Apocalipse 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yen biruwɑ nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te wɑ tɑ yɔ̃ Siɔnin ɡuuru wɔllɔ. Tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ weeru kɑ nnɛ (144.000) bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ mi, be bɑ win yĩsiru kɑ win Bɑɑbɑn yĩsiru yoruɑ ben sirinɔ.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di nɡe surun bɑkɑrun wurenu, nɡe ɡuru ɡbɑ̃rɑ bɑkɑbu. Nɔɔ ɡe nɑ nuɑ ɡɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe ni mɔrɔku sowobɑ soomɔn swĩi.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Bɑ yɔ̃ sinɑ kitɑrun wuswɑɑɔ, mi hunde konibɑ nnɛ ye kɑ ɡuro ɡuro be, bɑ wɑ̃ɑ. Bɑ womu kpɔɔ mɔ̀ ɡe ɡoo kun kpɛ̃ u ɡiɑ mɑ n kun mɔ tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ weeru kɑ nnɛ be bɑ yɑkiɑ hɑnduniɑn di.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Tɔn be, bɑ sɑ̃ɑ be bɑ tii nɛnuɑ dɛɛrɑru sɔɔ, bɑ ǹ kurɔ dɑmɑru koore. Bɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te swĩiwɑ bɑɑmɑ kpuro mi tɑ dɔɔ. Bɑ bu yɑkiɑwɑ sɑɑ tɔmbun suunu sɔɔn di bɑ n kɑ sɑ̃ɑ nɡe yɑ̃ku ɡbiikii te bɑ Gusunɔ kɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm te kuɑ.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Goo kun weesu nɔɔre ben nɔɔn di, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɑɑrɛ sɑriruɡibu.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Yerɑ nɑ kpɑm wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo wɑ u yɔ̃ɔwɑ sere sere Gusunɔ wɔllɔ, wi u koo Lɑbɑɑri ɡeɑ ye yɑ ku rɑ kpe kpɑrɑ hɑnduniɑɡibun mi, tem bɑɑmɛre kɑ bweseru bɑɑtere kɑ bɑrum bɑɑmɛre kɑ tɔmbu kpuron mi.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, i Gusunɔ nɑsio kpɑ i nùn bɛɛrɛ wɛ̃, domi sɑɑ yɑ turɑ u kɑ tɔmbu kpuro siri. I nùn sɑ̃ɑwɔ wi u wɔllu kɑ tem tɑkɑ kuɑ kɑ nim wɔ̃ku kɑ bwii.
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Wɔllun ɡɔrɑdo yiruse u ɡbiikoo swĩi u nɛɛ, Bɑbiloni, wuu bɔkɔ ɡe, ɡɑ wɔrumɑ, ɡɑ wɔrumɑ, ɡe, ɡe ɡɑ tɔmbu kpuro tilɑsi kuɑ bɑ kɑ ɡen dɑɑ bɛrɛtɛkɛ bɑkɑn tɑm nɔrɑ.
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Gɔrɑdo itɑse u ɡbiikobu yiru ye swĩi, mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, bɑɑwure wi u ɡbeeku yɑɑ ye sɑ̃ɑmɔ kɑ yen weenɑsiɑ, mɑ u yen yĩsiru mɔ win sirirɔ ǹ kun mɛ win nɔmuɔ,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 wiyɑ u koo mɑɑ Gusunɔn mɔrun tɑm nɔ mɛ u koo wisi kɑ mɛn dɑm win mɔrun nɔrɑ sɔɔ. Bɑɑwure wi u mɔ̀ nɡe mɛ, u koo tɔ̃yɑ wɑ dɔ̃ɔ kɑ sɔ̃ɔ bisu sɔɔ, ɡɔrɑdo dɛɛrobu kɑ Yɑ̃ɑ kinɛ kpɛm ten wuswɑɑɔ.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Dɔ̃ɔ wi u nùn tɔ̃yɑ mɔ̀ win wiisu su ko su n seemɔwɑ wɔllɔ kɑ bɑɑdommɑɔ. Bɑ ǹ ko bɑ n mɑɑ wɛ̃rɑbu mɔ bururu kɑ yokɑ, be bɑ ɡbeeku yɑɑ ye sɑ̃wɑ kɑ yen weenɑsiɑ, kɑ be bɑ yen yĩsirun yĩreru mɔ.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Gɑri yi sɔɔ, n weenɛ nɑɑnɛ dokeobu bu tɛmɑnɑ, be bɑ Gusunɔn woodɑ mɛm nɔɔwɑ mɑ bɑ Yesu nɑɑnɛ kuɑ.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Yen biru nɑ kpɑm nɔɔ ɡɑɡu nuɑ wɔllun di ɡɑ nɛɛ, n yeni yoruo, doo nɔɔruɡibɑ be bɑ ɡbimɔ sɑɑ tɛ̃n di Yinnin nɑɑnɛ dokebu sɔɔ. Gusunɔn Hunde ɡerumɔ u mɔ̀, mɛyɑ ni, bɑ koo wɛ̃rɑ, domi ben sɔm ɡeerun ɑre koo bu swĩi.
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Yen biru nɑ mɛɛrɑ mɑ nɑ ɡuru wii kpikiru wɑ, ɡoo sɔ̃ mi nɡe tɔnun bii. Yɛ̃ro sinɑ furɔ wurɑɡuu doke win wirɔ, mɑ u kɔmbɔ nɛni ɡe ɡɑ nɔɔ do.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Wɔllun ɡɔrɑdo ɡoo u yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di, mɑ u wi u sɔ̃ ɡuru wiru wɔllɔ nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn kɔmbɔ suo ɑ ɡɛ̃, domi ɡɛ̃ɛbun sɑnɑm mu turɑ, hɑnduniɑ yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃.
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Yerɑ wi u sɔ̃ ɡuru wiru wɔllɔ u win kɔmbɔ doke hɑnduniɑ sɔɔ, mɑ u ye ɡɑ̃.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Gɔrɑdo ɡoo kpɑm yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di te tɑ wɑ̃ɑ wɔllɔ, win tii mɑɑ kɔmbɔ nɛni ɡe ɡɑ nɔɔ do.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Gɔrɑdo ɡoo mɑɑ yɑrimɑ sɑɑ yɑ̃ku yerun di, wi u dɑm mɔ dɔ̃ɔn wɔllɔ. U ɡbɑ̃rɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ u wi u kɔmbɔ nɔɔ durorɔ nɛni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn kɔmbɔ dokeo kpɑ ɑ hɑnduniɑn dɑ̃ɑ bii ni bɑ mɔ̀ resɛm sɔri, domi nu ye.
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Gɔrɑdo wi, u win kɔmbɔ doke mɑ u dɑ̃ɑ binu sɔrɑ. Mɑ u nu wisi Gusunɔn mɔru bɑkɑn dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Bɑ resɛm dɑ̃ɑ bii ni ɡɑmɑ nin ɡɑmɑ yerɔ wuun biruɔ. Mɑ dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yee ten min di yɛm mu kokɑ mu tɛriɑ sere kilo ɡoobɑ wunɔbu (300), mɑ mɛn dukum mɑɑ turɑ sere dumin toro ɡɛndɛɔ.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.