2 Samuel 11

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wɔ̃ɔ kpɔɔn sɑɑ yè sɔɔ sinɑmbu bɑ rɑ tɑbu yɑri, yerɑ Dɑfidi u win bwɑ̃ɑbu kɑ win tɑbu sunɔ Yoɑbu kɑ sere mɑɑ Isirelibɑ kpuro ɡɔrɑ bu dɑ bu Amɔnibɑ ɡo. Kpɑ bu wuu ɡe bɑ mɔ̀ Rɑbɑ mwɑ. Adɑmɑ win tii u ǹ de. U sɔ̃ yɛnuɔ Yerusɑlɛmuɔ.
1 No ano seguinte, na época em que os reis saíam para a guerra, Davi enviou Joab com seus suboficiais e todo o Israel. Eles devastaram a terra dos amonitas e sitiaram Raba. Davi ficara em Jerusalém.
2 Yerɑ yokɑ ɡɑɑ u seewɑ sɑɑ win kitɑrun di u bɔsu win sinɑ dii tɛɛrɑ wɔllɔ. Min diyɑ u kurɔ ɡoo wɑ u woburumɔ. Kurɔ wi, kurɔ burɔn tiiwɑ.
2 Uma tarde, Davi, levantando-se da cama, passeava pelo terraço de seu palácio. Do alto do terraço avistou uma mulher que se banhava, e que era muito formosa.
3 Yerɑ u ɡɔrɑ bu kurɔ win ɑsɑnsi bikiɑ. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wiyɑ bɑ mɔ̀ Bɑti Sebɑ, Eliɑmun bii. U sɑ̃ɑwɑ Uri Hɛtin kurɔ.
3 Informando-se Davi a respeito dela, disseram-lhe: É Betsabé, filha de Elião, mulher de Urias, o hiteu.
4 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔbu ɡɔrɑ bu nùn sokumɑ. Ye u nɑ, mɑ u kɑ nùn mɛnnɑ. Yen biru kurɔ wi, u dɛɛrɑsiɑbun wororu kuɑ, mɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
4 Então Davi mandou mensageiros que lha trouxessem. Ela veio e Davi dormiu com ela. Ora, a mulher, depois de purificar-se de sua imundície menstrual, voltou para a sua casa,
5 Ye u deemɑ wee, n kuɑ ɡurɑ, mɑ u Dɑfidi ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ wee, u ɡurɑ mɔ.
5 e vendo que concebera, mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Yerɑ Dɑfidi u ɡɔrɑ Yoɑbun mi, u de Uri Hɛti wi, u nɑ.
6 Então Davi enviou uma mensagem a Joab, dizendo-lhe: Manda-me Urias, o hiteu. Joab assim fez.
7 Ye u turɑ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, Yoɑbu u bwɑ̃ɑ do? Win tɔmbu kpuro bɑ ɑlɑfiɑ mɔ? Annɑ mɑɑ tɑbu ɡiɑ sɑ̃ɑ.
7 Quando Urias chegou, Davi pediu-lhe notícias de Joab, do exército e da guerra.
8 Yen biru u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u doo win yɛnuɔ kpɑ u win kɔ̃ri teɑ u wɛ̃rɑ.
8 E em seguida disse-lhe: Desce à tua casa, e lava os teus pés. Urias saiu do palácio do rei, e este mandou que o seguissem com um presente seu.
9 Adɑmɑ Uri kun de win yɛnuɔ. U dɑ u kpunɑwɑ sinɑ kpɑɑ ten kɔnnɔwɔ kɑ sunɔn kirukubɑ sɑnnu.
9 Mas Urias não desceu à sua casa; dormiu à porta do palácio com os demais servos de seu amo.
10 Ye bɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ mɑ Uri kun de yɛnuɔ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, n ǹ ɡbɑburun diyɑ ɑ wee ro? Mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ de wunɛn yɛnuɔ.
10 Comunicaram-no a Davi: Urias não foi à sua casa. O rei então lhe disse: Não voltaste porventura de uma viagem? Por que não vais à tua casa?
11 Mɑ Uri u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn woodɑn kpɑkororu kɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ bɑ wɑ̃ɑ kunu sɔɔ tɑbu ɡberɔ, kɑ sere nɛn yinni Yoɑbu. Yerɑ kon dɑ nɛn yɛnuɔ n di kpɑ n nɔ kpɑ n kɑ nɛn kurɔ mɛnnɑ? Sere kɑ wunɛn wɑ̃ɑru, nɑ ǹ kpɛ̃ n yen bweseru ko.
11 A arca, respondeu Urias, se aloja debaixo de uma tenda, assim como Israel e Judá. Joab, meu chefe, e seus suboficiais acampam ao relento, e teria eu ainda a coragem de entrar em minha casa para comer, beber e dormir com minha mulher? Pela tua vida, não farei tal coisa.
12 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ kpɑm kpunɔ mini ɡisɔ kpɑ ɑ doonɑ siɑ. Mɑ Uri u sinɑ Yerusɑlɛmuɔ dɔmɑ te.
12 Davi disse-lhe: Fica ainda hoje aqui; amanhã te despedirei. E Urias permaneceu em Jerusalém naquele dia. No dia seguinte,
13 Yerɑ Dɑfidi u nùn dim sokɑ u derɑ u di u nɔrɑ sere tɑm mu nùn ɡo.
13 Davi o convidou, fê-lo comer e beber em sua presença, e embriagou-o. Mas à noite, Urias não desceu à sua casa; saiu e deitou-se com os demais servos de seu senhor.
14 Sisiru bururu yerɑ Dɑfidi u Yoɑbu tireru yoruɑ u Uri wɛ̃ u kɑ dɑ.
14 Na manhã seguinte Davi escreve uma carta a Joab, enviando-a por Urias.
15 Ye u yoruɑ tire te sɔɔ wee. U nɛɛ, bu kɑ Uri doo mi tɑbu sum kpɑ bu yɑrinɑ bu nùn deri, yibɛrɛbɑ bu nùn sɛ̃re bu ɡo.
15 Dizia na carta: Coloca Urias na frente, onde o combate for mais renhido, e desamparai-o para que ele seja ferido e morra.
16 Sɑɑ yè sɔɔ Yoɑbu u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, yerɑ u Uri sure mi u yɛ̃ yibɛrɛbɑn tɑbu durɔ dɑmɡibɑ wɑ̃ɑ. Domi wiyɑ u wuu ɡen sɑriɑ yɛ̃ bɑ kɑ ɡu tɑrusi.
16 Joab, que sitiava a cidade, pôs Urias no lugar onde sabia que estavam os mais valorosos guerreiros.
17 Yerɑ wuu ɡen tɑbu durɔ be, bɑ yɑrimɑ bɑ tɑbu wɔrinɑ kɑ Yoɑbu, mɑ Dɑfidin tɔmbu sɔɔ dɑbirɑ wɔrukɑ. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti wi, u ɡu.
17 Saíram os assediados contra Joab, e tombaram alguns dos homens de Davi: morreu também Urias, o hiteu.
18 Mɑ Yoɑbu u sɔmɔ wunɑ u kɑ nùn ɡɔri Dɑfidin mi, u nùn tɑɑ bin lɑbɑɑri kpuro sɔ̃.
18 Joab mandou informar Davi de todas as peripécias do combate,
19 Yerɑ u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n sinɑ boko tɑɑ bin bɑɑru kpuro sɑɑriɑ ɑ kpɑ,
19 ordenando ao mensageiro: Quando tiveres contado ao rei todos os pormenores do combate,
20 mɑ ɑ wɑ u mɔru bɛsirɑ sere u nun sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑɑ nɛɛ, i wuu ɡe susi i ɡu tɑbu wɔri. I ǹ yɛ̃ mɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun diyɑ bɑ rɑ sɛ̃ɛnu tweemɛ?
20 se ele se indignar e te disser: Por que vos aproximastes da cidade para lutar? Não sabeis que atiram projéteis do alto da muralha?
21 Wɑrɑ u Abimɛlɛki, Gedeonin bii ɡo. I ǹ yɑɑye mɑ tɔn kurɔwɑ u nùn nɛɛrun biɑ kɑrɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun di mɑ u ɡu Tebɛsiɔ? Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i ɡbɑ̃rɑ te susi. Ù n ɡeruɑ mɛ, u kpɑ, sɑɑ yerɑ kɑɑ nùn sɔ̃ win bɔ̃ɔ Uri, Hɛti wi, u mɑɑ ɡu.
21 Quem matou Abimelec, filho de Jerobaal? Não foi uma mulher quem lhe atirou uma pedra de moinho de cima do muro, morrendo ele em Tebes? Por que vos aproximastes dos muros? - dirás então: Morreu também o teu servo Urias, o hiteu.
22 Sɔmɔ wi, u seewɑ u doonɑ. Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn ye kpuro sɑɑriɑ ye Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u ɡere.
22 Partiu, pois, o mensageiro e foi ter com o rei em Jerusalém; logo que chegou, contou-lhe tudo o que Joab lhe tinha mandado.
23 U nɛɛ, kɑ ɡem, tɔn be, bɑ sun dɑm kere. Bɑ rɑɑ yɑrimɑ bɑ sun deemɑ yɑkɑsɔ, mɑ sɑ bu ɡirɑ sɑ kɑ dɑ sere ben ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ.
23 Disse ele: Os inimigos, levando vantagem sobre nós, saíram contra nós em pleno campo, mas nós os fizemos recuar até a porta da cidade.
24 Yerɑ ben tɛn towobu bɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu tweemɑ sɑɑ ɡbɑ̃rɑ ten wɔllun di. Sinɑ boko, miyɑ wunɛn bwɑ̃ɑbun dɑbirɑ ɡu. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti win tii u ɡu.
24 Então, do alto da muralha, os arqueiros atiraram sobre os teus servos, e morreram dezoito dos servos do rei; morreu também o servo Urias, o hiteu.
25 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ, ɑ Yoɑbu sɔ̃ u ku de yenibɑ yu win nuki sɑnku. Domi tɑbu sɔɔ, tɑkobi yɑ̀ kun ɡee ɡo, yɑ koo ɡiɔ ɡo. Ǹ n mɛn nɑ, u hɑniɑ koowo u tɔn be wɔri u wuu ɡe mwɑ. Wunɛn tii ɑ̀ n turɑ, ɑ nùn dɑm kɛ̃ɛyɔ.
25 O rei respondeu ao mensageiro: Dize a Joab que não se aflija por causa disso, pois a espada devasta ora aqui, ora ali. Mas que ele prossiga vigorosamente a sua luta contra a cidade, até destruí-la. Quanto a ti, encoraja-o.
26 Ye Urin kurɔ wi, u nuɑ mɑ win durɔ u ɡu yerɑ u win ɡɔɔ swĩ.
26 Ao saber da morte de seu marido, a mulher de Urias chorou-o.
27 Sɑɑ ye yen bɑɑ yɑ doonɑ, mɑ Dɑfidi u sɔmɔ ɡɔrɑ bɑ kɑ kurɔ wi nɑ win yɛnuɔ u nùn suɑ kurɔ, mɑ u nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ. Adɑmɑ ye Dɑfidi u kuɑ mi, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e recolheu-a em sua casa. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Mas o procedimento de Davi desagradara ao Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.