2 Samuel 3
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Sɔɔlun yɛnuɡibu bɑ kɑ Dɑfidi yibɛrɛ tɛɛru kuɑ n tɛ. Mɑ Sɔɔlun yɛnu ɡɑ dɑm dwiiyɑmɔ ɡɑ dɔɔ, ɑdɑmɑ Dɑfidiɡuu ɡɑ dɑm sosimɔwɑ ɡɑ dɔɔ.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; Davi se ia fortalecendo, porém os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u bibu nɔɔbɑ tiɑ mɑrɑ Heboroniɔ. Ben ɡbiikoowɑ Amɔɔ. Win mɛrowɑ Akinɔɑmu, Yisirɛɛliɡii.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi; o primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Yirusewɑ Kileɑbu. Win mɛrowɑ Abiɡɑli, Nɑbɑli Kɑɑmɛliɡiin ɡɔmini. Itɑsewɑ Abusɑlɔmu. Win mɛrowɑ Mɑɑkɑ, Tɑlimɑi Gesuribɑn sinɑ bokon bii.
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Nnɛsewɑ Adoniyɑ. Win mɛrowɑ Hɑɡiti. Nɔɔbusewɑ Sefɑtiɑ. Win mɛrowɑ Abitɑli.
4 o quarto, Adonias, filho de Hagite; o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 Nɔɔbɑ tiɑsewɑ mɑɑ Yitereɑmu. Win mɛrowɑ Eɡilɑ.
5 o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Sɑɑ ye tɑbu wɑ̃ɑ Dɑfidin yɛnu kɑ Sɔɔlun yɛnun bɑɑ sɔɔ, Abinɛɛ u kɑ Sɔɔlubɑ yɔ̃rɑwɑ dim dim.
6 Havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez poderoso na casa de Saul.
7 Adɑmɑ sɔ̃ɔ teeru Isi Bosɛti u Abinɛɛ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ nɛn tundo Sɔɔlun kurɔ Risipɑ, Ayɑn bii kpunɑ.
7 Teve Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá. Perguntou Isbosete a Abner: Por que coabitaste com a concubina de meu pai?
8 Mɑ Isi Bosɛtin ɡɑri yi, yi Abinɛɛ duɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑ tɑmɑɑ nɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe Yudɑn wiruɡii be bɑ Sɔɔlu seesimɔ? Wee, sere kɑ tɛ̃, nɛnɑ nɑ wunɛn tundo Sɔɔlun yɛnuɡibu kɑ win bɔrɔbɑ durom kuɑmmɛ. Yen biru nɑ ǹ wure n nun Dɑfidi nɔmu sɔndiɑ. Yerɑ tɛ̃ ɑ mɑn ɡerusimɔ kurɔ winin sɔ̃?
8 Então, se irou muito Abner por causa das palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão para Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi? Contudo, me queres, hoje, culpar por causa desta mulher.
9 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ u mɑn kuɑ ye u kĩ nɑ̀ kun kɑ Dɑfidi yɔ̃re kpɑ n de Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u nùn kuɑ,
9 Assim faça Deus segundo lhe parecer a Abner, se, como jurou o Senhor a Davi, não fizer eu,
10 ye u nɛɛ u koo bɑndu wunɑ sɑɑ Sɔɔlun bweserun di u tu Dɑfidi wɛ̃ kpɑ u n sɑ̃ɑ sunɔ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑn tem kpuro sɔɔ.
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Sɑɑ ye sɔɔ, Isi Bosɛti kun mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡeruɑ. Domi Abinɛɛn ɡɑri yi, yi nùn bɛrum mwɑ.
11 E nenhuma palavra pôde Isbosete responder a Abner, porque o temia.
12 Yerɑ Abinɛɛ u Dɑfidi sɔmɔbu ɡɔriɑ Heboroniɔ u nɛɛ, wɑrɑ u tem mɛ mɔ. Yen sɔ̃, u be kɑ mɑn ɑrukɑwɑni bɔkuo. Ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ wi, kpɑ n de Isirelibɑ kpuro bu wurɑ win mi ɡiɑ.
12 Então, de sua parte ordenou Abner mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Faze comigo aliança, e eu te ajudarei em fazer passar-te a ti todo o Israel.
13 Ye sɔmɔ be, bɑ turɑ mi, bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɑɑriɑ. Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃, kon kɑ be nùn ɑrukɑwɑni bɔke. Adɑmɑ ɡɑ̃ɑ teenɑ nɑ nùn bikiɑmɔ. Niyɑ u ɡinɑ mɑn Mikɑli, Sɔɔlun bii mwɑɑmɑ su sere wɑɑnɑ nɛ kɑ wi.
13 Respondeu Davi: Bem, eu farei aliança contigo, porém uma coisa exijo: quando vieres a mim, não verás a minha face, se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul.
14 Mɑ Dɑfidi u Isi Bosɛti sɔmɔbu ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ bu nɛɛ, bu be nùn win kurɔ Mikɑli wɛ̃ɛmɑ wìn dokuru u rɑɑ kɔruɑ kɑ Filisitibɑn sen sɑrusu wunɔbu (100) si bɑ nùn bikiɑ.
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá-me de volta minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Yerɑ Isi Bosɛti u derɑ bɑ kurɔ wi mwɑɑmɑ Pɑtiɛli, Lɑisin biin min di mi u mɔre.
15 Então, Isbosete mandou tirá-la a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Mɑ Pɑtiɛli wi, u Mikɑli swĩi u sumɔ sere bɑ kɑ turɑ Bɑhurimuɔ. Mɑ Abinɛɛ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ den ɡɔsiro. Yerɑ u ɡɔsirɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando após ela, até Baurim. Disse Abner: Vai-te, volta. E ele voltou.
17 Yen biru Abinɛɛ u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu mɛnnɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Dɑfidiwɑ i rɑɑ kĩ u n sɑ̃ɑ bɛɛn sinɑ boko.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Outrora, procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 Yen sɔ̃ tɛ̃, i nùn koowo sunɔ. Domi Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, sɑɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin nɔmɑn diyɑ u koo win tɔmbu Isirelibɑ yɑkiɑ Filisitibɑn nɔmɑn di kɑ sere mɑɑ ben yibɛrɛ be bɑ tien nɔmɑn di.
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Por intermédio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 — ausente —
19 Da mesma sorte falou também Abner aos ouvidos de Benjamim; e foi ainda dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 — ausente —
20 Veio Abner ter com Davi, em Hebrom, e vinte homens, com ele; Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que com ele vieram.
21 Yen biruwɑ Abinɛɛ u mɑɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni sinɑ boko, kon se n dɑ n Isirelibɑ kpuro mɛnnɑ kpɑ bu kɑ nun ɑrukɑwɑni bɔke bɑ n kɑ wunɛn ɡɑri sɔmburu mɔ̀. Kpɑ ɑ n bɑndu dii be sɔɔ, ɑ n mɔ̀ ye ɑ kĩ.
21 Então, disse Abner a Davi: Levantar-me-ei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança contigo; tu reinarás sobre tudo que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidin tɑbu kowobu bɑ ɡɑbu wɔrɑɑ dɑ, mɑ bɑ dukiɑ bɑkɑ ɡurɑmɑ bɑ kɑ wee. N deemɑ Dɑfidi u derɑ Abinɛɛ u ɡɔsirɑ win yɛnuɔ kɑ bɔri yɛndu sɑɑ Heboronin di.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo; Abner, porém, já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia despedido, e ele se fora em paz.
23 Sɑnɑm mɛ Yoɑbu kɑ tɑbu kowo be, bɑ tunumɑ yɛnuɔ, yerɑ bɑ bu Abinɛɛn lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ. Bɑ nɛɛ, Abinɛɛ, Nɛrin bii, u nɑ Dɑfidi sinɑ bokon mi. Adɑmɑ Dɑfidi u nùn deri u doonɑ kɑ bɔri yɛndu.
23 Chegando, pois, Joabe e toda a tropa que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei, o qual o despediu, e ele se foi em paz.
24 Yerɑ Yoɑbu u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kuɑ mɛ. Ye Abinɛɛ u nɑ wunɛn mi, mɑ ɑ nùn deri u doonɑ kɑ bɔri yɛndu?
24 Então, Joabe foi ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; como, pois, o despediste, indo-se ele livremente?
25 Wunɛn tii ɑ Abinɛɛ wi yɛ̃. A yɛ̃ mɑ u nɑwɑ u kɑ nun nɔni wɔ̃ke kpɑ u kɑ ɡiɑ ye ɑ mɔ̀ kpuro.
25 Bem conheces Abner, filho de Ner. Veio para enganar-te, tomar conhecimento de tuas empresas e sondar todos os teus planos.
26 Ye Yoɑbu u ɡɑri yi ɡeruɑ u kpɑ, yerɑ u doonɑ Dɑfidin min di, mɑ u sɔmɔbu ɡɔrɑ bɑ Abinɛɛ nɑɑ swĩi, bɑ nùn nɑɑmwɛ Sirɑn dɔkɔwɔ. Mɑ bɑ derɑ u ɡɔsirɑmɑ. Adɑmɑ Dɑfidi u ǹ yenibɑ kpuro yɛ̃.
26 Retirando-se Joabe de Davi, enviou mensageiros após Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Sɑɑ ye Abinɛɛ u ɡɔsirɑmɑ Heboroniɔ, yerɑ Yoɑbu u nun sokɑ wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔn bee tiɑɔ, u kuɑ nɡe u kĩ u nùn ɡɑri ɑsiriɡii sɔ̃. Mɑ u nùn wobu sɛ̃u sɔkɑ nukurɔ u ɡo. Nɡe mɛyɑ u kɑ mɔru kɔsiɑ yèn sɔ̃ u win wɔnɔ Asɑɛli ɡo.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, no interior da porta, para lhe falar em segredo, e ali o feriu no abdômen, e ele morreu, agindo assim Joabe em vingança do sangue de seu irmão Asael.
28 Yen biruwɑ Dɑfidi u ye nuɑ, mɑ u nɛɛ, nɛn bɑndu tɑ dɛɛre Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ, nɛn tii nɑ mɑɑ dɛɛre, Abinɛɛ, Nɛrin biin yɛm mɛ bɑ yɑrin sɔ̃.
28 Sabendo-o depois Davi, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Yen sɔ̃, Gusunɔ u de mu wɔri Yoɑbun wirɔ kɑ sere mɑɑ win bweserɔ. Kpɑ win bweseru sɔɔ, ɡoo u n dɑ n yɛm wĩimɔ, ǹ kun mɛ u n bɑrɑ disiɡiru mɔ, ǹ kun mɛ u n sɑ̃ɑ yɛmɔ, ǹ kun mɛ u ɡbi tɑbu sɔɔ, ǹ kun mɛ u dĩɑnu biɑ u di.
29 Caia este sangue sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Jamais falte da casa de Joabe quem tenha fluxo, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Nɡe mɛyɑ Yoɑbu kɑ win wɔnɔ Abisɑi bɑ kɑ Abinɛɛ ɡo yèn sɔ̃ u ben wɔnɔ Asɑɛli ɡo tɑbu sɔɔ Gɑbɑoniɔ.
30 Joabe, pois, e seu irmão Abisai mataram Abner, por ter morto seu irmão Asael na peleja, em Gibeão.
31 Mɑ Dɑfidi u Yoɑbu kɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɛɛn yɑ̃ɑ ni i doke mi kɑsukuo kpɑ i sɑɑkibɑ dewe nuku sɑnkirɑnun sɔ̃, kpɑ i Abinɛɛn ɡɔɔ swĩ.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Mɑ bɑ Abinɛɛn ɡoo te sikuɑ Heboroni mi. Yerɑ wi Dɑfidi sinɑ boko u wurɑ kuɑ kɑ dɑm siki ten mi. Mɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ swĩ.
32 Sepultaram Abner em Hebrom; o rei levantou a voz e chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 Win ɡɔɔ wuri sɔɔ u nɛɛ,
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Teria de morrer Abner como se fora um perverso?
34 Bɑ ǹ nun mwɛ bɑ nɔmɑ kɑ nɑɑsu bɔkue.
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés, carregados de grilhões; caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Yen biru bɑ mɑɑ nɑ bɑ Dɑfidi nukuru yɛmiɑsiɑ bɑ nɛɛ, u dio. Adɑmɑ u yinɑ, domi u Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛru kuɑ u nɛɛ, Gusunɔ u nùn kuɑ ye u kĩ, ù n di sɔ̃ɔ u sere du.
35 Então, veio todo o povo fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim me faça Deus o que lhe aprouver, se eu provar pão ou alguma coisa antes do sol posto.
36 Mɑ tɔmbu kpuro bɑ wɑ ye Dɑfidi sinɑ boko u kuɑ mɑ yɑ bu dore.
36 Todo o povo notou isso e lhe pareceu bem, assim como lhe pareceu bem tudo quanto o rei fez.
37 Dɑfidin tɔmbu kɑ Isirelibɑ kpuro ɡesi, bɑ ɡiɑ mɑ n ǹ kɑ win yɛ̃ru bɑ kɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii ɡo.
37 Todo o povo e todo o Israel, naquele mesmo dia, ficaram sabendo que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Mɑ sinɑ boko u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i n yɛ̃ mɑ tɔn bokowɑ u ɡu mi ɡisɔ Isireliɔ.
38 Então, disse o rei aos seus homens: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande homem?
39 Wee, nɑ ǹ dɑm mɔ, bɑɑ mɛ bɑ mɑn ɡum tɑ̃re wirɔ nɑ kɑ kuɑ sunɔ. Seruyɑn bibu bɑ mɑn bɔbunu kere. Yen sɔ̃, Gusunɔ u tɔn kɔ̃so nùn win nuku kɔ̃suru kɔsie.
39 No presente, sou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Retribua o Senhor ao que fez mal segundo a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.