2 Samuel 17

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yen biru Ahitofɛli u Abusɑlɔmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɔkurɑ yiru (12.000) ɡɔsi kpɑ n Dɑfidi nɑɑ swĩi wɔ̃ku te.
1 Disse mais Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei e seguirei após Davi esta noite.
2 Sɑɑ ye sɔɔ, u ko n wɑsire, u ǹ ko n mɑɑ dɑm ɡɑm mɔ, kpɑ n nùn nɑre. Win tɔmbu bɑ̀ n yɑrinɑ bɑ nùn deri wi turo, kpɑ n nùn sɛ̃re n ɡo.
2 E irei sobre ele, pois está cansado e fraco das mãos; e o espantarei, e fugirá todo o povo que está com ele; e, então, ferirei o rei só.
3 Mɛsumɑ kon ko Isirelibɑ kpuro bu kɑ wurɑmɑ wunɛn mi. Domi wi ɑ kɑsu mi, sɑ̀ n nùn nɔmɑ turɑ, be kpuro bɑ koo wurɑmɑ wunɛn mi, kpɑ bɑ n wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ.
3 E farei tornar a ti todo o povo, pois o homem a quem tu buscas é como se tornassem todos; assim, todo o povo estará em paz.
4 Mɑ ɡɑri yi, yi Abusɑlɔmu kɑ Isirelibɑn ɡuro ɡurobu kpuro dore.
4 E esta palavra pareceu boa aos olhos de Absalão, e aos olhos de todos os anciãos de Israel.
5 Adɑmɑ Abusɑlɔmu u nɛɛ, bu Usɑi Aɑkiɡii sokumɑ kpɑ bu mɑɑ nɔ ye win tii koo ɡere.
5 Disse, porém, Absalão: Chamai agora também a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Ye Usɑi u tunumɑ Abusɑlɔmun mi, mɑ Abusɑlɔmu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Ahitofɛli u ɡeruɑ. Yɑ nun wɛ̃re su ko mɛ? Nɡe ɑmɔnɑ ɑ wɑ.
6 E, chegando Husai a Absalão, lhe falou Absalão, dizendo: Desta maneira falou Aitofel: Faremos conforme à sua palavra? Se não, fala tu.
7 Usɑi u nɛɛ, Ahitofɛlin bwisi yi u nun kɛ̃mɔ mini ɡisɔ, yi ǹ bwisi ɡee.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que Aitofel esta vez aconselhou não é bom.
8 Wunɛn tii, ɑ wunɛn tundo kɑ win tɔmbu yɛ̃ mɑ bɑ sɑ̃ɑwɑ tɑbu durɔbu. Bɑ kɔ̃ruɑwɑ nɡe ɡbeeku yɑɑ ɡɔbɑ ye bɑ binu mwɑɑri. Yen biru ɑ yɛ̃ mɑ wunɛn tundo wi, u sɑ̃ɑwɑ tɑbun sɑriɑ yɛ̃ro. U ǹ wurɑmɔ u kpunɑ kɑ tɔn be sɑnnu.
8 Disse mais Husai: Bem conheces tu a teu pai e a seus homens, que são valorosos e que estão com o espírito amargurado, como a ursa no campo, roubada dos cachorros; também teu pai é homem de guerra, e não passará a noite com o povo.
9 Wee ɑ̀ n dɑ tɛ̃, u kukuɑ kpee wɔru ɡɑɡu sɔɔ, ǹ kun mɛ yɑm ɡɑm. Win tɔmbu bɑ̀ n ɡbiɑ bɑ sun wɔri, mɑ bɑ bɛsɛn ɡɑbu ɡo, wi u ye nuɑ, u koo nɛɛ, wee, bɑ Abusɑlɔmun tɔmbu ɡo ɡo.
9 Eis que agora estará escondido nalguma cova, ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no princípio alguns dentre eles, cada um que ouvir então dirá: Houve derrota no povo que segue Absalão.
10 Sɑɑ ye sɔɔ, bɛsɛn suunu sɔɔ, bɑɑ ɡoo ù n sɑ̃ɑ tɑbu durɔ, mɑ u wɔruɡɔru mɔ nɡe ɡbee sunɔ, yɛ̃ro koo bɛrum duurɑ. Domi Isirelibɑ kpuro bɑ yɛ̃ mɑ wunɛn tundo u sɑ̃ɑ tɑbu durɔ. Mɛyɑ u mɑɑ tɑbu kowo dɑmɡibu mɔ.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o coração de leão, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é valoroso, e homens valentes, os que estão com ele.
11 Bwisi yi nɑ mɔ kon nun kɛ̃ wee. A de Isirelibɑ kpuro be bɑ wɑ̃ɑ Dɑnun di sere kɑ Beri Sebɑɔ bu mɛnnɑ bɑ n dɑbi nɡe yɑni sɛɛri nim wɔ̃kun ɡoorɔ kpɑ wunɛn tii ɑ n bu ɡbiiye i kɑ tɑɑ bi dɑ.
11 Eu, porém, aconselho que, com toda a pressa, se ajunte a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar, e que tu em pessoa vás à peleja.
12 Kpɑ su bu wɔri subɑru sɔɔ mi bɑ ɡesi wɑ̃ɑ su bu wukiri mɑm mɑm nɡe mɛ dirum mu rɑ yɑkɑsu wukiri. Sɑ̀ n kuɑ mɛ, ben ɡoo kun kisirɑmɔ bɑɑ sunɔn tii.
12 Então, iremos a ele, em qualquer lugar que se achar, e facilmente viremos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; e não ficará dele e de todos os homens que estão com ele nem ainda um só.
13 Bɑ̀ n duɑ wuu ɡɑɡu sɔɔ bɑ kukuɑ, Isirelibɑ kpuro bɑ koo wuu ɡe wɔri bu ɡen ɡɑni wɛ̃ɛ sɔ̃re bu ɡɑwɑ bu suriri kpɑ bu ɡen kpenu ɡurɑ bu dɑ bu sure wɔwɑ sɔɔ. Bɑɑ ɡen kpee teerɑ kun tiɑrɑmɔ.
13 E, se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade: e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha.
14 Mɑ Abusɑlɔmu kɑ win tɔmbu bɑ nɛɛ, Usɑi Aɑkiɡiin bwisi yi, yi Ahitofɛliɡii kere.
14 Então, disse Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o conselho de Aitofel (porém assim o Senhor o ordenara, para aniquilar o bom conselho de Aitofel, para que o Senhor trouxesse o mal sobre Absalão).
15 Yerɑ Usɑi u dɑ u Sɑdɔku kɑ Abiɑtɑɑ yɑ̃ku kowo be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mɛni kɑ mɛniwɑ Ahitofɛli u Abusɑlɔmu kɑ Isirelibɑn ɡuro ɡurobu bwisi kɑ̃. Mɑ nɛ, nɑ mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ mɛni kɑ mɛni.
15 E disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 Yen sɔ̃, ɑ ɡoo ɡɔrio tɛ̃ Dɑfidin mi, u nùn sɔ̃ u ku rɑɑ kpunɑ dɑɑ ten tɔburɑ yerɔ ɡbɑburu mi, wɔ̃ku te. U tɔburo u doonɑ kɑ win tɔmbu kpɑ bu ku rɑɑ bu nɔmɑ turi bu ɡo.
16 Agora, pois, enviai apressadamente, e avisai a Davi, dizendo: Não passes esta noite nas campinas do deserto, mas passa depressa à outra banda, para que o rei e todo o povo que com ele está não seja devorado.
17 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Yonɑtɑm kɑ Akimɑsi bɑ wɑ̃ɑ Eni Roɡɛliɔ domi bɑ ǹ kɑ̃kɔ bu du wuuɔ ɡoo u bu wɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ rɑ wɔndiɑ ɡoo ɡɔri ben mi, u bu sɔ̃ kpuro ye yɑ koorɑmɔ, kpɑ be mɑɑ bu dɑ bu Dɑfidi sinɑ boko sɔ̃.
17 Estavam, pois, Jônatas e Aimaás junto à fonte de Rogel, e foi uma criada, e lho disse, e eles foram, e disseram ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Adɑmɑ sɔ̃ɔ teeru, ɑluwɑɑsi ɡoo u bu wɑ mɑ u dɑ u Abusɑlɔmu sɔ̃ɔwɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ seewɑ fuuku fuuku, bɑ yɑkurɑ bɑ dɑ durɔ ɡoon yɛnuɔ Bɑhurimuɔ. N deemɑ durɔ wi, u dɔkɔ mɔ win yɛnu yɑɑrɑɔ. Mɑ bɑ duɑ ye sɔɔ bɑ kukuɑ.
18 Mas viu-os, todavia, um moço, e avisou a Absalão; porém ambos logo partiram apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, e para ali desceram.
19 Yerɑ durɔ win kurɔ u bekuru ɡɑru suɑ u kɑ dɔkɔ ye wukiri mɑ u dobi yi bɑ surɑ tɛriɑ ten wɔllɔ kpɑ bu ku kɑ ɡiɑ mɑ bɑ wɑ̃ɑ mi.
19 E tomou a mulher a tampa, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grão descascado sobre ela; assim, nada se soube.
20 Ye Abusɑlɔmun bwɑ̃ɑbɑ dɑ yɛnu mi, yerɑ bɑ kurɔ wi bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ Akimɑsi kɑ Yonɑtɑm bɑ wɑ̃ɑ.
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? E a mulher lhes disse: Já passaram o vau das águas. E, havendo-os buscado, e não os achando, voltaram para Jerusalém.
21 Ye bɑ doonɑ bɑ kpɑ, yerɑ Yonɑtɑm kɑ Akimɑsi bɑ yɑrimɑ dɔkɔ yen min di, bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, u seewo fuuku kɑ win tɔmbu bu dɑɑ te tɔburɑ bu doonɑ. Domi ɑmɛniwɑ Ahitofɛli u Abusɑlɔmu bwisi kɑ̃ win sɔ̃.
21 E sucedeu que, depois que partiram, saíram do poço, e foram, e anunciaram a Davi; e disseram a Davi: Levantai-vos, e passai depressa as águas, porque assim aconselhou contra vós Aitofel.
22 Ye Dɑfidi u ɡɑri yi nuɑ, mɑ u seewɑ kɑ win tɔmbu u Yuudɛnin dɑɑ te tɔburɑ. Be kpurowɑ bɑ doonɑ yɑm mu sere sɑ̃rɑ.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantou, e passaram o Jordão: e já pela luz da manhã nem ainda faltava um só que não passasse o Jordão.
23 Ye Ahitofɛli u wɑ bɑ ǹ kɑ win ɡɑri sɔmburu kue, yerɑ u win kɛtɛku ɡɑɑri bɔkuɑ u sĩɑ win wuuɔ, u dɑ win tiin yɛnuɔ u win yɛnuɡibu sɑɑriɑ kpuro mɛ bɑ koo koosinɑ. Yen biru u win tii soorɑ doke u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑn sikirɔ.
23 Vendo, pois, Aitofel que se não tinha seguido o seu conselho, albardou o jumento e levantou-se, e foi para sua casa e para a sua cidade, e pôs em ordem a sua casa, e se enforcou: e morreu, e foi sepultado na sepultura de seu pai.
24 Ye Dɑfidi u turɑ Mɑhɑnɑimuɔ, sɑɑ yerɑ, Abusɑlɔmu u Yuudɛnin dɑɑru tɔburɑmɑ, wi kɑ win tɔmbu kpuro.
24 E Davi veio a Maanaim; e Absalão passou o Jordão, ele e todo o homem de Israel com ele.
25 U Amɑsɑ kuɑ win tɑbu sunɔ Yoɑbun ɑyerɔ. Amɑsɑn tundon yĩsirɑ Yitirɑ, Isireli . Win mɛrowɑ Abiɡɑli, Nɑkɑsin bii. Wi kɑ Seruyɑ, Yoɑbun mɛro bɑ sɑ̃ɑwɑ mɔɔ kɑ wɔnɔ.
25 E Absalão constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o arraial: e era Amasa filho de um homem cujo nome era Itra, o israelita, o qual entrara a Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Abusɑlɔmu kɑ win tɔmbu bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑwɑ Gɑlɑdin temɔ.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Sɑɑ yè sɔɔ Dɑfidi u wɑ̃ɑ Mɑhɑnɑimuɔ, yerɑ Sobi, Nɑkɑsin bii, wi u sɑ̃ɑ Amɔnibɑn bweseru sɑɑ Rɑbɑn di, kɑ Mɑkiri Amiɛlin bii sɑɑ Lodebɑɑn di, kɑ Bɑɑsilɑi, Gɑlɑdiɡii, sɑɑ Roɡɛlimun di,
27 E sucedeu que, chegando Davi a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 bɑ kɑ Dɑfidi kpin yenu nɑɑwɑ kɑ ɡbɛ̃ɛ bɑsilɑbɑ, kɑ wekenu, kɑ mɑɑ dĩɑnu. Niyɑ ɑlikɑmɑ kɑ ɔɔsu, kɑ som, kɑ ɡbere wɔ̃ɔrɑnu kɑ swii kɑ dɑ̃si kɑ sɔ̃ki yi bɑ sɔnwɑ,
28 tomaram camas, e bacias, e vasilhas de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e grão torrado, e favas, e lentilhas, também torradas,
29 kɑ tim, kɑ nɑɑ boɡum kɑ yɑ̃ɑ yɑɑ, kɑ ɡɑsɑnu. Domi bɑ nɛɛ, ɡɔ̃ɔru kɑ nim nɔru kɑ wɑsirɑru, yɑ ko n tɔn be wɑhɑlɑ koomɛ ɡbɑburun di.
29 e mel, e manteiga, e ovelhas, e queijos de vacas, e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, e cansado, e sedento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.