2 Reis 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Elisee u bu wisɑ u nɛɛ, i Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio i nɔ. U nɛɛ, siɑ ɑmɑdɑɑre som kɑ ɑlikɑmɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ bɑ n dɔrɑmɔ. Bɑ koo som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
1 Então, Eliseu disse: Ouvi a palavra do SENHOR; assim diz o SENHOR: Amanhã, por volta desta hora, uma medida de farinha de trigo fina será vendida por um shekel, e duas medidas de cevada por um shekel, no portão de Samaria.
2 Sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii u Elisee wisɑ u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ yɑ koo koorɑ mɛ?
2 Então, um senhor, em cuja mão o rei se apoiava, respondeu ao homem de Deus, e disse: Eis que se o SENHOR houvesse de fazer janelas no céu, poderia isso suceder? E ele disse: Eis que verás isto com os teus olhos, mas disso não comerás.
3 N deemɑ tɔmbu nnɛ ɡɑbu be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ rɑ n wɑ̃ɑ wuu ɡen kɔnnɔwɔ bɑ sɔ̃ɔnɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko n wɑ̃ɑ mini sere su kɑ ɡbi.
3 E havia quatro leprosos à entrada do portão; e eles disseram um ao outro: Por que estamos aqui assentados até morrermos?
4 Sɑ̀ n mɑɑ sɔ̃ mini, ɡɔɔ turo wiyɑ mi. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ su tii Siriɡibu nɔmu bɛriɑ. Bɑ̀ n sun deri sɑ n wɑ̃ɑ, bɑ̀ n mɑɑ sun ɡo su ɡbi.
4 Se dissermos: Queremos entrar na cidade, eis que a fome está na cidade, e lá morreremos; e se continuarmos aqui assentados, também morreremos. Ora, por isso, vamos e debandemos para o exército dos sírios; se eles salvarem as nossas vidas, viveremos; e se eles nos matarem, tão somente morreremos.
5 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu bɑ dɑ mi Siriɡibu bɑ ben sɑnsɑni ɡire. Ye bɑ turɑ mi, bɑ deemɑ ɡoo sɑri.
5 E eles se levantaram ao crepúsculo, para irem até o acampamento dos sírios; e quando haviam chegado à parte extrema do acampamento da Síria, eis que não havia homem ali.
6 N deemɑ Yinni Gusunɔ u derɑ Siriɡibu bɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwen wurenu nuɑ, kɑ mɑɑ mɑɑsɔbu, kɑ tɑbu kowobu dɑbi dɑbinu. Yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sinɑ boko u Hɛtibɑ kɑ Eɡibitiɡibu ɡobi kɑ̃ bu kɑ nɑ bu sun tɑbu wɔri.
6 Porque o Senhor havia feito o exército dos sírios ouvir um barulho de carruagens, e um barulho de cavalos, verdadeiramente o barulho de um grande exército; e eles disseram um ao outro: Vede, o rei de Israel contratou contra nós os reis dos heteus, e os reis dos egípcios, para virem sobre nós.
7 Yerɑ bɑ seewɑ yoki yɑm bere berebu ɡe, bɑ duki suɑ bɑ ben kuu bekunuɡinu deri kɑ ben dumi kɑ kɛtɛkunu kɑ ben sɑnsɑni nɡe mɛ bɑ kɑ ye ɡirɑ. Bɑ duki yɑkikirɑwɑ nɔm dirɑ, bu ɡesi wɑ bu ben hunde fɑɑbɑ ko.
7 Porquanto eles se levantaram e fugiram ao crepúsculo, e abandonaram as suas tendas, e os seus cavalos, e os seus jumentos, o acampamento como ele estava, e fugiram por causa da sua vida.
8 Sɑɑ ye tɔn be, bɑ turɑ sɑnsɑni yen mi, yerɑ bɑ duɑ kuu bekuruɡiru ɡɑru sɔɔ. Miyɑ bɑ dĩɑnu wɑ bɑ di bɑ nɔrɑ. Mɑ bɑ sii ɡeesu ɡurɑ kɑ wurɑbɑ kɑ yɑ̃nu, bɑ dɑ bɑ ye kpuro beruɑ. Yen biru bɑ wurɑmɑ bɑ duɑ ɡɑrun mi, mɑ bɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu wɑ bɑ ɡurɑ bɑ beruɑ.
8 E, quando estes leprosos chegaram à parte mais extrema do acampamento, eles entraram em uma tenda, e comeram e beberam, e carregaram dali prata, e ouro, e vestimentas, e foram e os esconderam; e retornaram e entraram em outra tenda, e dali também carregaram e foram e os esconderam.
9 Yen biru bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, n ǹ ɡeɑ sɑ mɔ̀ mini. Domi ɡisɔn tɔ̃ɔ te, lɑbɑɑri ɡeɑn tɔ̃rɑ. Sɑ̀ n mɑɑri sere yɑm mu kɑ sɑ̃rɑ, sɑ ko nɔni swɑ̃ɑru wɑ. Ǹ n mɛn nɑ, su dɑ wuuɔ tɛ̃ su sinɑ boko nɔɔsiɑ.
9 Então, eles disseram um ao outro: Não agimos bem; este dia é um dia de boas novas, e nós retivemos a nossa paz; se esperarmos até a luz da manhã, algum mal nos sobrevirá; agora, portanto, venham para que possamos ir e contar à casa do rei.
10 Ye bɑ turɑ wuun duu yerɔ, bɑ wuun kɔ̃so turo sokɑ, bɑ nùn sɑɑriɑ ye bɑ wɑ. Bɑ nɛɛ, sɑ duɑ Siriɡibun sɑnsɑniɔ. Mɛyɑ sɑ ǹ mɑɑ ɡoon nɔɔ nuɑ ɡɑm. Dumi kɑ kɛtɛkunu tɔnɑwɑ sɑ wɑ mi, ni bɑ sɔri, kɑ sere mɑɑ ben kuu bekunuɡinu nu yɔ̃ nɡe mɛ bɑ kɑ nu ɡirɑ.
10 Assim, eles vieram e chamaram o porteiro da cidade; e lhe contaram, dizendo: Nós chegamos ao acampamento dos sírios e eis que não havia homem algum ali, nem voz de homem, mas cavalos amarrados, e jumentos amarrados, e as tendas como elas estavam.
11 Mɑ wuun kɔ̃sobu bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ sinɑ bokon mi, bɑ nùn ɡɑri yi sɑɑriɑ.
11 E ele chamou os porteiros; e eles disseram isto dentro da casa do rei.
12 Yerɑ sinɑ boko u seewɑ wɔ̃kuru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon bɛɛ sɔ̃ bwisi yi Siriɡibu bɑ sun kuɑ. Bɑ yɛ̃ mɑ sɑ wɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔru sɔɔ, yen sɔ̃nɑ bɑ ben sɑnsɑni deri bɑ dɑ bɑ kukuɑ yɑkɑsɔ, mɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ Isirelibɑ sɑ̀ n yɑrɑ bɛsɛn wuun di, kpɑ bu sun mwɛɛri wɑsiru. Yen biru bu du bɛsɛn wuuɔ.
12 E o rei se levantou à noite, e disse aos seus servos: Mostrar-vos-eis agora o que os sírios têm feito a nós. Eles sabem que estamos famintos; por isso saíram do acampamento para se esconderem no campo, dizendo: Quando eles saírem da cidade, nós os apanharemos vivos, e entraremos na cidade.
13 Yerɑ win bɔ̃ɔ turo u nɛɛ, tɔn be bɑ ɡu kɔ wuu ɡeni sɔɔ kɑ be bɑ tie, tiɑ yerɑ. Yen sɔ̃, ɑ de su dumi nɔɔbu wunɑ dumi yi yi tie sɔɔ, su kɑ ɡɑbu ɡɔri kpɑ su wɑ ye n koo bu deemɑ.
13 E um dos seus servos respondeu e disse: Permite que alguns tomem, rogo-te, cinco dos cavalos que restam, os quais foram deixados na cidade; (eis que, eles estão como toda a multidão de Israel que nela foi deixada; eis que declaro que eles estão mesmo como toda a multidão dos israelitas que está consumida); e enviemo-los e vejamos.
14 Yen sɔ̃nɑ bɑ tɑbu kɛkɛ ye dumi ɡɑwe wunɑ yiru kɑ sere mɑɑsɔ dumiɡibu. Mɑ sinɑ boko u nɛɛ, bu Siriɡii be nɑɑ swĩiyɔ bu wɑ.
14 Eles, portanto, tomaram dois cavalos de carruagens; e o rei enviou atrás do exército dos sírios, dizendo: Ide e vede.
15 Yerɑ bɑ bu nɑɑ swĩi sere dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yuudɛniɔ. Mɑ bɑ Siriɡii ben yirɑ ye sɔɔ yɑ̃nu wɑ ni bɑ kɔ̃ kɔ̃ sɛndɑrun sɔ̃. Yen biru sɔmɔ be, bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nɑ bɑ sinɑ boko ye kpuro sɔ̃ɔwɑ.
15 E eles foram atrás deles até ao Jordão; e eis que todo o caminho estava cheio de vestes e vasos, os quais os sírios haviam lançado fora na sua pressa. E os mensageiros retornaram, e contaram ao rei.
16 Yerɑ Isirelibɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ Siriɡibun sɑnsɑni wɔri bɑ yen yɑ̃nu ɡurɑ. Mɑ som kɑ ɔɔsu yɑ koorɑ. Mɑ bɑ som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Mɑ bɑ mɑɑ ɔɔsu kilo yɛndɑ nnɛ dɔrɑmɔ kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ.
16 E o povo saiu, e despojou as tendas dos sírios. Assim, uma medida de farinha de trigo fina foi vendida por um shekel, e duas medidas de cevada por um shekel, segundo a palavra do SENHOR.
17 Sinɑ boko u win kɔ̃sobun wiruɡii wi yi ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Adɑmɑ tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo, nɡe mɛ Elisee u rɑɑ ɡeruɑ sɑɑ ye sinɑ boko u dɑ win mi.
17 E o rei indicou o senhor em cuja mão ele se apoiava para ter o encargo do portão; e o povo o pisoteou no portão, e ele morreu, conforme disse o homem de Deus, que falou quando o rei desceu até ele.
18 U nɛɛ, som kɑ ɔɔsu yɑ ko n wɑ̃ɑ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Kpɑ bu som mɛn kilo wɔkurɑ yiru dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ. Kpɑ bu ɔɔsun kilo yɛndɑ nnɛ dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi tiɑ.
18 E sucedeu como o homem de Deus havia falado ao rei, dizendo: Duas medidas de cevada por um shekel, e uma medida de farinha de trigo fino por um shekel, estarão amanhã por volta desta hora no portão de Samaria;
19 Adɑmɑ sinɑ bokon kɔ̃sobun wiruɡii wi, u nɛɛ, bɑɑ Yinni Gusunɔ ù n fɛnɛntibɑ yɑburɑ wɔllɔ, yeni yɑ koo koorɑ mɛ?
19 e que o senhor respondeu ao homem de Deus, e disse: Agora, eis que se o SENHOR fizer janelas no céu, poderia tal coisa acontecer? E ele disse: Eis que verás isto com os teus olhos, mas disso não comerás.
20 Mɛyɑ n mɑɑ nùn kuɑ. Domi tɔmbɑ nùn tɑɑkɑ bɑ ɡo.
20 E assim isto lhe sobreveio; porque o povo o pisoteou no portão, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.