2 Reis 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Elisee u bu wisɑ u nɛɛ, i Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio i nɔ. U nɛɛ, siɑ ɑmɑdɑɑre som kɑ ɑlikɑmɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ bɑ n dɔrɑmɔ. Bɑ koo som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
1 Então disse Eliseu: Ouvi a palavra do Senhor; assim diz o Senhor: Amanhã, por estas horas, haverá uma medida de farinha por um siclo, e duas medidas de cevada por um siclo, à porta de Samária.
2 Sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii u Elisee wisɑ u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ yɑ koo koorɑ mɛ?
2 porém o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus e disse: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, poderia isso suceder? Disse Eliseu: Eis que o verás com os teus olhos, porém não comeras.
3 N deemɑ tɔmbu nnɛ ɡɑbu be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ rɑ n wɑ̃ɑ wuu ɡen kɔnnɔwɔ bɑ sɔ̃ɔnɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko n wɑ̃ɑ mini sere su kɑ ɡbi.
3 Ora, quatro homens leprosos estavam à entrada da porta; e disseram uns aos outros: Para que ficamos nós sentados aqui até morrermos?
4 Sɑ̀ n mɑɑ sɔ̃ mini, ɡɔɔ turo wiyɑ mi. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ su tii Siriɡibu nɔmu bɛriɑ. Bɑ̀ n sun deri sɑ n wɑ̃ɑ, bɑ̀ n mɑɑ sun ɡo su ɡbi.
4 Se dissermos: Entremos na cidade; há fome na cidade, e morreremos aí; e se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Vamo-nos, pois, agora e passemos para o arraial dos sírios; se eles nos deixarem viver, viveremos; e se nos matarem, tão somente morreremos.
5 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu bɑ dɑ mi Siriɡibu bɑ ben sɑnsɑni ɡire. Ye bɑ turɑ mi, bɑ deemɑ ɡoo sɑri.
5 Levantaram-se, pois, ao crepúsculo, para irem ao arraial dos sírios; e, chegando eles à entrada do arraial, eis que não havia ali ninguém.
6 N deemɑ Yinni Gusunɔ u derɑ Siriɡibu bɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwen wurenu nuɑ, kɑ mɑɑ mɑɑsɔbu, kɑ tɑbu kowobu dɑbi dɑbinu. Yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sinɑ boko u Hɛtibɑ kɑ Eɡibitiɡibu ɡobi kɑ̃ bu kɑ nɑ bu sun tɑbu wɔri.
6 Porque o Senhor fizera ouvir no arraial dos sírios um ruído de carros e de cavalos, como de um grande exército; de maneira que disseram uns aos outros: Eis que o rei de Israel alugou contra nós os reis dos heteus e os reis dos egípcios, para virem sobre nós.
7 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu ɡe, bɑ duki suɑ bɑ ben kuu bekunuɡinu deri kɑ ben dumi kɑ kɛtɛkunu kɑ ben sɑnsɑni nɡe mɛ bɑ kɑ ye ɡirɑ. Bɑ duki yɑkikirɑwɑ nɔm dirɑ, bu ɡesi wɑ bu ben hunde fɑɑbɑ ko.
7 Pelo que se levantaram e fugiram, ao crepúsculo; deixaram as suas tendas, os seus cavalos e os seus jumentos, isto é, o arraial tal como estava, e fugiram para salvarem as suas vidas.
8 Sɑɑ ye tɔn be, bɑ turɑ sɑnsɑni yen mi, yerɑ bɑ duɑ kuu bekuruɡiru ɡɑru sɔɔ. Miyɑ bɑ dĩɑnu wɑ bɑ di bɑ nɔrɑ. Mɑ bɑ sii ɡeesu ɡurɑ kɑ wurɑbɑ kɑ yɑ̃nu, bɑ dɑ bɑ ye kpuro beruɑ. Yen biru bɑ wurɑmɑ bɑ duɑ ɡɑrun mi, mɑ bɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu wɑ bɑ ɡurɑ bɑ beruɑ.
8 Chegando, pois, estes leprosos à entrada do arraial, entraram numa tenda, comeram e beberam; e tomando dali prata, ouro e vestidos, foram e os esconderam; depois voltaram, entraram em outra tenda, e dali também tomaram alguma coisa e a esconderam.
9 Yen biru bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, n ǹ ɡeɑ sɑ mɔ̀ mini. Domi ɡisɔn tɔ̃ɔ te, lɑbɑɑri ɡeɑn tɔ̃rɑ. Sɑ̀ n mɑɑri sere yɑm mu kɑ sɑ̃rɑ, sɑ ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ wuuɔ tɛ̃ su sinɑ boko nɔɔsiɑ.
9 Então disseram uns aos outros: Não fazemos bem; este dia é dia de boas novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, algum castigo nos sobrevirá; vamos, pois, agora e o anunciemos à casa do rei.
10 Ye bɑ turɑ wuun duu yerɔ, bɑ wuun kɔ̃so turo sokɑ, bɑ nùn sɑɑriɑ ye bɑ wɑ. Bɑ nɛɛ, sɑ duɑ Siriɡibun sɑnsɑniɔ. Mɛyɑ sɑ ǹ mɑɑ ɡoon nɔɔ nuɑ ɡɑm. Dumi kɑ kɛtɛkunu tɔnɑwɑ sɑ wɑ mi, ni bɑ sɔri, kɑ sere mɑɑ ben kuu bekunuɡinu nu yɔ̃ nɡe mɛ bɑ kɑ nu ɡirɑ.
10 Vieram, pois, bradaram aos porteiros da cidade, e lhes anunciaram, dizendo: Fomos ao arraial dos sírios e eis que lá não havia ninguém, nem voz de homem, porém só os cavalos e os jumentos atados, e as tendas como estavam.
11 Mɑ wuun kɔ̃sobu bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ sinɑ bokon mi, bɑ nùn ɡɑri yi sɑɑriɑ.
11 Assim chamaram os porteiros, e estes o anunciaram dentro da casa do rei.
12 Yerɑ sinɑ boko u seewɑ wɔ̃kuru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon bɛɛ sɔ̃ bwisi yi Siriɡibu bɑ sun kuɑ. Bɑ yɛ̃ mɑ sɑ wɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔru sɔɔ, yen sɔ̃nɑ bɑ ben sɑnsɑni deri bɑ dɑ bɑ kukuɑ yɑkɑsɔ, mɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ Isirelibɑ sɑ̀ n yɑrɑ bɛsɛn wuun di, kpɑ bu sun mwɛɛri wɑsiru. Yen biru bu du bɛsɛn wuuɔ.
12 E o rei se levantou de noite, e disse a seus servos: Eu vos direi o que é que os sírios nos fizeram. Bem sabem eles que estamos esfaimados; pelo que saíram do arraial para se esconderem no campo, dizendo: Quando saírem da cidade, então os tomaremos vivos, e entraremos na cidade.
13 Yerɑ win bɔ̃ɔ turo u nɛɛ, tɔn be bɑ ɡu kɔ wuu ɡeni sɔɔ kɑ be bɑ tie, tiɑ yerɑ. Yen sɔ̃, ɑ de su dumi nɔɔbu wunɑ dumi yi yi tie sɔɔ, su kɑ ɡɑbu ɡɔri kpɑ su wɑ ye n koo bu deemɑ.
13 Então um dos seus servos respondeu, dizendo: Tomem-se, pois, cinco dos cavalos do resto que ficou aqui dentro {eis que eles estão como toda a multidão dos israelitas que ficaram aqui de resto, e que se vêm extenuando}, e enviemo-los, e vejamos.
14 Yen sɔ̃nɑ bɑ tɑbu kɛkɛ ye dumi ɡɑwe wunɑ yiru kɑ sere mɑɑsɔ dumiɡibu. Mɑ sinɑ boko u nɛɛ, bu Siriɡii be nɑɑ swĩiyɔ bu wɑ.
14 Tomaram pois dois carros com cavalos; e o rei os enviou com mensageiros após o exército dos sírios, dizendo-lhe: Ide, e vede.
15 Yerɑ bɑ bu nɑɑ swĩi sere dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yuudɛniɔ. Mɑ bɑ Siriɡii ben yirɑ ye sɔɔ yɑ̃nu wɑ ni bɑ kɔ̃ kɔ̃ sɛndɑrun sɔ̃. Yen biru sɔmɔ be, bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nɑ bɑ sinɑ boko ye kpuro sɔ̃ɔwɑ.
15 E foram após ele até o Jordão; e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e de objetos que os sírios, na sua precipitação, tinham lançado fora; e voltaram os mensageiros, e o anunciaram ao rei.
16 Yerɑ Isirelibɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ Siriɡibun sɑnsɑni wɔri bɑ yen yɑ̃nu ɡurɑ. Mɑ som kɑ ɔɔsu yɑ koorɑ. Mɑ bɑ som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Mɑ bɑ mɑɑ ɔɔsu kilo yɛndɑ nnɛ dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ.
16 Então saiu o povo, e saqueou o arraial dos sírios. Assim houve uma medida de farinha por um siclo e duas medidas de cevada por um siclo, conforme a palavra do Senhor.
17 Sinɑ boko u win kɔ̃sobun wiruɡii wi yi ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Adɑmɑ tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo, nɡe mɛ Elisee u rɑɑ ɡeruɑ sɑɑ ye sinɑ boko u dɑ win mi.
17 O rei pusera à porta o capitão em cujo braço ele se apoiava; e o povo o atropelou na porta, de sorte que morreu, como falara o homem de Deus quando o rei descera a ter com ele.
18 U nɛɛ, som kɑ ɔɔsu yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Kpɑ bu som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
18 Porque, quando o homem de Deus falara ao rei, dizendo: Amanhã, por estas horas, haverá duas medidas de cevada por um siclo, e uma medida de farinha por um siclo, à porta de Samária,
19 Adɑmɑ sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii wi, u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ, yeni yɑ koo koorɑ mɛ?
19 aquele capitão respondera ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu poderia isso suceder? e ele dissera: Eis que o verás com os teus olhos, porém não comerás.
20 Mɛyɑ n mɑɑ nùn kuɑ. Domi tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo.
20 E assim foi; pois o povo o atropelou à porta, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.