Apocalipse 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yen biruwɑ nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te wɑ tɑ yɔ̃ Siɔnin ɡuuru wɔllɔ. Tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ weeru kɑ nnɛ (144.000) bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ mi, be bɑ win yĩsiru kɑ win Bɑɑbɑn yĩsiru yoruɑ ben sirinɔ.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di nɡe surun bɑkɑrun wurenu, nɡe ɡuru ɡbɑ̃rɑ bɑkɑbu. Nɔɔ ɡe nɑ nuɑ ɡɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe ni mɔrɔku sowobɑ soomɔn swĩi.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Bɑ yɔ̃ sinɑ kitɑrun wuswɑɑɔ, mi hunde konibɑ nnɛ ye kɑ ɡuro ɡuro be, bɑ wɑ̃ɑ. Bɑ womu kpɔɔ mɔ̀ ɡe ɡoo kun kpɛ̃ u ɡiɑ mɑ n kun mɔ tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ weeru kɑ nnɛ be bɑ yɑkiɑ hɑnduniɑn di.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Tɔn be, bɑ sɑ̃ɑ be bɑ tii nɛnuɑ dɛɛrɑru sɔɔ, bɑ ǹ kurɔ dɑmɑru koore. Bɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te swĩiwɑ bɑɑmɑ kpuro mi tɑ dɔɔ. Bɑ bu yɑkiɑwɑ sɑɑ tɔmbun suunu sɔɔn di bɑ n kɑ sɑ̃ɑ nɡe yɑ̃ku ɡbiikii te bɑ Gusunɔ kɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te kuɑ.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Goo kun weesu nɔɔre ben nɔɔn di, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɑɑrɛ sɑriruɡibu.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Yerɑ nɑ kpɑm wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo wɑ u yɔ̃ɔwɑ sere sere Gusunɔ wɔllɔ, wi u koo Lɑbɑɑri ɡeɑ ye yɑ ku rɑ kpe kpɑrɑ hɑnduniɑɡibun mi, tem bɑɑmɛre kɑ bweseru bɑɑtere kɑ bɑrum bɑɑmɛre kɑ tɔmbu kpuron mi.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, i Gusunɔ nɑsio kpɑ i nùn bɛɛrɛ wɛ̃, domi sɑɑ yɑ turɑ u kɑ tɔmbu kpuro siri. I nùn sɑ̃ɑwɔ wi u wɔllu kɑ tem tɑkɑ kuɑ kɑ nim wɔ̃ku kɑ bwii.
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Wɔllun ɡɔrɑdo yiruse u ɡbiikoo swĩi u nɛɛ, Bɑbiloni, wuu bɔkɔ ɡe, ɡɑ wɔrumɑ, ɡɑ wɔrumɑ, ɡe, ɡe ɡɑ tɔmbu kpuro tilɑsi kuɑ bɑ kɑ ɡen dɑɑ bɛrɛtɛkɛ bɑkɑn tɑm nɔrɑ.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Gɔrɑdo itɑse u ɡbiikobu yiru ye swĩi, mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, bɑɑwure wi u ɡbeeku yɑɑ ye sɑ̃ɑmɔ kɑ yen weenɑsiɑ, mɑ u yen yĩsiru mɔ win sirirɔ ǹ kun mɛ win nɔmuɔ,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 wiyɑ u koo mɑɑ Gusunɔn mɔrun tɑm nɔ mɛ u koo wisi kɑ mɛn dɑm win mɔrun nɔrɑ sɔɔ. Bɑɑwure wi u mɔ̀ nɡe mɛ, u koo tɔ̃yɑ wɑ dɔ̃ɔ kɑ sɔ̃ɔ bisu sɔɔ, ɡɔrɑdo dɛɛrobu kɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm ten wuswɑɑɔ.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Dɔ̃ɔ wi u nùn tɔ̃yɑ mɔ̀ win wiisu su ko su n seemɔwɑ wɔllɔ kɑ bɑɑdommɑɔ. Bɑ ǹ ko bɑ n mɑɑ wɛ̃rɑbu mɔ bururu kɑ yokɑ, be bɑ ɡbeeku yɑɑ ye sɑ̃wɑ kɑ yen weenɑsiɑ, kɑ be bɑ yen yĩsirun yĩreru mɔ.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Gɑri yi sɔɔ, n weenɛ nɑɑnɛ dokeobu bu tɛmɑnɑ, be bɑ Gusunɔn woodɑ mɛm nɔɔwɑ mɑ bɑ Yesu nɑɑnɛ kuɑ.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Yen biru nɑ kpɑm nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di ɡɑ nɛɛ, n yeni yoruo, doo nɔɔruɡibɑ be bɑ ɡbimɔ sɑɑ tɛ̃n di Yinnin nɑɑnɛ dokebu sɔɔ. Gusunɔn Hunde ɡerumɔ u mɔ̀, mɛyɑ ni, bɑ koo wɛ̃rɑ, domi ben sɔm ɡeerun ɑre koo bu swĩi.
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Yen biru nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ ɡuru wii kpikiru wɑ, ɡoo sɔ̃ mi nɡe tɔnun bii. Yɛ̃ro sinɑ furɔ wurɑɡuu doke win wirɔ, mɑ u kɔmbɔ nɛni ɡe ɡɑ nɔɔ do.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo u yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di, mɑ u wi u sɔ̃ ɡuru wiru wɔllɔ nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn kɔmbɔ suo ɑ ɡɛ̃, domi ɡɛ̃ɛbun sɑnɑm mu turɑ, hɑnduniɑ yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Yerɑ wi u sɔ̃ ɡuru wiru wɔllɔ u win kɔmbɔ doke hɑnduniɑ sɔɔ, mɑ u ye ɡɑ̃.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Gɔrɑdo ɡoo kpɑm yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di te tɑ wɑ̃ɑ wɔllɔ, win tii mɑɑ kɔmbɔ nɛni ɡe ɡɑ nɔɔ do.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Gɔrɑdo ɡoo mɑɑ yɑrimɑ sɑɑ yɑ̃ku yerun di, wi u dɑm mɔ dɔ̃ɔn wɔllɔ. U ɡbɑ̃rɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ u wi u kɔmbɔ nɔɔ durorɔ nɛni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn kɔmbɔ dokeo kpɑ ɑ hɑnduniɑn dɑ̃ɑ bii ni bɑ mɔ̀ resɛm sɔri, domi nu ye.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Gɔrɑdo wi, u win kɔmbɔ doke mɑ u dɑ̃ɑ binu sɔrɑ. Mɑ u nu wisi Gusunɔn mɔru bɑkɑn dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Bɑ resɛm dɑ̃ɑ bii ni ɡɑmɑ nin ɡɑmɑ yerɔ wuun biruɔ. Mɑ dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yee ten min di yɛm mu kokɑ mu tɛriɑ sere kilo ɡoobɑ wunɔbu (300), mɑ mɛn dukum mɑɑ turɑ sere dumin toro ɡɛndɛɔ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.