2 Samuel 13

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yenibɑn biru, ye yɑ koorɑ wee. Abusɑlɔmu, Dɑfidin bii, u sesu mɔ wi bɑ sokumɔ Tɑmɑɑ. Kurɔ burɔn tiiwɑ u sɑ̃ɑ. Yerɑ ben tundo turosi wi bɑ mɔ̀ Amɔɔ u nùn kĩɑ too,
1 Aconteceu, depois disso, que Amnon, filho de Davi, se enamorou de Tamar, irmã de Absalão, filho de Davi, que era muito bela.
2 sere kĩi te, tɑ derɑ u ǹ mɑɑ yɛ̃ ye u mɔ̀. Mɑ u tii kuɑ bɑrɔ. Adɑmɑ Tɑmɑɑ u ǹ ɡinɑ durɔ yɛ̃, yɑ mɑɑ sɛ̃ Amɔɔ u kɑ nùn kpunɑ.
2 Amnon se consumia de tal modo por Tamar, sua irmã, a ponto de ficar doente, pois ela era virgem e parecia-lhe impossível fazer-lhe o que quer que fosse.
3 N deemɑ Amɔɔ u bɔrɔ ɡoo mɔ wi bɑ sokumɔ Yonɑdɑbu. U sɑ̃ɑwɑ Dɑfidin mɔɔ Sɑmɑn bii. U mɑɑ bwisi mɔ too.
3 Ora, Amnon tinha um amigo chamado Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, o qual era muito sagaz.
4 Mɑ u Amɔɔ bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ woorɑmɔ ɑ dɔɔ, wunɛ wi ɑ sɑ̃ɑ sinɑ bokon bii. A mɑn sɔ̃ɔwɔ ye n nun mɔ̀.
4 Disse ele a Amnon: Por que, ó príncipe, estás tão abatido todas as manhãs? Não mo queres dizer? É que amo Tamar, respondeu Amnon, a irmã de meu irmão Absalão.
5 Mɑ Yonɑdɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ kpunɑ kpɑ ɑ nɛɛ, ɑ bɑrɔwɑ. Wunɛn tundo, ù n nɑ wunɛn mi, kpɑ ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, u de wunɛn sesu Tɑmɑɑ u nɑ wunɛn mi, u nun dĩɑnu kuɑ ɑ n wɑɑmɔ, kpɑ ɑ nu mwɑ win nɔmɑn di ɑ sere di.
5 Jonadab disse-lhe: Deita em tua cama, e finge-te doente. Quando o teu pai vier ver-te, tu lhe dirás: Permite que Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante de mim, a fim de que eu coma iguarias preparadas por sua mão.
6 Mɑ Amɔɔ u dɑ u kpunɑ u tii bɑrɑru mɑni. Yerɑ sinɑ boko Dɑfidi u nùn berɑm nɑ. Mɑ Amɔɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de nɛn sesu Tɑmɑɑ u nɑ u mɑn kirɑnu yiru kuɑ nɑ n wɑɑmɔ, kpɑ n nu mwɑ win nɔmɑn di n di.
6 Amnon deitou-se e fingiu que estava enfermo. Quando o rei veio visitá-lo, ele disse-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha preparar à minha vista dois pasteizinhos, para que eu coma de sua mão.
7 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔ ɡɔrɑ Tɑmɑɑn mi, u nùn sɔ̃ u nɛɛ, u doo u win sesu Amɔɔ deemɑ win dirɔ u nùn dĩɑnu kuɑ.
7 Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: Vai à casa de teu irmão Amnon e prepara-lhe sua refeição.
8 Yerɑ Tɑmɑɑ u dɑ u Amɔɔ deemɑ diru mi u kpĩ, mɑ u som suɑ u burɑ u kirɑ ni kuɑ Amɔɔn nɔni biru.
8 Tamar foi ter com o seu irmão Amnon, que estava deitado. Tomou farinha, amassou e fez os pastéis à sua vista.
9 Yen biru u kirɑ weke te suɑ mɑ u kirɑ ni ɡɔsie ɡbɛ̃ɛru ɡɑru sɔɔ. Adɑmɑ Amɔɔ u yinɑ u di. U nɛɛ, bu tɔmbu kpuro yɑro win dirun di. Yerɑ be kpuro bɑ yɑrɑ min di.
9 Depois de tê-los cozido, tomou a panela e despejou-a diante dele, mas Amnon não quis comer, e disse: Manda sair todos daqui. E retiraram-se todos os que estavam junto dele,
10 Sɑɑ yerɑ Amɔɔ u Tɑmɑɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɑ kirɑ ni nɑ dii sɔɔwɔ kpɑ n nu mwɑ wunɛn nɔmun di, n sere di.
10 Amnon disse então a Tamar: Traze o prato no meu quarto, para que eu coma de tua mão. Tamar tomou os pastéis que fizera e levou-os ao seu irmão no quarto.
11 Ye u nùn kirɑ ni wɛ̃ɛmɔ, yerɑ Amɔɔ u nùn ɡɑbɑ u nɛɛ, ɑ de n kɑ nun kpunɑ, nɛn sesu.
11 E quando ela os oferecia a Amnon para que comesse, este segurou-a, dizendo: Vem, deita-te comigo, minha irmã!
12 Mɑ Tɑmɑɑ u nɛɛ, ɑɑwo, ɑ ku mɑn sɑnku. Domi bɑ ku rɑ yen bweseru ko bɛsɛ Isirelibɑ sɔɔ. A ku bɛɛrɛ sɑri kom mɛ ko.
12 Não, meu irmão, disse-lhe ela; não me violentes. Não se faz uma tal coisa em Israel. Não cometas semelhante infâmia.
13 À n kuɑ mɛ, mɑnɑ kon we kɑ seku ten bweseru. Mɛyɑ wunɛn tii kɑɑ ko bɛɛrɛ sɑri bɛsɛ Isirelibɑ sɔɔ. Yen sɔ̃, ɑ bɛsɛn tundo sinɑ boko sɔ̃ɔwɔ. U ǹ yinɑmɔ ɑ mɑn suɑ kurɔ.
13 Aonde levaria eu o meu opróbrio? E tu serias olhado como um ímpio em Israel! É melhor que fales ao rei: ele não recusará dar-me a ti.
14 Adɑmɑ Amɔɔ kun Tɑmɑɑn ɡɑri yi wure. Mɑ u nùn tilɑsi kuɑ u kɑ nùn kpunɑ.
14 Mas ele não quis dar-lhe ouvidos e, como era mais forte que ela, violentou-a e se deitou com ela.
15 Yen biru Amɔɔ u nùn tusɑ too n kere kĩi te u rɑɑ nùn kĩ. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ doonɑ.
15 E logo a seguir Amnon concebeu uma profunda aversão por ela, mais violenta do que o amor que antes lhe tivera. Levanta-te, disse-lhe ele, e vai-te!
16 Yerɑ Tɑmɑɑ u nɛɛ, ɑ ku mɑɑ kɔ̃sɑ sosi kɔ̃sɑ ye ɑ mɑn kuɑ sɔɔ ɑ n mɑn ɡire.
16 Não, meu irmão, respondeu ela; o ultraje que me farias, expulsando-me, seria ainda mais grave do que o que me acabas de fazer. Ele, porém, não quis ouvi-la;
17 Mɑ u ɑluwɑɑsi wi u nùn nɔɔrimɔ sokɑ u nɛɛ, ɑ kurɔ wini ɡiro minin di. A de u yɑri tɔɔwɔ kpɑ ɑ ɡɑmbo kɛnɛ ɑ bɛri.
17 chamou o seu servo e disse-lhe: Põe fora daqui esta moça que me está importunando, e fecha a porta atrás dela.
18 Mɑ Amɔɔn ɑluwɑɑsi wi, u Tɑmɑɑ yɑrɑ u ɡɑmbo ye kɛnuɑ.
18 {Ela trazia um vestido comprido, como se vestiam outrora as donzelas filhas do rei.} O servo expulsou-a, fechando a porta atrás dela.
19 Ye Tɑmɑɑ u yɑrɑ, yerɑ u tii torom wisi wirɔ mɑ u win yɑbe nɔniɡii te ɡĩɑ u kɑ win nuku sɑnkirɑnu sɔ̃ɔsi. U wiru nɔmɑ sɔndi u sumɔ kɑ dɑm.
19 Tamar derramou então cinza sobre a cabeça, rasgou o seu longo vestido e, pondo a mão sobre a cabeça, afastou-se gritando.
20 Yerɑ win sesu Abusɑlɔmu u nɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, Amɔɔ u kɑ nun kpunɑ? Ǹ n mɛn nɑ, ɑ seewo, nɛn sesu, ɑ ku ɡɑri yi ɡɑrisi ɡɔ̃ruɔ too, domi wunɛn sesuwɑ.
20 Seu irmão Absalão disse-lhe: Esteve realmente contigo Amnon, teu irmão? Por agora, cala-te, minha irmã; ele é teu irmão: não penses mais nisso. E Tamar permaneceu consternada, na casa de seu irmão Absalão.
21 Sinɑ boko Dɑfidi u ye kpuro nuɑ, yerɑ u mɔru kuɑ. Adɑmɑ u ǹ Amɔɔ ɡerusi, yèn sɔ̃ u sɑ̃ɑ win bii ɡbiikoo mɑ u nùn kĩ too.
21 O rei Davi soube de tudo o que se tinha passado, e inflamou-se com violência a sua cólera, mas não quis afligir seu filho Amnon, pois o amava por ser o seu primogênito.
22 Abusɑlɔmu kun mɑɑ Amɔɔ ɡɑ̃ɑnu sɔ̃ɔwɑ. Adɑmɑ u nùn tusɑ yèn sɔ̃ u win sesu tilɑsi kuɑ u kɑ kpunɑ.
22 Quanto a Absalão, este não disse a Amnon uma só palavra, nem boa nem má, porque o odiava, por ter ele violado sua irmã Tamar.
23 Wɔ̃ɔ yirun biru, sɔ̃ɔ teeru Abusɑlɔmu u win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ Bɑɑli Hɑsoriɔ Efɑrɑimun tem bɔkuɔ. Mɑ u win tundo turosibu sinɑ bokon bibu kpuro dim sokɑ.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava suas ovelhas em Baal Hasor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei.
24 U sere bu dim mɛ soku, u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nɛɛ, yinni, wee bɑ nɛn yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ, sɑ yen tɔ̃ɔ bɑkɑru mɔ̀. Nɑ kĩ wunɛ kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu i nɑ i kɑ sun di.
24 Veio ter com o rei e disse-lhe: Eis que se tosquiam as ovelhas de teu servo; venha, pois, o rei com os seus familiares à casa do teu servo.
25 Mɑ sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo, nɛn bii, bɛsɛn kpuro kun dɔɔ. Domi sɔmunu koo kpɛ̃ɑ.
25 O rei disse-lhe: Não, meu filho, não iremos todos, para não te sermos pesados. Malgrado instâncias de Absalão, o rei não quis ir, e o abençoou.
26 Yerɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de bɑɑ nɛn mɔɔ Amɔɔ u nɑ.
26 Absalão replicou: Se tu não vens, deixa ao menos que venha conosco o meu irmão Amnon. Por que, disse Davi, iria ele contigo?
27 Abusɑlɔmu u mɑɑ sinɑ boko suuru kɑnɑ, mɑ u derɑ Amɔɔ u dɑ kɑ sere mɑɑ win bii be bɑ tie kpuro.
27 Mas Absalão tanto insistiu que Davi deixou partir com ele Amnon e todos os filhos do rei. E Absalão organizou um banquete real.
28 Yerɑ Abusɑlɔmu u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i n lɑɑkɑri sɑ̃ɑ sɑnɑm mɛ tɑm mu koo Amɔɔ ɡo. Sɑɑ yerɑ kon bɛɛ sɔ̃ n nɛɛ, i nùn soowo i ɡo. I ku bɛrum ko domi nɛnɑ nɑ bɛɛ woodɑ wɛ̃ɛmɔ. I de i yɔ̃rɑ i tɔn durɔ kom sɔ̃ɔsi.
28 Ora, Absalão dera aos seus criados a ordem seguinte: Ouvi! Quando Amnon tiver o coração alegre por causa do vinho, e eu vos disser: Feri Amnon!, então vós o matareis; não tenhais medo, porque sou eu quem vo-lo ordena. Coragem, e sede homens fortes!
29 Mɑ Abusɑlɔmun sɔm kowo be, bɑ Amɔɔ kuɑ nɡe mɛ u ɡeruɑ. Yerɑ sinɑ bokon bii be bɑ tie ben bɑɑwure u win kɛtɛku yɔɔwɑ u dukɑ suɑ.
29 Os servos de Absalão fizeram a Amnon conforme o seu senhor lhes ordenara. Então todos os filhos do rei se levantaram, montaram nas suas mulas e fugiram.
30 Sɑnɑm mɛ bɑ duki yɑrinɑ mi, yerɑ Dɑfidi u nuɑ mɑ bɑ win bibu kpuro ɡo, bɑɑ ben turo kun tie.
30 Estavam ainda a caminho, quando chegou ao rei o boato que dizia: Absalão feriu todos os príncipes; nenhum se salvou!
31 Mɑ u seewɑ u win yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ u kpunɑ temɔ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. Mɛyɑ mɑɑ win bwɑ̃ɑbɑ kuɑ.
31 O rei levantou-se, rasgou suas vestes e prostrou-se por terra; e todos os que o rodeavam rasgaram também as suas vestes.
32 Yonɑdɑbu, Dɑfidin mɔɔ Sɑmɑn bii, u ɡeruɑ u nɛɛ, yinni, ɑ ku nɛɛ, bɑ wunɛn bibu kpuro ɡo. Domi Amɔɔ tɔnɑwɑ u ɡu. Sɑɑ dɔmɑ tèn di u kɑ Tɑmɑɑ kpunɑ kɑ dɑm mi, yerɑ Abusɑlɔmu u kɑ bwisikɑ u nùn ɡo.
32 Mas Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, tomou a palavra: Não pense o rei, meu senhor, que foram assassinados todos os jovens. Só Amnon morreu, porque Absalão decidira matá-lo desde o dia em que ele violou sua irmã Tamar.
33 Yen sɔ̃ tɛ̃, ɑ ku ɡɔ̃ru doke mɑ wunɛn bibu kpurowɑ bɑ ɡu. Adɑmɑ ɑ n yɛ̃ mɑ Amɔɔ tɔnɑwɑ u ɡu.
33 Não acredite o rei, meu senhor, que morreram todos os príncipes. Só Amnon pereceu,
34 Yen biru Abusɑlɔmu u dukɑ yɑkurɑ.
34 e seus outros irmãos estão vivos. Entretanto, Absalão fugira. A sentinela, levantando os olhos, viu uma grande tropa que descia pelo declive do caminho de Horonaim, e veio anunciar ao rei: Vi homens que vinham pelo caminho de Horonaim, no flanco da montanha.
35 Mɑ Yonɑdɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni, wunɛn bibɑ. Wee bɑ wee. N ǹ mɛyɑ nɑ nun sɔ̃ɔwɑ?
35 Jonadab disse ao rei: São os príncipes que chegam; é bem como tinha dito o teu servo.
36 Sere u kɑ ɡɑri yi ɡere u kpe, yerɑ sinɑ bokon bii be, bɑ tunumɑ. Mɑ bɑ wuri wɔri. Sinɑ bokon tii kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ mɑɑ swĩ ɡem ɡem.
36 Falava ele ainda, quando entraram os filhos do rei e puseram-se a chorar. Então o rei e todos os seus derramaram abundantes lágrimas.
37 — ausente —
37 Quanto a Absalão, fugira para junto de Tolomai, filho de Amiud, rei de Gessur.
38 — ausente —
38 Enquanto isso, Davi continuava de luto pelo filho. E Absalão permaneceu três anos em Gessur, para onde fugira.
39 Sɑɑ ye Dɑfidin nukurɑ yɛmiɑ, win mɔru ye u kɑ Abusɑlɔmu mɔ̀ yɑ sure.
39 O ânimo do rei cessou de irritar-se contra Absalão, tendo-se consolado da perda de Amnon.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.