2 Samuel 11

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wɔ̃ɔ kpɔɔn sɑɑ yè sɔɔ sinɑmbu bɑ rɑ tɑbu yɑri, yerɑ Dɑfidi u win bwɑ̃ɑbu kɑ win tɑbu sunɔ Yoɑbu kɑ sere mɑɑ Isirelibɑ kpuro ɡɔrɑ bu dɑ bu Amɔnibɑ ɡo. Kpɑ bu wuu ɡe bɑ mɔ̀ Rɑbɑ mwɑ. Adɑmɑ win tii u ǹ de. U sɔ̃ yɛnuɔ Yerusɑlɛmuɔ.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, enviou Davi a Joabe, e seus servos, com ele, e a todo o Israel, que destruíram os filhos de Amom e sitiaram Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Yerɑ yokɑ ɡɑɑ u seewɑ sɑɑ win kitɑrun di u bɔsu win sinɑ dii tɛɛrɑ wɔllɔ. Min diyɑ u kurɔ ɡoo wɑ u woburumɔ. Kurɔ wi, kurɔ burɔn tiiwɑ.
2 Uma tarde, levantou-se Davi do seu leito e andava passeando no terraço da casa real; daí viu uma mulher que estava tomando banho; era ela mui formosa.
3 Yerɑ u ɡɔrɑ bu kurɔ win ɑsɑnsi bikiɑ. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wiyɑ bɑ mɔ̀ Bɑti Sebɑ, Eliɑmun bii. U sɑ̃ɑwɑ Uri Hɛtin kurɔ.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔbu ɡɔrɑ bu nùn sokumɑ. Ye u nɑ, mɑ u kɑ nùn mɛnnɑ. Yen biru kurɔ wi, u dɛɛrɑsiɑbun wororu kuɑ, mɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
4 Então, enviou Davi mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Tendo-se ela purificado da sua imundícia, voltou para sua casa.
5 Ye u deemɑ wee, n kuɑ ɡurɑ, mɑ u Dɑfidi ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ wee, u ɡurɑ mɔ.
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Yerɑ Dɑfidi u ɡɔrɑ Yoɑbun mi, u de Uri Hɛti wi, u nɑ.
6 Então, enviou Davi mensageiros a Joabe, dizendo: Manda-me Urias, o heteu. Joabe enviou Urias a Davi.
7 Ye u turɑ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, Yoɑbu u bwɑ̃ɑ do? Win tɔmbu kpuro bɑ ɑlɑfiɑ mɔ? Annɑ mɑɑ tɑbu ɡiɑ sɑ̃ɑ.
7 Vindo, pois, Urias a Davi, perguntou este como passava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Yen biru u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u doo win yɛnuɔ kpɑ u win kɔ̃ri teɑ u wɛ̃rɑ.
8 Depois, disse Davi a Urias: Desce a tua casa e lava os pés. Saindo Urias da casa real, logo se lhe seguiu um presente do rei.
9 Adɑmɑ Uri kun de win yɛnuɔ. U dɑ u kpunɑwɑ sinɑ kpɑɑ ten kɔnnɔwɔ kɑ sunɔn kirukubɑ sɑnnu.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor, e não desceu para sua casa.
10 Ye bɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ mɑ Uri kun de yɛnuɔ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, n ǹ ɡbɑburun diyɑ ɑ wee ro? Mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ de wunɛn yɛnuɔ.
10 Fizeram-no saber a Davi, dizendo: Urias não desceu a sua casa. Então, disse Davi a Urias: Não vens tu de uma jornada? Por que não desceste a tua casa?
11 Mɑ Uri u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn woodɑn kpɑkororu kɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ bɑ wɑ̃ɑ kunu sɔɔ tɑbu ɡberɔ, kɑ sere nɛn yinni Yoɑbu. Yerɑ kon dɑ nɛn yɛnuɔ n di kpɑ n nɔ kpɑ n kɑ nɛn kurɔ mɛnnɑ? Sere kɑ wunɛn wɑ̃ɑru, nɑ ǹ kpɛ̃ n yen bweseru ko.
11 Respondeu Urias a Davi: A arca, Israel e Judá ficam em tendas; Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber e para me deitar com minha mulher? Tão certo como tu vives e como vive a tua alma, não farei tal coisa.
12 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ kpɑm kpunɔ mini ɡisɔ kpɑ ɑ doonɑ siɑ. Mɑ Uri u sinɑ Yerusɑlɛmuɔ dɔmɑ te.
12 Então, disse Davi a Urias: Demora-te aqui ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Yerɑ Dɑfidi u nùn dim sokɑ u derɑ u di u nɔrɑ sere tɑm mu nùn ɡo.
13 Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; à tarde, saiu Urias a deitar-se na sua cama, com os servos de seu senhor; porém não desceu a sua casa.
14 Sisiru bururu yerɑ Dɑfidi u Yoɑbu tireru yoruɑ u Uri wɛ̃ u kɑ dɑ.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e lha mandou por mão de Urias.
15 Ye u yoruɑ tire te sɔɔ wee. U nɛɛ, bu kɑ Uri doo mi tɑbu sum kpɑ bu yɑrinɑ bu nùn deri, yibɛrɛbɑ bu nùn sɛ̃re bu ɡo.
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde Urias na frente da maior força da peleja; e deixai-o sozinho, para que seja ferido e morra.
16 Sɑɑ yè sɔɔ Yoɑbu u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, yerɑ u Uri sure mi u yɛ̃ yibɛrɛbɑn tɑbu durɔ dɑmɡibɑ wɑ̃ɑ. Domi wiyɑ u wuu ɡen sɑriɑ yɛ̃ bɑ kɑ ɡu tɑrusi.
16 Tendo, pois, Joabe sitiado a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Yerɑ wuu ɡen tɑbu durɔ be, bɑ yɑrimɑ bɑ tɑbu wɔrinɑ kɑ Yoɑbu, mɑ Dɑfidin tɔmbu sɔɔ dɑbirɑ wɔrukɑ. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti wi, u ɡu.
17 Saindo os homens da cidade e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Mɑ Yoɑbu u sɔmɔ wunɑ u kɑ nùn ɡɔri Dɑfidin mi, u nùn tɑɑ bin lɑbɑɑri kpuro sɔ̃.
18 Então, Joabe enviou notícias e fez saber a Davi tudo o que se dera na batalha.
19 Yerɑ u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n sinɑ boko tɑɑ bin bɑɑru kpuro sɑɑriɑ ɑ kpɑ,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: Se, ao terminares de contar ao rei os acontecimentos desta peleja,
20 mɑ ɑ wɑ u mɔru bɛsirɑ sere u nun sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑɑ nɛɛ, i wuu ɡe susi i ɡu tɑbu wɔri. I ǹ yɛ̃ mɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun diyɑ bɑ rɑ sɛ̃ɛnu tweemɛ?
20 suceder que ele se encolerize e te diga: Por que vos chegastes assim perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Wɑrɑ u Abimɛlɛki, Gedeonin bii ɡo. I ǹ yɑɑye mɑ tɔn kurɔwɑ u nùn nɛɛrun biɑ kɑrɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun di mɑ u ɡu Tebɛsiɔ? Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i ɡbɑ̃rɑ te susi. Ù n ɡeruɑ mɛ, u kpɑ, sɑɑ yerɑ kɑɑ nùn sɔ̃ win bɔ̃ɔ Uri, Hɛti wi, u mɑɑ ɡu.
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele, do muro, um pedaço de mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então, dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Sɔmɔ wi, u seewɑ u doonɑ. Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn ye kpuro sɑɑriɑ ye Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u ɡere.
22 Partiu o mensageiro e, chegando, fez saber a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 U nɛɛ, kɑ ɡem, tɔn be, bɑ sun dɑm kere. Bɑ rɑɑ yɑrimɑ bɑ sun deemɑ yɑkɑsɔ, mɑ sɑ bu ɡirɑ sɑ kɑ dɑ sere ben ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ.
23 Disse o mensageiro a Davi: Na verdade, aqueles homens foram mais poderosos do que nós e saíram contra nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Yerɑ ben tɛn towobu bɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu tweemɑ sɑɑ ɡbɑ̃rɑ ten wɔllun di. Sinɑ boko, miyɑ wunɛn bwɑ̃ɑbun dɑbirɑ ɡu. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti win tii u ɡu.
24 Então, os flecheiros, do alto do muro, atiraram contra os teus servos, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ, ɑ Yoɑbu sɔ̃ u ku de yenibɑ yu win nuki sɑnku. Domi tɑbu sɔɔ, tɑkobi yɑ̀ kun ɡee ɡo, yɑ koo ɡiɔ ɡo. Ǹ n mɛn nɑ, u hɑniɑ koowo u tɔn be wɔri u wuu ɡe mwɑ. Wunɛn tii ɑ̀ n turɑ, ɑ nùn dɑm kɛ̃ɛyɔ.
25 Disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não pareça isto mal aos teus olhos, pois a espada devora tanto este como aquele; intensifica a tua peleja contra a cidade e derrota-a; e, tu, anima a Joabe.
26 Ye Urin kurɔ wi, u nuɑ mɑ win durɔ u ɡu yerɑ u win ɡɔɔ swĩ.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que seu marido era morto, ela o pranteou.
27 Sɑɑ ye yen bɑɑ yɑ doonɑ, mɑ Dɑfidi u sɔmɔ ɡɔrɑ bɑ kɑ kurɔ wi nɑ win yɛnuɔ u nùn suɑ kurɔ, mɑ u nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ. Adɑmɑ ye Dɑfidi u kuɑ mi, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio; tornou-se ela sua mulher e lhe deu à luz um filho. Porém isto que Davi fizera foi mau aos olhos do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.