2 Samuel 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yen biru Dɑfidi u seewɑ u win tɑbu kowobu ɡɑrɑ be bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ. Yerɑ u bu kuɑ wuu wuukɑ tɔmbu nɔrɔm nɔrɔm (1.000) kɑ wunɔm wunɔm (100), wuu nin bɑɑtere kɑ ten wiruɡii.
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Mɑ u tɔn be bɔnu kuɑ subɑ itɑ. U sube teeru suɑ u Yoɑbu Seruyɑn bii nɔmu bɛriɑ. U mɑɑ sube tee teni suɑ u Abisɑi, Yoɑbun wɔnɔ nɔmu bɛriɑ. Tee te tɑ mɑɑ tie, mɑ u Itɑi Gɑtiɡii wɛ̃. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn tii, kon kɑ bɛɛ dɑ tɑbu ɡberɔ.
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ ku kɑ sun dɑ. Domi yibɛrɛbɑ bɑ̀ n sun wɔri sɑ duki mɔ̀, yɑ ǹ ko n bu ɡɑ̃ɑnu sɑ̃ɑ, bɑɑ bɑ̀ n bɛsɛn bɔnu ɡo. Adɑmɑ wunɛ, bɑ̀ n nun nɔmɑ turɑ, ɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe bɛsɛn nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000). Yen sɔ̃, n sɑnɔ ɑ n sɔ̃ wuuɔ kpɑ ɑ n kɑ sun somimɑmɔ.
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 Mɑ sinɑ boko u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye yɑ bɛɛ wɛ̃re, yeyɑ kon ko.
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Sinɑ boko u Yoɑbu kɑ Abisɑi kɑ Itɑi woodɑ yeni wɛ̃ u nɛɛ, i ku kɑ Abusɑlɔmu bii ɑluwɑɑsi wi bɔɔbɔm ko, ì n yɛ̃ i mɑn kĩn nɑ.
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Yerɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ tɑbu ɡberɔ bu kɑ Isireli be bɑ Abusɑlɔmu swĩi yinnɑ. Mɑ bɑ sɑnnɔ wɔrinɑ Efɑrɑimun sɔ̃ɔwɔ.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ miyɑ Dɑfidin tɔn be, bɑ Abusɑlɔmuɡibu ɡo ɡo. Tɔmbu nɔrɔbun subɑ yɛndɑ (20.000) bɑ ɡo dɔmɑ te.
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Mɑ tɑɑ bi, bu tɛriɑ tem mɛ kpuro sɔɔ. Tɔn be bɑ kɑm kuɑ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, bɑ kere be bɑ nɔmɑ turɑ bɑ ɡo.
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Wee ye yɑ Abusɑlɔmu deemɑ. U kurɑmɑ Dɑfidin tɑbu kowobun wuswɑɑɔ u win kɛtɛku sɔni. Yerɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ kɑ nùn duɑ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun kɔkɔrɔ. Miyɑ dɑ̃ɑ ten kɑ̃ɑsɑ ɡɑɑ yɑ win seri sɔre mɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ doonɑ ɡɑ nùn deri mi, u sɑ̃ɑre, u ǹ kɑ wɔllu, u ǹ mɑɑ kɑ tem.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 Ye Dɑfidin tɔmbun turo u nùn wɑ, mɑ u dɑ u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, nɑ Abusɑlɔmu wɑ u sɑ̃ɑre dɑ̃ru ɡɑrun kɔkɔrɔ.
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Yoɑbu u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye ɑ nùn wɑ mɛ, mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ nùn so ɑ sure, kpɑ n dɑ nun sii ɡeesun ɡobi wɔkuru kɛ̃ kɑ kpɑkɑ.
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Mɑ durɔ wi, u Yoɑbu wisɑ u nɛɛ, bɑɑ nɑ̀ n sii ɡeesun ɡobi nɔrɔbu (1.000) wɑ, nɑ ǹ sinɑ bokon bii nɔmu sɔndimɔ. Domi sɑ nɔɔmɔ sɑnɑm mɛ sinɑ boko u wunɛ kɑ Abisɑi kɑ Itɑi woodɑ wɛ̃ɛmɔ u nɛɛ, i ku kɑ win bii Abusɑlɔmu bɔɔbɔm ko.
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Yen biru nɑ̀ n woodɑ ye sɑrɑ nɑ nùn ɡo, wunɛn tii ɑ ǹ kɑ mɑn yɔ̃rɑmɔ. Gɑ̃ɑnu mɑɑ sɑri ni nu sinɑ boko berue.
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 Mɑ Yoɑbu nɛɛ, nɑ ǹ mɑɑ yɔ̃rɑmɔ kɑm sɔɔ n kɑ tɛ kɑ wunɛn ɡɑri yi.
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Mɑ ɑluwɑɑsi wɔku te tɑ Yoɑbun tɑbu yɑ̃nu sɔɔwɑ bɑ Abusɑlɔmu kooro bure bɑ so bɑ dɑkurɑ.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Yerɑ Yoɑbu u derɑ bɑ kɔbɑ so win tɔmbu bu kɑ wurɑmɑ bu ku mɑɑ Abusɑlɔmun tɔmbu nɑɑ swĩi.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Mɑ bɑ Abusɑlɔmun ɡoru suɑ bɑ kpɛ̃ɛ wɔru bɔkɔ ɡɑɡu sɔɔ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ mi. Yerɑ bɑ kpenu mɛnnɑ bɑ subɑ win ɡoo ten wɔllɔ bɑ nin tɑkɑru kuɑ. Isireli be bɑ rɑɑ Abusɑlɔmu swĩi kpuro bɑ duki yɑrinɑ. Ben bɑɑwure u wurɑ win yɛnuɔ.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 N deemɑ sɑnɑm mɛ Abusɑlɔmu u wɑ̃ɑ wɑ̃ɑru sɔɔ, u tii ɡɑnɑ ɡɑɑ bɑniɑ kɑ kpenu wɔwɑ sɔɔ ye bɑ sokumɔ sinɑ bokoɡiɑ. U ye kuɑwɑ bɑ n kɑ nùn yɑɑye, domi u nɛɛ, u ǹ bii mɑrɑ wi u koo de bɑ n nùn yɑɑye. Yen sɔ̃nɑ u ɡɑnɑ ye sokɑ kɑ win tiin yĩsiru. Yerɑ bɑ sokumɔ sere kɑ ɡisɔ Abusɑlɔmun yɑɑyɑtiɑ.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Akimɑsi, Sɑdɔkun bii, u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dukɑ dɑ n sinɑ boko lɑbɑɑri dorɑ yeni sɔ̃, mɑ Yinni Gusunɔ u nùn wɔrɑ win yibɛrɛbɑn nɔmɑn di.
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 Mɑ Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ kɑ lɑbɑɑri ye dɔɔ ɡisɔ. A de sere sɑnɑm ɡɑm domi sinɑ bokon biiwɑ u ɡu.
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Yerɑ Yoɑbu u yoo Kusiɡii wi u kɑ bu wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ sinɑ boko sɔ̃ ye ɑ wɑ kɑ wunɛn nɔni.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 Akimɑsi, Sɑdɔkun bii wi, u kpɑm Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n Kusiɡii wi swĩi biruɔ bɑɑ ǹ n yen mɛren nɑ.
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 Mɑ Akimɑsi u nɛɛ, bɑɑ ǹ n yen mɛren nɑ, kɑ mɛ, nɑ kon dɑwɑ.
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u sɔ̃ wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔsu yirun bɑɑ sɔɔ. N deemɑ wuun kɔ̃so u yɔɔwɑ dii tɛɛrɑn wɔllɔ ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔn deedeeru. Ye u wiru seeyɑ, yerɑ u wɑ wee, ɡoo u dukɑ mɔ̀ u wee wi turo.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 Yerɑ u nɔɔɡiru suɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo wɔɔ u wee!
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Mɑ kɔ̃so wi, u mɑɑ ɡoo wɑ u wee. Yerɑ u kpɑm nɔɔɡiru suɑ kɔnnɔn berɑ ɡiɑ u nɛɛ, ɡoo wɔɔ u mɑɑ dukɑ mɔ̀ u wee!
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 Kɔ̃so wi, u nɛɛ, wi u ɡbiɑ mi, win duku nɑɑsu su kɑ Akimɑsi, Sɑdɔkun biiɡisu weenɛ.
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Ye Akimɑsi u turuku kuɑ, yerɑ u nɔɔɡiru suɑ kɑ dɑm u nɛɛ, sinɑ boko, wunɛ kɑ bɑrukɑ!
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Mɑ sinɑ boko u bikiɑ u nɛɛ, Abusɑlɔmu bii ɑluwɑɑsi wi, u wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ?
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Mɑ sinɑ boko u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dɛsiro minin di ɑ yɔ̃rɑ ɡiɔ.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 Sɑɑ yerɑ Kusiɡii wi, u mɑɑ tunumɑ sinɑ bokon mi, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni sinɑ boko, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ lɑbɑɑri dorɑ nɔ. Gisɔ Yinni Gusunɔ u nun siriɑ u nun wɔrɑ be bɑ nun seesimɔ kpuron nɔmɑn di.
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 Sinɑ boko u Kusiɡii wi bikiɑ u nɛɛ, Abusɑlɔmu, bii ɑluwɑɑsi wi, u wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ?
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 — ausente —
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.