sɛ̃sikio, i bere sɑɑ win wuswɑɑn di wi u sɔ̃ sinɑ kitɑrɔ kɑ sere Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm ten mɔrun di.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Domi ben mɔrun tɔ̃ɔ bembere te, tɑ tunumɑ. Wɑrɑ u koo kpĩ u yɔ̃rɑ u tu mɑ.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.