2 Samuel 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Yen biru Dɑfidi u seewɑ u win tɑbu kowobu ɡɑrɑ be bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ. Yerɑ u bu kuɑ wuu wuukɑ tɔmbu nɔrɔm nɔrɔm (1.000) kɑ wunɔm wunɔm (100), wuu nin bɑɑtere kɑ ten wiruɡii.
1 E Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Mɑ u tɔn be bɔnu kuɑ subɑ itɑ. U sube teeru suɑ u Yoɑbu Seruyɑn bii nɔmu bɛriɑ. U mɑɑ sube tee teni suɑ u Abisɑi, Yoɑbun wɔnɔ nɔmu bɛriɑ. Tee te tɑ mɑɑ tie, mɑ u Itɑi Gɑtiɡii wɛ̃. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn tii, kon kɑ bɛɛ dɑ tɑbu ɡberɔ.
2 E Davi enviou o povo, um terço sob o mando de Joabe, e outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu; e disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ ku kɑ sun dɑ. Domi yibɛrɛbɑ bɑ̀ n sun wɔri sɑ duki mɔ̀, yɑ ǹ ko n bu ɡɑ̃ɑnu sɑ̃ɑ, bɑɑ bɑ̀ n bɛsɛn bɔnu ɡo. Adɑmɑ wunɛ, bɑ̀ n nun nɔmɑ turɑ, ɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe bɛsɛn nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000). Yen sɔ̃, n sɑnɔ ɑ n sɔ̃ wuuɔ kpɑ ɑ n kɑ sun somimɑmɔ.
3 Porém o povo disse: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco; e, ainda que metade de nós morra, não farão caso de nós, porque ainda, tais como nós somos, ajuntarás dez mil; melhor será, pois, que da cidade nos sirvas de socorro.
4 Mɑ sinɑ boko u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye yɑ bɛɛ wɛ̃re, yeyɑ kon ko.
4 Então disse-lhe Davi: O que bem parecer aos vossos olhos, farei. E o rei se pôs do lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Sinɑ boko u Yoɑbu kɑ Abisɑi kɑ Itɑi woodɑ yeni wɛ̃ u nɛɛ, i ku kɑ Abusɑlɔmu bii ɑluwɑɑsi wi bɔɔbɔm ko, ì n yɛ̃ i mɑn kĩn nɑ.
5 E o rei deu ordem a Joabe, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Brandamente tratai, por amor de mim, ao jovem Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Yerɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ tɑbu ɡberɔ bu kɑ Isireli be bɑ Abusɑlɔmu swĩi yinnɑ. Mɑ bɑ sɑnnɔ wɔrinɑ Efɑrɑimun sɔ̃ɔwɔ.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ miyɑ Dɑfidin tɔn be, bɑ Abusɑlɔmuɡibu ɡo ɡo. Tɔmbu nɔrɔbun subɑ yɛndɑ (20.000) bɑ ɡo dɔmɑ te.
7 E ali foi ferido o povo de Israel, diante dos servos de Davi; e naquele mesmo dia houve ali uma grande derrota de vinte mil.
8 Mɑ tɑɑ bi, bu tɛriɑ tem mɛ kpuro sɔɔ. Tɔn be bɑ kɑm kuɑ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, bɑ kere be bɑ nɔmɑ turɑ bɑ ɡo.
8 Porque ali se derramou a batalha sobre a face de toda aquela terra; e foram mais os do povo que o bosque consumiu do que os que a espada consumiu naquele dia.
9 Wee ye yɑ Abusɑlɔmu deemɑ. U kurɑmɑ Dɑfidin tɑbu kowobun wuswɑɑɔ u win kɛtɛku sɔni. Yerɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ kɑ nùn duɑ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun kɔkɔrɔ. Miyɑ dɑ̃ɑ ten kɑ̃ɑsɑ ɡɑɑ yɑ win seri sɔre mɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ doonɑ ɡɑ nùn deri mi, u sɑ̃ɑre, u ǹ kɑ wɔllu, u ǹ mɑɑ kɑ tem.
9 E Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo; e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se-lhe a cabeça no carvalho, e ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que estava debaixo dele, passou adiante.
10 Ye Dɑfidin tɔmbun turo u nùn wɑ, mɑ u dɑ u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, nɑ Abusɑlɔmu wɑ u sɑ̃ɑre dɑ̃ru ɡɑrun kɔkɔrɔ.
10 O que vendo um homem, fez saber a Joabe, e disse: Eis que vi a Absalão pendurado num carvalho.
11 Yoɑbu u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye ɑ nùn wɑ mɛ, mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ nùn so ɑ sure, kpɑ n dɑ nun sii ɡeesun ɡobi wɔkuru kɛ̃ kɑ kpɑkɑ.
11 Então disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Pois que o viste, por que o não feriste logo ali em terra? E forçoso seria o eu dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Mɑ durɔ wi, u Yoɑbu wisɑ u nɛɛ, bɑɑ nɑ̀ n sii ɡeesun ɡobi nɔrɔbu (1.000) wɑ, nɑ ǹ sinɑ bokon bii nɔmu sɔndimɔ. Domi sɑ nɔɔmɔ sɑnɑm mɛ sinɑ boko u wunɛ kɑ Abisɑi kɑ Itɑi woodɑ wɛ̃ɛmɔ u nɛɛ, i ku kɑ win bii Abusɑlɔmu bɔɔbɔm ko.
12 Disse, porém, aquele homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil moedas de prata, não estenderia a minha mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um de vós, de tocar no jovem Absalão.
13 Yen biru nɑ̀ n woodɑ ye sɑrɑ nɑ nùn ɡo, wunɛn tii ɑ ǹ kɑ mɑn yɔ̃rɑmɔ. Gɑ̃ɑnu mɑɑ sɑri ni nu sinɑ boko berue.
13 Ainda que cometesse mentira a risco da minha vida, nem por isso coisa nenhuma se esconderia ao rei; e tu mesmo te oporias.
14 Mɑ Yoɑbu nɛɛ, nɑ ǹ mɑɑ yɔ̃rɑmɔ kɑm sɔɔ n kɑ tɛ kɑ wunɛn ɡɑri yi.
14 Então disse Joabe: Não me demorarei assim contigo aqui. E tomou três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Mɑ ɑluwɑɑsi wɔku te tɑ Yoɑbun tɑbu yɑ̃nu sɔɔwɑ bɑ Abusɑlɔmu kooro bure bɑ so bɑ dɑkurɑ.
15 E o cercavam dez moços, que levaram as armas de Joabe. E feriram a Absalão, e o mataram.
16 Yerɑ Yoɑbu u derɑ bɑ kɔbɑ so win tɔmbu bu kɑ wurɑmɑ bu ku mɑɑ Abusɑlɔmun tɔmbu nɑɑ swĩi.
16 Então tocou Joabe a buzina, e voltou o povo de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Mɑ bɑ Abusɑlɔmun ɡoru suɑ bɑ kpɛ̃ɛ wɔru bɔkɔ ɡɑɡu sɔɔ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ mi. Yerɑ bɑ kpenu mɛnnɑ bɑ subɑ win ɡoo ten wɔllɔ bɑ nin tɑkɑru kuɑ. Isireli be bɑ rɑɑ Abusɑlɔmu swĩi kpuro bɑ duki yɑrinɑ. Ben bɑɑwure u wurɑ win yɛnuɔ.
17 E tomaram a Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele um mui grande montão de pedras; e todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 N deemɑ sɑnɑm mɛ Abusɑlɔmu u wɑ̃ɑ wɑ̃ɑru sɔɔ, u tii ɡɑnɑ ɡɑɑ bɑniɑ kɑ kpenu wɔwɑ sɔɔ ye bɑ sokumɔ sinɑ bokoɡiɑ. U ye kuɑwɑ bɑ n kɑ nùn yɑɑye, domi u nɛɛ, u ǹ bii mɑrɑ wi u koo de bɑ n nùn yɑɑye. Yen sɔ̃nɑ u ɡɑnɑ ye sokɑ kɑ win tiin yĩsiru. Yerɑ bɑ sokumɔ sere kɑ ɡisɔ Abusɑlɔmun yɑɑyɑtiɑ.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha tomado e levantado para si uma coluna, que está no vale do rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome. E chamou aquela coluna pelo seu próprio nome; por isso até ao dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Akimɑsi, Sɑdɔkun bii, u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dukɑ dɑ n sinɑ boko lɑbɑɑri dorɑ yeni sɔ̃, mɑ Yinni Gusunɔ u nùn wɔrɑ win yibɛrɛbɑn nɔmɑn di.
19 Então disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e denunciarei ao rei que já o Senhor o vingou da mão de seus inimigos.
20 Mɑ Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ kɑ lɑbɑɑri ye dɔɔ ɡisɔ. A de sere sɑnɑm ɡɑm domi sinɑ bokon biiwɑ u ɡu.
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador de novas, porém outro dia as levarás; mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Yerɑ Yoɑbu u yoo Kusiɡii wi u kɑ bu wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ sinɑ boko sɔ̃ ye ɑ wɑ kɑ wunɛn nɔni.
21 E disse Joabe a Cusi: Vai tu, e dize ao rei o que viste. E Cusi se inclinou a Joabe, e correu.
22 Akimɑsi, Sɑdɔkun bii wi, u kpɑm Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n Kusiɡii wi swĩi biruɔ bɑɑ ǹ n yen mɛren nɑ.
22 E prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for deixa-me também correr após Cusi. E disse Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não tens mensagem conveniente?
23 Mɑ Akimɑsi u nɛɛ, bɑɑ ǹ n yen mɛren nɑ, kɑ mɛ, nɑ kon dɑwɑ.
23 Seja o que for, disse Aimaás, correrei. E Joabe lhe disse: Corre. E Aimaás correu pelo caminho da planície, e passou a Cusi.
24 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u sɔ̃ wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔsu yirun bɑɑ sɔɔ. N deemɑ wuun kɔ̃so u yɔɔwɑ dii tɛɛrɑn wɔllɔ ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔn deedeeru. Ye u wiru seeyɑ, yerɑ u wɑ wee, ɡoo u dukɑ mɔ̀ u wee wi turo.
24 E Davi estava assentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro; e levantou os olhos, e olhou, e eis que um homem corria só.
25 Yerɑ u nɔɔɡiru suɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo wɔɔ u wee!
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei: Se vem só, há novas em sua boca. E vinha andando e chegando.
26 Mɑ kɔ̃so wi, u mɑɑ ɡoo wɑ u wee. Yerɑ u kpɑm nɔɔɡiru suɑ kɔnnɔn berɑ ɡiɑ u nɛɛ, ɡoo wɔɔ u mɑɑ dukɑ mɔ̀ u wee!
26 Então viu a sentinela outro homem que corria, e a sentinela gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também traz este novas.
27 Kɔ̃so wi, u nɛɛ, wi u ɡbiɑ mi, win duku nɑɑsu su kɑ Akimɑsi, Sɑdɔkun biiɡisu weenɛ.
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro, que parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Ye Akimɑsi u turuku kuɑ, yerɑ u nɔɔɡiru suɑ kɑ dɑm u nɛɛ, sinɑ boko, wunɛ kɑ bɑrukɑ!
28 Gritou, pois, Aimaás, e disse ao rei: Paz. E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o SENHOR, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Mɑ sinɑ boko u bikiɑ u nɛɛ, Abusɑlɔmu bii ɑluwɑɑsi wi, u wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ?
29 Então disse o rei: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o servo do rei, e a mim teu servo; porém não sei o que era.
30 Mɑ sinɑ boko u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dɛsiro minin di ɑ yɔ̃rɑ ɡiɔ.
30 E disse o rei: Vira-te, e põe-te aqui. E virou-se, e parou.
31 Sɑɑ yerɑ Kusiɡii wi, u mɑɑ tunumɑ sinɑ bokon mi, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni sinɑ boko, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ lɑbɑɑri dorɑ nɔ. Gisɔ Yinni Gusunɔ u nun siriɑ u nun wɔrɑ be bɑ nun seesimɔ kpuron nɔmɑn di.
31 E eis que vinha Cusi; e disse Cusi: Anunciar-se-á ao rei meu senhor que hoje o SENHOR te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Sinɑ boko u Kusiɡii wi bikiɑ u nɛɛ, Abusɑlɔmu, bii ɑluwɑɑsi wi, u wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ?
32 Então disse o rei a Cusi: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Cusi: Sejam como aquele jovem os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para mal.
33 — ausente —
33 Então o rei se perturbou, e subiu à sala que estava por cima da porta, e chorou; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho, Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.