Apocalipse 14

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yen biruwɑ nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te wɑ tɑ yɔ̃ Siɔnin ɡuuru wɔllɔ. Tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ weeru kɑ nnɛ (144.000) bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ mi, be bɑ win yĩsiru kɑ win Bɑɑbɑn yĩsiru yoruɑ ben sirinɔ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di nɡe surun bɑkɑrun wurenu, nɡe ɡuru ɡbɑ̃rɑ bɑkɑbu. Nɔɔ ɡe nɑ nuɑ ɡɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe ni mɔrɔku sowobɑ soomɔn swĩi.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Bɑ yɔ̃ sinɑ kitɑrun wuswɑɑɔ, mi hunde konibɑ nnɛ ye kɑ ɡuro ɡuro be, bɑ wɑ̃ɑ. Bɑ womu kpɔɔ mɔ̀ ɡe ɡoo kun kpɛ̃ u ɡiɑ mɑ n kun mɔ tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ weeru kɑ nnɛ be bɑ yɑkiɑ hɑnduniɑn di.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Tɔn be, bɑ sɑ̃ɑ be bɑ tii nɛnuɑ dɛɛrɑru sɔɔ, bɑ ǹ kurɔ dɑmɑru koore. Bɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te swĩiwɑ bɑɑmɑ kpuro mi tɑ dɔɔ. Bɑ bu yɑkiɑwɑ sɑɑ tɔmbun suunu sɔɔn di bɑ n kɑ sɑ̃ɑ nɡe yɑ̃ku ɡbiikii te bɑ Gusunɔ kɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te kuɑ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Goo kun weesu nɔɔre ben nɔɔn di, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɑɑrɛ sɑriruɡibu.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Yerɑ nɑ kpɑm wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo wɑ u yɔ̃ɔwɑ sere sere Gusunɔ wɔllɔ, wi u koo Lɑbɑɑri ɡeɑ ye yɑ ku rɑ kpe kpɑrɑ hɑnduniɑɡibun mi, tem bɑɑmɛre kɑ bweseru bɑɑtere kɑ bɑrum bɑɑmɛre kɑ tɔmbu kpuron mi.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, i Gusunɔ nɑsio kpɑ i nùn bɛɛrɛ wɛ̃, domi sɑɑ yɑ turɑ u kɑ tɔmbu kpuro siri. I nùn sɑ̃ɑwɔ wi u wɔllu kɑ tem tɑkɑ kuɑ kɑ nim wɔ̃ku kɑ bwii.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Wɔllun ɡɔrɑdo yiruse u ɡbiikoo swĩi u nɛɛ, Bɑbiloni, wuu bɔkɔ ɡe, ɡɑ wɔrumɑ, ɡɑ wɔrumɑ, ɡe, ɡe ɡɑ tɔmbu kpuro tilɑsi kuɑ bɑ kɑ ɡen dɑɑ bɛrɛtɛkɛ bɑkɑn tɑm nɔrɑ.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Gɔrɑdo itɑse u ɡbiikobu yiru ye swĩi, mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, bɑɑwure wi u ɡbeeku yɑɑ ye sɑ̃ɑmɔ kɑ yen weenɑsiɑ, mɑ u yen yĩsiru mɔ win sirirɔ ǹ kun mɛ win nɔmuɔ,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 wiyɑ u koo mɑɑ Gusunɔn mɔrun tɑm nɔ mɛ u koo wisi kɑ mɛn dɑm win mɔrun nɔrɑ sɔɔ. Bɑɑwure wi u mɔ̀ nɡe mɛ, u koo tɔ̃yɑ wɑ dɔ̃ɔ kɑ sɔ̃ɔ bisu sɔɔ, ɡɔrɑdo dɛɛrobu kɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm ten wuswɑɑɔ.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Dɔ̃ɔ wi u nùn tɔ̃yɑ mɔ̀ win wiisu su ko su n seemɔwɑ wɔllɔ kɑ bɑɑdommɑɔ. Bɑ ǹ ko bɑ n mɑɑ wɛ̃rɑbu mɔ bururu kɑ yokɑ, be bɑ ɡbeeku yɑɑ ye sɑ̃wɑ kɑ yen weenɑsiɑ, kɑ be bɑ yen yĩsirun yĩreru mɔ.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Gɑri yi sɔɔ, n weenɛ nɑɑnɛ dokeobu bu tɛmɑnɑ, be bɑ Gusunɔn woodɑ mɛm nɔɔwɑ mɑ bɑ Yesu nɑɑnɛ kuɑ.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Yen biru nɑ kpɑm nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di ɡɑ nɛɛ, n yeni yoruo, doo nɔɔruɡibɑ be bɑ ɡbimɔ sɑɑ tɛ̃n di Yinnin nɑɑnɛ dokebu sɔɔ. Gusunɔn Hunde ɡerumɔ u mɔ̀, mɛyɑ ni, bɑ koo wɛ̃rɑ, domi ben sɔm ɡeerun ɑre koo bu swĩi.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Yen biru nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ ɡuru wii kpikiru wɑ, ɡoo sɔ̃ mi nɡe tɔnun bii. Yɛ̃ro sinɑ furɔ wurɑɡuu doke win wirɔ, mɑ u kɔmbɔ nɛni ɡe ɡɑ nɔɔ do.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo u yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di, mɑ u wi u sɔ̃ ɡuru wiru wɔllɔ nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn kɔmbɔ suo ɑ ɡɛ̃, domi ɡɛ̃ɛbun sɑnɑm mu turɑ, hɑnduniɑ yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Yerɑ wi u sɔ̃ ɡuru wiru wɔllɔ u win kɔmbɔ doke hɑnduniɑ sɔɔ, mɑ u ye ɡɑ̃.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Gɔrɑdo ɡoo kpɑm yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di te tɑ wɑ̃ɑ wɔllɔ, win tii mɑɑ kɔmbɔ nɛni ɡe ɡɑ nɔɔ do.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Gɔrɑdo ɡoo mɑɑ yɑrimɑ sɑɑ yɑ̃ku yerun di, wi u dɑm mɔ dɔ̃ɔn wɔllɔ. U ɡbɑ̃rɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ u wi u kɔmbɔ nɔɔ durorɔ nɛni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn kɔmbɔ dokeo kpɑ ɑ hɑnduniɑn dɑ̃ɑ bii ni bɑ mɔ̀ resɛm sɔri, domi nu ye.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Gɔrɑdo wi, u win kɔmbɔ doke mɑ u dɑ̃ɑ binu sɔrɑ. Mɑ u nu wisi Gusunɔn mɔru bɑkɑn dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Bɑ resɛm dɑ̃ɑ bii ni ɡɑmɑ nin ɡɑmɑ yerɔ wuun biruɔ. Mɑ dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yee ten min di yɛm mu kokɑ mu tɛriɑ sere kilo ɡoobɑ wunɔbu (300), mɑ mɛn dukum mɑɑ turɑ sere dumin toro ɡɛndɛɔ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.