2 Samuel 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yen biru Dɑfidi u seewɑ u win tɑbu kowobu ɡɑrɑ be bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ. Yerɑ u bu kuɑ wuu wuukɑ tɔmbu nɔrɔm nɔrɔm (1.000) kɑ wunɔm wunɔm (100), wuu nin bɑɑtere kɑ ten wiruɡii.
1 Então Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre ele chefes de mil e chefes de cem.
2 Mɑ u tɔn be bɔnu kuɑ subɑ itɑ. U sube teeru suɑ u Yoɑbu Seruyɑn bii nɔmu bɛriɑ. U mɑɑ sube tee teni suɑ u Abisɑi, Yoɑbun wɔnɔ nɔmu bɛriɑ. Tee te tɑ mɑɑ tie, mɑ u Itɑi Gɑtiɡii wɛ̃. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn tii, kon kɑ bɛɛ dɑ tɑbu ɡberɔ.
2 E Davi enviou o exército, um terço sob o mando de Joabe, outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu. E disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ ku kɑ sun dɑ. Domi yibɛrɛbɑ bɑ̀ n sun wɔri sɑ duki mɔ̀, yɑ ǹ ko n bu ɡɑ̃ɑnu sɑ̃ɑ, bɑɑ bɑ̀ n bɛsɛn bɔnu ɡo. Adɑmɑ wunɛ, bɑ̀ n nun nɔmɑ turɑ, ɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe bɛsɛn nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000). Yen sɔ̃, n sɑnɔ ɑ n sɔ̃ wuuɔ kpɑ ɑ n kɑ sun somimɑmɔ.
3 Mas o povo respondeu: Não sairás; porque se fugirmos, eles não se importarão conosco; nem se importarão conosco ainda que morra metade de nós; porque tu vales por dez mil tais como nós. Melhor será que da cidade nos mandes socorro.
4 Mɑ sinɑ boko u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye yɑ bɛɛ wɛ̃re, yeyɑ kon ko.
4 Respondeu-lhes o rei: Farei o que vos parecer bem. E o rei se pôs ao lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Sinɑ boko u Yoɑbu kɑ Abisɑi kɑ Itɑi woodɑ yeni wɛ̃ u nɛɛ, i ku kɑ Abusɑlɔmu bii ɑluwɑɑsi wi bɔɔbɔm ko, ì n yɛ̃ i mɑn kĩn nɑ.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai brandamente, por amor de mim, o mancebo Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os chefes acerca de Absalão.
6 Yerɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ tɑbu ɡberɔ bu kɑ Isireli be bɑ Abusɑlɔmu swĩi yinnɑ. Mɑ bɑ sɑnnɔ wɔrinɑ Efɑrɑimun sɔ̃ɔwɔ.
6 Assim saiu o povo a campo contra Israel; e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ miyɑ Dɑfidin tɔn be, bɑ Abusɑlɔmuɡibu ɡo ɡo. Tɔmbu nɔrɔbun subɑ yɛndɑ (20.000) bɑ ɡo dɔmɑ te.
7 Ali o povo de Israel foi derrotado pelos servos de Davi; e naquele dia houve ali grande morticínio, de vinte mil homens.
8 Mɑ tɑɑ bi, bu tɛriɑ tem mɛ kpuro sɔɔ. Tɔn be bɑ kɑm kuɑ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, bɑ kere be bɑ nɔmɑ turɑ bɑ ɡo.
8 Pois a batalha se estendeu sobre a face de toda aquela terra, e o bosque consumiu mais gente naquele dia do que a espada.
9 Wee ye yɑ Abusɑlɔmu deemɑ. U kurɑmɑ Dɑfidin tɑbu kowobun wuswɑɑɔ u win kɛtɛku sɔni. Yerɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ kɑ nùn duɑ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun kɔkɔrɔ. Miyɑ dɑ̃ɑ ten kɑ̃ɑsɑ ɡɑɑ yɑ win seri sɔre mɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ doonɑ ɡɑ nùn deri mi, u sɑ̃ɑre, u ǹ kɑ wɔllu, u ǹ mɑɑ kɑ tem.
9 Por acaso Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se a cabeça de Absalão no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo que estava debaixo dele passou adiante.
10 Ye Dɑfidin tɔmbun turo u nùn wɑ, mɑ u dɑ u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, nɑ Abusɑlɔmu wɑ u sɑ̃ɑre dɑ̃ru ɡɑrun kɔkɔrɔ.
10 um homem, vendo isso, contou-o a Joabe, dizendo: Eis que vi Absalão pendurado dum carvalho.
11 Yoɑbu u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye ɑ nùn wɑ mɛ, mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ nùn so ɑ sure, kpɑ n dɑ nun sii ɡeesun ɡobi wɔkuru kɛ̃ kɑ kpɑkɑ.
11 Então disse Joabe ao homem que lho contara: Pois que o viste, por que não o derrubaste logo por terra? E eu te haveria dado dez siclos de prata e um cinto.
12 Mɑ durɔ wi, u Yoɑbu wisɑ u nɛɛ, bɑɑ nɑ̀ n sii ɡeesun ɡobi nɔrɔbu (1.000) wɑ, nɑ ǹ sinɑ bokon bii nɔmu sɔndimɔ. Domi sɑ nɔɔmɔ sɑnɑm mɛ sinɑ boko u wunɛ kɑ Abisɑi kɑ Itɑi woodɑ wɛ̃ɛmɔ u nɛɛ, i ku kɑ win bii Abusɑlɔmu bɔɔbɔm ko.
12 Respondeu, porém, o homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil siclos de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei; pois bem ouvimos que o rei deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no mancebo Absalão.
13 Yen biru nɑ̀ n woodɑ ye sɑrɑ nɑ nùn ɡo, wunɛn tii ɑ ǹ kɑ mɑn yɔ̃rɑmɔ. Gɑ̃ɑnu mɑɑ sɑri ni nu sinɑ boko berue.
13 E se eu tivesse procedido falsamente contra a sua vida, coisa nenhuma se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias a mim:
14 Mɑ Yoɑbu nɛɛ, nɑ ǹ mɑɑ yɔ̃rɑmɔ kɑm sɔɔ n kɑ tɛ kɑ wunɛn ɡɑri yi.
14 Então disse Joabe: Não posso demorar-me assim contigo aqui. E tomou na mão três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Mɑ ɑluwɑɑsi wɔku te tɑ Yoɑbun tɑbu yɑ̃nu sɔɔwɑ bɑ Abusɑlɔmu kooro bure bɑ so bɑ dɑkurɑ.
15 E o cercaram dez mancebos, que levavam as armas de Joabe; e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Yerɑ Yoɑbu u derɑ bɑ kɔbɑ so win tɔmbu bu kɑ wurɑmɑ bu ku mɑɑ Abusɑlɔmun tɔmbu nɑɑ swĩi.
16 Então tocou Joabe a buzina, e o povo voltou de perseguir a Israel; porque Joabe deteve o povo.
17 Mɑ bɑ Abusɑlɔmun ɡoru suɑ bɑ kpɛ̃ɛ wɔru bɔkɔ ɡɑɡu sɔɔ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ mi. Yerɑ bɑ kpenu mɛnnɑ bɑ subɑ win ɡoo ten wɔllɔ bɑ nin tɑkɑru kuɑ. Isireli be bɑ rɑɑ Abusɑlɔmu swĩi kpuro bɑ duki yɑrinɑ. Ben bɑɑwure u wurɑ win yɛnuɔ.
17 E tomaram a Absalão e, lançando-o numa grande cova no bosque, levantaram sobre ele mui grande montão de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 N deemɑ sɑnɑm mɛ Abusɑlɔmu u wɑ̃ɑ wɑ̃ɑru sɔɔ, u tii ɡɑnɑ ɡɑɑ bɑniɑ kɑ kpenu wɔwɑ sɔɔ ye bɑ sokumɔ sinɑ bokoɡiɑ. U ye kuɑwɑ bɑ n kɑ nùn yɑɑye, domi u nɛɛ, u ǹ bii mɑrɑ wi u koo de bɑ n nùn yɑɑye. Yen sɔ̃nɑ u ɡɑnɑ ye sokɑ kɑ win tiin yĩsiru. Yerɑ bɑ sokumɔ sere kɑ ɡisɔ Abusɑlɔmun yɑɑyɑtiɑ.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha feito levantar para si a coluna que está no vale do rei; pois dizia: Nenhum filho tenho para conservar a memória o meu nome. E deu o seu próprio nome àquela coluna, a qual até o dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Akimɑsi, Sɑdɔkun bii, u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dukɑ dɑ n sinɑ boko lɑbɑɑri dorɑ yeni sɔ̃, mɑ Yinni Gusunɔ u nùn wɔrɑ win yibɛrɛbɑn nɔmɑn di.
19 Então disse Aimaaz, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que o Senhor o vingou a mão e seus inimigos.
20 Mɑ Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ kɑ lɑbɑɑri ye dɔɔ ɡisɔ. A de sere sɑnɑm ɡɑm domi sinɑ bokon biiwɑ u ɡu.
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas; outro dia as levarás, mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Yerɑ Yoɑbu u yoo Kusiɡii wi u kɑ bu wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ sinɑ boko sɔ̃ ye ɑ wɑ kɑ wunɛn nɔni.
21 Disse, porém, Joabe ao cuchita: Vai tu, e dize ao rei o que viste. O cuchita se inclinou diante de Joabe, e saiu correndo.
22 Akimɑsi, Sɑdɔkun bii wi, u kpɑm Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n Kusiɡii wi swĩi biruɔ bɑɑ ǹ n yen mɛren nɑ.
22 Então prosseguiu Aimaaz, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuchita. Respondeu Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não receberias recompensa pelas novas?
23 Mɑ Akimɑsi u nɛɛ, bɑɑ ǹ n yen mɛren nɑ, kɑ mɛ, nɑ kon dɑwɑ.
23 seja o que for, disse Aimaaz, correrei. Disse-lhe, pois, Joabe: Corre. Então Aimaaz correu pelo caminho da planície, e passou adiante do cuchita.
24 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u sɔ̃ wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔsu yirun bɑɑ sɔɔ. N deemɑ wuun kɔ̃so u yɔɔwɑ dii tɛɛrɑn wɔllɔ ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔn deedeeru. Ye u wiru seeyɑ, yerɑ u wɑ wee, ɡoo u dukɑ mɔ̀ u wee wi turo.
24 Ora, Davi estava sentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro e, levantando os olhos, viu um homem que corria só.
25 Yerɑ u nɔɔɡiru suɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo wɔɔ u wee!
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei. Respondeu o rei: Se vem só, é portador de novas. Vinha, pois, o mensageiro aproximando-se cada vez mais.
26 Mɑ kɔ̃so wi, u mɑɑ ɡoo wɑ u wee. Yerɑ u kpɑm nɔɔɡiru suɑ kɔnnɔn berɑ ɡiɑ u nɛɛ, ɡoo wɔɔ u mɑɑ dukɑ mɔ̀ u wee!
26 Então a sentinela viu outro homem que corria, e gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também esse traz novas.
27 Kɔ̃so wi, u nɛɛ, wi u ɡbiɑ mi, win duku nɑɑsu su kɑ Akimɑsi, Sɑdɔkun biiɡisu weenɛ.
27 Disse mais a sentinela: O correr do primeiro parece ser o correr de Aimaaz, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Ye Akimɑsi u turuku kuɑ, yerɑ u nɔɔɡiru suɑ kɑ dɑm u nɛɛ, sinɑ boko, wunɛ kɑ bɑrukɑ!
28 Gritou, pois, Aimaaz, e disse ao rei: Paz! E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor teu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Mɑ sinɑ boko u bikiɑ u nɛɛ, Abusɑlɔmu bii ɑluwɑɑsi wi, u wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ?
29 Então perguntou o rei: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu Aimaaz: Quando Joabe me mandou a mim, o servo do rei, vi um grande alvoroço; porem não sei o que era.
30 Mɑ sinɑ boko u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dɛsiro minin di ɑ yɔ̃rɑ ɡiɔ.
30 Disse-lhe o rei: Põe-te aqui ao lado. E ele se pôs ao lado, e esperou de pé.
31 Sɑɑ yerɑ Kusiɡii wi, u mɑɑ tunumɑ sinɑ bokon mi, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni sinɑ boko, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ lɑbɑɑri dorɑ nɔ. Gisɔ Yinni Gusunɔ u nun siriɑ u nun wɔrɑ be bɑ nun seesimɔ kpuron nɔmɑn di.
31 Nisso chegou o cuchita, e disse: Novas para o rei meu senhor. Pois que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Sinɑ boko u Kusiɡii wi bikiɑ u nɛɛ, Abusɑlɔmu, bii ɑluwɑɑsi wi, u wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ?
32 Então perguntou o rei ao cuchita: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu o cuchita: Sejam como aquele mancebo os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazerem mal.
33 — ausente —
33 Pelo que o rei ficou muito comovido e, subindo à sala que estava por cima da porta, pôs-se a chorar; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.