2 Samuel 3
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Sɔɔlun yɛnuɡibu bɑ kɑ Dɑfidi yibɛrɛ tɛɛru kuɑ n tɛ. Mɑ Sɔɔlun yɛnu ɡɑ dɑm dwiiyɑmɔ ɡɑ dɔɔ, ɑdɑmɑ Dɑfidiɡuu ɡɑ dɑm sosimɔwɑ ɡɑ dɔɔ.
1 E houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; porém Davi se ia fortalecendo, mas os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u bibu nɔɔbɑ tiɑ mɑrɑ Heboroniɔ. Ben ɡbiikoowɑ Amɔɔ. Win mɛrowɑ Akinɔɑmu, Yisirɛɛliɡii.
2 E a Davi nasceram filhos em Hebrom; foi o seu primogênito Amom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Yirusewɑ Kileɑbu. Win mɛrowɑ Abiɡɑli, Nɑbɑli Kɑɑmɛliɡiin ɡɔmini. Itɑsewɑ Abusɑlɔmu. Win mɛrowɑ Mɑɑkɑ, Tɑlimɑi Gesuribɑn sinɑ bokon bii.
3 e seu segundo, Quileabe, de Abigail, mulher de Nabal, o carmelita; e o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Nnɛsewɑ Adoniyɑ. Win mɛrowɑ Hɑɡiti. Nɔɔbusewɑ Sefɑtiɑ. Win mɛrowɑ Abitɑli.
4 e o quarto, Adonias, filho de Hagite; e o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 Nɔɔbɑ tiɑsewɑ mɑɑ Yitereɑmu. Win mɛrowɑ Eɡilɑ.
5 e o sexto, Itreão, de Eglá, também mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Sɑɑ ye tɑbu wɑ̃ɑ Dɑfidin yɛnu kɑ Sɔɔlun yɛnun bɑɑ sɔɔ, Abinɛɛ u kɑ Sɔɔlubɑ yɔ̃rɑwɑ dim dim.
6 E, havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, sucedeu que Abner se esforçava na casa de Saul.
7 Adɑmɑ sɔ̃ɔ teeru Isi Bosɛti u Abinɛɛ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ nɛn tundo Sɔɔlun kurɔ Risipɑ, Ayɑn bii kpunɑ.
7 E tinha tido Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá; e disse Isbosete a Abner: Por que entraste à concubina de meu pai?
8 Mɑ Isi Bosɛtin ɡɑri yi, yi Abinɛɛ duɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑ tɑmɑɑ nɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe Yudɑn wiruɡii be bɑ Sɔɔlu seesimɔ? Wee, sere kɑ tɛ̃, nɛnɑ nɑ wunɛn tundo Sɔɔlun yɛnuɡibu kɑ win bɔrɔbɑ durom kuɑmmɛ. Yen biru nɑ ǹ wure n nun Dɑfidi nɔmu sɔndiɑ. Yerɑ tɛ̃ ɑ mɑn ɡerusimɔ kurɔ winin sɔ̃?
8 Então, se irou muito Abner pelas palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão, que pertença a Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi; e tu hoje buscas motivo para me arguires por causa da maldade de uma mulher.
9 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ u mɑn kuɑ ye u kĩ nɑ̀ kun kɑ Dɑfidi yɔ̃re kpɑ n de Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u nùn kuɑ,
9 Assim faça Deus a Abner e outro tanto, que, como o Senhor jurou a Davi, assim lhe hei de fazer,
10 ye u nɛɛ u koo bɑndu wunɑ sɑɑ Sɔɔlun bweserun di u tu Dɑfidi wɛ̃ kpɑ u n sɑ̃ɑ sunɔ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑn tem kpuro sɔɔ.
10 transferindo o reino da casa de Saul e levantando o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Sɑɑ ye sɔɔ, Isi Bosɛti kun mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡeruɑ. Domi Abinɛɛn ɡɑri yi, yi nùn bɛrum mwɑ.
11 E nem ainda uma palavra podia responder a Abner, porque o temia.
12 Yerɑ Abinɛɛ u Dɑfidi sɔmɔbu ɡɔriɑ Heboroniɔ u nɛɛ, wɑrɑ u tem mɛ mɔ. Yen sɔ̃, u be kɑ mɑn ɑrukɑwɑni bɔkuo. Ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ wi, kpɑ n de Isirelibɑ kpuro bu wurɑ win mi ɡiɑ.
12 Então, ordenou Abner da sua parte mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? E disse: Comigo faze a tua aliança, e eis que a minha mão será contigo, para tornar a ti todo o Israel.
13 Ye sɔmɔ be, bɑ turɑ mi, bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɑɑriɑ. Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃, kon kɑ be nùn ɑrukɑwɑni bɔke. Adɑmɑ ɡɑ̃ɑ teenɑ nɑ nùn bikiɑmɔ. Niyɑ u ɡinɑ mɑn Mikɑli, Sɔɔlun bii mwɑɑmɑ su sere wɑɑnɑ nɛ kɑ wi.
13 E disse Davi: Bem, eu farei contigo aliança, porém uma coisa te peço, que é: não verás a minha face se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Mɑ Dɑfidi u Isi Bosɛti sɔmɔbu ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ bu nɛɛ, bu be nùn win kurɔ Mikɑli wɛ̃ɛmɑ wìn dokuru u rɑɑ kɔruɑ kɑ Filisitibɑn sen sɑrusu wunɔbu (100) si bɑ nùn bikiɑ.
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá- me minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Yerɑ Isi Bosɛti u derɑ bɑ kurɔ wi mwɑɑmɑ Pɑtiɛli, Lɑisin biin min di mi u mɔre.
15 E enviou Isbosete e a tirou a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Mɑ Pɑtiɛli wi, u Mikɑli swĩi u sumɔ sere bɑ kɑ turɑ Bɑhurimuɔ. Mɑ Abinɛɛ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ den ɡɔsiro. Yerɑ u ɡɔsirɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
16 E ia com ela seu marido, caminhando, e chorando detrás dela, até Baurim. Então, lhe disse Abner: Vai-te, agora, volta. E ele voltou.
17 Yen biru Abinɛɛ u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu mɛnnɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Dɑfidiwɑ i rɑɑ kĩ u n sɑ̃ɑ bɛɛn sinɑ boko.
17 E praticava Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Muito tempo há que procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 Yen sɔ̃ tɛ̃, i nùn koowo sunɔ. Domi Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, sɑɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin nɔmɑn diyɑ u koo win tɔmbu Isirelibɑ yɑkiɑ Filisitibɑn nɔmɑn di kɑ sere mɑɑ ben yibɛrɛ be bɑ tien nɔmɑn di.
18 Fazei- o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Pela mão de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 — ausente —
19 E falou também Abner o mesmo aos ouvidos de Benjamim; e foi também Abner dizer aos ouvidos de Davi, em Hebrom, tudo o que era bom aos olhos de Israel e aos olhos de toda a casa de Benjamim.
20 — ausente —
20 E veio Abner a Davi, a Hebrom, e vinte homens com ele; e Davi fez um banquete a Abner e aos homens que com ele vinham.
21 Yen biruwɑ Abinɛɛ u mɑɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni sinɑ boko, kon se n dɑ n Isirelibɑ kpuro mɛnnɑ kpɑ bu kɑ nun ɑrukɑwɑni bɔke bɑ n kɑ wunɛn ɡɑri sɔmburu mɔ̀. Kpɑ ɑ n bɑndu dii be sɔɔ, ɑ n mɔ̀ ye ɑ kĩ.
21 Então, disse Abner a Davi: Eu me levantarei, e irei, e ajuntarei ao rei, meu senhor, todo o Israel, para fazerem aliança contigo; e tu reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e foi-se ele em paz.
22 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidin tɑbu kowobu bɑ ɡɑbu wɔrɑɑ dɑ, mɑ bɑ dukiɑ bɑkɑ ɡurɑmɑ bɑ kɑ wee. N deemɑ Dɑfidi u derɑ Abinɛɛ u ɡɔsirɑ win yɛnuɔ kɑ bɔri yɛndu sɑɑ Heboronin di.
22 E eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma sortida e traziam consigo grande despojo; e já Abner não estava com Davi em Hebrom, porque este o tinha despedido, e se tinha ido em paz.
23 Sɑnɑm mɛ Yoɑbu kɑ tɑbu kowo be, bɑ tunumɑ yɛnuɔ, yerɑ bɑ bu Abinɛɛn lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ. Bɑ nɛɛ, Abinɛɛ, Nɛrin bii, u nɑ Dɑfidi sinɑ bokon mi. Adɑmɑ Dɑfidi u nùn deri u doonɑ kɑ bɔri yɛndu.
23 Chegando, pois, Joabe e todo o exército que vinha com ele, deram aviso a Joabe, dizendo: Abner, filho de Ner, veio ao rei; e o despediu, e foi-se em paz.
24 Yerɑ Yoɑbu u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kuɑ mɛ. Ye Abinɛɛ u nɑ wunɛn mi, mɑ ɑ nùn deri u doonɑ kɑ bɔri yɛndu?
24 Então, Joabe entrou ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; por que, pois, o despediste de maneira que se fosse assim livremente?
25 Wunɛn tii ɑ Abinɛɛ wi yɛ̃. A yɛ̃ mɑ u nɑwɑ u kɑ nun nɔni wɔ̃ke kpɑ u kɑ ɡiɑ ye ɑ mɔ̀ kpuro.
25 Bem conheces a Abner, filho de Ner, que te veio enganar, e saber a tua saída e a tua entrada, e entender tudo quanto fazes.
26 Ye Yoɑbu u ɡɑri yi ɡeruɑ u kpɑ, yerɑ u doonɑ Dɑfidin min di, mɑ u sɔmɔbu ɡɔrɑ bɑ Abinɛɛ nɑɑ swĩi, bɑ nùn nɑɑmwɛ Sirɑn dɔkɔwɔ. Mɑ bɑ derɑ u ɡɔsirɑmɑ. Adɑmɑ Dɑfidi u ǹ yenibɑ kpuro yɛ̃.
26 E Joabe, retirando-se de Davi, enviou mensageiros atrás de Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Sɑɑ ye Abinɛɛ u ɡɔsirɑmɑ Heboroniɔ, yerɑ Yoɑbu u nun sokɑ wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔn bee tiɑɔ, u kuɑ nɡe u kĩ u nùn ɡɑri ɑsiriɡii sɔ̃. Mɑ u nùn wobu sɛ̃u sɔkɑ nukurɔ u ɡo. Nɡe mɛyɑ u kɑ mɔru kɔsiɑ yèn sɔ̃ u win wɔnɔ Asɑɛli ɡo.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, à entrada da porta, para lhe falar em segredo, e feriu-o ali pela quinta costela, e morreu por causa do sangue de Asael, seu irmão.
28 Yen biruwɑ Dɑfidi u ye nuɑ, mɑ u nɛɛ, nɛn bɑndu tɑ dɛɛre Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ, nɛn tii nɑ mɑɑ dɛɛre, Abinɛɛ, Nɛrin biin yɛm mɛ bɑ yɑrin sɔ̃.
28 O que Davi, depois, ouvindo, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Yen sɔ̃, Gusunɔ u de mu wɔri Yoɑbun wirɔ kɑ sere mɑɑ win bweserɔ. Kpɑ win bweseru sɔɔ, ɡoo u n dɑ n yɛm wĩimɔ, ǹ kun mɛ u n bɑrɑ disiɡiru mɔ, ǹ kun mɛ u n sɑ̃ɑ yɛmɔ, ǹ kun mɛ u ɡbi tɑbu sɔɔ, ǹ kun mɛ u dĩɑnu biɑ u di.
29 Fique-se sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai, e nunca da casa de Joabe falte quem tenha fluxo, nem quem seja leproso, nem quem se atenha a bordão, nem quem caia à espada, nem quem necessite de pão.
30 Nɡe mɛyɑ Yoɑbu kɑ win wɔnɔ Abisɑi bɑ kɑ Abinɛɛ ɡo yèn sɔ̃ u ben wɔnɔ Asɑɛli ɡo tɑbu sɔɔ Gɑbɑoniɔ.
30 Joabe, pois, e Abisai, seu irmão, mataram a Abner, por ter morto a Asael, seu irmão, na peleja em Gibeão.
31 Mɑ Dɑfidi u Yoɑbu kɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɛɛn yɑ̃ɑ ni i doke mi kɑsukuo kpɑ i sɑɑkibɑ dewe nuku sɑnkirɑnun sɔ̃, kpɑ i Abinɛɛn ɡɔɔ swĩ.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes; e cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Mɑ bɑ Abinɛɛn ɡoo te sikuɑ Heboroni mi. Yerɑ wi Dɑfidi sinɑ boko u wurɑ kuɑ kɑ dɑm siki ten mi. Mɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ swĩ.
32 E, sepultando a Abner em Hebrom, o rei levantou a sua voz e chorou junto da sepultura de Abner; e chorou todo o povo.
33 Win ɡɔɔ wuri sɔɔ u nɛɛ,
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Não morreu Abner como morre o vilão?
34 Bɑ ǹ nun mwɛ bɑ nɔmɑ kɑ nɑɑsu bɔkue.
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés carregados de grilhões de bronze, mas caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! Então, todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Yen biru bɑ mɑɑ nɑ bɑ Dɑfidi nukuru yɛmiɑsiɑ bɑ nɛɛ, u dio. Adɑmɑ u yinɑ, domi u Yinni Gusunɔ nɔɔ mwɛɛru kuɑ u nɛɛ, Gusunɔ u nùn kuɑ ye u kĩ, ù n di sɔ̃ɔ u sere du.
35 Então, todo o povo veio fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia, porém Davi jurou, dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se, antes que o sol se ponha, eu provar pão ou alguma coisa.
36 Mɑ tɔmbu kpuro bɑ wɑ ye Dɑfidi sinɑ boko u kuɑ mɑ yɑ bu dore.
36 O que todo o povo entendendo, pareceu bem aos seus olhos, assim como tudo quanto o rei fez pareceu bem aos olhos de todo o povo.
37 Dɑfidin tɔmbu kɑ Isirelibɑ kpuro ɡesi, bɑ ɡiɑ mɑ n ǹ kɑ win yɛ̃ru bɑ kɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii ɡo.
37 E todo o povo e todo o Israel entenderam, naquele mesmo dia, que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Mɑ sinɑ boko u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i n yɛ̃ mɑ tɔn bokowɑ u ɡu mi ɡisɔ Isireliɔ.
38 Então, disse o rei aos seus servos: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande?
39 Wee, nɑ ǹ dɑm mɔ, bɑɑ mɛ bɑ mɑn ɡum tɑ̃re wirɔ nɑ kɑ kuɑ sunɔ. Seruyɑn bibu bɑ mɑn bɔbunu kere. Yen sɔ̃, Gusunɔ u tɔn kɔ̃so nùn win nuku kɔ̃suru kɔsie.
39 Eu, hoje, estou fraco, ainda que seja ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais duros do que eu; o Senhor pagará ao malfeitor, conforme a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.