2 Samuel 20
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Sɑɑ ye sɔɔ, tɔn kɔ̃so ɡoo wɑ̃ɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru sɔɔ, win yĩsirɑ Sebɑ, Bikirin bii. Yerɑ u kɔbɑ so u nɛɛ,
1 Então, se achou ali, por acaso, um homem de Belial, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a trombeta e disse: Não fazemos parte de Davi, nem temos herança no filho de Jessé; cada um para as suas tendas, ó Israel.
2 Yerɑ Isireli be kpuro bɑ Dɑfidi deri bɑ Sebɑ swĩi. Adɑmɑ Yudɑbɑ bɑ kɑ Dɑfidi ben sinɑ boko yɔ̃rɑ. Mɑ bɑ nùn yɔ̃siri sɑɑ Yuudɛnin dɑɑrun di sere Yerusɑlɛmuɔ.
2 Então, todos os homens de Israel se separaram de Davi e seguiram Seba, filho de Bicri; porém os homens de Judá se apegaram ao seu rei, conduzindo-o desde o Jordão até Jerusalém.
3 Dɑfidi u turɑ win yɛnuɔ Yerusɑlɛmuɔ. U win kurɔbu wɔku te u rɑɑ deri bɑ yɛnu kɔ̃su suɑ u doke diru ɡɑru sɔɔ u nɔɔrimɔ. Adɑmɑ u ǹ kɑ bu kpunɑre. Diru miyɑ u bu kɛnusi bɑ wɑ̃ɑ nɡe ɡɔminibu sere bɑ rɑ kɑ ɡu.
3 Vindo, pois, Davi para sua casa, a Jerusalém, tomou o rei as suas dez concubinas, que deixara para cuidar da casa, e as pôs em custódia, e as sustentou, porém não coabitou com elas; e estiveram encerradas até ao dia em que morreram, vivendo como viúvas.
4 Yerɑ sinɑ boko u Amɑsɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sere n kɑ ko sɔ̃ɔ itɑ nɑ kĩ ɑ mɑn Yudɑbɑ mɛnnɑ ɑ kɑ bu nɑ mini.
4 Disse o rei a Amasa: Convoca-me, para dentro de três dias, os homens de Judá e apresenta-te aqui.
5 Mɑ Amɑsɑ wi, u dɑ u Yudɑ be kpuro mɛnnɑ. Adɑmɑ u tɛ n kere sɔ̃ɔ itɑ ye sinɑ boko u nùn burɑ.
5 Partiu Amasa para convocar os homens de Judá; porém demorou-se além do tempo que lhe fora aprazado.
6 Mɑ Dɑfidi u Abisɑi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sebɑ, Bikirin bii, u koo sun kɔ̃sɑ kuɑ yɑ n Abusɑlɔmuɡiɑ kere. Yen sɔ̃, ɑ wunɛn yinnin tɑbu kowobu suo kpɑ i nùn nɑɑ swĩi, u sere kuke wuu ɡe ɡɑ ɡbɑ̃rɑru mɔ sɔɔ.
6 Então, disse Davi a Abisai: Mais mal, agora, nos fará Seba, o filho de Bicri, do que Absalão; pelo que toma tu os servos de teu senhor e persegue-o, para que não ache para si cidades fortificadas e nos escape.
7 Mɑ Abisɑi u seewɑ kɑ Yoɑbun tɑbu kowobu kɑ Pelɛtibɑ kɑ Keretibɑ be bɑ sɑ̃ɑ sinɑ bokon kɔ̃sobu, kɑ sere mɑɑ tɑbu durɔ wɔruɡɔbɑ. Beyɑ bɑ yɑrɑ Yerusɑlɛmun di bɑ Sebɑ, Bikirin bii wi nɑɑ ɡirɑ.
7 Então, o perseguiram os homens de Joabe, a guarda real e todos os valentes; estes saíram de Jerusalém para perseguirem Seba, filho de Bicri.
8 Sɑnɑm mɛ bɑ turɑ Gɑbɑonin kpee bɑkɑrɔ yerɑ bɑ kɑ Amɑsɑ yinnɑ. N deemɑ Yoɑbu u win tɑbu yɑ̃nu sebuɑ mɑ u win tɑkobin bɛkitiɑ sɛ̃kɑ pɔrɑɔ, mɑ yen tii yɑ sɑ̃ɑre. Ye u Amɑsɑ susimɔ, yerɑ tɑkobi ye, yɑ wɔrumɑ yen kɑrɑrun di.
8 Chegando eles, pois, à pedra grande que está junto a Gibeão, Amasa veio perante eles; trazia Joabe vestes militares e sobre elas um cinto, no qual, presa aos seus lombos, estava uma espada dentro da bainha; adiantando-se ele, fez cair a espada.
9 Mɑ u Amɑsɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bwɑ̃ɑ do nɛn wɔnɔku?
9 Disse Joabe a Amasa: Vais bem, meu irmão? E, com a mão direita, lhe pegou a barba, para o beijar.
10 N deemɑ Amɑsɑ kun tɑkobi yen lɑɑkɑri sɑ̃ɑ ye Yoɑbu u nɛni. Mɑ u nùn ye sɔkɑ nɔn teeru nukurɔ u nuki yɑrɑ. Mɑ Amɑsɑ u wɔrumɑ yɑnde u ɡu.
10 Amasa não se importou com a espada que estava na mão de Joabe, de sorte que este o feriu com ela no abdômen e lhe derramou por terra as entranhas; não o feriu segunda vez, e morreu. Então, Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram a Seba, filho de Bicri.
11 Yerɑ Yoɑbun tɑbu durɔ turo u yɔ̃rɑ Amɑsɑn ɡoo ten bɔkuɔ u ɡerumɔ u mɔ̀, wi u Yoɑbu kɑ Dɑfidi kĩ, u Yoɑbu swĩiyɔ.
11 Mas um, dentre os moços de Joabe, parou junto de Amasa e disse: Quem está do lado de Joabe e é por Davi, siga a Joabe.
12 Mɑ Amɑsɑn ɡoo te, tɑ kpĩ tɑ yɛm mwɛɛre swɑɑ suunu sɔɔ. Ye tɑbu durɔ wi, u wɑ tɔmbɑ yɔ̃rɑmɔ mi, yerɑ u ɡoo te ɡɑwɑ swɑɑn di u kɑ dɑ yɑkɑsɔ u tu bekuru wukiri.
12 Amasa se revolvia no seu sangue no meio do caminho; vendo o moço que todo o povo parava, desviou a Amasa do caminho para o campo e lançou sobre ele um manto; porque via que todo aquele que chegava a ele parava.
13 Ye u kpɑ, yerɑ tɔmbɑ sɑrɑ bɑ Yoɑbu swĩi bɑ kɑ Sebɑ Bikirin bii wi nɑɑ ɡirɑ.
13 Uma vez afastado do caminho, todos os homens seguiram Joabe, para perseguirem Seba, filho de Bicri.
14 Ye Yoɑbu u dɔɔ Abɛli Bɛti Mɑɑkɑn berɑ ɡiɑ, yerɑ u Isirelibɑn bwese kɛri kpuro bukiɑnɑ. Mɑ ben tɑbu durɔ wɔruɡɔbɑ bɑ nùn swĩi.
14 Seba passou por todas as tribos de Israel até Abel-Bete-Maaca; e apenas os beritas se ajuntaram todos e o seguiram.
15 Ye bɑ tunumɑ Abɛli Bɛti Mɑɑkɑɔ bɑ deemɑ Sebɑ u wɑ̃ɑ mi, yerɑ bɑ ye tɑrusi. Bɑ yɑnim tɑkɑru kuɑ tɑ kɑ wuu ɡen ɡbɑ̃rɑru ɡunum nɛrɑ. Yen biru bɑ ɡbɑ̃rɑ ten temɔ ɡbɑ bu kɑ tu surɑ.
15 Vieram Joabe e os homens, e o cercaram em Abel-Bete-Maaca, e levantaram contra a cidade um montão da altura do muro; e todo o povo que estava com Joabe trabalhava no muro para o derribar.
16 Yerɑ wuu min tɔn kurɔ bwisiɡii ɡoo u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, i swɑɑ dɑkio i nɔ. I mɑn Yoɑbu sokuɑmɑ n kɑ nùn ɡɑri ko.
16 Então, uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi, ouvi; dizei a Joabe: Chega-te cá, para que eu fale contigo.
17 Mɑ Yoɑbu u nùn susi. Yerɑ kurɔ wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Yoɑbu?
17 Chegando-se ele, perguntou-lhe a mulher: És tu Joabe? Respondeu: Eu sou. Ela lhe disse: Ouve as palavras de tua serva. Disse ele: Ouço.
18 Kurɔ wi, u nɛɛ, yellu bɑ rɑ rɑɑ nɛɛwɑ, ɑ bikiɑru doo Abɛli Bɛti Mɑɑkɑɔ kpɑ n nùn kuɑ nɡe mɛ ɑ kĩ.
18 Então, disse ela: Antigamente, se costumava dizer: Peça-se conselho em Abel; e assim davam cabo das questões.
19 Bɛsɛn wuu ɡeni, ɡɑ sɑ̃ɑwɑ wuu si su bɔri yɛndu mɔn teu kɑ si su rɑ Isirelibɑn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɛn teu, n kere wuu si su tie. Adɑmɑ wunɛ, ɑ kɑsu ɑ ɡu ɡo, ɡe, ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn wuu mɑrosun teu. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑsu ɑ Yinni Gusunɔn ɑrumɑni kpeerɑsiɑ.
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras destruir uma cidade e uma mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor ?
20 Mɑ Yoɑbu u nùn wisɑ u nɛɛ, su ku wɑ mɛ, bu nɛɛ, nɛnɑ nɑ wuu ɡe kpeerɑsiɑ nɑ ɡen dukiɑ ɡurɑ.
20 Respondeu Joabe e disse: Longe, longe de mim que eu devore e destrua!
21 N ǹ mɛ nɛn bwisikunu. Efɑrɑimu wi bɑ mɔ̀ Sebɑ, Bikirin biiwɑ u Dɑfidi seesi. Wiyɑ sɑ kɑsu. Yen sɔ̃, i nùn yɑrɑmɑ i sun nɔmu sɔndiɑ, kpɑ n doonɑ n wuu ɡe deri.
21 A coisa não é assim; porém um homem da região montanhosa de Efraim, cujo nome é Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. Então, disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 Mɑ kurɔ wi, u dɑ u tɔmbu mɛnnɑ kɑ bwisi bɑ dɑ Sebɑn mi, bɑ win wiru burɑ bɑ tu Yoɑbu kɑsɑ kuɑmɑ. Yerɑ Yoɑbu u kɔbɑ so mɑ win tɑbu kowobu bɑ yɑrinɑ bɑ wuu ɡe deri. Ben bɑɑwure u wurɑ win yɛnuɔ. Mɑ Yoɑbun tii u ɡɔsirɑ Yerusɑlɛmuɔ u dɑ sinɑ bokon mi.
22 E a mulher, na sua sabedoria, foi ter com todo o povo, e cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe. Então, tocou este a trombeta, e se retiraram da cidade, cada um para sua casa. E Joabe voltou a Jerusalém, a ter com o rei.
23 Sɑɑ ye sɔɔ, be bɑ sɑ̃ɑ Dɑfidi sinɑ bokon sɔm kowobu, ben yĩsɑ wee. Yoɑbuwɑ Dɑfidi u kuɑ Isirelibɑ kpuron tɑbu sunɔ. Bɛnɑyɑ, Yehoyɑdɑn bii, wiyɑ u mɑɑ Keretibɑ kɑ Pelɛtibɑ kpɑre be bɑ sɑ̃ɑ Dɑfidin tiin kɔ̃sobu.
23 Joabe era comandante de todo o exército de Israel; e Benaia, filho de Joiada, da guarda real;
24 Adorɑmuwɑ u rɑ mɑɑ tɔmbu wɔ̃ɔ ɡobi mwɑɑri. Yosɑfɑti, Ahiludun biiwɑ u rɑ mɑɑ tirenu bere.
24 Adorão, dos que estavam sujeitos a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o cronista.
25 Seyɑwɑ mɑɑ sɑ̃ɑ tire yoro. Mɑ Sɑdɔku kɑ Abiɑtɑɑ bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu.
25 Seva, o escrivão; Zadoque e Abiatar, os sacerdotes;
26 Irɑ, Yɑiriɡiiwɑ mɑɑ sɑ̃ɑ Dɑfidin sinɑ kpɑɑrun wiruɡii turo.
26 e também Ira, o jairita, era ministro de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.