2 Samuel 14

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yoɑbu Seruyɑn bii u ɡiɑ mɑ Dɑfidi sinɑ bokon ɡɔ̃ru ɡɑ woowɑ win bii Abusɑlɔmun mi ɡiɑ.
1 Ora, Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o coração do rei estava inclinado a Absalão.
2 Yerɑ u ɡɔrɑ Tekoɑɔ bu dɑ bu kurɔ bwisiɡii ɡoo kɑsumɑ. Ye kurɔ wi, u tunumɑ yerɑ Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡɔɔ woorun yɑ̃nu dokeo kpɑ ɑ n sɑ̃ɑ nɡe ɑ nuki sɑnkire. A ku turɑre ɡɑɑ doke. A n ɡesi sɑ̃ɑ nɡe wi u ɡɔɔ sɔ̃ n tɛ.
2 E enviou Joabe a Tecoa, e trouxe de lá uma mulher sábia, e disse a ela: Rogo-te, finge-te ser uma pranteadora, e veste-te da tua indumentária de prantos, e não te unjas com azeite, mas sê como uma mulher que há muito pranteia pelo morto;
3 À n kuɑ mɛ, kpɑ ɑ dɑ sinɑ bokon mi, ɑ nùn sɔ̃ ye kon nun sɔ̃ kpuro.
3 e achega-te ao rei, e fala-lhe deste modo. Assim, Joabe colocou as palavras na boca da mulher.
4 Mɑ kurɔ wi, u seewɑ u dɑ u kɑ sinɑ boko ɡɑri yi ko. Ye u turɑ mi, yerɑ u yiirɑ u wiru tem ɡirɑri u nɛɛ, yinni, ɑ mɑn fɑɑbɑ koowo.
4 E quando a mulher de Tecoa falou ao rei, ela caiu sobre a sua face no chão, e fez reverência, e disse: Socorro, ó rei!
5 Yerɑ sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ.
5 E o rei disse a ela: O que te aflige? E ela respondeu: Na verdade sou viúva e o meu marido está morto.
6 u mɑn bibu yiru deriɑ. Bii berɑ bɑ sɑnnɑ ɡberɔ. Sɑɑ ye sɔɔ, ɡoo sɑri ben turuku u sere bu yɑkiɑnɑ. Mɑ turo u win winsim so u ɡo.
6 E a tua criada tinha dois filhos, e os dois lutaram entre si no campo, e não houve ninguém para apartá-los, mas um feriu o outro, e o matou.
7 Tɛ̃ wee, nɛn bweseru tɑ mɑn seesi tɑ nɛɛ, n bu wi u win winsim ɡo mi nɔmu sɔndio bu mɑɑ nùn ɡo, yèn sɔ̃ u win winsim yɛm yɑri. Wee, nɑ̀ n bu bii wi nɔmu sɔndiɑ, nɑ ǹ mɑɑ bii ɡoo mɔ wi u koo nɛn durɔn tubi di, kpɑ win bweseru tu ɡbi.
7 E eis que a família toda se levantou contra a tua criada, e disseram: Entrega aquele que matou o seu irmão, para que possamos matá-lo, pela vida do seu irmão a quem ele matou; e destruiremos também o herdeiro; e assim eles extinguirão o meu carvão que restou, e não deixarão para o meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Mɑ sinɑ boko u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡinɑ wio. Kon nɛn bwɑ̃ɑbu sɔ̃ bu dɑ bu nun wunɛn ɡɑri yi wunɑnɑ.
8 E o rei disse à mulher: Vai para a tua casa, e darei ordem acerca de ti.
9 Mɑ kurɔ wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, bɑɑ bɑ̀ n koo ɡoo tɑɑrɛ wɛ̃, nɛ kɑ nɛn tundon yɛnuɡibɑ bɑ koo tɑɑrɛ wɛ̃, n ǹ wunɛ kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu.
9 E a mulher de Tecoa disse ao rei: Meu senhor, ó rei, a iniquidade seja sobre mim, e sobre a casa de meu pai; e seja inocente o rei e o seu trono.
10 Sinɑ boko u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo ù n wunɛn kɔ̃sɑ ɡeruɑ, ɑ kɑ nùn nɑ mini. Sɑɑ yerɑ yɛ̃ro kun mɑɑ nun bɑbɑmɔ.
10 E o rei disse: Qualquer um que disser qualquer coisa para ti, traz-mo a mim, e ele não tocará mais em ti.
11 Mɑ kurɔ wi, u nɛɛ, ɑ mɑn nɔɔ mwɛɛru kuo kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru, mɑ ɑ ǹ derimɔ be bɑ bii win mɔru kɔsiɑmɔ bu mɑɑ kɔ̃sɑ sosi bu nɛn bii wi u tie ɡo.
11 Então, ela disse: Rogo-te, que o rei se lembre do SENHOR teu Deus, para que não toleres que os vingadores do sangue destruam mais, para que não destruam o meu filho. E ele disse: Como o SENHOR vive, não há de cair nem sequer um cabelo do teu filho ao chão.
12 Mɑ kurɔ wi, u nɛɛ, yinni, ɑ de n mɑɑ ɡɑri fiiko ɡere.
12 Então, a mulher disse: Permite que a tua criada, rogo-te, fale uma palavra ao meu senhor, o rei. E ele disse: Prossegue.
13 Mɑ u nɛɛ, yinni, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɔ̃sɑ yeni mɔ̀ ye yɑ Gusunɔn tɔmbu wɑɑmɔ. A derɑ wunɛn tiin bii u kpikiru woo wunɛn sɔ̃. Tɛ̃, wunɛn ɡɑri yi ɑ ɡeruɑ mi, wunɑ yi kɑ yɑ̃.
13 E a mulher disse: Por que, então, pensaste tal coisa contra o povo de Deus? Porque o rei fala, de fato, tal coisa como alguém que é culpado, posto que o rei não recolhe novamente à casa o seu banido.
14 Tilɑsiwɑ bɛsɛn bɑɑwure u kɑ ɡbi sɔ̃ɔ teeru kpɑ sɑ n sɑ̃ɑ nɡe nim mɛ mu yɑri tem sɔɔ, mɛ bɑ ǹ kpɛ̃ bu mɑɑ ɡurɑ. Adɑmɑ Gusunɔ kun kĩ Abusɑlɔmu u ɡbi tɛ̃. U kĩwɑ u ɡɔsirɑmɑ kpikirun di u n wɑ̃ɑ win bɔkuɔ.
14 Porquanto havemos de morrer, e somos como água derramada no chão, a qual não pode mais ser recolhida; nem Deus respeita pessoa alguma; mas elabora meios para que o seu banido não seja expulso dele.
15 Yinni, ye nɑ kɑ nɑ wunɛn mi, nɑ nun ɡɑri yini kpuro sɔ̃ɔwɑ, nɛn tɔmbɑ bɑ mɑn bɛrum tiɑ. Yerɑ nɑ nɛɛ, kon nɑ n nun yi sɔ̃. Sɔrɔkudo kɑɑ nɛn ɡere wurɑ.
15 Portanto, agora que vim falar desta coisa ao meu senhor, o rei, é porque o povo me fez temerosa; e a tua criada disse: Quero falar agora com o rei; pode ser que o rei atenda a petição da sua criada.
16 Kpɑ ɑ sun wɔrɑ nɛ kɑ nɛn bii be bɑ kɑsu bu sun ɡon nɔmɑn di, be, be bɑ ǹ kĩ sɑ n mɑɑ bɑɑ mɔ tem mɛ Gusunɔ u sun wɛ̃ sɔɔ.
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua criada da mão do homem que destruiria a mim e o meu filho conjuntamente, retirando-nos da herança de Deus.
17 Nɑ tii sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, wunɛn ɡɑri yi koo mɑn nukuru yɛmiɑsiɑ. Domi nɑ nun mɛɛrɑwɑ nɡe Gusunɔn ɡɔrɑdo wi u kɔ̃sɑ kɑ ɡeɑn wunɑnɔ yɛ̃. Kpɑ Gusunɔ wunɛn Yinni u n wɑ̃ɑ kɑ wunɛ.
17 Então, a tua criada disse: A palavra do meu senhor, o rei, agora será consoladora; porque como um anjo de Deus, assim é o meu senhor, o rei, para discernir o bem do mal; portanto o SENHOR teu Deus será contigo.
18 Mɑ sinɑ boko u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kĩ n nun ɡɑ̃ɑnu bikiɑ. A ku mɑn weesu kuɑ ɑ yen ɡɑɑ bere.
18 Então, o rei respondeu e disse à mulher: Não ocultes de mim, rogo-te, a coisa que te perguntarei. E a mulher disse: Que o meu senhor, o rei, agora fale.
19 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, n ǹ Yoɑbuwɑ u nun yenibɑ sɔ̃ɔwɑ?
19 E o rei disse: Não está a mão de Joabe contigo em tudo isto? E a mulher respondeu, e disse: Como vive a tua alma, meu senhor, o rei, ninguém pode virar à direita ou à esquerda daquilo que o meu senhor, o rei, fala; porque o teu servo Joabe, ele me mandou, e colocou todas estas palavras na boca da tua criada;
20 U ye kuɑwɑ n wɑ ɡɑri yi kpuro yi kɑ wɛ̃rɑ. Wee, ɑ mɑɑ bwisi mɔ nɡe Gusunɔn ɡɔrɑdo ɑ n kɑ yɛ̃ ye yɑ koorɑmɔ hɑnduniɑɔ.
20 para ter esta forma de conversa o teu servo Joabe fez esta coisa; e o meu senhor é sábio, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para conhecer todas as coisas que estão na terra.
21 Yen biru Dɑfidi sinɑ boko u dɑ u Yoɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, to, kon ko nɡe mɛ ɑ kĩ. A doo ɑ nɛn bii Abusɑlɔmu wi ɡɔsiɑmɑ.
21 E o rei disse a Joabe: Eis que, agora, fiz esta coisa; vai, portanto, traz-me de volta o jovem Absalão.
22 Yerɑ Yoɑbu u nùn kpunɑ kɑ bɛɛrɛ u nùn siɑrɑ. Mɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, yinni, ɡisɔrɑ nɑ wɑ mɑ ɑ kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. Domi ɑ nɛɛ, kɑɑ ko ye nɑ nun kɑnɑ.
22 E Joabe caiu ao chão sobre a sua face, e se curvou, e agradeceu ao rei; e Joabe disse: Hoje o teu servo sabe que tenho achado graça à tua vista, meu senhor, ó rei, por ter o rei atendido à petição do seu servo.
23 Mɑ Yoɑbu u seewɑ u dɑ Gesuriɔ Abusɑlɔmun mi, u kɑ nùn wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ.
23 Então Joabe se levantou e foi até Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ye bɑ tunumɑ, sinɑ boko u nɛɛ, ɑ de u dɑ u sinɑ win yɛnuɔ. A ku de u nɑ nɛn mi.
24 E o rei disse: Que ele torne à sua própria casa, e que não veja a minha face. Assim, Absalão retornou à sua própria casa, e não viu a face do rei.
25 Abusɑlɔmu wi, durɔ burɔn tiiwɑ. Goo sɑri Isirelibɑ sɔɔ wi u yĩsiru yɑrɑ burɑm mɛn sɑɑbu. Sɑɑ win nɑɑ tɑrɑrun di sere kɑ win wirɔ, ɡɑm sɑri mi kɑɑ kpɑkɑ wɑ.
25 Porém, em todo o Israel não havia nenhum a ser tão elogiado como Absalão pela sua beleza; desde a sola do pé até a coroa da sua cabeça não havia mácula alguma nele.
26 Wɔ̃ɔ kɑ wɔ̃ɔwɑ u rɑ win seri kɔni. Domi sɑɑ yerɑ yi rɑ nùn buniɛ too. Win seri yi bɑ kɔnɑ mi, yin bunum mu rɑ kilo yiru kere.
26 E quando ele raspava a sua cabeça, (porquanto, a cada fim de ano ele a raspava; e como o cabelo lhe pesava, por isso ele o cortava), ele pesava os cabelos da sua cabeça como duzentos shekels segundo o peso do rei.
27 Bii tɔn durɔbu itɑwɑ u mɑrɑ kɑ bii tɔn kurɔ turo. Win yĩsirɑ Tɑmɑɑ. U sɑ̃ɑwɑ kurɔ burɔn tii.
27 E a Absalão nasceram três filhos, e uma filha, cujo nome era Tamar; ela era uma mulher de formosa aparência.
28 Abusɑlɔmu wi, u kuɑwɑ wɔ̃ɔ yiru Yerusɑlɛmuɔ, u ǹ sinɑ boko wɑɑre.
28 Assim, Absalão habitou dois anos completos em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 Yerɑ u Yoɑbu sokusiɑ u nɑ u nùn ɡɔri sinɑ bokon mi. Adɑmɑ Yoɑbu u yinɑ u nɑ. Mɑ u kpɑm wure u nùn sokusiɑ. Kɑ mɛ, u yinɑ u nɑ.
29 Portanto, Absalão enviou a Joabe, para enviá-lo ao rei; mas ele não quis vir até ele; e, quando ele enviou, novamente, pela segunda vez, ele não quis vir.
30 Mɑ Abusɑlɔmu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yoɑbun ɡberu wee nɛɡirun bɔkuɔ. U mɑɑ dĩɑnu mɔ mi. I doo i win ɡbee te dɔ̃ɔ mɛni.
30 Portanto, ele disse aos seus servos: Vede, o campo de Joabe fica perto do meu, ele tem ali cevada; ide e ateai-lhe fogo. E os servos de Absalão atearam fogo ao campo.
31 Yerɑ Yoɑbu u seewɑ u dɑ Abusɑlɔmun mi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu bɑ kɑ dɑ bɑ nɛn ɡberu dɔ̃ɔ mɛni.
31 Então Joabe se levantou e veio a Absalão, até a sua casa, e lhe disse: Por que os teus servos atearam fogo ao meu campo?
32 Abusɑlɔmu u nùn wisɑ u nɛɛ, domi nɑ nun sokusiɑ nɑ nɛɛ, ɑ nɑ n nun ɡɔri sinɑ bokon mi, kpɑ ɑ nùn bikiɑ mbɑn sɔ̃nɑ u derɑ nɑ wurɑmɑ Gesurin di. Domi n dɑɑ sɑnɔ nɑ n woo mi ɡiɑ. Tɛ̃ nɑ kĩ su wɑɑnɑ nɛ kɑ sinɑ boko. Tɑɑrɛ ɡɑɑ yɑ̀ n mɑn wɑ̃ɑsi, kpɑ u mɑn ɡo.
32 E Absalão respondeu a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem aqui para que eu possa te enviar ao rei para dizer: Por que vim de Gesur? Teria sido bom para mim ter permanecido lá; agora, portanto, deixa que eu veja a face do rei; e se houver alguma iniquidade em mim, que ele me mate.
33 Mɑ Yoɑbu u dɑ sinɑ bokon mi, u nùn ɡɑri yi tusiɑ. Yerɑ sinɑ boko u Abusɑlɔmu sokusiɑ. Ye u tunumɑ win mi, u kpunɑ kɑ bɛɛrɛ. Mɑ sinɑ boko u nùn tɔburɑ u bɔkɑsi.
33 Então Joabe veio até o rei e lhe disse: E quando ele chamou Absalão, ele veio ao rei, e se curvou com sua face até o chão perante o rei; e o rei beijou Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.