2 Samuel 14

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yoɑbu Seruyɑn bii u ɡiɑ mɑ Dɑfidi sinɑ bokon ɡɔ̃ru ɡɑ woowɑ win bii Abusɑlɔmun mi ɡiɑ.
1 Joabe, filho de Zeruia, vendo que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 Yerɑ u ɡɔrɑ Tekoɑɔ bu dɑ bu kurɔ bwisiɡii ɡoo kɑsumɑ. Ye kurɔ wi, u tunumɑ yerɑ Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡɔɔ woorun yɑ̃nu dokeo kpɑ ɑ n sɑ̃ɑ nɡe ɑ nuki sɑnkire. A ku turɑre ɡɑɑ doke. A n ɡesi sɑ̃ɑ nɡe wi u ɡɔɔ sɔ̃ n tɛ.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: — Finja que está muito triste, vista as suas roupas de luto, não se unja com óleo e faça de conta que é uma mulher que há muito tempo está de luto por algum morto.
3 À n kuɑ mɛ, kpɑ ɑ dɑ sinɑ bokon mi, ɑ nùn sɔ̃ ye kon nun sɔ̃ kpuro.
3 Apresente-se ao rei e diga-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Mɑ kurɔ wi, u seewɑ u dɑ u kɑ sinɑ boko ɡɑri yi ko. Ye u turɑ mi, yerɑ u yiirɑ u wiru tem ɡirɑri u nɛɛ, yinni, ɑ mɑn fɑɑbɑ koowo.
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — Ajude-me, ó rei!
5 Yerɑ sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ.
5 Então o rei perguntou: — Em que posso ajudá-la? Ela respondeu: — Ai de mim! Sou viúva; o meu marido morreu.
6 u mɑn bibu yiru deriɑ. Bii berɑ bɑ sɑnnɑ ɡberɔ. Sɑɑ ye sɔɔ, ɡoo sɑri ben turuku u sere bu yɑkiɑnɑ. Mɑ turo u win winsim so u ɡo.
6 Esta sua serva tinha dois filhos, que brigaram entre si no campo. Como não houve quem os apartasse, um deles matou o outro.
7 Tɛ̃ wee, nɛn bweseru tɑ mɑn seesi tɑ nɛɛ, n bu wi u win winsim ɡo mi nɔmu sɔndio bu mɑɑ nùn ɡo, yèn sɔ̃ u win winsim yɛm yɑri. Wee, nɑ̀ n bu bii wi nɔmu sɔndiɑ, nɑ ǹ mɑɑ bii ɡoo mɔ wi u koo nɛn durɔn tubi di, kpɑ win bweseru tu ɡbi.
7 Eis que toda a parentela se levantou contra esta sua serva, e estão dizendo: “Entregue-nos aquele que matou o seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida que ele tirou e para que destruamos também o herdeiro.” Assim, querem apagar a última brasa que me restou, não deixando a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Mɑ sinɑ boko u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡinɑ wio. Kon nɛn bwɑ̃ɑbu sɔ̃ bu dɑ bu nun wunɛn ɡɑri yi wunɑnɑ.
8 O rei disse à mulher: — Vá para a sua casa, e eu darei ordens a seu respeito.
9 Mɑ kurɔ wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, bɑɑ bɑ̀ n koo ɡoo tɑɑrɛ wɛ̃, nɛ kɑ nɛn tundon yɛnuɡibɑ bɑ koo tɑɑrɛ wɛ̃, n ǹ wunɛ kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu.
9 Mas a mulher tecoíta disse ao rei: — Ó rei, meu senhor, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai. O rei e o seu trono sejam inocentes.
10 Sinɑ boko u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo ù n wunɛn kɔ̃sɑ ɡeruɑ, ɑ kɑ nùn nɑ mini. Sɑɑ yerɑ yɛ̃ro kun mɑɑ nun bɑbɑmɔ.
10 Então o rei disse: — Se alguém falar contra você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Mɑ kurɔ wi, u nɛɛ, ɑ mɑn nɔɔ mwɛɛru kuo kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru, mɑ ɑ ǹ derimɔ be bɑ bii win mɔru kɔsiɑmɔ bu mɑɑ kɔ̃sɑ sosi bu nɛn bii wi u tie ɡo.
11 A mulher acrescentou: — Que o rei se lembre do Davi respondeu: — Tão certo como vive o
12 Mɑ kurɔ wi, u nɛɛ, yinni, ɑ de n mɑɑ ɡɑri fiiko ɡere.
12 Então a mulher disse: — Permita que esta sua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. Ele disse: — Fale.
13 Mɑ u nɛɛ, yinni, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɔ̃sɑ yeni mɔ̀ ye yɑ Gusunɔn tɔmbu wɑɑmɔ. A derɑ wunɛn tiin bii u kpikiru woo wunɛn sɔ̃. Tɛ̃, wunɛn ɡɑri yi ɑ ɡeruɑ mi, wunɑ yi kɑ yɑ̃.
13 E a mulher prosseguiu: — Por que o senhor, meu rei, imaginou tal coisa contra o povo de Deus? Pois, ao pronunciar tal juízo, o rei condena a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Tilɑsiwɑ bɛsɛn bɑɑwure u kɑ ɡbi sɔ̃ɔ teeru kpɑ sɑ n sɑ̃ɑ nɡe nim mɛ mu yɑri tem sɔɔ, mɛ bɑ ǹ kpɛ̃ bu mɑɑ ɡurɑ. Adɑmɑ Gusunɔ kun kĩ Abusɑlɔmu u ɡbi tɛ̃. U kĩwɑ u ɡɔsirɑmɑ kpikirun di u n wɑ̃ɑ win bɔkuɔ.
14 Porque todos temos de morrer; somos como água derramada na terra que já não se pode juntar. Porque Deus não tira a vida, mas encontra meios para que o banido não permaneça afastado de sua presença.
15 Yinni, ye nɑ kɑ nɑ wunɛn mi, nɑ nun ɡɑri yini kpuro sɔ̃ɔwɑ, nɛn tɔmbɑ bɑ mɑn bɛrum tiɑ. Yerɑ nɑ nɛɛ, kon nɑ n nun yi sɔ̃. Sɔrɔkudo kɑɑ nɛn ɡere wurɑ.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou. Porque esta sua serva dizia: “Vou falar com o rei, porque talvez ele fará segundo a palavra desta sua serva.
16 Kpɑ ɑ sun wɔrɑ nɛ kɑ nɛn bii be bɑ kɑsu bu sun ɡon nɔmɑn di, be, be bɑ ǹ kĩ sɑ n mɑɑ bɑɑ mɔ tem mɛ Gusunɔ u sun wɛ̃ sɔɔ.
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que quer destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.”
17 Nɑ tii sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, wunɛn ɡɑri yi koo mɑn nukuru yɛmiɑsiɑ. Domi nɑ nun mɛɛrɑwɑ nɡe Gusunɔn ɡɔrɑdo wi u kɔ̃sɑ kɑ ɡeɑn wunɑnɔ yɛ̃. Kpɑ Gusunɔ wunɛn Yinni u n wɑ̃ɑ kɑ wunɛ.
17 Dizia mais esta sua serva: “Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade, porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal.” Que o Senhor , seu Deus, esteja com o rei, meu senhor.
18 Mɑ sinɑ boko u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kĩ n nun ɡɑ̃ɑnu bikiɑ. A ku mɑn weesu kuɑ ɑ yen ɡɑɑ bere.
18 Então o rei disse à mulher: — Não me encubra nada do que vou lhe perguntar. A mulher respondeu: — Pois fale o rei, meu senhor.
19 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, n ǹ Yoɑbuwɑ u nun yenibɑ sɔ̃ɔwɑ?
19 O rei perguntou: — Não é verdade que a mão de Joabe está com você em tudo isto? Ela respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, meu senhor, que ninguém poderá se desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo o que o rei, meu senhor, tem dito. Sim, foi o seu servo Joabe quem me deu ordem e foi ele quem ditou a esta sua serva todas estas palavras.
20 U ye kuɑwɑ n wɑ ɡɑri yi kpuro yi kɑ wɛ̃rɑ. Wee, ɑ mɑɑ bwisi mɔ nɡe Gusunɔn ɡɔrɑdo ɑ n kɑ yɛ̃ ye yɑ koorɑmɔ hɑnduniɑɔ.
20 Foi para mudar o aspecto deste caso que o seu servo Joabe fez isto. Porém o meu senhor é tão sábio como um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Yen biru Dɑfidi sinɑ boko u dɑ u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, to, kon ko nɡe mɛ ɑ kĩ. A doo ɑ nɛn bii Abusɑlɔmu wi ɡɔsiɑmɑ.
21 Então o rei disse a Joabe: — Atendi ao seu pedido. Vá e traga o jovem Absalão.
22 Yerɑ Yoɑbu u nùn kpunɑ kɑ bɛɛrɛ u nùn siɑrɑ. Mɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, yinni, ɡisɔrɑ nɑ wɑ mɑ ɑ kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. Domi ɑ nɛɛ, kɑɑ ko ye nɑ nun kɑnɑ.
22 Joabe se inclinou, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: — Hoje reconheço que obtive favor aos seus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Mɑ Yoɑbu u seewɑ u dɑ Gesuriɔ Abusɑlɔmun mi, u kɑ nùn wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ.
23 Então Joabe se levantou, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ye bɑ tunumɑ, sinɑ boko u nɛɛ, ɑ de u dɑ u sinɑ win yɛnuɔ. A ku de u nɑ nɛn mi.
24 Mas o rei disse: — Que ele volte para a sua casa e não veja a minha face. Assim Absalão voltou para a sua casa e não viu a face do rei.
25 Abusɑlɔmu wi, durɔ burɔn tiiwɑ. Goo sɑri Isirelibɑ sɔɔ wi u yĩsiru yɑrɑ burɑm mɛn sɑɑbu. Sɑɑ win nɑɑ tɑrɑrun di sere kɑ win wirɔ, ɡɑm sɑri mi kɑɑ kpɑkɑ wɑ.
25 Em todo o Israel não havia homem tão celebrado por sua beleza como Absalão. Desde a planta do pé até o alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Wɔ̃ɔ kɑ wɔ̃ɔwɑ u rɑ win seri kɔni. Domi sɑɑ yerɑ yi rɑ nùn buniɛ too. Win seri yi bɑ kɔnɑ mi, yin bunum mu rɑ kilo yiru kere.
26 Quando cortava o cabelo — e isto se fazia no fim de cada ano, porque o cabelo lhe ficava pesado demais —, seu peso era de mais de dois quilos, segundo o peso real.
27 Bii tɔn durɔbu itɑwɑ u mɑrɑ kɑ bii tɔn kurɔ turo. Win yĩsirɑ Tɑmɑɑ. U sɑ̃ɑwɑ kurɔ burɔn tii.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha. A filha se chamava Tamar e era uma mulher muito bonita.
28 Abusɑlɔmu wi, u kuɑwɑ wɔ̃ɔ yiru Yerusɑlɛmuɔ, u ǹ sinɑ boko wɑɑre.
28 Absalão ficou dois anos em Jerusalém sem ver a face do rei.
29 Yerɑ u Yoɑbu sokusiɑ u nɑ u nùn ɡɔri sinɑ bokon mi. Adɑmɑ Yoɑbu u yinɑ u nɑ. Mɑ u kpɑm wure u nùn sokusiɑ. Kɑ mɛ, u yinɑ u nɑ.
29 Então mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas Joabe ainda não quis vir.
30 Mɑ Abusɑlɔmu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yoɑbun ɡberu wee nɛɡirun bɔkuɔ. U mɑɑ dĩɑnu mɔ mi. I doo i win ɡbee te dɔ̃ɔ mɛni.
30 Então Absalão disse aos seus servos: — Vejam, Joabe tem um pedaço de campo pegado ao meu, e tem cevada nele. Vão lá e ponham fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Yerɑ Yoɑbu u seewɑ u dɑ Abusɑlɔmun mi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu bɑ kɑ dɑ bɑ nɛn ɡberu dɔ̃ɔ mɛni.
31 Então Joabe se levantou, foi à casa de Absalão e lhe disse: — Por que os seus servos meteram fogo no pedaço de campo que é meu?
32 Abusɑlɔmu u nùn wisɑ u nɛɛ, domi nɑ nun sokusiɑ nɑ nɛɛ, ɑ nɑ n nun ɡɔri sinɑ bokon mi, kpɑ ɑ nùn bikiɑ mbɑn sɔ̃nɑ u derɑ nɑ wurɑmɑ Gesurin di. Domi n dɑɑ sɑnɔ nɑ n woo mi ɡiɑ. Tɛ̃ nɑ kĩ su wɑɑnɑ nɛ kɑ sinɑ boko. Tɑɑrɛ ɡɑɑ yɑ̀ n mɑn wɑ̃ɑsi, kpɑ u mɑn ɡo.
32 Absalão respondeu: — Mandei chamá-lo, dizendo: “Venha cá”, para que o envie ao rei, para dizer-lhe o seguinte: “Para que vim de Gesur? Melhor seria ter ficado lá.” Agora quero ver o rei. Se há em mim alguma culpa, que ele me mate.
33 Mɑ Yoɑbu u dɑ sinɑ bokon mi, u nùn ɡɑri yi tusiɑ. Yerɑ sinɑ boko u Abusɑlɔmu sokusiɑ. Ye u tunumɑ win mi, u kpunɑ kɑ bɛɛrɛ. Mɑ sinɑ boko u nùn tɔburɑ u bɔkɑsi.
33 Então Joabe foi ao rei e lhe entregou a mensagem de Absalão. O rei chamou Absalão, e este se apresentou diante dele e inclinou-se sobre o rosto em terra. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.