2 Reis 7

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Elisee u bu wisɑ u nɛɛ, i Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio i nɔ. U nɛɛ, siɑ ɑmɑdɑɑre som kɑ ɑlikɑmɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ bɑ n dɔrɑmɔ. Bɑ koo som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
1 Eliseu disse-lhe: Ouvi o que diz o Senhor: Amanhã, a esta mesma hora, uma medida de flor de farinha valerá um siclo à porta de Samaria, e duas medidas de cevada, também um siclo.
2 Sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii u Elisee wisɑ u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ yɑ koo koorɑ mɛ?
2 O oficial, em cujo braço se apoiava o rei, respondeu ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível semelhante coisa? Tu o verás com os teus olhos, respondeu Eliseu, mas não comerás.
3 N deemɑ tɔmbu nnɛ ɡɑbu be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ rɑ n wɑ̃ɑ wuu ɡen kɔnnɔwɔ bɑ sɔ̃ɔnɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko n wɑ̃ɑ mini sere su kɑ ɡbi.
3 Ora, estavam quatro leprosos à porta da cidade, os quais disseram entre si: Por que ficarmos nós aqui até morrermos?
4 Sɑ̀ n mɑɑ sɔ̃ mini, ɡɔɔ turo wiyɑ mi. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ su tii Siriɡibu nɔmu bɛriɑ. Bɑ̀ n sun deri sɑ n wɑ̃ɑ, bɑ̀ n mɑɑ sun ɡo su ɡbi.
4 Se formos para a cidade, morreremos, porque reina a fome ali; se ficarmos aqui, morreremos da mesma sorte. Vinde: passemos ao acampamento dos sírios; quem sabe se eles nos pouparão a vida, e viveremos? Se eles nos matarem, pois bem, morreremos.
5 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu bɑ dɑ mi Siriɡibu bɑ ben sɑnsɑni ɡire. Ye bɑ turɑ mi, bɑ deemɑ ɡoo sɑri.
5 Ao anoitecer partiram para o acampamento dos sírios, mas, ao chegarem aos limites do acampamento, viram que não havia mais ninguém.
6 N deemɑ Yinni Gusunɔ u derɑ Siriɡibu bɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwen wurenu nuɑ, kɑ mɑɑ mɑɑsɔbu, kɑ tɑbu kowobu dɑbi dɑbinu. Yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sinɑ boko u Hɛtibɑ kɑ Eɡibitiɡibu ɡobi kɑ̃ bu kɑ nɑ bu sun tɑbu wɔri.
6 O Senhor tinha feito ouvir no acampamento dos sírios um estrondo de carros, de cavalaria e de um grande exército, e disseram uns aos outros: Isso é certamente o rei de Israel que assalariou contra nós os reis dos hiteus e dos egípcios.
7 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu ɡe, bɑ duki suɑ bɑ ben kuu bekunuɡinu deri kɑ ben dumi kɑ kɛtɛkunu kɑ ben sɑnsɑni nɡe mɛ bɑ kɑ ye ɡirɑ. Bɑ duki yɑkikirɑwɑ nɔm dirɑ, bu ɡesi wɑ bu ben hunde fɑɑbɑ ko.
7 Levantaram-se, pois, ao anoitecer, e fugiram, deixando ali suas tendas, cavalos, jumentos, abandonando o acampamento tal como estava, e só cuidando de salvar a própria vida.
8 Sɑɑ ye tɔn be, bɑ turɑ sɑnsɑni yen mi, yerɑ bɑ duɑ kuu bekuruɡiru ɡɑru sɔɔ. Miyɑ bɑ dĩɑnu wɑ bɑ di bɑ nɔrɑ. Mɑ bɑ sii ɡeesu ɡurɑ kɑ wurɑbɑ kɑ yɑ̃nu, bɑ dɑ bɑ ye kpuro beruɑ. Yen biru bɑ wurɑmɑ bɑ duɑ ɡɑrun mi, mɑ bɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu wɑ bɑ ɡurɑ bɑ beruɑ.
8 Os leprosos, pois, chegando à extremidade do acampamento, entraram numa tenda, e, depois de terem comido e bebido, tomaram consigo ouro, prata e vestes, que foram esconder para si. Voltaram em seguida e entraram noutra tenda, e esconderam também o que puderam carregar dali.
9 Yen biru bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, n ǹ ɡeɑ sɑ mɔ̀ mini. Domi ɡisɔn tɔ̃ɔ te, lɑbɑɑri ɡeɑn tɔ̃rɑ. Sɑ̀ n mɑɑri sere yɑm mu kɑ sɑ̃rɑ, sɑ ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ wuuɔ tɛ̃ su sinɑ boko nɔɔsiɑ.
9 Então disseram um para o outro: Não está bem o que fazemos; hoje é um dia de boas novas. Se calarmos e esperarmos até o romper da aurora, seremos castigados. Vamos e informemos a casa do rei.
10 Ye bɑ turɑ wuun duu yerɔ, bɑ wuun kɔ̃so turo sokɑ, bɑ nùn sɑɑriɑ ye bɑ wɑ. Bɑ nɛɛ, sɑ duɑ Siriɡibun sɑnsɑniɔ. Mɛyɑ sɑ ǹ mɑɑ ɡoon nɔɔ nuɑ ɡɑm. Dumi kɑ kɛtɛkunu tɔnɑwɑ sɑ wɑ mi, ni bɑ sɔri, kɑ sere mɑɑ ben kuu bekunuɡinu nu yɔ̃ nɡe mɛ bɑ kɑ nu ɡirɑ.
10 Foram e contaram o sucedido aos guardas da porta da cidade, dizendo-lhes: Entramos no acampamento dos sírios: não há ali ninguém, nem uma voz humana sequer, só há cavalos, jumentos amarrados e as tendas tais como foram levantadas.
11 Mɑ wuun kɔ̃sobu bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ sinɑ bokon mi, bɑ nùn ɡɑri yi sɑɑriɑ.
11 Os guardas da porta deram sinais e a boa nova foi levada ao interior do palácio real.
12 Yerɑ sinɑ boko u seewɑ wɔ̃kuru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon bɛɛ sɔ̃ bwisi yi Siriɡibu bɑ sun kuɑ. Bɑ yɛ̃ mɑ sɑ wɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔru sɔɔ, yen sɔ̃nɑ bɑ ben sɑnsɑni deri bɑ dɑ bɑ kukuɑ yɑkɑsɔ, mɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ Isirelibɑ sɑ̀ n yɑrɑ bɛsɛn wuun di, kpɑ bu sun mwɛɛri wɑsiru. Yen biru bu du bɛsɛn wuuɔ.
12 Era noite; o rei levantou-se e disse aos seus servos: Vou dizer-vos o que tramam os sírios: eles sabem que estamos famintos; por isso deixaram o acampamento e foram armar emboscadas no campo, pensando prender-nos vivos e penetrar em seguida na cidade, uma vez que tenhamos saído dela.
13 Yerɑ win bɔ̃ɔ turo u nɛɛ, tɔn be bɑ ɡu kɔ wuu ɡeni sɔɔ kɑ be bɑ tie, tiɑ yerɑ. Yen sɔ̃, ɑ de su dumi nɔɔbu wunɑ dumi yi yi tie sɔɔ, su kɑ ɡɑbu ɡɔri kpɑ su wɑ ye n koo bu deemɑ.
13 Mas um dos servos do rei tomou a palavra: Tomemos cinco dos cavalos que nos restam e mandemo-los para ver o que há - sua sorte será a de todo o povo de Israel que ficou, e que vai perecer.
14 Yen sɔ̃nɑ bɑ tɑbu kɛkɛ ye dumi ɡɑwe wunɑ yiru kɑ sere mɑɑsɔ dumiɡibu. Mɑ sinɑ boko u nɛɛ, bu Siriɡii be nɑɑ swĩiyɔ bu wɑ.
14 Escolheram dois carros com os cavalos, e o rei os enviou para seguirem as pisadas do exército sírio, dizendo-lhes: Ide ver.
15 Yerɑ bɑ bu nɑɑ swĩi sere dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yuudɛniɔ. Mɑ bɑ Siriɡii ben yirɑ ye sɔɔ yɑ̃nu wɑ ni bɑ kɔ̃ kɔ̃ sɛndɑrun sɔ̃. Yen biru sɔmɔ be, bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nɑ bɑ sinɑ boko ye kpuro sɔ̃ɔwɑ.
15 Eles seguiram os rastos dos sírios até o Jordão. Todo o caminho estava repleto de vestes e outros objetos que os sírios tinham abandonado em sua precipitação. Os mensageiros voltaram e contaram-no ao rei.
16 Yerɑ Isirelibɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ Siriɡibun sɑnsɑni wɔri bɑ yen yɑ̃nu ɡurɑ. Mɑ som kɑ ɔɔsu yɑ koorɑ. Mɑ bɑ som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Mɑ bɑ mɑɑ ɔɔsu kilo yɛndɑ nnɛ dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ.
16 Saiu então o povo e pilhou o acampamento dos sírios. E vendeu-se uma medida de flor de farinha por um siclo, e igualmente por um siclo duas medidas de cevada, como o Senhor o dissera.
17 Sinɑ boko u win kɔ̃sobun wiruɡii wi yi ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Adɑmɑ tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo, nɡe mɛ Elisee u rɑɑ ɡeruɑ sɑɑ ye sinɑ boko u dɑ win mi.
17 O rei confiara a guarda da porta ao oficial em cujo braço se apoiava. Mas a porta, com os empurrões do povo, caiu e o povo o esmagou; e ele morreu, como havia predito o homem de Deus, quando o rei descera à sua casa.
18 U nɛɛ, som kɑ ɔɔsu yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Kpɑ bu som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
18 O homem de Deus tinha dito ao rei: Amanhã, a esta mesma hora, duas medidas de cevada valerão um siclo à porta de Samaria, e uma medida de flor de farinha, um siclo igualmente.
19 Adɑmɑ sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii wi, u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ, yeni yɑ koo koorɑ mɛ?
19 E o oficial tinha respondido ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível tal coisa? Ao que Eliseu replicara: Tu o verás, com os teus olhos, mas não comerás.
20 Mɛyɑ n mɑɑ nùn kuɑ. Domi tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo.
20 Foi o que lhe aconteceu: o povo o atropelou à porta, e ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.