2 Reis 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sɔ̃ɔ teeru Elisee u turo sokɑ Gusunɔn sɔmɔn bwɑ̃ɑbun wuurun di u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ sɔɔru koowo kpɑ ɑ ɡum kɔbɑ ye suɑ ɑ kɑ dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ.
1 Enquanto isso, o profeta Eliseu chamou um dos jovens profetas e disse: — Apronte-se e vá até Ramote-Gileade. Leve este jarro de azeite
2 À n turɑ mi, ɑ doo ɑ Yehu wɑ Yosɑfɑtin bii, Nimusin debubu. A nùn wunɔ wiɡibun suunu sɔɔn di ɑ kɑ dɑ diru ɡɑrun mi, bee tiɑ.
2 e, quando chegar lá, procure Jeú, filho de Josafá e neto de Ninsi. Leve-o para outra sala, longe dos seus companheiros.
3 Miyɑ kɑɑ nùn ɡum tɑ̃re u ko sunɔ kpɑ ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, u koo nùn ko Isirelibɑn sinɑ boko. Yen biru kpɑ ɑ ɡɑmbo kɛniɑ ɑ dukɑ doonɑ. A ku rɑ yɔ̃re.
3 Aí derrame azeite na cabeça dele e diga: “O Senhor Deus anuncia que o está ungindo para ser rei de Israel.” Depois saia de lá o mais depressa que puder.
4 Mɑ Gusunɔn sɔmɔ ɑluwɑɑsi wi, u dɑ Rɑmɔti mi, Gɑlɑdin temɔ.
4 Então o jovem profeta foi até Ramote-Gileade
5 Ye u turɑ mi, yerɑ u deemɑ wee, be, tɑbu sinɑmbu bɑ mɛnnɛ bɑ wesiɑnɑmɔ. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i mɑn isɑ kuo, nɑ kĩ n kɑ bɛɛn turo ɡɑri ko.
5 e lá encontrou reunidos os oficiais do exército. Ele disse: — Eu trouxe uma mensagem para o senhor. Jeú perguntou: — Com qual de nós você está falando? — Com o senhor mesmo! — respondeu ele.
6 Yerɑ u seewɑ bɑ dɑ yɛnuɔ. Ye bɑ turɑ dirɔ, mɑ u nùn ɡum mɛ tɑ̃re wirɔ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u ɡeruɑ. U nɛɛ, wunɑ u ɡɔsɑ ɑ kɑ ko win tɔmbu Isirelibɑn sinɑ boko.
6 Então os dois foram para uma sala, e o jovem profeta derramou azeite na cabeça de Jeú e disse: — O
7 Kpɑ ɑ wunɛn Yinni Akɑbun bweseru kpuro ɡo. U koo mɑɑ de ɑ win sɔmɔbu kɑ win sɔm kowobu kpuron yɛm mɔɔru mwɑ Yesɑbɛlin mi.
7 Você deve matar o seu chefe, o rei Jorão, filho de Acabe, para que assim eu castigue Jezabel por haver assassinado os meus profetas e os meus outros servos .
8 Akɑbun bweseru kpurowɑ u koo de ɑ kpeerɑsiɑ sere kɑ ben bibɔ.
8 Toda a família e todos os descendentes de Acabe devem morrer. Eu vou acabar com todos os homens da família dele, tanto os jovens como os velhos.
9 Kpɑ bwese te, tu ko nɡe mɛ Yeroboɑmu Nɛbɑtin biiɡirɑ kuɑ kɑ Bɑsɑ Akiyɑn biiɡiru.
9 Vou tratar a família dele como tratei as famílias do rei Jeroboão, filho de Nebate, e do rei Baasa, filho de Aías.
10 Mɛyɑ bɑ ǹ mɑɑ Yesɑbɛli sikumɔ, bɔ̃nɑ nu koo win ɡoru tem Yisirɛɛliɔ.
10 Jezabel não será sepultada; o seu corpo será comido pelos cachorros perto da cidade de Jezreel.” Depois de dizer isso, o jovem profeta saiu da sala e fugiu.
11 Yehu u yɑrimɑ u dɑ u win berusebu deemɑ. Mɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, n kɑ sere do? Mbɑn sɔ̃nɑ wiiro wini u nɑ wunɛn mi.
11 Jeú voltou para o lugar onde estavam os seus companheiros, e eles perguntaram: — Tudo bem? O que aquele louco queria com você? — Vocês sabem muito bem o que ele queria! — respondeu Jeú.
12 Adɑmɑ bɑ nɛɛ, ɑɑwo, sɑ ǹ yɛ̃. A sun sɔ̃ɔwɔ ye u ɡeruɑ.
12 — Não sabemos, não! — disseram eles. — Conte o que ele disse. Jeú contou: — Ele me disse que o
13 Mii mii bɑ seewɑ bɑ ben yɑ̃nu potirɑ bɑ tɛriɑ dii kɔnnɔn yɔɔtiɑ wɔllɔ bɑ Yehu swĩi mi. Mɑ bɑ kɔbɑ soomɔ bɑ mɔ̀ Yehu u kuɑ sunɔ.
13 No mesmo instante, eles estenderam as suas capas sobre os degraus para Jeú passar, tocaram a corneta e gritaram: — Jeú é o rei! — Se vocês estão do meu lado, não deixem que ninguém saia escondido de Ramote-Gileade para ir avisar os moradores de Jezreel.
14 Sɑɑ ye sɔɔ, Yorɑmu kɑ Isirelibɑ bɑ Sirin sinɑ boko Hɑsɑɛli wɔrim dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Yerɑ Yehu Yosɑfɑtin bii Nimusin debubu u nùn seesi.
14 — ausente —
15 N deemɑ Yorɑmu wi, u ɡinɑ wɑ̃ɑ Yisirɛɛliɔ bɑ nùn nɔɔrimɔ mɛɛrɑ ye u wɑn sɔ̃ sɑnɑm mɛ u tɑbu mɔ̀ kɑ Sirin sunɔ wi.
15 — ausente —
16 Sɑɑ yerɑ Yudɑn sinɑ boko Akɑsiɑ u mɑɑ Yorɑmu mɛɛrim nɑ win mɛɛrɑ yen sɔ̃. Yerɑ Yehu u win tɑbu kɛkɛ ye dumi ɡɑwe yɔɔwɑ u mɑɑ dɑ mi.
16 Então subiu no seu carro de guerra e saiu para Jezreel. Jorão ainda não tinha sarado, e o rei Acazias, de Judá, se encontrava ali fazendo-lhe uma visita.
17 Mɑ wuu kɔ̃so u Yehun tɑbu wuuru wɑ tɑ wee. Yerɑ u dɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ tɑbu wuuru ɡɑru wɑɑmɔ tɑ wee.
17 Um guarda que estava na torre de vigia de Jezreel viu Jeú e os seus soldados chegando e gritou: — Vejo alguns homens chegando a cavalo! Aí Jorão disse: — Mande um homem a cavalo para descobrir se são amigos ou inimigos.
18 Mɑ mɑɑsɔ wi, u dɑ Yehun mi, u nɛɛ, sinɑ boko u nɛɛ, bɔri yɛndun ɡɑriyɑ i kɑ sĩimɔ?
18 O mensageiro foi encontrar-se com Jeú e disse: — O rei quer saber se o senhor vem como amigo. — Isso não é da sua conta! — respondeu Jeú. E mandou: — Passe para trás de mim. O guarda que estava na torre de vigia contou que o mensageiro havia se encontrado com o grupo, porém não estava voltando.
19 Mɑ Yorɑmu u mɑɑ derɑ mɑɑsɔ kpɑo u dɑ. Ye u turɑ mi, yerɑ u nɛɛ, sinɑ boko u nɛɛ, bɔri yɛndun ɡɑriyɑ i kɑ sĩimɔ?
19 Outro mensageiro foi mandado e fez a mesma pergunta a Jeú. E novamente ele respondeu: “Isso não é da sua conta! Passe para trás de mim.”
20 Yerɑ kɔ̃so wi, u mɑɑ dɑ sinɑ bokon mi, u nɛɛ, winin tii u turɑ mi. Adɑmɑ u ǹ wurɑmɛ. Tɔn wuu te tɑ mɑɑ wee mi, tɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe Yehu Nimusin biiɡiru. Domi wi u tɑbu kɛkɛ ye kpɑre u mɔ̀wɑ nɡe wiiro.
20 Novamente o guarda contou que o mensageiro havia chegado até o grupo, porém não estava voltando. E disse também: — O chefe do grupo está guiando o seu carro de guerra como um louco, exatamente como Jeú faz!
21 Yerɑ Yorɑmu u nɛɛ, i nɛn tɑbu kɛkɛ sɔɔru koowo, mɑ bɑ ye sɔɔru kuɑ. Yerɑ wi, Yorɑmu, Isirelibɑn sinɑ boko kɑ Akɑsiɑ Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ seewɑ bɑ dɔɔ bu kɑ Yehu yinnɑ, ben bɑɑwure u wɑ̃ɑ win tɑbu kɛkɛ sɔɔ. Mɑ bɑ Yehu deemɑ Nɑbɔti Yisirɛɛliɡiin ɡbɑɑrɔ.
21 — Aprontem o meu carro de guerra! — ordenou o rei Jorão. O carro foi preparado, e então ele e o rei Acazias saíram, cada um no seu carro, para ir ao encontro de Jeú. Eles se encontraram com ele no campo que havia sido de Nabote. Aí Jorão perguntou:
22 Sɑɑ yè sɔɔ Yorɑmu u Yehu wɑ, yerɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑlɑfiɑwɑ ɑ kɑ sĩimɔ mɛ?
22 — Você veio como amigo? Jeú respondeu: — Como podemos ser amigos quando ainda continuam as feitiçarias e a adoração de ídolos que Jezabel, a sua mãe, começou?
23 Mɑ Yorɑmu u biruku yirɑ wurɑ u dukɑ yɑkurɑ. U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, kɛ̃sirɑ tunumɑ, Akɑsiɑ.
23 Então Jorão virou o seu carro e fugiu, gritando para Acazias: — É uma traição, Acazias!
24 Sɑɑ yerɑ Yehu u win tɛndu suɑ u Yorɑmu tobɑ win senun bɑɑ sɔɔ. Mɑ sɛ̃u ɡɑ dɑ ɡɑ wɔri win woo sɔndɔ. Mɑ u wɔrumɑ u ɡu, win tɑbu kɛkɛ ye sɔɔ.
24 Mas Jeú puxou a corda do seu arco com toda a força e atirou uma flecha, que feriu Jorão nas costas. A flecha atravessou o coração, e ele caiu morto no seu carro de guerra.
25 — ausente —
25 Aí Jeú disse a Bidcar, o seu ajudante: — Pegue o corpo dele e jogue no campo que era de Nabote. Lembre que, quando nós dois estávamos juntos andando a cavalo atrás de Acabe, pai de Jorão, o
26 — ausente —
26 “Ontem eu vi o assassinato de Nabote e dos seus filhos. E prometo que castigarei você aqui, neste mesmo campo.” E Jeú ordenou ao seu ajudante: — Pegue o corpo de Jorão e jogue no campo que era de Nabote, para que assim seja cumprida a promessa de Deus, o
27 Ye Akɑsiɑ u wɑ mɛ, yerɑ u dukɑ suɑ u dɑ Bɛti Gɑni ɡiɑ. Mɑ Yehu u nùn nɑɑ swĩi sere Gurin ɡunɡurɔ, Yibileɑmun bɔkuɔ. Mɑ u nɛɛ, i nùn tweeyo, mɑ bɑ nùn twee bɑ kɑ dɑ Mɛɡidoɔ. Miyɑ u ɡu.
27 O rei Acazias, de Judá, viu o que tinha acontecido e fugiu no seu carro na direção da cidade de Bete-Hagã. Mas Jeú o perseguiu e disse aos seus soldados: — Matem Acazias também! E eles o feriram quando ele ia no seu carro pela estrada que sobe para Gur, perto da cidade de Ibleão. Mas Acazias conseguiu fugir até a cidade de Megido, onde morreu.
28 Mɑ win bwɑ̃ɑbɑ win ɡoru suɑ bɑ kɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bɑ sikuɑ, win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ, Dɑfidin wuuɔ.
28 Os seus oficiais levaram o corpo de volta para Jerusalém e o sepultaram nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi .
29 N deemɑ Akɑsiɑ wi, u bɑndu diwɑ Yudɑɔ Akɑbun bii Yorɑmun bɑndun wɔ̃ɔ wɔkurɑ tiɑse sɔɔ.
29 Acazias havia começado a reinar em Judá no ano onze do reinado de Jorão, filho de Acabe, em Israel.
30 Yen biruwɑ Yehu u duɑ Yisirɛɛliɔ. Ye Yesɑbɛli u nuɑ mɛ, yerɑ u win wuswɑɑ burɑru kuɑ u kirobɑ doke nɔniɔ. Mɑ u win wiru yɑrɑ fɛnɛntin di u kɑ yɑm mɛɛrɑ.
30 Jeú chegou a Jezreel, e Jezabel ficou sabendo disso. Então pintou os olhos, penteou os cabelos e ficou numa janela do palácio, olhando para a rua.
31 Sɑnɑm mɛ Yehu u duɑ wuuɔ, yerɑ Yesɑbɛli u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Simiri wi u rɑ win yinni ɡon kɔsire, n sere do ɑ kɑ nɑ mi?
31 Quando Jeú entrou pelo portão do palácio, ela gritou: — Olá, Zinri , assassino do seu senhor!
32 Mɑ Yehu u wuswɑɑ seeyɑ fɛnɛnti yen berɑ ɡiɑ wɔllɔ u nɛɛ, wɑrɑ u kɑ mɑn yɔ̃rɑ.
32 Jeú olhou para cima e gritou: — Quem está do meu lado? Dois ou três oficiais do palácio olharam para ele de uma janela,
33 Yerɑ u nɛɛ, i Yesɑbɛli kɑsɑ koomɑ temɔ.
33 e Jeú lhes disse: — Joguem essa mulher daí! Eles a jogaram, e o sangue dela respingou a parede e os cavalos. Jeú passou por cima dela com os cavalos e o carro
34 Yen biruwɑ Yehu u duɑ sinɑ kpɑɑru mi, mɑ u di u nɔrɑ. Yerɑ u nɛɛ, i doo i kurɔ kɑm wi sike domi u sɑ̃ɑwɑ sinɑ bokon bii.
34 e entrou no palácio. E, depois que comeu e bebeu, disse: — Peguem aquela maldita e a sepultem. Afinal de contas, ela é filha de um rei.
35 Ye bɑ dɑ, yerɑ bɑ deemɑ win wii koko kɑ win nɑɑsu kɑ nɔm tɑrɑnu tɔnɑwɑ nu wɑ̃ɑ mi, mɑ bɑ nu suɑ bɑ sikuɑ.
35 Mas os homens que saíram para sepultá-la só encontraram a caveira e os ossos das mãos e pés.
36 Mɑ bɑ dɑ bɑ ye Yehu sɔ̃ɔwɑ, yerɑ u bu wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ sɑɑ win sɔmɔ Eli Tisibiɡiin nɔɔn di, ye u nɛɛ, bɔ̃nɑ nu koo Yesɑbɛlin ɡoru tem Yisirɛɛlin ɡberɔ.
36 Então eles voltaram, contaram a Jeú, e este disse: — Foi isto o que o
37 Nɡe mɛyɑ win wɑsin sukum mu kuɑ tɑɑki Yisirɛɛlin ɡberɔ. Kpɑ bu ku rɑɑ kɑ nɛɛ, Yesɑbɛlin sikirɑ mini.
37 Os seus restos serão espalhados ali como esterco, e assim ninguém poderá dizer: ‘Esta era Jezabel.’ ”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.