2 Samuel 11

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wɔ̃ɔ kpɔɔn sɑɑ yè sɔɔ sinɑmbu bɑ rɑ tɑbu yɑri, yerɑ Dɑfidi u win bwɑ̃ɑbu kɑ win tɑbu sunɔ Yoɑbu kɑ sere mɑɑ Isirelibɑ kpuro ɡɔrɑ bu dɑ bu Amɔnibɑ ɡo. Kpɑ bu wuu ɡe bɑ mɔ̀ Rɑbɑ mwɑ. Adɑmɑ win tii u ǹ de. U sɔ̃ yɛnuɔ Yerusɑlɛmuɔ.
1 Na primavera seguinte, época do ano em que os reis costumam sair para a guerra, Davi mandou que Joabe, os seus oficiais e o exército israelita fossem atacar os inimigos. Eles venceram os amonitas e cercaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Yerɑ yokɑ ɡɑɑ u seewɑ sɑɑ win kitɑrun di u bɔsu win sinɑ dii tɛɛrɑ wɔllɔ. Min diyɑ u kurɔ ɡoo wɑ u woburumɔ. Kurɔ wi, kurɔ burɔn tiiwɑ.
2 Uma tarde Davi se levantou, depois de ter dormido um pouco, e foi passear no terraço do palácio. Dali viu uma mulher muito bonita tomando banho.
3 Yerɑ u ɡɔrɑ bu kurɔ win ɑsɑnsi bikiɑ. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wiyɑ bɑ mɔ̀ Bɑti Sebɑ, Eliɑmun bii. U sɑ̃ɑwɑ Uri Hɛtin kurɔ.
3 Aí ele mandou que descobrissem quem era aquela mulher e soube que era Bate-Seba, filha de Eliã e esposa de Urias, o heteu.
4 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔbu ɡɔrɑ bu nùn sokumɑ. Ye u nɑ, mɑ u kɑ nùn mɛnnɑ. Yen biru kurɔ wi, u dɛɛrɑsiɑbun wororu kuɑ, mɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
4 Então Davi mandou que alguns mensageiros fossem buscá-la. Eles a trouxeram, e Davi teve relações com ela. Bate-Seba tinha justamente terminado o seu ritual mensal de purificação . Ela voltou para casa
5 Ye u deemɑ wee, n kuɑ ɡurɑ, mɑ u Dɑfidi ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ wee, u ɡurɑ mɔ.
5 e depois descobriu que estava grávida e mandou um recado a Davi contando isso.
6 Yerɑ Dɑfidi u ɡɔrɑ Yoɑbun mi, u de Uri Hɛti wi, u nɑ.
6 Davi mandou então esta mensagem a Joabe: — Mande que Urias, o heteu, venha falar comigo. E Joabe obedeceu.
7 Ye u turɑ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, Yoɑbu u bwɑ̃ɑ do? Win tɔmbu kpuro bɑ ɑlɑfiɑ mɔ? Annɑ mɑɑ tɑbu ɡiɑ sɑ̃ɑ.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou a ele se Joabe e as tropas estavam bem e como estava indo a guerra.
8 Yen biru u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u doo win yɛnuɔ kpɑ u win kɔ̃ri teɑ u wɛ̃rɑ.
8 Depois disse a Urias: — Vá para casa e descanse um pouco. Urias saiu, e Davi mandou levar um presente à casa dele.
9 Adɑmɑ Uri kun de win yɛnuɔ. U dɑ u kpunɑwɑ sinɑ kpɑɑ ten kɔnnɔwɔ kɑ sunɔn kirukubɑ sɑnnu.
9 Mas Urias não foi para casa; em vez disso, dormiu no portão do palácio junto com os guardas do rei.
10 Ye bɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ mɑ Uri kun de yɛnuɔ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, n ǹ ɡbɑburun diyɑ ɑ wee ro? Mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ de wunɛn yɛnuɔ.
10 Quando Davi soube que Urias não tinha ido para casa, perguntou-lhe: — Você acaba de voltar depois de ter ficado fora muito tempo. Por que não foi para casa?
11 Mɑ Uri u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn woodɑn kpɑkororu kɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ bɑ wɑ̃ɑ kunu sɔɔ tɑbu ɡberɔ, kɑ sere nɛn yinni Yoɑbu. Yerɑ kon dɑ nɛn yɛnuɔ n di kpɑ n nɔ kpɑ n kɑ nɛn kurɔ mɛnnɑ? Sere kɑ wunɛn wɑ̃ɑru, nɑ ǹ kpɛ̃ n yen bweseru ko.
11 Urias respondeu: — Os homens de Israel e de Judá estão longe, na frente de batalha, e a
12 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ kpɑm kpunɔ mini ɡisɔ kpɑ ɑ doonɑ siɑ. Mɑ Uri u sinɑ Yerusɑlɛmuɔ dɔmɑ te.
12 Então Davi disse: — Fique aqui o resto do dia. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém naquele dia e no dia seguinte.
13 Yerɑ Dɑfidi u nùn dim sokɑ u derɑ u di u nɔrɑ sere tɑm mu nùn ɡo.
13 Davi convidou-o para jantar e fez com que ele ficasse bêbado. Mesmo assim, Urias não foi para casa naquela noite. Em vez disso, dormiu no seu cobertor, no quarto da guarda do palácio.
14 Sisiru bururu yerɑ Dɑfidi u Yoɑbu tireru yoruɑ u Uri wɛ̃ u kɑ dɑ.
14 Na manhã seguinte, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 Ye u yoruɑ tire te sɔɔ wee. U nɛɛ, bu kɑ Uri doo mi tɑbu sum kpɑ bu yɑrinɑ bu nùn deri, yibɛrɛbɑ bu nùn sɛ̃re bu ɡo.
15 Davi escreveu o seguinte: “Ponha Urias na linha de frente, onde a luta é mais pesada. Depois se retire e deixe que ele seja morto.”
16 Sɑɑ yè sɔɔ Yoɑbu u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, yerɑ u Uri sure mi u yɛ̃ yibɛrɛbɑn tɑbu durɔ dɑmɡibɑ wɑ̃ɑ. Domi wiyɑ u wuu ɡen sɑriɑ yɛ̃ bɑ kɑ ɡu tɑrusi.
16 Por isso, enquanto estava cercando a cidade, Joabe mandou Urias para um lugar onde sabia que o inimigo estava mais forte.
17 Yerɑ wuu ɡen tɑbu durɔ be, bɑ yɑrimɑ bɑ tɑbu wɔrinɑ kɑ Yoɑbu, mɑ Dɑfidin tɔmbu sɔɔ dɑbirɑ wɔrukɑ. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti wi, u ɡu.
17 As tropas inimigas saíram da cidade, lutaram contra as forças de Joabe e mataram alguns oficiais de Davi. E Urias também foi morto.
18 Mɑ Yoɑbu u sɔmɔ wunɑ u kɑ nùn ɡɔri Dɑfidin mi, u nùn tɑɑ bin lɑbɑɑri kpuro sɔ̃.
18 Então Joabe mandou a Davi notícias da batalha.
19 Yerɑ u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n sinɑ boko tɑɑ bin bɑɑru kpuro sɑɑriɑ ɑ kpɑ,
19 Ele disse ao mensageiro o seguinte: — Se, depois que você contar ao rei tudo sobre a batalha,
20 mɑ ɑ wɑ u mɔru bɛsirɑ sere u nun sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑɑ nɛɛ, i wuu ɡe susi i ɡu tɑbu wɔri. I ǹ yɛ̃ mɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun diyɑ bɑ rɑ sɛ̃ɛnu tweemɛ?
20 ele ficar zangado e perguntar: “Por que vocês chegaram tão perto da cidade para lutar com eles? Não viram que eles poderiam atirar flechas do alto da muralha?
21 Wɑrɑ u Abimɛlɛki, Gedeonin bii ɡo. I ǹ yɑɑye mɑ tɔn kurɔwɑ u nùn nɛɛrun biɑ kɑrɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun di mɑ u ɡu Tebɛsiɔ? Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i ɡbɑ̃rɑ te susi. Ù n ɡeruɑ mɛ, u kpɑ, sɑɑ yerɑ kɑɑ nùn sɔ̃ win bɔ̃ɔ Uri, Hɛti wi, u mɑɑ ɡu.
21 Vocês não lembram como Abimeleque, filho de Jerubesete, foi morto? Foi na cidade de Tebes, onde uma mulher atirou de cima da muralha uma pedra de moinho e o matou. Então por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Se o rei perguntar isso, responda: “Urias, seu oficial, também foi morto.”
22 Sɔmɔ wi, u seewɑ u doonɑ. Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn ye kpuro sɑɑriɑ ye Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u ɡere.
22 Então o mensageiro foi e disse a Davi o que Joabe tinha mandado.
23 U nɛɛ, kɑ ɡem, tɔn be, bɑ sun dɑm kere. Bɑ rɑɑ yɑrimɑ bɑ sun deemɑ yɑkɑsɔ, mɑ sɑ bu ɡirɑ sɑ kɑ dɑ sere ben ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ.
23 O mensageiro disse assim: — Os inimigos eram mais fortes do que nós e saíram para fora da cidade para lutar em campo aberto. Mas nós os forçamos a voltar para o portão da cidade.
24 Yerɑ ben tɛn towobu bɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu tweemɑ sɑɑ ɡbɑ̃rɑ ten wɔllun di. Sinɑ boko, miyɑ wunɛn bwɑ̃ɑbun dɑbirɑ ɡu. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti win tii u ɡu.
24 Então eles atiraram flechas do alto da muralha contra nós, e alguns dos seus oficiais foram mortos. E o seu oficial Urias também morreu.
25 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ, ɑ Yoɑbu sɔ̃ u ku de yenibɑ yu win nuki sɑnku. Domi tɑbu sɔɔ, tɑkobi yɑ̀ kun ɡee ɡo, yɑ koo ɡiɔ ɡo. Ǹ n mɛn nɑ, u hɑniɑ koowo u tɔn be wɔri u wuu ɡe mwɑ. Wunɛn tii ɑ̀ n turɑ, ɑ nùn dɑm kɛ̃ɛyɔ.
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Anime Joabe e diga-lhe que não fique preocupado, pois numa batalha nunca se sabe quem vai morrer. Diga-lhe que ataque com mais força, até conquistar a cidade.
26 Ye Urin kurɔ wi, u nuɑ mɑ win durɔ u ɡu yerɑ u win ɡɔɔ swĩ.
26 Bate-Seba soube que o marido tinha morrido e chorou por ele.
27 Sɑɑ ye yen bɑɑ yɑ doonɑ, mɑ Dɑfidi u sɔmɔ ɡɔrɑ bɑ kɑ kurɔ wi nɑ win yɛnuɔ u nùn suɑ kurɔ, mɑ u nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ. Adɑmɑ ye Dɑfidi u kuɑ mi, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore.
27 Depois que passou o tempo de luto, Davi mandou trazê-la para o palácio. Ela se tornou sua esposa e lhe deu um filho. Mas o Senhor não gostou do que Davi tinha feito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.