2 Samuel 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI
1 Wɔ̃ɔ kpɔɔn sɑɑ yè sɔɔ sinɑmbu bɑ rɑ tɑbu yɑri, yerɑ Dɑfidi u win bwɑ̃ɑbu kɑ win tɑbu sunɔ Yoɑbu kɑ sere mɑɑ Isirelibɑ kpuro ɡɔrɑ bu dɑ bu Amɔnibɑ ɡo. Kpɑ bu wuu ɡe bɑ mɔ̀ Rɑbɑ mwɑ. Adɑmɑ win tii u ǹ de. U sɔ̃ yɛnuɔ Yerusɑlɛmuɔ.
1 Na primavera, época em que os reis saíam para a guerra, Davi enviou para a batalha Joabe com seus oficiais e todo o exército de Israel; e eles derrotaram os amonitas e cercaram Rabá. Mas Davi permaneceu em Jerusalém.
2 Yerɑ yokɑ ɡɑɑ u seewɑ sɑɑ win kitɑrun di u bɔsu win sinɑ dii tɛɛrɑ wɔllɔ. Min diyɑ u kurɔ ɡoo wɑ u woburumɔ. Kurɔ wi, kurɔ burɔn tiiwɑ.
2 Uma tarde Davi levantou-se da cama e foi passear pelo terraço do palácio. Do terraço viu uma mulher muito bonita tomando banho,
3 Yerɑ u ɡɔrɑ bu kurɔ win ɑsɑnsi bikiɑ. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wiyɑ bɑ mɔ̀ Bɑti Sebɑ, Eliɑmun bii. U sɑ̃ɑwɑ Uri Hɛtin kurɔ.
3 e mandou alguém procurar saber quem era ela. Disseram-lhe: "É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o hitita".
4 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔbu ɡɔrɑ bu nùn sokumɑ. Ye u nɑ, mɑ u kɑ nùn mɛnnɑ. Yen biru kurɔ wi, u dɛɛrɑsiɑbun wororu kuɑ, mɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
4 Davi mandou que a trouxessem, e se deitou com ela, que havia acabado de se purificar da impureza da sua menstruação. Depois, voltou para casa.
5 Ye u deemɑ wee, n kuɑ ɡurɑ, mɑ u Dɑfidi ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ wee, u ɡurɑ mɔ.
5 A mulher engravidou e mandou um recado a Davi, dizendo que estava grávida.
6 Yerɑ Dɑfidi u ɡɔrɑ Yoɑbun mi, u de Uri Hɛti wi, u nɑ.
6 Em face disso, Davi mandou esta mensagem a Joabe: "Envie-me Urias, o hitita". E Joabe o enviou.
7 Ye u turɑ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, Yoɑbu u bwɑ̃ɑ do? Win tɔmbu kpuro bɑ ɑlɑfiɑ mɔ? Annɑ mɑɑ tɑbu ɡiɑ sɑ̃ɑ.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou-lhe como estavam Joabe e os soldados e como estava indo a guerra,
8 Yen biru u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u doo win yɛnuɔ kpɑ u win kɔ̃ri teɑ u wɛ̃rɑ.
8 e lhe disse: "Vá descansar um pouco em sua casa". Urias saiu do palácio e logo lhe foi mandado um presente da parte do rei.
9 Adɑmɑ Uri kun de win yɛnuɔ. U dɑ u kpunɑwɑ sinɑ kpɑɑ ten kɔnnɔwɔ kɑ sunɔn kirukubɑ sɑnnu.
9 Mas Urias dormiu na entrada do palácio, onde dormiam os guardas de seu senhor, e não foi para casa.
10 Ye bɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ mɑ Uri kun de yɛnuɔ, yerɑ Dɑfidi u nùn bikiɑ u nɛɛ, n ǹ ɡbɑburun diyɑ ɑ wee ro? Mbɑ n kuɑ ɑ ǹ kɑ de wunɛn yɛnuɔ.
10 Quando informaram a Davi que Urias não tinha ido para casa, ele lhe perguntou: "Depois da viagem que você fez, por que não foi para casa? "
11 Mɑ Uri u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn woodɑn kpɑkororu kɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ bɑ wɑ̃ɑ kunu sɔɔ tɑbu ɡberɔ, kɑ sere nɛn yinni Yoɑbu. Yerɑ kon dɑ nɛn yɛnuɔ n di kpɑ n nɔ kpɑ n kɑ nɛn kurɔ mɛnnɑ? Sere kɑ wunɛn wɑ̃ɑru, nɑ ǹ kpɛ̃ n yen bweseru ko.
11 Urias respondeu: "A arca e os homens de Israel e de Judá repousam em tendas; o meu senhor Joabe e os seus soldados estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa para comer, beber e deitar-me com minha mulher? Juro por teu nome e por tua vida que não farei uma coisa dessas! "
12 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ kpɑm kpunɔ mini ɡisɔ kpɑ ɑ doonɑ siɑ. Mɑ Uri u sinɑ Yerusɑlɛmuɔ dɔmɑ te.
12 Então Davi lhe disse: "Fique aqui mais um dia; amanhã eu o mandarei de volta". Urias ficou em Jerusalém, mas no dia seguinte
13 Yerɑ Dɑfidi u nùn dim sokɑ u derɑ u di u nɔrɑ sere tɑm mu nùn ɡo.
13 Davi o convidou para comer e beber, e o embriagou. À tarde, porém, Urias saiu para dormir em sua esteira onde os guardas de seu senhor dormiam; e não foi para casa.
14 Sisiru bururu yerɑ Dɑfidi u Yoɑbu tireru yoruɑ u Uri wɛ̃ u kɑ dɑ.
14 De manhã, Davi enviou uma carta a Joabe por meio de Urias.
15 Ye u yoruɑ tire te sɔɔ wee. U nɛɛ, bu kɑ Uri doo mi tɑbu sum kpɑ bu yɑrinɑ bu nùn deri, yibɛrɛbɑ bu nùn sɛ̃re bu ɡo.
15 Nela escreveu: "Ponha Urias na linha de frente e deixe-o onde o combate estiver mais violento, para que seja ferido e morra".
16 Sɑɑ yè sɔɔ Yoɑbu u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, yerɑ u Uri sure mi u yɛ̃ yibɛrɛbɑn tɑbu durɔ dɑmɡibɑ wɑ̃ɑ. Domi wiyɑ u wuu ɡen sɑriɑ yɛ̃ bɑ kɑ ɡu tɑrusi.
16 Como Joabe tinha cercado a cidade, colocou Urias no lugar onde sabia que os inimigos eram mais fortes.
17 Yerɑ wuu ɡen tɑbu durɔ be, bɑ yɑrimɑ bɑ tɑbu wɔrinɑ kɑ Yoɑbu, mɑ Dɑfidin tɔmbu sɔɔ dɑbirɑ wɔrukɑ. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti wi, u ɡu.
17 Quando os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe, alguns dos oficiais da guarda de Davi morreram, e morreu também Urias, o hitita.
18 Mɑ Yoɑbu u sɔmɔ wunɑ u kɑ nùn ɡɔri Dɑfidin mi, u nùn tɑɑ bin lɑbɑɑri kpuro sɔ̃.
18 Joabe enviou a Davi um relatório completo da batalha,
19 Yerɑ u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n sinɑ boko tɑɑ bin bɑɑru kpuro sɑɑriɑ ɑ kpɑ,
19 dando a seguinte instrução ao mensageiro: "Ao acabar de apresentar ao rei este relatório,
20 mɑ ɑ wɑ u mɔru bɛsirɑ sere u nun sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑɑ nɛɛ, i wuu ɡe susi i ɡu tɑbu wɔri. I ǹ yɛ̃ mɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun diyɑ bɑ rɑ sɛ̃ɛnu tweemɛ?
20 pode ser que o rei fique muito indignado e lhe pergunte: ‘Por que vocês se aproximaram tanto da cidade para combater? Não sabiam que eles atirariam flechas da muralha?
21 Wɑrɑ u Abimɛlɛki, Gedeonin bii ɡo. I ǹ yɑɑye mɑ tɔn kurɔwɑ u nùn nɛɛrun biɑ kɑrɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllun di mɑ u ɡu Tebɛsiɔ? Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i ɡbɑ̃rɑ te susi. Ù n ɡeruɑ mɛ, u kpɑ, sɑɑ yerɑ kɑɑ nùn sɔ̃ win bɔ̃ɔ Uri, Hɛti wi, u mɑɑ ɡu.
21 Em Tebes, quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que da muralha atirou-lhe uma pedra de moinho, e ele morreu? Por que vocês se aproximaram tanto da muralha? ’ Se ele perguntar isso, diga-lhe: E morreu também o teu servo Urias, o hitita".
22 Sɔmɔ wi, u seewɑ u doonɑ. Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn ye kpuro sɑɑriɑ ye Yoɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u ɡere.
22 O mensageiro partiu, e, ao chegar, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado falar,
23 U nɛɛ, kɑ ɡem, tɔn be, bɑ sun dɑm kere. Bɑ rɑɑ yɑrimɑ bɑ sun deemɑ yɑkɑsɔ, mɑ sɑ bu ɡirɑ sɑ kɑ dɑ sere ben ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ.
23 dizendo: "Eles nos sobrepujaram e saíram contra nós em campo aberto, mas nós os fizemos retroceder para a porta da cidade.
24 Yerɑ ben tɛn towobu bɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu tweemɑ sɑɑ ɡbɑ̃rɑ ten wɔllun di. Sinɑ boko, miyɑ wunɛn bwɑ̃ɑbun dɑbirɑ ɡu. Mi sɔɔrɑ Uri Hɛti win tii u ɡu.
24 Então os flecheiros atiraram do alto da muralha contra os teus servos, e mataram alguns deles. E morreu também o teu servo Urias, o hitita".
25 Mɑ Dɑfidi u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ, ɑ Yoɑbu sɔ̃ u ku de yenibɑ yu win nuki sɑnku. Domi tɑbu sɔɔ, tɑkobi yɑ̀ kun ɡee ɡo, yɑ koo ɡiɔ ɡo. Ǹ n mɛn nɑ, u hɑniɑ koowo u tɔn be wɔri u wuu ɡe mwɑ. Wunɛn tii ɑ̀ n turɑ, ɑ nùn dɑm kɛ̃ɛyɔ.
25 Davi mandou o mensageiro dizer a Joabe: "Não fique preocupado com isso, pois a espada não escolhe a quem devorar. Reforce o ataque à cidade até destruí-la". E ainda insistiu com o mensageiro que encorajasse Joabe.
26 Ye Urin kurɔ wi, u nuɑ mɑ win durɔ u ɡu yerɑ u win ɡɔɔ swĩ.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido havia morrido, ela chorou por ele.
27 Sɑɑ ye yen bɑɑ yɑ doonɑ, mɑ Dɑfidi u sɔmɔ ɡɔrɑ bɑ kɑ kurɔ wi nɑ win yɛnuɔ u nùn suɑ kurɔ, mɑ u nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ. Adɑmɑ ye Dɑfidi u kuɑ mi, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore.
27 Passado o luto, Davi mandou que a trouxessem para o palácio; ela se tornou sua mulher e teve um filho dele. Mas o que Davi fez desagradou ao Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.