2 Samuel 13

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yenibɑn biru, ye yɑ koorɑ wee. Abusɑlɔmu, Dɑfidin bii, u sesu mɔ wi bɑ sokumɔ Tɑmɑɑ. Kurɔ burɔn tiiwɑ u sɑ̃ɑ. Yerɑ ben tundo turosi wi bɑ mɔ̀ Amɔɔ u nùn kĩɑ too,
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 sere kĩi te, tɑ derɑ u ǹ mɑɑ yɛ̃ ye u mɔ̀. Mɑ u tii kuɑ bɑrɔ. Adɑmɑ Tɑmɑɑ u ǹ ɡinɑ durɔ yɛ̃, yɑ mɑɑ sɛ̃ Amɔɔ u kɑ nùn kpunɑ.
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 N deemɑ Amɔɔ u bɔrɔ ɡoo mɔ wi bɑ sokumɔ Yonɑdɑbu. U sɑ̃ɑwɑ Dɑfidin mɔɔ Sɑmɑn bii. U mɑɑ bwisi mɔ too.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 Mɑ u Amɔɔ bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ woorɑmɔ ɑ dɔɔ, wunɛ wi ɑ sɑ̃ɑ sinɑ bokon bii. A mɑn sɔ̃ɔwɔ ye n nun mɔ̀.
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Mɑ Yonɑdɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ kpunɑ kpɑ ɑ nɛɛ, ɑ bɑrɔwɑ. Wunɛn tundo, ù n nɑ wunɛn mi, kpɑ ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, u de wunɛn sesu Tɑmɑɑ u nɑ wunɛn mi, u nun dĩɑnu kuɑ ɑ n wɑɑmɔ, kpɑ ɑ nu mwɑ win nɔmɑn di ɑ sere di.
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 Mɑ Amɔɔ u dɑ u kpunɑ u tii bɑrɑru mɑni. Yerɑ sinɑ boko Dɑfidi u nùn berɑm nɑ. Mɑ Amɔɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de nɛn sesu Tɑmɑɑ u nɑ u mɑn kirɑnu yiru kuɑ nɑ n wɑɑmɔ, kpɑ n nu mwɑ win nɔmɑn di n di.
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔ ɡɔrɑ Tɑmɑɑn mi, u nùn sɔ̃ u nɛɛ, u doo u win sesu Amɔɔ deemɑ win dirɔ u nùn dĩɑnu kuɑ.
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 Yerɑ Tɑmɑɑ u dɑ u Amɔɔ deemɑ diru mi u kpĩ, mɑ u som suɑ u burɑ u kirɑ ni kuɑ Amɔɔn nɔni biru.
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 Yen biru u kirɑ weke te suɑ mɑ u kirɑ ni ɡɔsie ɡbɛ̃ɛru ɡɑru sɔɔ. Adɑmɑ Amɔɔ u yinɑ u di. U nɛɛ, bu tɔmbu kpuro yɑro win dirun di. Yerɑ be kpuro bɑ yɑrɑ min di.
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Sɑɑ yerɑ Amɔɔ u Tɑmɑɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɑ kirɑ ni nɑ dii sɔɔwɔ kpɑ n nu mwɑ wunɛn nɔmun di, n sere di.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Ye u nùn kirɑ ni wɛ̃ɛmɔ, yerɑ Amɔɔ u nùn ɡɑbɑ u nɛɛ, ɑ de n kɑ nun kpunɑ, nɛn sesu.
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Mɑ Tɑmɑɑ u nɛɛ, ɑɑwo, ɑ ku mɑn sɑnku. Domi bɑ ku rɑ yen bweseru ko bɛsɛ Isirelibɑ sɔɔ. A ku bɛɛrɛ sɑri kom mɛ ko.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 À n kuɑ mɛ, mɑnɑ kon we kɑ seku ten bweseru. Mɛyɑ wunɛn tii kɑɑ ko bɛɛrɛ sɑri bɛsɛ Isirelibɑ sɔɔ. Yen sɔ̃, ɑ bɛsɛn tundo sinɑ boko sɔ̃ɔwɔ. U ǹ yinɑmɔ ɑ mɑn suɑ kurɔ.
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Adɑmɑ Amɔɔ kun Tɑmɑɑn ɡɑri yi wure. Mɑ u nùn tilɑsi kuɑ u kɑ nùn kpunɑ.
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Yen biru Amɔɔ u nùn tusɑ too n kere kĩi te u rɑɑ nùn kĩ. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ doonɑ.
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 Yerɑ Tɑmɑɑ u nɛɛ, ɑ ku mɑɑ kɔ̃sɑ sosi kɔ̃sɑ ye ɑ mɑn kuɑ sɔɔ ɑ n mɑn ɡire.
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 Mɑ u ɑluwɑɑsi wi u nùn nɔɔrimɔ sokɑ u nɛɛ, ɑ kurɔ wini ɡiro minin di. A de u yɑri tɔɔwɔ kpɑ ɑ ɡɑmbo kɛnɛ ɑ bɛri.
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 Mɑ Amɔɔn ɑluwɑɑsi wi, u Tɑmɑɑ yɑrɑ u ɡɑmbo ye kɛnuɑ.
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Ye Tɑmɑɑ u yɑrɑ, yerɑ u tii torom wisi wirɔ mɑ u win yɑbe nɔniɡii te ɡĩɑ u kɑ win nuku sɑnkirɑnu sɔ̃ɔsi. U wiru nɔmɑ sɔndi u sumɔ kɑ dɑm.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 Yerɑ win sesu Abusɑlɔmu u nɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, Amɔɔ u kɑ nun kpunɑ? Ǹ n mɛn nɑ, ɑ seewo, nɛn sesu, ɑ ku ɡɑri yi ɡɑrisi ɡɔ̃ruɔ too, domi wunɛn sesuwɑ.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Sinɑ boko Dɑfidi u ye kpuro nuɑ, yerɑ u mɔru kuɑ. Adɑmɑ u ǹ Amɔɔ ɡerusi, yèn sɔ̃ u sɑ̃ɑ win bii ɡbiikoo mɑ u nùn kĩ too.
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Abusɑlɔmu kun mɑɑ Amɔɔ ɡɑ̃ɑnu sɔ̃ɔwɑ. Adɑmɑ u nùn tusɑ yèn sɔ̃ u win sesu tilɑsi kuɑ u kɑ kpunɑ.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Wɔ̃ɔ yirun biru, sɔ̃ɔ teeru Abusɑlɔmu u win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ Bɑɑli Hɑsoriɔ Efɑrɑimun tem bɔkuɔ. Mɑ u win tundo turosibu sinɑ bokon bibu kpuro dim sokɑ.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 U sere bu dim mɛ soku, u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nɛɛ, yinni, wee bɑ nɛn yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ, sɑ yen tɔ̃ɔ bɑkɑru mɔ̀. Nɑ kĩ wunɛ kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu i nɑ i kɑ sun di.
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 Mɑ sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo, nɛn bii, bɛsɛn kpuro kun dɔɔ. Domi sɔmunu koo kpɛ̃ɑ.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Yerɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de bɑɑ nɛn mɔɔ Amɔɔ u nɑ.
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Abusɑlɔmu u mɑɑ sinɑ boko suuru kɑnɑ, mɑ u derɑ Amɔɔ u dɑ kɑ sere mɑɑ win bii be bɑ tie kpuro.
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 Yerɑ Abusɑlɔmu u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i n lɑɑkɑri sɑ̃ɑ sɑnɑm mɛ tɑm mu koo Amɔɔ ɡo. Sɑɑ yerɑ kon bɛɛ sɔ̃ n nɛɛ, i nùn soowo i ɡo. I ku bɛrum ko domi nɛnɑ nɑ bɛɛ woodɑ wɛ̃ɛmɔ. I de i yɔ̃rɑ i tɔn durɔ kom sɔ̃ɔsi.
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 Mɑ Abusɑlɔmun sɔm kowo be, bɑ Amɔɔ kuɑ nɡe mɛ u ɡeruɑ. Yerɑ sinɑ bokon bii be bɑ tie ben bɑɑwure u win kɛtɛku yɔɔwɑ u dukɑ suɑ.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Sɑnɑm mɛ bɑ duki yɑrinɑ mi, yerɑ Dɑfidi u nuɑ mɑ bɑ win bibu kpuro ɡo, bɑɑ ben turo kun tie.
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Mɑ u seewɑ u win yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ u kpunɑ temɔ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. Mɛyɑ mɑɑ win bwɑ̃ɑbɑ kuɑ.
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 Yonɑdɑbu, Dɑfidin mɔɔ Sɑmɑn bii, u ɡeruɑ u nɛɛ, yinni, ɑ ku nɛɛ, bɑ wunɛn bibu kpuro ɡo. Domi Amɔɔ tɔnɑwɑ u ɡu. Sɑɑ dɔmɑ tèn di u kɑ Tɑmɑɑ kpunɑ kɑ dɑm mi, yerɑ Abusɑlɔmu u kɑ bwisikɑ u nùn ɡo.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 Yen sɔ̃ tɛ̃, ɑ ku ɡɔ̃ru doke mɑ wunɛn bibu kpurowɑ bɑ ɡu. Adɑmɑ ɑ n yɛ̃ mɑ Amɔɔ tɔnɑwɑ u ɡu.
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Yen biru Abusɑlɔmu u dukɑ yɑkurɑ.
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Mɑ Yonɑdɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni, wunɛn bibɑ. Wee bɑ wee. N ǹ mɛyɑ nɑ nun sɔ̃ɔwɑ?
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Sere u kɑ ɡɑri yi ɡere u kpe, yerɑ sinɑ bokon bii be, bɑ tunumɑ. Mɑ bɑ wuri wɔri. Sinɑ bokon tii kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ mɑɑ swĩ ɡem ɡem.
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 Sɑɑ ye Dɑfidin nukurɑ yɛmiɑ, win mɔru ye u kɑ Abusɑlɔmu mɔ̀ yɑ sure.
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.