2 Reis 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Elisee u bu wisɑ u nɛɛ, i Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio i nɔ. U nɛɛ, siɑ ɑmɑdɑɑre som kɑ ɑlikɑmɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ bɑ n dɔrɑmɔ. Bɑ koo som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
1 Então Eliseu disse: — Ouçam a palavra do
2 Sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii u Elisee wisɑ u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ yɑ koo koorɑ mɛ?
2 Porém o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus: — Mesmo que o O profeta respondeu: — Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.
3 N deemɑ tɔmbu nnɛ ɡɑbu be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ rɑ n wɑ̃ɑ wuu ɡen kɔnnɔwɔ bɑ sɔ̃ɔnɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko n wɑ̃ɑ mini sere su kɑ ɡbi.
3 Quatro homens leprosos estavam à entrada do portão da cidade. Eles disseram uns aos outros: — Para que vamos ficar aqui sentados até morrer?
4 Sɑ̀ n mɑɑ sɔ̃ mini, ɡɔɔ turo wiyɑ mi. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ su tii Siriɡibu nɔmu bɛriɑ. Bɑ̀ n sun deri sɑ n wɑ̃ɑ, bɑ̀ n mɑɑ sun ɡo su ɡbi.
4 Se decidirmos entrar na cidade, há fome na cidade, e morreremos lá; se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Vamos então para o arraial do sírios e nos entreguemos a eles. Se nos deixarem viver, viveremos; se nos matarem, apenas morreremos.
5 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu bɑ dɑ mi Siriɡibu bɑ ben sɑnsɑni ɡire. Ye bɑ turɑ mi, bɑ deemɑ ɡoo sɑri.
5 Ao anoitecer, eles se levantaram para ir até o arraial dos sírios. Quando chegaram às imediações do arraial, eis que lá não havia ninguém.
6 N deemɑ Yinni Gusunɔ u derɑ Siriɡibu bɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwen wurenu nuɑ, kɑ mɑɑ mɑɑsɔbu, kɑ tɑbu kowobu dɑbi dɑbinu. Yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sinɑ boko u Hɛtibɑ kɑ Eɡibitiɡibu ɡobi kɑ̃ bu kɑ nɑ bu sun tɑbu wɔri.
6 Porque o Senhor tinha feito com que no arraial dos sírios se ouvisse um ruído de carros de guerra e de cavalos e o ruído de um grande exército, de maneira que disseram uns aos outros: — Eis que o rei de Israel contratou os reis dos heteus e os reis dos egípcios, para virem contra nós.
7 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu ɡe, bɑ duki suɑ bɑ ben kuu bekunuɡinu deri kɑ ben dumi kɑ kɛtɛkunu kɑ ben sɑnsɑni nɡe mɛ bɑ kɑ ye ɡirɑ. Bɑ duki yɑkikirɑwɑ nɔm dirɑ, bu ɡesi wɑ bu ben hunde fɑɑbɑ ko.
7 Por isso, ao anoitecer, eles se levantaram e fugiram, abandonando as suas tendas, os seus cavalos e os seus jumentos, e deixando o arraial como estava. Fugiram para salvar a sua vida.
8 Sɑɑ ye tɔn be, bɑ turɑ sɑnsɑni yen mi, yerɑ bɑ duɑ kuu bekuruɡiru ɡɑru sɔɔ. Miyɑ bɑ dĩɑnu wɑ bɑ di bɑ nɔrɑ. Mɑ bɑ sii ɡeesu ɡurɑ kɑ wurɑbɑ kɑ yɑ̃nu, bɑ dɑ bɑ ye kpuro beruɑ. Yen biru bɑ wurɑmɑ bɑ duɑ ɡɑrun mi, mɑ bɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu wɑ bɑ ɡurɑ bɑ beruɑ.
8 Assim, quando aqueles leprosos chegaram às imediações do arraial, entraram numa tenda, comeram e beberam; depois levaram dali prata, ouro e roupas; então se foram e esconderam tudo. Voltaram, entraram em outra tenda, e dali também levaram o que havia e esconderam.
9 Yen biru bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, n ǹ ɡeɑ sɑ mɔ̀ mini. Domi ɡisɔn tɔ̃ɔ te, lɑbɑɑri ɡeɑn tɔ̃rɑ. Sɑ̀ n mɑɑri sere yɑm mu kɑ sɑ̃rɑ, sɑ ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ wuuɔ tɛ̃ su sinɑ boko nɔɔsiɑ.
9 Então disseram uns aos outros: — Não é certo o que estamos fazendo. Este dia é um dia de boas-novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, seremos tidos por culpados. Vamos agora mesmo anunciar isto no palácio real.
10 Ye bɑ turɑ wuun duu yerɔ, bɑ wuun kɔ̃so turo sokɑ, bɑ nùn sɑɑriɑ ye bɑ wɑ. Bɑ nɛɛ, sɑ duɑ Siriɡibun sɑnsɑniɔ. Mɛyɑ sɑ ǹ mɑɑ ɡoon nɔɔ nuɑ ɡɑm. Dumi kɑ kɛtɛkunu tɔnɑwɑ sɑ wɑ mi, ni bɑ sɔri, kɑ sere mɑɑ ben kuu bekunuɡinu nu yɔ̃ nɡe mɛ bɑ kɑ nu ɡirɑ.
10 Assim, eles foram e gritaram para os porteiros da cidade, anunciando o seguinte: — Fomos ao arraial dos sírios, e lá não vimos nem ouvimos ninguém. Encontramos apenas os cavalos e os jumentos amarrados, e as tendas como estavam.
11 Mɑ wuun kɔ̃sobu bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ sinɑ bokon mi, bɑ nùn ɡɑri yi sɑɑriɑ.
11 Então os porteiros gritaram e fizeram anunciar a notícia no interior do palácio real.
12 Yerɑ sinɑ boko u seewɑ wɔ̃kuru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon bɛɛ sɔ̃ bwisi yi Siriɡibu bɑ sun kuɑ. Bɑ yɛ̃ mɑ sɑ wɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔru sɔɔ, yen sɔ̃nɑ bɑ ben sɑnsɑni deri bɑ dɑ bɑ kukuɑ yɑkɑsɔ, mɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ Isirelibɑ sɑ̀ n yɑrɑ bɛsɛn wuun di, kpɑ bu sun mwɛɛri wɑsiru. Yen biru bu du bɛsɛn wuuɔ.
12 O rei se levantou de noite e disse a seus servos: — Deixem que eu explique a vocês o que os sírios nos fizeram. Eles sabem que nós estamos famintos. Por isso, saíram do arraial e se esconderam no campo, pensando assim: “Quando eles saírem da cidade, nós os apanharemos vivos e entraremos na cidade.”
13 Yerɑ win bɔ̃ɔ turo u nɛɛ, tɔn be bɑ ɡu kɔ wuu ɡeni sɔɔ kɑ be bɑ tie, tiɑ yerɑ. Yen sɔ̃, ɑ de su dumi nɔɔbu wunɑ dumi yi yi tie sɔɔ, su kɑ ɡɑbu ɡɔri kpɑ su wɑ ye n koo bu deemɑ.
13 Então um dos servos do rei tomou a palavra e disse: — Vamos enviar alguns homens com cinco dos cavalos que ainda restam na cidade e ver o que acontece. Se morrerem, apenas terão a mesma sorte da multidão dos israelitas que já morreram.
14 Yen sɔ̃nɑ bɑ tɑbu kɛkɛ ye dumi ɡɑwe wunɑ yiru kɑ sere mɑɑsɔ dumiɡibu. Mɑ sinɑ boko u nɛɛ, bu Siriɡii be nɑɑ swĩiyɔ bu wɑ.
14 Assim, pegaram dois carros de guerra com cavalos, e o rei enviou os homens atrás do exército dos sírios, dizendo: — Vão ver o que está acontecendo.
15 Yerɑ bɑ bu nɑɑ swĩi sere dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yuudɛniɔ. Mɑ bɑ Siriɡii ben yirɑ ye sɔɔ yɑ̃nu wɑ ni bɑ kɔ̃ kɔ̃ sɛndɑrun sɔ̃. Yen biru sɔmɔ be, bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nɑ bɑ sinɑ boko ye kpuro sɔ̃ɔwɑ.
15 Eles foram atrás dos sírios até o Jordão, e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e de armas que os sírios, na sua pressa, tinham jogado fora. Os mensageiros voltaram e anunciaram isto ao rei.
16 Yerɑ Isirelibɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ Siriɡibun sɑnsɑni wɔri bɑ yen yɑ̃nu ɡurɑ. Mɑ som kɑ ɔɔsu yɑ koorɑ. Mɑ bɑ som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Mɑ bɑ mɑɑ ɔɔsu kilo yɛndɑ nnɛ dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ.
16 Então o povo saiu e saqueou o arraial dos sírios. E assim uma medida da melhor farinha era vendida por uma moeda de prata, e duas medidas de cevada, por uma moeda de prata, segundo a palavra do Senhor .
17 Sinɑ boko u win kɔ̃sobun wiruɡii wi yi ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Adɑmɑ tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo, nɡe mɛ Elisee u rɑɑ ɡeruɑ sɑɑ ye sinɑ boko u dɑ win mi.
17 O capitão em cujo braço o rei tinha se apoiado foi encarregado pelo rei de guardar o portão da cidade, mas o povo o atropelou junto ao portão e ele morreu, como o homem de Deus tinha dito quando o rei foi falar com ele.
18 U nɛɛ, som kɑ ɔɔsu yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Kpɑ bu som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
18 Assim se cumpriu o que o homem de Deus tinha falado ao rei: “Amanhã, a estas horas mais ou menos, junto ao portão de Samaria, duas medidas de cevada serão vendidas por uma moeda de prata, e uma medida da melhor farinha será vendida por uma moeda de prata.”
19 Adɑmɑ sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii wi, u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ, yeni yɑ koo koorɑ mɛ?
19 Aquele capitão havia respondido ao homem de Deus: “Mesmo que o Senhor Deus fizesse janelas no céu, será que isso poderia acontecer, segundo essa palavra?” Ao que o profeta havia respondido: “Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.”
20 Mɛyɑ n mɑɑ nùn kuɑ. Domi tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo.
20 E assim aconteceu com ele, porque o povo o atropelou junto ao portão, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.