1 Tessalonicenses 2
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Nɛɡibu, bɛɛn tii i yɛ̃ mɑ bɛsɛn nɑɑru bɛɛn mi tɑ ǹ kue kɑm.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 I yɛ̃ mɑ bɑ sun nɔni sɔ̃ɔwɑ bɑ sun tɔ̃yɑ kuɑ Filipiɔ sɑ sere nɑ bɛɛn mi. Kɑ mɛ, Gusunɔ sun wɔruɡɔru wɛ̃ sɑ kɑ win Lɑbɑɑri ɡeɑ kpɑrɑ bɛɛn suunu sɔɔ, bɑɑ mɛ tɔn dɑbirɑ sun yinɑri.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Bɛsɛn wɑɑsu yɑ ǹ sɑ̃ɑ torɑrun ɡɑri, yɑ ǹ mɑɑ mɛnnɛ kɑ bwisiku kɔ̃sunu ɡɑnu ǹ kun mɛ kɑ tɑki.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Adɑmɑ, nɡe mɛ Gusunɔ sun nɑɑnɛ kuɑ u kɑ sun Lɑbɑɑri ɡeɑ nɔmu sɔndiɑ, nɡe mɛyɑ sɑ kɑ ye kpɑrɑmɔ. Sɑ ǹ ye mɔ̀ nɡe mɛ yɑ koo kɑ tɔmbu dore mɑ n kun mɔ Gusunɔ wi u bɛsɛn ɡɔ̃rusu wɛ̃ɛrimɔ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Domi bɛɛn tii i yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ sɑ ǹ bɛɛ kɔkurɑ kɑ ɡɑri dure, sɑ ǹ mɑɑ wɑɑsu kue su kɑ bɛɛn ɡobi wɑn sɔ̃. Gusunɔwɑ sɑ̃ɑ bɛsɛn seedɑ.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Sɑ ǹ mɑɑ bɛɛrɛ kɑsu bɛɛn mi ǹ kun mɛ ɡɑbun mi,
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 bɑɑ mɛ sɑ ko rɑɑ kpĩ su bɛɛ bɛsɛn dɑm sɔ̃ɔsi yèn sɔ̃ sɑ sɑ̃ɑ Kirisin ɡɔrobu. Adɑmɑ sɑ kuɑwɑ kpurɛ kpurɛ bɛɛn suunu sɔɔ nɡe mɛ bii mɛro rɑ win bibu nɔɔri.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Yèn sɔ̃ sɑ bɛɛ kĩ ɡem ɡem sɑ rɑɑ sɔɔru sɑ̃ɑ, n ǹ mɔ su kɑ bɛɛ Gusunɔn Lɑbɑɑri ɡeɑ wɛ̃ tɔnɑ, ɑdɑmɑ kɑ mɑɑ bɛsɛn tiin wɑ̃ɑru, domi bɛɛn kĩrɑ sun nɛni.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Bɛsɛɡibu, i bɛsɛn sɔmburu kɑ bɛsɛn wɑhɑlɑ yɑɑye ye sɑ wɑ. Sɑ sɔmburu kuɑ sɔ̃ɔ sɔɔ kɑ wɔ̃kuru yèn sɔ̃ sɑ ǹ kĩ su bɛɛn ɡoo ɡɔnɡɛrɛ ko sɑnɑm mɛ sɑ Gusunɔn Lɑbɑɑri ɡeɑ kpɑrɑmɔ bɛɛn suunu sɔɔ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Bɛɛyɑ i sɑ̃ɑ bɛsɛn seedɑɡibu kɑ mɑɑ Gusunɔn tii, mɑ bɛsɛn dɑɑ yɑ dɛɛre bɛɛ nɑɑnɛ dokeobun wuswɑɑɔ, yɑ mɑɑ sɑ̃ɑ dee dee, yɑ ǹ tɑɑrɛ ɡɑɑ mɔ.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 I mɑɑ yɛ̃ mɑ sɑ kɑ bɛɛ kuɑwɑ nɡe mɛ tundo u rɑ kɑ win bibu ko.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Sɑ bɛɛ dɑm kɑ̃, sɑ mɑɑ bɛɛn ɡɔ̃rusu yɛmiɑsiɑ, sɑ mɑɑ bɛɛ suuru kɑnɑ i n kɑ sĩimɔ nɡe mɛ n weenɛ Gusunɔn wuswɑɑɔ, wi u bɛɛ sokumɔ i n kɑ bɔnu mɔ win yiiko sɔɔ mi u bɑndu swĩi.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Sɑ rɑ mɑɑ Gusunɔ siɑre bɑɑdommɑ yèn sɔ̃ sɑnɑm mɛ sɑ bɛɛ wɑɑsu kuɑ i ǹ ɡɑri yi ɡɑrisi tɔnuɡii, i yi wurɑwɑ mɑ yi sɑ̃ɑ Gusunɔɡii. Mɛyɑ yi sɑ̃ɑ kɑ ɡem, mɑ yi sɔmburu mɔ̀ bɛɛ nɑɑnɛ dokeobu sɔɔ.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Nɛɡibu, i kɑ Yesu Kirisin yiɡbɛnu weenɑ ni nu sɑ̃ɑ Gusunɔɡinu Yudeɑɔ, domi i nɔni swɑ̃ɑru wɑ sɑɑ bɛɛn temɡibun min di nɡe mɛ tɔn ben tii bɑ wɑ Yuubɑn min di.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Yuu beyɑ bɑ Yinni Yesu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu ɡo, bɑ mɑɑ sun nɔni sɔ̃ɔwɑ. Ben dɑɑ kun Gusunɔ wɛ̃re, bɑ mɑɑ kɑ tɔmbu kpuro yibɛrɛ tɛɛru nɛni.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Bɑ mɑm yinɑmɔ su tɔn tukobu wɑɑsu kuɑ bu kɑ fɑɑbɑ wɑ. Nɡe mɛyɑ ben durum yɑ sosimɔ yɑ bɑndɑmɔ. Adɑmɑ Gusunɔn mɔru yɑ den sɑkɛ fuke ben wirɔ.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Nɛɡibu, nɡe mɛ sɑ bɛɛ biɑ sɔ̃ɔ yiru wɑsi sɔɔ, n ǹ mɔ ɡɔ̃ru sɔɔ, sɑ bɛɛn bɛkɛ mɔ̀ ɡem ɡem sɑ sɛnde su kɑ bɛɛ wɑ.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Sɑ kĩɑ su wurɑmɑ bɛɛn mi. Nɛ Pɔlu nɑ kɑsu nɡe nɔn yiru n kɑ nɑ, ɑdɑmɑ Setɑm sun swɑɑ ɡɑnuɑ.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Dɔmɑ te Yinni Yesu koo wurɑmɑ, mbɑ n ko n sɑ̃ɑ bɛsɛn yĩiyɔbu kɑ bɛsɛn nuku dobu, mbɑ sɑ ko mɑɑ kɑ woo kɑnɑ win wuswɑɑɔ mɑ n kun bɛɛ.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Geemɑ, bɛɛn sɔ̃nɑ sɑ woo kɑnɑmɔ, sɑ mɑɑ nuku dobu mɔ.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.