1 Samuel 2
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Hɑnɑ u Gusunɔ siɑrɑ u nɛɛ,
1 Então orou Ana, e disse: O meu coração exulta ao SENHOR, o meu poder está exaltado no SENHOR; a minha boca se dilatou sobre os meus inimigos, porquanto me alegro na tua salvação.
2 Yinni Gusunɔ turowɑ u dɛɛre.
2 Não há santo como o Senhor; porque não há outro fora de ti; e rocha nenhuma há como o nosso Deus.
3 I kun dɑ n mɑɑ tii siɑrɑmɔ.
3 Não multipliqueis palavras de altivez, nem saiam coisas arrogantes da vossa boca; porque o Senhor é o Deus de conhecimento, e por ele são as obras pesadas na balança.
4 Wiyɑ u derɑ tɑbu kowo dɑmɡibun tɛmɑ bɔɔkirɑ.
4 O arco dos fortes foi quebrado, e os que tropeçavam foram cingidos de força.
5 Be bɑ rɑɑ deburu mɔ,
5 Os fartos se alugaram por pão, e cessaram os famintos; até a estéril deu à luz sete filhos, e a que tinha muitos filhos enfraqueceu.
6 Yinni Gusunɔwɑ u rɑ de tɔnu u ɡbi.
6 O Senhor é o que tira a vida e a dá; faz descer à sepultura e faz tornar a subir dela.
7 Yinni Gusunɔn min diyɑ
7 O Senhor empobrece e enriquece; abaixa e também exalta.
8 U rɑ wɔnwɔndo seeye tem di.
8 Levanta o pobre do pó, e desde o monturo exalta o necessitado, para o fazer assentar entre os príncipes, para o fazer herdar o trono de glória; porque do Senhor são os alicerces da terra, e assentou sobre eles o mundo.
9 U koo win bɔrɔkinibɑn sɑnu sɑnusu kɔ̃su.
9 Os pés dos seus santos guardará, porém os ímpios ficarão mudos nas trevas; porque o homem não prevalecerá pela força.
10 Yinni Gusunɔ u koo win yibɛrɛbɑ kɔsuku
10 Os que contendem com o Senhor serão quebrantados, desde os céus trovejará sobre eles; o Senhor julgará as extremidades da terra; e dará força ao seu rei, e exaltará o poder do seu ungido.
11 Yen biru Ɛlikɑnɑ u wurɑ win wuuɔ Rɑmɑɔ. Adɑmɑ Sɑmuɛli u sinɑ yɑ̃ku kowo Elin mi, u kɑ Yinni Gusunɔn sɔmburu mɔ̀.
11 Então Elcana foi a Ramá, à sua casa; porém o menino ficou servindo ao Senhor, perante o sacerdote Eli.
12 Elin bii tɔn durɔbu bɑ sɑ̃ɑwɑ bii kɑmbɑ. Bɑ ǹ Yinni Gusunɔ nɑsie.
12 Eram, porém, os filhos de Eli filhos de Belial; não conheciam ao Senhor.
13 Bɑɑ mɛ bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu, wee ye bɑ rɑ ko. Goo ù n yɑ̃kuru nɑ, mɑ bɑ ten yɑɑ yikumɔ, yɑ̃ku kowon sɔm kowo u rɑ kɑ win sii kɑɑto donnu itɑɡuu nɛwɑ,
13 Porquanto o costume daqueles sacerdotes com o povo era que, oferecendo alguém algum sacrifício, estando-se cozendo a carne, vinha o moço do sacerdote, com um garfo de três dentes em sua mão;
14 kpɑ u ɡu kpɛ̃ɛ wekerɔ. Ye ɡɑ sɔkɑ kpuro, yerɑ yɑ rɑ ko yɑ̃ku kowoɡiɑ. Mɛsumɑ bɑ rɑ Isirelibɑ kpuro kue be bɑ yɑ̃kuru nɑ Siloɔ.
14 E enfiava-o na caldeira, ou na panela, ou no caldeirão, ou na marmita; e tudo quanto o garfo tirava, o sacerdote tomava para si; assim faziam a todo o Israel que ia ali a Siló.
15 Gɑsɔ, bu sere yɑɑ ɡum dɔ̃ɔ doke Yinni Gusunɔn sɔ̃, yɑ̃ku kowon sɔm kowo u rɑ nɛwɑ u durɔ wi u kɑ yɑ̃ku te nɑ sɔ̃ u nɛɛ, ɑ mɑn yɑ̃ku kowon yɑɑ wɛ̃ɛmɑ u winyɑm wɔ̃. Domi u ǹ yɑɑ yikurɑ mwɑɑmɔ wunɛn nɔmɑn di. Yɑɑ ɡɔmɑ u kĩ.
15 Também antes de queimarem a gordura vinha o moço do sacerdote, e dizia ao homem que sacrificava: Dá essa carne para assar ao sacerdote; porque não receberá de ti carne cozida, mas crua.
16 Durɔ wi, ù n nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de bu yɑɑ ɡum dɔ̃ɔ doke ɡinɑ nɡe mɛ woodɑ yɑ ɡeruɑ, bɑ̀ n kpɑ, kpɑ ɑ suɑ mɛ̀n nɔɔ ɑ kĩ, sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowon sɔm kowo wi, u rɑ nɛɛ, ɑɑwo, ɑ mɑn ye wɛ̃ɛyɔ tɛ̃n tɛ̃, ǹ kun mɛ, kon mwɑ kɑ dɑm.
16 E, dizendo-lhe o homem: Queime-se primeiro a gordura de hoje, e depois toma para ti quanto desejar a tua alma, então ele lhe dizia: Não, agora a hás de dar, e, se não, por força a tomarei.
17 Nɡe mɛyɑ bɑ yɑ̃ku ni bɑ rɑ Yinni Gusunɔ kuen bɛɛrɛ kɑwɑ. Mɑ yɑ kuɑ durum bɑkɑ win wuswɑɑɔ.
17 Era, pois, muito grande o pecado destes moços perante o Senhor, porquanto os homens desprezavam a oferta do Senhor.
18 Sɑmuɛli u sɔmburu mɔ̀ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ. U sɑ̃ɑwɑ bii piibu mɑ bɑ nùn yɑ̃ku kowon yɑberu kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii u sebuɑ.
18 Porém Samuel ministrava perante o Senhor, sendo ainda jovem, vestido com um éfode de linho.
19 Mɛyɑ mɑɑ wɔ̃ɔ bɑɑɡere Sɑmuɛlin mɛro u rɑ n nùn yɑbe piibu kuɑmmɛ u kɑ nɑ bɑ̀ n yɑ̃kuru sisi kɑ win durɔ.
19 E sua mãe lhe fazia uma túnica pequena, e de ano em ano lha trazia, quando com seu marido subia para oferecer o sacrifício anual.
20 Kpɑ Eli u Ɛlikɑnɑ kɑ win kurɔ Hɑnɑ domɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u de kurɔ wi, u kɑ nun bii dɑbinu mɑ, kpɑ bu ko Sɑmuɛli wi i Yinni Gusunɔ wɛ̃n kɔsire.
20 E Eli abençoava a Elcana e a sua mulher, e dizia: O Senhor te dê descendência desta mulher, pela petição que fez ao Senhor. E voltavam para o seu lugar.
21 Mɑ Yinni Gusunɔ u Hɑnɑ domɑru kuɑ. U mɑɑ bibu mɑrɑ tɔn durɔbu itɑ, tɔn kurɔbu yiru.
21 Visitou, pois, o Senhor a Ana, que concebeu, e deu à luz três filhos e duas filhas; e o jovem Samuel crescia diante do Senhor.
22 Eli u tɔkɔ kuɑ ɡem ɡem mɑ u nuɑ ye win bii tɔn durɔbu bɑ Isirelibɑ kuɑmmɛ kpuro kɑ nɡe mɛ bɑ rɑ kɑ kurɔbu kpunɛ be bɑ sɔmburu mɔ̀ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerun kɔnnɔwɔ.
22 Era, porém, Eli já muito velho, e ouvia tudo quanto seus filhos faziam a todo o Israel, e de como se deitavam com as mulheres que em bandos se ajuntavam à porta da tenda da congregação.
23 Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ i kɑ dɑɑ yenin bweseru mɔ̀, domi tɔmbu kpurowɑ bɑ mɑn bɛɛn dɑɑ kɔ̃sɑn ɡɑri sɔ̃ɔmɔ.
23 E disse-lhes: Por que fazeis tais coisas? Pois ouço de todo este povo os vossos malefícios.
24 I ku mɑɑ ko mɛ, bɛɛ nɛn bibu. Bɛɛn lɑbɑɑri ye nɑ nɔɔmɔ yɑ ǹ wɑ̃. Domi i derɑ Yinni Gusunɔn tɔmbɑ durum mɔ̀.
24 Não, filhos meus, porque não é boa esta fama que ouço; fazeis transgredir o povo do Senhor.
25 Goo ù n win winsim torɑri, Gusunɔwɑ u koo nùn yen suuru kɑnɑ, ɑdɑmɑ ɡoo ù n Yinni Gusunɔ torɑri, wɑrɑ u koo nùn suuru kɑnɑ.
25 Pecando homem contra homem, os juízes o julgarão; pecando, porém, o homem contra o Senhor, quem rogará por ele? Mas não ouviram a voz de seu pai, porque o Senhor os queria matar.
26 Adɑmɑ Sɑmuɛli u kpɛ̃ɑmɔ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. Mɛyɑ mɑɑ tɔmbun tii.
26 E o jovem Samuel ia crescendo, e fazia-se agradável, assim para com o Senhor, como também para com os homens.
27 Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ Elin mi, u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ u nɛɛ, sɑɑ ye wunɛn bɑɑbɑbɑ bɑ wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ bɑ yoru dimɔ Eɡibiti sunɔn mi, u bu win tii sɔ̃ɔsi kpɑsɑsɑ.
27 E veio um homem de Deus a Eli, e disse-lhe: Assim diz o Senhor: Não me manifestei, na verdade, à casa de teu pai, estando eles ainda no Egito, na casa de Faraó?
28 Mɑ u wunɛn bɑɑbɑ Aroni ɡɔsɑ Isirelibɑn bweseru kpuro sɔɔ u kɑ ko win yɑ̃ku kowo kpɑ u n dɑ nùn yɑ̃kunu kue, u turɑre dɔ̃ɔ doke, kpɑ u n dɑ Isirelibɑ bikiɑru kue wi Yinni Gusunɔn mi. U mɑm wi kɑ win yɛnuɡibu Isirelibɑn yɑ̃ku yɑɑn sukum yɔllɑ kuɑ bu di.
28 E eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel por sacerdote, para oferecer sobre o meu altar, para acender o incenso, e para trazer o éfode perante mim; e dei à casa de teu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.
29 Mbɑ n kuɑ i kɑ win yɑ̃kunu kɑm mɛɛrɑ mɛ, kɑ kɛ̃ɛ ni u yiire bu kɑ nɑ win sɑ̃ɑ yerɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ i win tɔmbu Isirelibɑn yɑ̃kunun yɑɑ ɡumɡiɑ dimɔ i bɔriɑmɔ. Amɔnɑ ɑ kɑ wunɛn bibu bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ n kere wi.
29 Por que pisastes o meu sacrifício e a minha oferta de alimentos, que ordenei na minha morada, e honras a teus filhos mais do que a mim, para vos engordardes do principal de todas as ofertas do meu povo de Israel?
30 Yen sɔ̃, u nɛɛ, wiyɑ u rɑɑ ɡeruɑ mɑ wunɛn yɛnu kɑ wunɛn bɑɑbɑn yɛnuɡibu bɑ koo ko win yɑ̃ku kowobu sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Adɑmɑ tɛ̃ u ɡeruɑ u nɛɛ, yɑ ǹ mɑɑ koorɔ mɛ, domi be bɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ, beyɑ u koo bɛɛrɛ wɛ̃. Be bɑ kun nùn ɡɑrɑ, beyɑ u ǹ ɡɑrisimɔ.
30 Portanto, diz o Senhor Deus de Israel: Na verdade tinha falado eu que a tua casa e a casa de teu pai andariam diante de mim perpetuamente; porém agora diz o Senhor: Longe de mim tal coisa, porque aos que me honram honrarei, porém os que me desprezam serão desprezados.
31 Wee, sɑnɑm sisi mɛ̀ sɔɔ u koo wunɛn dɑm surɑ kɑ mɑɑ wunɛn bɑɑbɑn yɛnun dɑm, kpɑ ɡoo u ku mɑɑ tɔkɔ ko wunɛn bweserɔ.
31 Eis que vêm dias em que cortarei o teu braço e o braço da casa de teu pai, para que não haja mais ancião algum em tua casa.
32 Goo koo ko wunɛn kɔsire win sɑ̃ɑ yerɔ. Isireli be bɑ tie bɑ koo durom wɑ ɑdɑmɑ wunɛn bweseru sɔɔ ɡoo kun mɑɑ tɔkɔ mɔ̀.
32 E verás o aperto da morada de Deus, em lugar de todo o bem que houvera de fazer a Israel; nem haverá por todos os dias ancião algum em tua casa.
33 Bɑ koo ɡbiwɑ tɑbu sɔɔ. Bɑɑ ù n ɡoo deri u wɑɑmɔ ye bɑ mɔ̀ win sɑ̃ɑ yerɔ, u ko n nisinu mɔwɑ kpɑ u n nuki sɑnkire.
33 O homem, porém, a quem eu não desarraigar do meu altar será para te consumir os olhos e para te entristecer a alma; e toda a multidão da tua casa morrerá quando chegar à idade varonil.
34 Yeniwɑ yɑ koo ko nɛn ɡɑrin yĩreru wunɛ sɔɔ. Wunɛn bibu yiru ye, Hofini kɑ Finɛɛsi, bɑ koo ɡbi sɑnnu sɔ̃ɔ teerun sɔ̃ɔ.
34 E isto te será por sinal, a saber: o que acontecerá a teus dois filhos, a Hofni e a Finéias; ambos morrerão no mesmo dia.
35 Nɑ kon yɑ̃ku kowo nɑɑnɛɡii ɡoo seeyɑ wi u koo nɛn kĩru ko nɡe mɛ nɑ ɡɔ̃ru doke, kpɑ win bweseru tu ko yɑ̃ku kowobu sere kɑ bɑɑdommɑɔ sunɔ wi nɑ ɡɔsɑn wuswɑɑɔ.
35 E eu suscitarei para mim um sacerdote fiel, que procederá segundo o meu coração e a minha alma, e eu lhe edificarei uma casa firme, e andará sempre diante do meu ungido.
36 Goo ù n tiɑrɑ wunɛn bweserɔ u koo dɑ u yɛ̃ro wiru kpĩiyɑwɑ ɡobi fiikon sɔ̃, ǹ kun mɛ dĩɑnun sɔ̃, kpɑ u ɡere u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ de n ko yɑ̃ku kowo ɡoon sɔm kowo kpɑ nɑ n dɑ dĩɑnu fiiko wɑ n di.
36 E será que todo aquele que restar da tua casa virá a inclinar-se diante dele por uma moeda de prata e por um bocado de pão, e dirá: Rogo-te que me admitas a algum ministério sacerdotal, para que possa comer um pedaço de pão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.