2 Samuel 3

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sɔɔlun yɛnuɡibu bɑ kɑ Dɑfidi yibɛrɛ tɛɛru kuɑ n tɛ. Mɑ Sɔɔlun yɛnu ɡɑ dɑm dwiiyɑmɔ ɡɑ dɔɔ, ɑdɑmɑ Dɑfidiɡuu ɡɑ dɑm sosimɔwɑ ɡɑ dɔɔ.
1 A guerra entre as famílias de Saul e Davi durou muito tempo. Davi tornava-se cada vez mais forte, enquanto que a família de Saul se enfraquecia.
2 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u bibu nɔɔbɑ tiɑ mɑrɑ Heboroniɔ. Ben ɡbiikoowɑ Amɔɔ. Win mɛrowɑ Akinɔɑmu, Yisirɛɛliɡii.
2 Estes foram os filhos de Davi nascidos em Hebrom: O seu filho mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel;
3 Yirusewɑ Kileɑbu. Win mɛrowɑ Abiɡɑli, Nɑbɑli Kɑɑmɛliɡiin ɡɔmini. Itɑsewɑ Abusɑlɔmu. Win mɛrowɑ Mɑɑkɑ, Tɑlimɑi Gesuribɑn sinɑ bokon bii.
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo; o terceiro, Absalão, de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Nnɛsewɑ Adoniyɑ. Win mɛrowɑ Hɑɡiti. Nɔɔbusewɑ Sefɑtiɑ. Win mɛrowɑ Abitɑli.
4 o quarto, Adonias, de Hagite; o quinto, Sefatias, de Abital;
5 Nɔɔbɑ tiɑsewɑ mɑɑ Yitereɑmu. Win mɛrowɑ Eɡilɑ.
5 e o sexto, Itreão, de sua mulher Eglá. Esses foram os filhos de Davi que lhe nasceram em Hebrom.
6 Sɑɑ ye tɑbu wɑ̃ɑ Dɑfidin yɛnu kɑ Sɔɔlun yɛnun bɑɑ sɔɔ, Abinɛɛ u kɑ Sɔɔlubɑ yɔ̃rɑwɑ dim dim.
6 Enquanto transcorria a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner foi se tornando poderoso na família de Saul.
7 Adɑmɑ sɔ̃ɔ teeru Isi Bosɛti u Abinɛɛ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ nɛn tundo Sɔɔlun kurɔ Risipɑ, Ayɑn bii kpunɑ.
7 Saul tivera uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Certa vez Is-Bosete perguntou a Abner: "Por que você se deitou com a concubina de meu pai? "
8 Mɑ Isi Bosɛtin ɡɑri yi, yi Abinɛɛ duɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑ tɑmɑɑ nɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe Yudɑn wiruɡii be bɑ Sɔɔlu seesimɔ? Wee, sere kɑ tɛ̃, nɛnɑ nɑ wunɛn tundo Sɔɔlun yɛnuɡibu kɑ win bɔrɔbɑ durom kuɑmmɛ. Yen biru nɑ ǹ wure n nun Dɑfidi nɔmu sɔndiɑ. Yerɑ tɛ̃ ɑ mɑn ɡerusimɔ kurɔ winin sɔ̃?
8 Abner ficou furioso com a pergunta de Is-Bosete e exclamou: "Por acaso eu sou um cão a serviço de Judá? Até agora tenho sido leal à família de Saul, seu pai, e aos parentes e amigos dele, e não deixei que você caísse nas mãos de Davi; e agora você me acusa de um delito envolvendo esta mulher!
9 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ u mɑn kuɑ ye u kĩ nɑ̀ kun kɑ Dɑfidi yɔ̃re kpɑ n de Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u nùn kuɑ,
9 Que Deus me castigue com todo rigor, se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu sob juramento,
10 ye u nɛɛ u koo bɑndu wunɑ sɑɑ Sɔɔlun bweserun di u tu Dɑfidi wɛ̃ kpɑ u n sɑ̃ɑ sunɔ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑn tem kpuro sɔɔ.
10 tirar o reino da família de Saul e estabelecer o trono de Davi sobre Israel e Judá, de Dã a Berseba".
11 Sɑɑ ye sɔɔ, Isi Bosɛti kun mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡeruɑ. Domi Abinɛɛn ɡɑri yi, yi nùn bɛrum mwɑ.
11 Is-Bosete não respondeu nada a Abner, pois tinha medo dele.
12 Yerɑ Abinɛɛ u Dɑfidi sɔmɔbu ɡɔriɑ Heboroniɔ u nɛɛ, wɑrɑ u tem mɛ mɔ. Yen sɔ̃, u be kɑ mɑn ɑrukɑwɑni bɔkuo. Ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ wi, kpɑ n de Isirelibɑ kpuro bu wurɑ win mi ɡiɑ.
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi com esta proposta: "A quem pertence esta terra? Faze um acordo comigo e eu te ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel".
13 Ye sɔmɔ be, bɑ turɑ mi, bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɑɑriɑ. Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃, kon kɑ be nùn ɑrukɑwɑni bɔke. Adɑmɑ ɡɑ̃ɑ teenɑ nɑ nùn bikiɑmɔ. Niyɑ u ɡinɑ mɑn Mikɑli, Sɔɔlun bii mwɑɑmɑ su sere wɑɑnɑ nɛ kɑ wi.
13 "Está bem", disse Davi. "Farei um acordo com você, mas com uma condição: não compareça à minha presença sem trazer-me Mical, filha de Saul, quando você vier me ver. "
14 Mɑ Dɑfidi u Isi Bosɛti sɔmɔbu ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ bu nɛɛ, bu be nùn win kurɔ Mikɑli wɛ̃ɛmɑ wìn dokuru u rɑɑ kɔruɑ kɑ Filisitibɑn sen sɑrusu wunɔbu (100) si bɑ nùn bikiɑ.
14 E Davi enviou mensageiros a Is-Bosete, filho de Saul, exigindo: "Entregue-me minha mulher Mical, com quem me casei pelo preço de cem prepúcios de filisteus".
15 Yerɑ Isi Bosɛti u derɑ bɑ kurɔ wi mwɑɑmɑ Pɑtiɛli, Lɑisin biin min di mi u mɔre.
15 Diante disso, Is-Bosete mandou que a tirassem do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Mɑ Pɑtiɛli wi, u Mikɑli swĩi u sumɔ sere bɑ kɑ turɑ Bɑhurimuɔ. Mɑ Abinɛɛ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ den ɡɔsiro. Yerɑ u ɡɔsirɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
16 Mas Paltiel foi atrás dela, e a seguiu chorando até Baurim. Então Abner ordenou-lhe que voltasse para casa; e ele voltou.
17 Yen biru Abinɛɛ u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu mɛnnɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Dɑfidiwɑ i rɑɑ kĩ u n sɑ̃ɑ bɛɛn sinɑ boko.
17 Nesse meio tempo, Abner enviou esta mensagem às autoridades de Israel: "Já faz algum tempo que vocês querem Davi como rei.
18 Yen sɔ̃ tɛ̃, i nùn koowo sunɔ. Domi Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, sɑɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin nɔmɑn diyɑ u koo win tɔmbu Isirelibɑ yɑkiɑ Filisitibɑn nɔmɑn di kɑ sere mɑɑ ben yibɛrɛ be bɑ tien nɔmɑn di.
18 Agora é o momento de agir! Porque o Senhor prometeu a Davi: ‘Por meio de Davi, meu servo, livrarei Israel do poder dos filisteus e de todos os seus inimigos’ ".
19 — ausente —
19 Abner também falou pessoalmente com os benjamitas. Depois foi a Hebrom dizer a Davi tudo o que Israel e a tribo de Benjamim haviam aprovado.
20 — ausente —
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, apresentou-se a Davi em Hebrom, este ofereceu um banquete para ele e para os homens que o acompanhavam.
21 Yen biruwɑ Abinɛɛ u mɑɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni sinɑ boko, kon se n dɑ n Isirelibɑ kpuro mɛnnɑ kpɑ bu kɑ nun ɑrukɑwɑni bɔke bɑ n kɑ wunɛn ɡɑri sɔmburu mɔ̀. Kpɑ ɑ n bɑndu dii be sɔɔ, ɑ n mɔ̀ ye ɑ kĩ.
21 Disse então Abner a Davi: "Deixa que eu me vá e reúna todo o Israel, meu senhor, para que façam um acordo contigo, ó rei, e reines sobre tudo o que desejares". Davi o deixou ir, e ele se foi em paz.
22 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidin tɑbu kowobu bɑ ɡɑbu wɔrɑɑ dɑ, mɑ bɑ dukiɑ bɑkɑ ɡurɑmɑ bɑ kɑ wee. N deemɑ Dɑfidi u derɑ Abinɛɛ u ɡɔsirɑ win yɛnuɔ kɑ bɔri yɛndu sɑɑ Heboronin di.
22 Naquele momento, os soldados de Davi e Joabe voltavam de um ataque, trazendo muitos bens. Abner, porém, já não estava com Davi em Hebrom, porque Davi o tinha deixado partir em paz.
23 Sɑnɑm mɛ Yoɑbu kɑ tɑbu kowo be, bɑ tunumɑ yɛnuɔ, yerɑ bɑ bu Abinɛɛn lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ. Bɑ nɛɛ, Abinɛɛ, Nɛrin bii, u nɑ Dɑfidi sinɑ bokon mi. Adɑmɑ Dɑfidi u nùn deri u doonɑ kɑ bɔri yɛndu.
23 Quando Joabe chegou com todo o seu exército, contaram-lhe que Abner, filho de Ner, se apresentara ao rei, que o tinha deixado ir em paz.
24 Yerɑ Yoɑbu u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kuɑ mɛ. Ye Abinɛɛ u nɑ wunɛn mi, mɑ ɑ nùn deri u doonɑ kɑ bɔri yɛndu?
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: "Que foi que fizeste? Abner veio à tua presença e o deixaste ir?
25 Wunɛn tii ɑ Abinɛɛ wi yɛ̃. A yɛ̃ mɑ u nɑwɑ u kɑ nun nɔni wɔ̃ke kpɑ u kɑ ɡiɑ ye ɑ mɔ̀ kpuro.
25 Conheces Abner, filho de Ner; ele veio para enganá-lo, observar os teus movimentos e descobrir tudo o que estás fazendo".
26 Ye Yoɑbu u ɡɑri yi ɡeruɑ u kpɑ, yerɑ u doonɑ Dɑfidin min di, mɑ u sɔmɔbu ɡɔrɑ bɑ Abinɛɛ nɑɑ swĩi, bɑ nùn nɑɑmwɛ Sirɑn dɔkɔwɔ. Mɑ bɑ derɑ u ɡɔsirɑmɑ. Adɑmɑ Dɑfidi u ǹ yenibɑ kpuro yɛ̃.
26 Saindo da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta, desde a cisterna de Sirá. Mas Davi não ficou sabendo disso.
27 Sɑɑ ye Abinɛɛ u ɡɔsirɑmɑ Heboroniɔ, yerɑ Yoɑbu u nun sokɑ wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔn bee tiɑɔ, u kuɑ nɡe u kĩ u nùn ɡɑri ɑsiriɡii sɔ̃. Mɑ u nùn wobu sɛ̃u sɔkɑ nukurɔ u ɡo. Nɡe mɛyɑ u kɑ mɔru kɔsiɑ yèn sɔ̃ u win wɔnɔ Asɑɛli ɡo.
27 Quando Abner retornou a Hebrom, Joabe o chamou à parte, na porta da cidade, sob o pretexto de falar-lhe em particular, e ali mesmo o feriu no estômago. E Abner morreu por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Yen biruwɑ Dɑfidi u ye nuɑ, mɑ u nɛɛ, nɛn bɑndu tɑ dɛɛre Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ, nɛn tii nɑ mɑɑ dɛɛre, Abinɛɛ, Nɛrin biin yɛm mɛ bɑ yɑrin sɔ̃.
28 Mais tarde, quando Davi soube o que tinha acontecido, disse: "Eu e o meu reino, perante o Senhor, somos para sempre inocentes do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Yen sɔ̃, Gusunɔ u de mu wɔri Yoɑbun wirɔ kɑ sere mɑɑ win bweserɔ. Kpɑ win bweseru sɔɔ, ɡoo u n dɑ n yɛm wĩimɔ, ǹ kun mɛ u n bɑrɑ disiɡiru mɔ, ǹ kun mɛ u n sɑ̃ɑ yɛmɔ, ǹ kun mɛ u ɡbi tɑbu sɔɔ, ǹ kun mɛ u dĩɑnu biɑ u di.
29 Caia a responsabilidade pela morte dele sobre a cabeça de Joabe e de toda a sua família! Jamais falte entre os seus descendentes quem sofra fluxo ou lepra, quem use muletas, quem morra pela espada, ou quem passe fome".
30 Nɡe mɛyɑ Yoɑbu kɑ win wɔnɔ Abisɑi bɑ kɑ Abinɛɛ ɡo yèn sɔ̃ u ben wɔnɔ Asɑɛli ɡo tɑbu sɔɔ Gɑbɑoniɔ.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner porque ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha de Gibeom.
31 Mɑ Dɑfidi u Yoɑbu kɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɛɛn yɑ̃ɑ ni i doke mi kɑsukuo kpɑ i sɑɑkibɑ dewe nuku sɑnkirɑnun sɔ̃, kpɑ i Abinɛɛn ɡɔɔ swĩ.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o exército que o acompanhava: "Rasguem suas vestes, vistam roupas de luto e vão chorando à frente de Abner". E o rei Davi seguiu atrás da maca que levava o corpo.
32 Mɑ bɑ Abinɛɛn ɡoo te sikuɑ Heboroni mi. Yerɑ wi Dɑfidi sinɑ boko u wurɑ kuɑ kɑ dɑm siki ten mi. Mɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ swĩ.
32 Enterraram-no em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo de Abner, como também todo o povo.
33 Win ɡɔɔ wuri sɔɔ u nɛɛ,
33 Então o rei cantou este lamento por Abner: "Por que morreu Abner como morrem os insensatos?
34 Bɑ ǹ nun mwɛ bɑ nɔmɑ kɑ nɑɑsu bɔkue.
34 Suas mãos não estavam algemadas, nem seus pés acorrentados. Você caiu como quem cai perante homens perversos". E todo o povo chorou ainda mais por ele.
35 Yen biru bɑ mɑɑ nɑ bɑ Dɑfidi nukuru yɛmiɑsiɑ bɑ nɛɛ, u dio. Adɑmɑ u yinɑ, domi u Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛru kuɑ u nɛɛ, Gusunɔ u nùn kuɑ ye u kĩ, ù n di sɔ̃ɔ u sere du.
35 Depois, quando o povo insistiu com Davi que comesse alguma coisa enquanto ainda era dia, Davi fez este juramento: "Deus me castigue com todo rigor, caso eu prove pão ou qualquer outra coisa antes do pôr-do-sol! "
36 Mɑ tɔmbu kpuro bɑ wɑ ye Dɑfidi sinɑ boko u kuɑ mɑ yɑ bu dore.
36 Todo o povo ouviu isso e aprovou; de fato, tudo o que o rei fazia o povo aprovava.
37 Dɑfidin tɔmbu kɑ Isirelibɑ kpuro ɡesi, bɑ ɡiɑ mɑ n ǹ kɑ win yɛ̃ru bɑ kɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii ɡo.
37 Assim, naquele dia, todo o povo e todo o Israel reconheceram que o rei não tivera participação no assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Mɑ sinɑ boko u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i n yɛ̃ mɑ tɔn bokowɑ u ɡu mi ɡisɔ Isireliɔ.
38 Então o rei disse aos seus conselheiros: "Não percebem que caiu hoje em Israel um líder, um grande homem?
39 Wee, nɑ ǹ dɑm mɔ, bɑɑ mɛ bɑ mɑn ɡum tɑ̃re wirɔ nɑ kɑ kuɑ sunɔ. Seruyɑn bibu bɑ mɑn bɔbunu kere. Yen sɔ̃, Gusunɔ u tɔn kɔ̃so nùn win nuku kɔ̃suru kɔsie.
39 Embora rei ungido, ainda sou fraco, e esses filhos de Zeruia são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao malfeitor de acordo com as suas más obras! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.