2 Samuel 24

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yinni Gusunɔ u kɑ mɑɑ Isirelibɑ mɔru kuɑ too, mɑ u derɑ Dɑfidi u bu seesi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ ɡɑri.
1 E, mais uma vez, a ira do SENHOR acendeu-se contra Israel, e ele moveu Davi contra eles para dizer: Ide e enumerai Israel e Judá.
2 Yerɑ u Yoɑbu win tɑbu sunɔ wi u wɑ̃ɑ win turuku sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ Isirelibɑn bwesenu kpuro berɑ sɑɑ tem mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑn di sere mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, kpɑ ɑ bu ɡɑri. Nɡe mɛyɑ kon kɑ ɡiɑ mɛ̀n nɔɔ bɑ ɡeeru nɛ.
2 Porque o rei disse a Joabe, o capitão do exército, que estava com ele: Ide, agora, por todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e enumerai o povo, para que eu possa saber o número do povo.
3 Yoɑbu u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ wunɛn Yinni u de tɔn ben dɑbiru tu sosi wunɔm wunɔm subenu n kere yellu, kpɑ u mɑɑ de ɑ bu wɑ kɑ nɔni. Adɑmɑ mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kĩ ɑ yeni ko.
3 E Joabe disse ao rei: Ora, o SENHOR teu Deus acrescenta ao povo tantos quantos forem, um cêntuplo, e que os olhos do meu senhor, o rei, possam enxergar isto; mas, por que o meu senhor, o rei, deleita-se nesta coisa?
4 Kɑ mɛ, sinɑ boko u Yoɑbu ɡɑri kɑmiɑ kɑ sere mɑɑ tɑbu sinɑm be bɑ tie. Mɑ Yoɑbu kɑ tɑbu sinɑm be, bɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ Isirelibɑ ɡɑrɑ.
4 Não obstante, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe, e contra os capitães do exército. E Joabe e os capitães do exército se retiraram da presença do rei para enumerar o povo de Israel.
5 Bɑ dɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ mɑ bɑ ben kunu ɡirɑ Aroɛɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, wɔwɑɔ. Mɑ bɑ Gɑdin tem bukiɑnɑ bɑ dɑ Yɑsɛɛ ɡiɑ.
5 E eles passaram sobre o Jordão, e acamparam em Aroer, no lado direito da cidade que se assenta no meio do rio de Gade, em direção a Jazer;
6 Min di, bɑ dɑ Gɑlɑdin temɔ, kɑ Kɑdɛsiɔ Hɛtibɑn temɔ, kɑ Dɑnu Yɑniɔ kɑ yen bɑru kpɑɑnɔ kɑ Sidoniɔ,
6 então eles chegaram a Gileade, e à terra de Cades; e chegaram a Dã-Jaã, e perto de Sidom,
7 kɑ Tiriɔ ye yɑ ɡbɑ̃rɑ dɑmɡiru mɔ, kɑ wuu si su rɑɑ sɑ̃ɑ Hefibɑ kɑ Kɑnɑnibɑɡisɔ, n kɑ ɡirɑri Beri Sebɑɔ, Yudɑn tem sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ.
7 e chegaram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus, e dos cananeus; e saíram em direção ao sul de Judá, até Berseba.
8 Nɡe mɛyɑ bɑ kuɑ bɑ kɑ tem mɛ kpuro bukiɑnɑ. Mɑ n kuɑ suru nɔɔbɑ nnɛ kɑ sɔ̃ɔ yɛndu bɑ sere tunumɑ Yerusɑlɛmuɔ.
8 Assim, quando haviam passado por toda a terra, chegaram a Jerusalém, ao fim de nove meses e vinte dias.
9 Ye bɑ tunumɑ sinɑ bokon mi, mɑ Yoɑbu u nùn tɔn ben ɡeeru sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ, Isirelibɑ sɔɔ, be bɑ sɑ̃ɑ tɑbu kowobu bɑ kɑ tɑkobi sɑnnɔ yɛ̃, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ nɛnɛ (800.000). Yudɑn bweseru sɔɔ mɑɑ, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ nɛɛrɑ wunɔbu (500.000).
9 E Joabe entregou a soma do número das pessoas ao rei; e havia em Israel oitocentos mil homens valentes que desembainhavam a espada; e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
10 Ye Dɑfidi u nuɑ mɛ, yerɑ win torɑrɑ kɑrɑ, mɑ u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ torɑ n kpɑ̃ ye nɑ kɑ tɔn be ɡɑrɑ. Tɛ̃ nɑ ɡiɑ mɑ ɡɑri bɑkɑ kookoosɑ nɑ kuɑ. A mɑn nɛn torɑ ten suuru kuo.
10 E o coração de Davi o feriu depois de ele haver enumerado o povo. E Davi disse ao SENHOR: Pequei grandemente naquilo que fiz; e, agora, suplico-te, ó SENHOR, retira a iniquidade do teu servo; porquanto agi mui loucamente.
11 — ausente —
11 Porque, quando Davi estava de pé, pela manhã, a palavra do SENHOR veio ao profeta Gade, o vidente de Davi, dizendo:
12 — ausente —
12 Vai e diz a Davi: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe uma delas para que eu possa fazê-la para ti.
13 Gusunɔn sɔmɔ Gɑdi u dɑ win mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ ye Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, yen yerɑ̀ ɑ kĩ. Gɔ̃ɔru tu du wunɛn tem sɔɔ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru? Nɡe ɑ kpikiru su suru itɑ wunɛn yibɛrɛbɑn sɔ̃. Nɡe bɑrɑru ɡɑru tu pusi wunɛn tem sɔɔ sɔ̃ɔ itɑ. Tɛ̃, ɑ bwisikuo kpɑ ɑ mɑn sɔ̃ ye kon dɑ n wi u mɑn ɡɔrimɑ sɔ̃.
13 Assim, Gade veio até Davi, e contou-lhe, e lhe disse: Vir-te-ão sete anos de fome na tua terra? Ou queres tu fugir três meses diante dos teus inimigos, enquanto eles te perseguem? Ou que haja três dias de peste na tua terra? Agora, aconselha, e vê qual resposta devo retornar àquele que me enviou.
14 Yerɑ Dɑfidi u Gɑdi wisɑ u nɛɛ, nuku sɑnkirɑ bɑkɑnɑ nu mɑn deemɑ mi. N burɑm bo Yinni Gusunɔ u mɑn sɛɛyɑsiɑ ye tɔnu koo kɑ mɑn sɛɛyɑsiɑ. Domi win wɔnwɔndɑ kpɑ̃.
14 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque as suas misericórdias são grandes; e que eu não caia na mão de homem.
15 Mɑ Yinni Gusunɔ u derɑ bɑrɑrɑ pusi sɑɑ dɔmɑ ten bururun di n kɑ ɡirɑri sɔ̃ɔ itɑ ye. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (70.000) bɑ ɡbisukɑ Isirelin tem kpuro sɔɔ.
15 Assim, o SENHOR enviou uma peste sobre Israel desde a manhã até a hora determinada; e ali morreram do povo, desde Dã até Berseba, setenta mil homens.
16 Sɑɑ ye Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u sɔɔru kpɑ u kɑ Yerusɑlɛmu kpeerɑsiɑ, yerɑ Yinni Gusunɔ u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ u wɑhɑlɑ bɑkɑ ye yɔ̃rɑsiɑ. Mɑ u ɡɔrɑdo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ turɑ mɛ. A wunɛn nɔmɑ wĩɔ minin di.
16 E quando o anjo estendeu a sua mão sobre Jerusalém para destruí-la, o SENHOR se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía o povo: Basta! Retém, agora, a tua mão. E o anjo do SENHOR estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17 Sɑnɑm mɛ Dɑfidi u ɡɔrɑdo wi wɑ wi u tɔmbu ɡoomɔ yerɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ tore. Tɔn beni bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu kue. Yen sɔ̃, ɑ de ɑ mɑn nɔmɑ doke nɛ kɑ nɛn yɛnuɡibu.
17 E Davi falou ao SENHOR, quando viu o anjo que feria o povo, e disse: Eis que pequei e procedi impiamente; mas estas ovelhas, o que fizeram elas? Que a tua mão, rogo-te, esteja contra mim, e contra a casa do meu pai.
18 Yen dɔmɑ terɑ Gɑdi u dɑ Dɑfidin mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuo Arɑfunɑ Yebusin doo soo yeru mi.
18 E Gade veio naquele dia até Davi, e disse a ele: Sobe, levanta um altar ao SENHOR na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Mɑ Dɑfidi u Gɑdin ɡɑri yi wurɑ. U kuɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U dɑ mi.
19 E Davi, segundo o dizer de Gade, subiu, conforme ordenou o SENHOR.
20 Yerɑ Arɑfunɑ u mɛɛrɑ ɡunɡuru wɔllun di u wɑ wee, sinɑ boko kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbu bɑ wee, yerɑ u sɑrɑmɑ kɑ dukɑ u dɑ u nùn yiirɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri.
20 E Araúna olhou, e viu o rei e os seus servos vindo em sua direção; e Araúna saiu, e se curvou com o seu rosto em terra diante do rei.
21 Mɑ u Dɑfidi bikiɑ u nɛɛ, yinni, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ sisi nɛn mi.
21 E Araúna disse: Por que veio o meu senhor, o rei, até o seu servo? E Davi disse: Para comprar de ti a eira, para construir um altar para o SENHOR, para que a praga possa ser detida do povo.
22 Yerɑ Arɑfunɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bɑtumɑ ye suo kɑm, kpɑ ɑ yɑ̃kunu ko mi, ni ɑ kĩ. Kɛtɛbɑ wee, yi kɑɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko, kpɑ yin suɡu kɑ yin kɛkɛbɑn dɑ̃nu nu ko yɑ̃ku dɑ̃ɑ.
22 E Araúna disse a Davi: Que o meu senhor, o rei, tome e ofereça o que parecer bom a si; eis que aqui estão bois para sacrifício queimado, e instrumentos para joeiramento e outros instrumentos dos bois para lenha.
23 Ye kpurowɑ durɔ wi, u sinɑ boko kɑ̃, mɑ u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ wunɛn Yinni, u kɑ nun nɔnu ɡeu mɛɛri.
23 Todas estas coisas fez Araúna, como um rei dá ao rei. E Araúna disse ao rei: O SENHOR teu Deus te aceita.
24 Adɑmɑ sinɑ boko u nɛɛ, ɑɑwo, kon bɑtumɑ ye dwewɑ kɑ nɛn ɡobi. Nɑ ǹ Gusunɔ nɛn Yinni yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑmmɛ kɑ ɡɑ̃ɑ ni nu ǹ mɑn ɡɑ̃ɑnu diiri.
24 E o rei disse a Araúna: Não! Certamente desejo comprá-la de ti mediante um preço; tampouco oferecerei ofertas queimadas ao SENHOR meu Deus daquilo que não me custar nada. Assim, Davi comprou a eira e os bois por cinquenta shekels de prata.
25 Mɑ u yɑ̃ku yee te kuɑ bɑtumɑ mi. U yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ kɑ sere mɑɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu. Sɑɑ yerɑ Yinni Gusunɔn mɔru yɑ sure. Mɑ bɑrɑ te, tɑ doonɑ tem min di.
25 E Davi construiu ali um altar para o SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz. Assim, o SENHOR foi suplicado em favor da terra, e a praga foi detida de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.