2 Samuel 24

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yinni Gusunɔ u kɑ mɑɑ Isirelibɑ mɔru kuɑ too, mɑ u derɑ Dɑfidi u bu seesi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ ɡɑri.
1 Em outra ocasião, o Senhor ficou muito irado com o povo de Israel e levou Davi a prejudicá-los. Deus disse a Davi: — Vá e faça a contagem do povo de Israel e de Judá.
2 Yerɑ u Yoɑbu win tɑbu sunɔ wi u wɑ̃ɑ win turuku sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ Isirelibɑn bwesenu kpuro berɑ sɑɑ tem mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑn di sere mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, kpɑ ɑ bu ɡɑri. Nɡe mɛyɑ kon kɑ ɡiɑ mɛ̀n nɔɔ bɑ ɡeeru nɛ.
2 Então Davi deu a Joabe, o comandante do seu exército, a seguinte ordem: — Vá com os seus oficiais por todas as
3 Yoɑbu u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ wunɛn Yinni u de tɔn ben dɑbiru tu sosi wunɔm wunɔm subenu n kere yellu, kpɑ u mɑɑ de ɑ bu wɑ kɑ nɔni. Adɑmɑ mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kĩ ɑ yeni ko.
3 Mas Joabe respondeu ao rei: — Que o
4 Kɑ mɛ, sinɑ boko u Yoɑbu ɡɑri kɑmiɑ kɑ sere mɑɑ tɑbu sinɑm be bɑ tie. Mɑ Yoɑbu kɑ tɑbu sinɑm be, bɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ Isirelibɑ ɡɑrɑ.
4 Porém o rei fez com que Joabe e os seus oficiais obedecessem à sua ordem; então eles saíram da presença de Davi e partiram para contar o povo de Israel.
5 Bɑ dɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ mɑ bɑ ben kunu ɡirɑ Aroɛɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, wɔwɑɔ. Mɑ bɑ Gɑdin tem bukiɑnɑ bɑ dɑ Yɑsɛɛ ɡiɑ.
5 Atravessaram o rio Jordão e acamparam ao sul de Aroer, a cidade do vale, no território de Gade. Dali foram para o norte até a cidade de Jazer,
6 Min di, bɑ dɑ Gɑlɑdin temɔ, kɑ Kɑdɛsiɔ Hɛtibɑn temɔ, kɑ Dɑnu Yɑniɔ kɑ yen bɑru kpɑɑnɔ kɑ Sidoniɔ,
6 continuaram até Gileade e chegaram até Cades, terra dos heteus. Então foram a Dã e de Dã viraram a oeste, para Sidom.
7 kɑ Tiriɔ ye yɑ ɡbɑ̃rɑ dɑmɡiru mɔ, kɑ wuu si su rɑɑ sɑ̃ɑ Hefibɑ kɑ Kɑnɑnibɑɡisɔ, n kɑ ɡirɑri Beri Sebɑɔ, Yudɑn tem sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ.
7 Depois foram para o sul, para a cidade de Tiro, que era cercada de muralhas, e dali foram a todas as cidades dos heveus e dos cananeus e finalmente até Berseba, na parte sul de Judá.
8 Nɡe mɛyɑ bɑ kuɑ bɑ kɑ tem mɛ kpuro bukiɑnɑ. Mɑ n kuɑ suru nɔɔbɑ nnɛ kɑ sɔ̃ɔ yɛndu bɑ sere tunumɑ Yerusɑlɛmuɔ.
8 E assim, depois de nove meses e vinte dias, voltaram a Jerusalém, tendo viajado pelo país inteiro.
9 Ye bɑ tunumɑ sinɑ bokon mi, mɑ Yoɑbu u nùn tɔn ben ɡeeru sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ, Isirelibɑ sɔɔ, be bɑ sɑ̃ɑ tɑbu kowobu bɑ kɑ tɑkobi sɑnnɔ yɛ̃, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ nɛnɛ (800.000). Yudɑn bweseru sɔɔ mɑɑ, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ nɛɛrɑ wunɔbu (500.000).
9 E eles informaram ao rei que o total de homens capazes para o serviço militar era o seguinte: oitocentos mil em Israel e quinhentos mil em Judá.
10 Ye Dɑfidi u nuɑ mɛ, yerɑ win torɑrɑ kɑrɑ, mɑ u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ torɑ n kpɑ̃ ye nɑ kɑ tɔn be ɡɑrɑ. Tɛ̃ nɑ ɡiɑ mɑ ɡɑri bɑkɑ kookoosɑ nɑ kuɑ. A mɑn nɛn torɑ ten suuru kuo.
10 Mas, depois que Davi fez a contagem, a sua consciência começou a doer, e ele disse: — Ó — Vá e diga a Davi que eu dou a ele o direito de escolher uma de três coisas; aquilo que ele escolher eu farei. Na manhã seguinte, depois que Davi já se havia levantado,
13 Gusunɔn sɔmɔ Gɑdi u dɑ win mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ ye Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, yen yerɑ̀ ɑ kĩ. Gɔ̃ɔru tu du wunɛn tem sɔɔ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru? Nɡe ɑ kpikiru su suru itɑ wunɛn yibɛrɛbɑn sɔ̃. Nɡe bɑrɑru ɡɑru tu pusi wunɛn tem sɔɔ sɔ̃ɔ itɑ. Tɛ̃, ɑ bwisikuo kpɑ ɑ mɑn sɔ̃ ye kon dɑ n wi u mɑn ɡɔrimɑ sɔ̃.
13 Gade foi falar com ele, contou o que Deus tinha dito e perguntou: — O que o senhor prefere? Três anos de fome na sua terra, três meses fugindo dos seus inimigos ou três dias de peste na sua terra? Resolva agora e me diga que resposta devo dar a Deus.
14 Yerɑ Dɑfidi u Gɑdi wisɑ u nɛɛ, nuku sɑnkirɑ bɑkɑnɑ nu mɑn deemɑ mi. N burɑm bo Yinni Gusunɔ u mɑn sɛɛyɑsiɑ ye tɔnu koo kɑ mɑn sɛɛyɑsiɑ. Domi win wɔnwɔndɑ kpɑ̃.
14 Davi respondeu: — Estou desesperado, porém não quero ser castigado por homens. Que seja o
15 Mɑ Yinni Gusunɔ u derɑ bɑrɑrɑ pusi sɑɑ dɔmɑ ten bururun di n kɑ ɡirɑri sɔ̃ɔ itɑ ye. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (70.000) bɑ ɡbisukɑ Isirelin tem kpuro sɔɔ.
15 Então o Senhor mandou que uma peste caísse sobre o povo de Israel, desde a manhã até a hora que ele havia marcado. Do Norte ao Sul do país, morreram setenta mil israelitas.
16 Sɑɑ ye Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u sɔɔru kpɑ u kɑ Yerusɑlɛmu kpeerɑsiɑ, yerɑ Yinni Gusunɔ u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ u wɑhɑlɑ bɑkɑ ye yɔ̃rɑsiɑ. Mɑ u ɡɔrɑdo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ turɑ mɛ. A wunɛn nɔmɑ wĩɔ minin di.
16 Quando o Anjo do Senhor já ia destruir Jerusalém, o Senhor resolveu não castigar mais o povo e disse ao Anjo que estava matando: — Pare! Já chega! O Anjo do
17 Sɑnɑm mɛ Dɑfidi u ɡɔrɑdo wi wɑ wi u tɔmbu ɡoomɔ yerɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ tore. Tɔn beni bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu kue. Yen sɔ̃, ɑ de ɑ mɑn nɔmɑ doke nɛ kɑ nɛn yɛnuɡibu.
17 Davi viu o Anjo que estava matando o povo e disse a Deus, o Senhor : — Só eu sou culpado. Fui eu que errei. O que foi que essa pobre gente fez? Eu e a minha família é que deveríamos ser castigados por ti.
18 Yen dɔmɑ terɑ Gɑdi u dɑ Dɑfidin mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuo Arɑfunɑ Yebusin doo soo yeru mi.
18 Naquele mesmo dia, Gade foi e disse a Davi: — Suba até o terreiro de malhar cereais que pertence a Araúna e construa lá um altar para Deus.
19 Mɑ Dɑfidi u Gɑdin ɡɑri yi wurɑ. U kuɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U dɑ mi.
19 Davi obedeceu à ordem de Deus, o Senhor , e foi, como Gade lhe tinha dito.
20 Yerɑ Arɑfunɑ u mɛɛrɑ ɡunɡuru wɔllun di u wɑ wee, sinɑ boko kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbu bɑ wee, yerɑ u sɑrɑmɑ kɑ dukɑ u dɑ u nùn yiirɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri.
20 Araúna olhou para baixo e viu que o rei e os seus oficiais vinham falar com ele. Então se ajoelhou e encostou o rosto no chão, em frente de Davi,
21 Mɑ u Dɑfidi bikiɑ u nɛɛ, yinni, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ sisi nɛn mi.
21 e perguntou: — Senhor, por que veio aqui? Davi respondeu: — Eu vim para comprar este terreiro e construir nele um altar para Deus, o
22 Yerɑ Arɑfunɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bɑtumɑ ye suo kɑm, kpɑ ɑ yɑ̃kunu ko mi, ni ɑ kĩ. Kɛtɛbɑ wee, yi kɑɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko, kpɑ yin suɡu kɑ yin kɛkɛbɑn dɑ̃nu nu ko yɑ̃ku dɑ̃ɑ.
22 Então Araúna disse: — Senhor, pegue tudo o que quiser e ofereça a Deus. Aqui estão os bois para serem queimados como oferta no altar, e aqui as cangas deles; e também as tábuas de debulhar cereais para serem usadas como lenha.
23 Ye kpurowɑ durɔ wi, u sinɑ boko kɑ̃, mɑ u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ wunɛn Yinni, u kɑ nun nɔnu ɡeu mɛɛri.
23 Araúna deu tudo isso ao rei e disse: — Que o
24 Adɑmɑ sinɑ boko u nɛɛ, ɑɑwo, kon bɑtumɑ ye dwewɑ kɑ nɛn ɡobi. Nɑ ǹ Gusunɔ nɛn Yinni yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑmmɛ kɑ ɡɑ̃ɑ ni nu ǹ mɑn ɡɑ̃ɑnu diiri.
24 Mas o rei respondeu: — Obrigado, não aceito. Eu vou pagar tudo isso. Eu não vou oferecer ao Então Davi comprou o terreiro de malhar cereais e os bois por cinquenta barras de prata.
25 Mɑ u yɑ̃ku yee te kuɑ bɑtumɑ mi. U yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ kɑ sere mɑɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu. Sɑɑ yerɑ Yinni Gusunɔn mɔru yɑ sure. Mɑ bɑrɑ te, tɑ doonɑ tem min di.
25 Ele construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e apresentou ofertas que foram completamente queimadas e ofertas de paz. O Senhor respondeu à oração dele, e a peste acabou em Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.