2 Samuel 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Sɔ̃ɔ teeru Dɑfidi u bikiɑ u nɛɛ, Sɔɔlun bweseru sɔɔ, ɡoo u ǹ mɑɑ tie, kpɑ n wɑ n yɛ̃ro durom kuɑ Yonɑtɑm sɔ̃?
1 Certo dia, Davi perguntou: “Resta alguém da família de Saul, a quem eu possa mostrar bondade por causa de Jônatas?”.
2 N deemɑ sɔm kowo ɡoo u wɑ̃ɑ Sɔɔlun yɛnuɔ wi bɑ sokumɔ Sibɑ. Mɑ Dɑfidi u nùn sokusiɑ. Ye u nɑ, mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ bɑ sokumɔ Sibɑ?
2 Havia um servo da família de Saul, cujo nome era Ziba, e o trouxeram a Davi. “Você é Ziba?”, perguntou o rei. “Sim, seu servo, meu senhor!”, respondeu Ziba.
3 Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, ɡoo sɑri wi u sɑ̃ɑ Sɔɔlun bweseru kpɑ n wɑ n yɛ̃ro durom kuɑ nɡe mɛ nɑ Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛru kuɑ?
3 Então o rei lhe perguntou: “Resta alguém da família de Saul? Se resta, gostaria de mostrar a bondade de Deus para com ele”. “Um dos filhos de Jônatas ainda está vivo”, respondeu Ziba. “Ele é aleijado dos dois pés.”
4 Sinɑ boko u bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ u sere wɑ̃ɑ.
4 “Onde ele está?”, perguntou o rei. Ziba respondeu: “Em Lo-Debar, na casa de Maquir, filho de Amiel”.
5 Mɑ Dɑfidi u ɡɔrɑ Lodebɑɑ mi, bu nùn kɑsumɑ.
5 Então Davi mandou buscá-lo na casa de Maquir.
6 Yerɑ bɑ kɑ Mɛfibosɛti, Yonɑtɑm bii, Sɔɔlun debubu ɡe nɑ Dɑfidin mi. Mɑ u kpunɑ Dɑfidin wuswɑɑɔ u nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
6 Seu nome era Mefibosete, filho de Jônatas, filho de Saul. Quando compareceu diante de Davi, curvou-se com o rosto no chão. Davi disse: “Saudações, Mefibosete”. Mefibosete respondeu: “Aqui está seu servo, meu senhor!”.
7 Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ. Duromɑ kon nun kuɑ kɑ ɡem wunɛn bɑɑbɑ Yonɑtɑm sɔ̃. Kon nun wunɛn debu Sɔɔlun tem kpuro wesiɑ. Yen biru ɑ n dɑ kɑ mɑn di sɑɑ bɑɑyere nɛn dii yerɔ.
7 “Não tenha medo”, disse Davi. “Quero mostrar bondade a você por causa de Jônatas, seu pai. Vou lhe dar todas as terras que pertenciam a seu avô Saul, e você comerá sempre aqui comigo, à mesa do rei.”
8 Mɑ u mɑɑ kpunɑ u Dɑfidi bɛɛrɛ wɛ̃. U nɛɛ, yinni, mbɑ nɑ sɑ̃ɑ ɑ kɑ nɛn lɑɑkɑri mɔ mɛsum, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ nɡe bɔ̃ɔ ɡoru mini.
8 Mefibosete se prostrou e disse: “Quem é seu servo, para que o senhor mostre bondade a alguém como eu, que não vale mais que um cão morto?”.
9 Yerɑ sinɑ boko u Sibɑ Sɔɔlun sɔm kowo sokɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡɑ̃ɑ ni nu rɑɑ sɑ̃ɑ Sɔɔlu wunɛn yinniɡinu kpuro, kɑ ye yɑ sɑ̃ɑ win yɛnun bɑɑyere ɡesi, nɑ ye win debubu Mɛfibosɛti wɛ̃.
9 Então o rei mandou chamar Ziba, servo de Saul, e disse: “Dei ao neto de seu senhor tudo que pertencia a Saul e sua família.
10 Tɛ̃ wunɛ kɑ wunɛn bibu kɑ wunɛn sɔm kowobu, bɛɛ kpurowɑ i ko i nùn wukuɑ, kpɑ u kɑ dĩɑnu wɑ u n dimɔ. Adɑmɑ Mɛfibosɛti wi, u ko n dɑ kɑ mɑn diwɑ bɑɑdommɑ nɛn dii yerɔ.
10 Você, seus filhos e servos cultivarão a terra para ele, a fim de produzir alimento para a casa de seu senhor. Mefibosete, neto de seu senhor, comerá sempre à minha mesa”. Ziba tinha quinze filhos e vinte servos.
11 Mɑ u sinɑ boko wisɑ u nɛɛ, yinni, ye ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ kpuro, yerɑ kon ko. Mɑ Mɛfibosɛti u rɑ n dɑɑmɔ u n dimɔ Dɑfidin dii yerɔ, nɡe win bibun turo.
11 “Sou seu servo”, respondeu Ziba. “Farei tudo que meu senhor, o rei, mandou.” E, daquele momento em diante, Mefibosete passou a comer à mesa de Davi, como se fosse um de seus filhos.
12 Mɛfibosɛti wi, u bii piibu ɡɑɡu mɔ ɡe bɑ mɔ̀ Mikɑ. Mɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ Sibɑn yɛnuɔ kpuro bɑ kuɑ Mɛfibosɛtin sɔm kowobu.
12 Mefibosete tinha um filho ainda jovem chamado Mica. Daquele momento em diante, todos os membros da casa de Ziba se tornaram servos de Mefibosete.
13 Mɛfibosɛti, yɛmɔ wi, u dɑ u wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ kpɑ u wɑ u n dɑ kɑ dim de sinɑ bokon dii yerɔ bɑɑdommɑ.
13 E Mefibosete, que era aleijado dos dois pés, morava em Jerusalém e comia sempre à mesa do rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.