2 Samuel 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɔ̃ɔ teeru Dɑfidi u bikiɑ u nɛɛ, Sɔɔlun bweseru sɔɔ, ɡoo u ǹ mɑɑ tie, kpɑ n wɑ n yɛ̃ro durom kuɑ Yonɑtɑm sɔ̃?
1 Certo dia Davi perguntou: — Será que alguma pessoa da família de Saul ainda está viva? Se está, eu quero fazer alguma coisa boa para essa pessoa, por causa de Jônatas.
2 N deemɑ sɔm kowo ɡoo u wɑ̃ɑ Sɔɔlun yɛnuɔ wi bɑ sokumɔ Sibɑ. Mɑ Dɑfidi u nùn sokusiɑ. Ye u nɑ, mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ bɑ sokumɔ Sibɑ?
2 Havia um empregado chamado Ziba, da família de Saul. Alguém lhe disse que fosse falar com o rei Davi. — Você é Ziba? — perguntou o rei. — Sim, sou eu mesmo, às suas ordens! — respondeu ele.
3 Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, ɡoo sɑri wi u sɑ̃ɑ Sɔɔlun bweseru kpɑ n wɑ n yɛ̃ro durom kuɑ nɡe mɛ nɑ Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛru kuɑ?
3 E o rei lhe perguntou: — Ainda existe alguém da família de Saul para quem eu possa fazer alguma coisa boa, como prometi a Deus? Ziba respondeu: — Sim. Existe um filho de Jônatas. Ele é aleijado dos dois pés.
4 Sinɑ boko u bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ u sere wɑ̃ɑ.
4 — Onde está ele? — perguntou o rei. — Na casa de Maquir, filho de Amiel, na cidade de Lo-Debar! — respondeu Ziba.
5 Mɑ Dɑfidi u ɡɔrɑ Lodebɑɑ mi, bu nùn kɑsumɑ.
5 Então o rei Davi mandou buscá-lo.
6 Yerɑ bɑ kɑ Mɛfibosɛti, Yonɑtɑm bii, Sɔɔlun debubu ɡe nɑ Dɑfidin mi. Mɑ u kpunɑ Dɑfidin wuswɑɑɔ u nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
6 Quando Mefibosete, filho de Jônatas e neto de Saul, chegou, ele ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante de Davi em sinal de respeito. Davi disse: — Mefibosete! — Às suas ordens, senhor! — respondeu ele.
7 Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ. Duromɑ kon nun kuɑ kɑ ɡem wunɛn bɑɑbɑ Yonɑtɑm sɔ̃. Kon nun wunɛn debu Sɔɔlun tem kpuro wesiɑ. Yen biru ɑ n dɑ kɑ mɑn di sɑɑ bɑɑyere nɛn dii yerɔ.
7 — Não fique com medo! — disse Davi. — Eu serei bondoso com você por causa de Jônatas, o seu pai. Eu lhe darei de volta todas as terras que pertenciam ao seu avô Saul, e você será sempre bem-vindo à minha mesa.
8 Mɑ u mɑɑ kpunɑ u Dɑfidi bɛɛrɛ wɛ̃. U nɛɛ, yinni, mbɑ nɑ sɑ̃ɑ ɑ kɑ nɛn lɑɑkɑri mɔ mɛsum, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ nɡe bɔ̃ɔ ɡoru mini.
8 Mefibosete se curvou novamente e respondeu: — Eu não valho mais do que um cachorro morto! Por que o senhor é tão bondoso comigo?
9 Yerɑ sinɑ boko u Sibɑ Sɔɔlun sɔm kowo sokɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡɑ̃ɑ ni nu rɑɑ sɑ̃ɑ Sɔɔlu wunɛn yinniɡinu kpuro, kɑ ye yɑ sɑ̃ɑ win yɛnun bɑɑyere ɡesi, nɑ ye win debubu Mɛfibosɛti wɛ̃.
9 Então o rei chamou Ziba, o empregado de Saul, e disse: — Eu estou devolvendo a Mefibosete, o neto do seu patrão, tudo o que pertencia a Saul e à sua família.
10 Tɛ̃ wunɛ kɑ wunɛn bibu kɑ wunɛn sɔm kowobu, bɛɛ kpurowɑ i ko i nùn wukuɑ, kpɑ u kɑ dĩɑnu wɑ u n dimɔ. Adɑmɑ Mɛfibosɛti wi, u ko n dɑ kɑ mɑn diwɑ bɑɑdommɑ nɛn dii yerɔ.
10 Você, os seus filhos e os seus empregados cultivarão a terra para a família do seu patrão Saul e farão a colheita para que eles tenham comida. Mas Mefibosete comerá sempre à minha mesa. Ziba tinha quinze filhos e vinte empregados.
11 Mɑ u sinɑ boko wisɑ u nɛɛ, yinni, ye ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ kpuro, yerɑ kon ko. Mɑ Mɛfibosɛti u rɑ n dɑɑmɔ u n dimɔ Dɑfidin dii yerɔ, nɡe win bibun turo.
11 Ele respondeu: — Farei tudo o que o senhor mandar. Daí em diante Mefibosete passou a comer junto com o rei, como se fosse filho dele.
12 Mɛfibosɛti wi, u bii piibu ɡɑɡu mɔ ɡe bɑ mɔ̀ Mikɑ. Mɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ Sibɑn yɛnuɔ kpuro bɑ kuɑ Mɛfibosɛtin sɔm kowobu.
12 Mefibosete tinha um filho pequeno chamado Mica. Todos os que eram da família de Ziba se tornaram empregados de Mefibosete.
13 Mɛfibosɛti, yɛmɔ wi, u dɑ u wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ kpɑ u wɑ u n dɑ kɑ dim de sinɑ bokon dii yerɔ bɑɑdommɑ.
13 Assim Mefibosete, que era aleijado dos dois pés, ficou morando em Jerusalém e todos os dias comia junto com o rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.