1 Samuel 2
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Hɑnɑ u Gusunɔ siɑrɑ u nɛɛ,
1 Então Ana orou, dizendo: O meu coração exulta no Senhor; o meu poder está exaltado no Senhor; a minha boca dilata-se contra os meus inimigos, porquanto me regozijo na tua salvação.
2 Yinni Gusunɔ turowɑ u dɛɛre.
2 Ninguém há santo como o Senhor; não há outro fora de ti; não há rocha como a nosso Deus.
3 I kun dɑ n mɑɑ tii siɑrɑmɔ.
3 Não faleis mais palavras tão altivas, nem saia da vossa boca a arrogância; porque o Senhor é o Deus da sabedoria, e por ele são pesadas as ações.
4 Wiyɑ u derɑ tɑbu kowo dɑmɡibun tɛmɑ bɔɔkirɑ.
4 Os arcos dos fortes estão quebrados, e os fracos são cingidos de força.
5 Be bɑ rɑɑ deburu mɔ,
5 Os que eram fartos se alugam por pão, e deixam de ter fome os que eram famintos; até a estéril teve sete filhos, e a que tinha muitos filhos enfraquece.
6 Yinni Gusunɔwɑ u rɑ de tɔnu u ɡbi.
6 O Senhor é o que tira a vida e a dá; faz descer ao Seol e faz subir dali.
7 Yinni Gusunɔn min diyɑ
7 O Senhor empobrece e enriquece; abate e também exalta.
8 U rɑ wɔnwɔndo seeye tem di.
8 Levanta do pó o pobre, do monturo eleva o necessitado, para os fazer sentar entre os príncipes, para os fazer herdar um trono de glória; porque do Senhor são as colunas da terra, sobre elas pôs ele o mundo.
9 U koo win bɔrɔkinibɑn sɑnu sɑnusu kɔ̃su.
9 Ele guardará os pés dos seus santos, porém os ímpios ficarão mudos nas trevas, porque o homem não prevalecerá pela força.
10 Yinni Gusunɔ u koo win yibɛrɛbɑ kɔsuku
10 Os que contendem com o Senhor serão quebrantados; desde os céus trovejará contra eles. O Senhor julgará as extremidades da terra; dará força ao seu rei, e exaltará o poder do seu ungido.
11 Yen biru Ɛlikɑnɑ u wurɑ win wuuɔ Rɑmɑɔ. Adɑmɑ Sɑmuɛli u sinɑ yɑ̃ku kowo Elin mi, u kɑ Yinni Gusunɔn sɔmburu mɔ̀.
11 Então Elcana se retirou a Ramá, à sua casa. O menino, porém, ficou servindo ao Senhor perante e sacerdote Eli.
12 Elin bii tɔn durɔbu bɑ sɑ̃ɑwɑ bii kɑmbɑ. Bɑ ǹ Yinni Gusunɔ nɑsie.
12 Ora, os filhos de Eli eram homens ímpios; não conheciam ao Senhor.
13 Bɑɑ mɛ bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu, wee ye bɑ rɑ ko. Goo ù n yɑ̃kuru nɑ, mɑ bɑ ten yɑɑ yikumɔ, yɑ̃ku kowon sɔm kowo u rɑ kɑ win sii kɑɑto donnu itɑɡuu nɛwɑ,
13 Porquanto o costume desses sacerdotes para com o povo era que, oferecendo alguém um sacrifício, e estando-se a cozer a carne, vinha o servo do sacerdote, tendo na mão um garfo de três dentes,
14 kpɑ u ɡu kpɛ̃ɛ wekerɔ. Ye ɡɑ sɔkɑ kpuro, yerɑ yɑ rɑ ko yɑ̃ku kowoɡiɑ. Mɛsumɑ bɑ rɑ Isirelibɑ kpuro kue be bɑ yɑ̃kuru nɑ Siloɔ.
14 e o metia na panela, ou no tacho, ou no caldeirão, ou na marmita; e tudo quanto a garfo tirava, o sacerdote tomava para si. Assim faziam a todos os de Israel que chegavam ali em Siló.
15 Gɑsɔ, bu sere yɑɑ ɡum dɔ̃ɔ doke Yinni Gusunɔn sɔ̃, yɑ̃ku kowon sɔm kowo u rɑ nɛwɑ u durɔ wi u kɑ yɑ̃ku te nɑ sɔ̃ u nɛɛ, ɑ mɑn yɑ̃ku kowon yɑɑ wɛ̃ɛmɑ u winyɑm wɔ̃. Domi u ǹ yɑɑ yikurɑ mwɑɑmɔ wunɛn nɔmɑn di. Yɑɑ ɡɔmɑ u kĩ.
15 Também, antes de queimarem a gordura, vinha o servo do sacerdote e dizia ao homem que sacrificava: Dá carne de assar para o sacerdote; porque não receberá de ti carne cozida, mas crua.
16 Durɔ wi, ù n nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de bu yɑɑ ɡum dɔ̃ɔ doke ɡinɑ nɡe mɛ woodɑ yɑ ɡeruɑ, bɑ̀ n kpɑ, kpɑ ɑ suɑ mɛ̀n nɔɔ ɑ kĩ, sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowon sɔm kowo wi, u rɑ nɛɛ, ɑɑwo, ɑ mɑn ye wɛ̃ɛyɔ tɛ̃n tɛ̃, ǹ kun mɛ, kon mwɑ kɑ dɑm.
16 se lhe respondia o homem: Sem dúvida, logo há de ser queimada a gordura e depois toma quanto desejar a tua alma; então ele lhe dizia: Não hás de dá-la agora; se não, à força a tomarei.
17 Nɡe mɛyɑ bɑ yɑ̃ku ni bɑ rɑ Yinni Gusunɔ kuen bɛɛrɛ kɑwɑ. Mɑ yɑ kuɑ durum bɑkɑ win wuswɑɑɔ.
17 Era, pois, muito grande o pecado destes mancebos perante o Senhor, porquanto os homens vieram a desprezar a oferta do Senhor.
18 Sɑmuɛli u sɔmburu mɔ̀ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ. U sɑ̃ɑwɑ bii piibu mɑ bɑ nùn yɑ̃ku kowon yɑberu kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii u sebuɑ.
18 Samuel, porém, ministrava perante o Senhor, sendo ainda menino, vestido de um éfode de linho.
19 Mɛyɑ mɑɑ wɔ̃ɔ bɑɑɡere Sɑmuɛlin mɛro u rɑ n nùn yɑbe piibu kuɑmmɛ u kɑ nɑ bɑ̀ n yɑ̃kuru sisi kɑ win durɔ.
19 E sua mãe lhe fazia de ano em ano uma túnica pequena, e lha trazia quando com seu marido subia para oferecer o sacrifício anual.
20 Kpɑ Eli u Ɛlikɑnɑ kɑ win kurɔ Hɑnɑ domɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u de kurɔ wi, u kɑ nun bii dɑbinu mɑ, kpɑ bu ko Sɑmuɛli wi i Yinni Gusunɔ wɛ̃n kɔsire.
20 Então Eli abençoava a Elcana e a sua mulher, e dizia: O Senhor te dê desta mulher descendência, pelo empréstimo que fez ao Senhor. E voltavam para o seu lugar.
21 Mɑ Yinni Gusunɔ u Hɑnɑ domɑru kuɑ. U mɑɑ bibu mɑrɑ tɔn durɔbu itɑ, tɔn kurɔbu yiru.
21 Visitou, pois, o Senhor a Ana, que concebeu, e teve três filhos e duas filhas. Entrementes, o menino Samuel crescia diante do Senhor.
22 Eli u tɔkɔ kuɑ ɡem ɡem mɑ u nuɑ ye win bii tɔn durɔbu bɑ Isirelibɑ kuɑmmɛ kpuro kɑ nɡe mɛ bɑ rɑ kɑ kurɔbu kpunɛ be bɑ sɔmburu mɔ̀ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerun kɔnnɔwɔ.
22 Eli era já muito velho; e ouvia tudo quanto seus filhos faziam a todo o Israel, e como se deitavam com as mulheres que ministravam à porta da tenda da revelação.
23 Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ i kɑ dɑɑ yenin bweseru mɔ̀, domi tɔmbu kpurowɑ bɑ mɑn bɛɛn dɑɑ kɔ̃sɑn ɡɑri sɔ̃ɔmɔ.
23 E disse-lhes: Por que fazeis tais coisas? pois ouço de todo este povo os vossos malefícios.
24 I ku mɑɑ ko mɛ, bɛɛ nɛn bibu. Bɛɛn lɑbɑɑri ye nɑ nɔɔmɔ yɑ ǹ wɑ̃. Domi i derɑ Yinni Gusunɔn tɔmbɑ durum mɔ̀.
24 Não, filhos meus, não é boa fama esta que ouço. Fazeis transgredir o povo do Senhor.
25 Goo ù n win winsim torɑri, Gusunɔwɑ u koo nùn yen suuru kɑnɑ, ɑdɑmɑ ɡoo ù n Yinni Gusunɔ torɑri, wɑrɑ u koo nùn suuru kɑnɑ.
25 Se um homem pecar contra outro, Deus o julgará; mas se um homem pecar contra o Senhor, quem intercederá por ele? Todavia eles não ouviram a voz de seu pai, porque o Senhor os queria destruir.
26 Adɑmɑ Sɑmuɛli u kpɛ̃ɑmɔ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. Mɛyɑ mɑɑ tɔmbun tii.
26 E o menino Samuel ia crescendo em estatura e em graça diante do Senhor, como também diante dos homens.
27 Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ Elin mi, u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ u nɛɛ, sɑɑ ye wunɛn bɑɑbɑbɑ bɑ wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ bɑ yoru dimɔ Eɡibiti sunɔn mi, u bu win tii sɔ̃ɔsi kpɑsɑsɑ.
27 Veio um homem de Deus a Eli, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Não me revelei, na verdade, à casa de teu pai, estando eles ainda no Egito, sujeitos à casa de Faraó?
28 Mɑ u wunɛn bɑɑbɑ Aroni ɡɔsɑ Isirelibɑn bweseru kpuro sɔɔ u kɑ ko win yɑ̃ku kowo kpɑ u n dɑ nùn yɑ̃kunu kue, u turɑre dɔ̃ɔ doke, kpɑ u n dɑ Isirelibɑ bikiɑru kue wi Yinni Gusunɔn mi. U mɑm wi kɑ win yɛnuɡibu Isirelibɑn yɑ̃ku yɑɑn sukum yɔllɑ kuɑ bu di.
28 E eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel para ser o meu sacerdote, para subir ao meu altar, para queimar o incenso, e para trazer o éfode perante mim; e dei à casa de teu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.
29 Mbɑ n kuɑ i kɑ win yɑ̃kunu kɑm mɛɛrɑ mɛ, kɑ kɛ̃ɛ ni u yiire bu kɑ nɑ win sɑ̃ɑ yerɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ i win tɔmbu Isirelibɑn yɑ̃kunun yɑɑ ɡumɡiɑ dimɔ i bɔriɑmɔ. Amɔnɑ ɑ kɑ wunɛn bibu bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ n kere wi.
29 Por que desprezais o meu sacrifício e a minha oferta, que ordenei se fizessem na minha morada, e por que honras a teus filhos mais de que a mim, de modo a vos engordardes do principal de todas as ofertas do meu povo Israel?
30 Yen sɔ̃, u nɛɛ, wiyɑ u rɑɑ ɡeruɑ mɑ wunɛn yɛnu kɑ wunɛn bɑɑbɑn yɛnuɡibu bɑ koo ko win yɑ̃ku kowobu sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Adɑmɑ tɛ̃ u ɡeruɑ u nɛɛ, yɑ ǹ mɑɑ koorɔ mɛ, domi be bɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ, beyɑ u koo bɛɛrɛ wɛ̃. Be bɑ kun nùn ɡɑrɑ, beyɑ u ǹ ɡɑrisimɔ.
30 Portanto, diz o Senhor Deus de Israel: Na verdade eu tinha dito que a tua casa e a casa de teu pai andariam diante de mim perpetuamente. Mas agora o Senhor diz: Longe de mim tal coisa, porque honrarei aos que me honram, mas os que me desprezam serão desprezados.
31 Wee, sɑnɑm sisi mɛ̀ sɔɔ u koo wunɛn dɑm surɑ kɑ mɑɑ wunɛn bɑɑbɑn yɛnun dɑm, kpɑ ɡoo u ku mɑɑ tɔkɔ ko wunɛn bweserɔ.
31 Eis que vêm dias em que cortarei o teu braço e o braço da casa de teu pai, para que não haja mais ancião algum em tua casa.
32 Goo koo ko wunɛn kɔsire win sɑ̃ɑ yerɔ. Isireli be bɑ tie bɑ koo durom wɑ ɑdɑmɑ wunɛn bweseru sɔɔ ɡoo kun mɑɑ tɔkɔ mɔ̀.
32 E tu, na angústia, olharás com inveja toda a prosperidade que hei de trazer sobre Israel; e não haverá por todos os dias ancião algum em tua casa.
33 Bɑ koo ɡbiwɑ tɑbu sɔɔ. Bɑɑ ù n ɡoo deri u wɑɑmɔ ye bɑ mɔ̀ win sɑ̃ɑ yerɔ, u ko n nisinu mɔwɑ kpɑ u n nuki sɑnkire.
33 O homem da tua linhagem a quem eu não desarraigar do meu altar será para consumir-te os olhos e para entristecer-te a alma; e todos es descendentes da tua casa morrerão pela espada dos homens.
34 Yeniwɑ yɑ koo ko nɛn ɡɑrin yĩreru wunɛ sɔɔ. Wunɛn bibu yiru ye, Hofini kɑ Finɛɛsi, bɑ koo ɡbi sɑnnu sɔ̃ɔ teerun sɔ̃ɔ.
34 E te será por sinal o que sobrevirá a teus dois filhos, a Hofni e a Finéias; ambos morrerão no mesmo dia.
35 Nɑ kon yɑ̃ku kowo nɑɑnɛɡii ɡoo seeyɑ wi u koo nɛn kĩru ko nɡe mɛ nɑ ɡɔ̃ru doke, kpɑ win bweseru tu ko yɑ̃ku kowobu sere kɑ bɑɑdommɑɔ sunɔ wi nɑ ɡɔsɑn wuswɑɑɔ.
35 E eu suscitarei para mim um sacerdote fiel, que fará segundo o que está no meu coração e na minha mente. Edificar-lhe-ei uma casa duradoura, e ele andará sempre diante de meu ungido.
36 Goo ù n tiɑrɑ wunɛn bweserɔ u koo dɑ u yɛ̃ro wiru kpĩiyɑwɑ ɡobi fiikon sɔ̃, ǹ kun mɛ dĩɑnun sɔ̃, kpɑ u ɡere u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ de n ko yɑ̃ku kowo ɡoon sɔm kowo kpɑ nɑ n dɑ dĩɑnu fiiko wɑ n di.
36 Também todo aquele que ficar de resto da tua casa virá a inclinar-se diante dele por uma moeda de prata e por um pedaço de pão, e dirá: Rogo-te que me admitas a algum cargo sacerdotal, para que possa comer um bocado de pão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.