1 Samuel 25

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Sɑmuɛli u ɡu, mɑ Isirelibɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bɑ win ɡɔɔ swĩ. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win yɛnu sɔɔ Rɑmɑɔ. Yen biruwɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ u wɑ̃ɑ Pɑrɑnin ɡbɑburɔ.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu e o pranteou; e o sepultaram onde vivia, em Ramá. Depois Davi foi para o deserto de Maom.
2 — ausente —
2 Certo homem de Maom, que tinha seus bens na cidade de Carmelo, era muito rico. Possuía mil cabras e três mil ovelhas, as quais estavam sendo tosquiadas em Carmelo.
3 — ausente —
3 Seu nome era Nabal e o nome de sua mulher era Abigail, mulher inteligente e bonita; mas seu marido, descendente de Calebe, era rude e mau.
4 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u mɑɑ wɑ̃ɑ berɑ mi. Yerɑ u nuɑ mɑ Nɑbɑli u win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ mi,
4 No deserto, Davi ficou sabendo que Nabal estava tosquiando as ovelhas.
5 mɑ u ɑluwɑɑsi tɔnu wɔkuru ɡɔrɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo Nɑbɑlin mi, i mɑn nùn tɔbiriɑ.
5 Por isso, enviou dez rapazes e lhes disse: "Levem minha mensagem a Nabal, em Carmelo, e o cumprimentem em meu nome.
6 I nɛɛ, Gusunɔ u win wɑ̃ɑru dɑkɑɑ dɑɑsiɑ, kpɑ u n wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ wi kɑ win yɛnuɡibu, kɑ ye u mɔ kpuro.
6 Digam-lhe: ‘Longa vida para o senhor! Muita paz para o senhor e sua família! E muita prosperidade para tudo que é teu! ’
7 Wee, tɛ̃ nɑ nuɑ mɑ bɑ win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ. Mɛyɑ sɑ mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ win yɑ̃ɑ kpɑrobu sɑnnu. Sɑ ǹ ben ɡoo torɑrire. Mɛyɑ ben ɡoo kun mɑɑ win yɑ̃ɑru biɑre sɑɑ mìn di sɑ wɑ̃ɑ Kɑɑmɛli mini kɑ be.
7 ‘Sei que estás tosquiando tuas ovelhas. Quando os teus pastores estavam conosco, nós não os maltratamos, e durante todo o tempo em que estiveram em Carmelo não se perdeu nada que fosse deles.
8 Ǹ n weesun nɑ, u win yɑ̃ɑ kpɑro be bikio. Yen sɔ̃, u de u bɛɛ nɛn sɔm kowobu mɛɛri kɑ nɔnu ɡeu. Domi i nɑwɑ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑɑ sɔɔ. Yen sɔ̃nɑ nɑ nùn kɑnɑmɔ u nɛ win bii kɑ bɛɛ nɛn sɔm kowobu dĩɑnu kɛ̃ɛmɑ ni u mɔ.
8 Pergunte a eles, e eles lhe dirão. Por isso, seja favorável, pois estamos vindo em época de festa. Por favor, dá a nós teus servos e a teu filho Davi o que puderes’ ".
9 Sɑɑ ye Dɑfidin sɔmɔ be, bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ Nɑbɑli ɡɑri yi kpuro sɔ̃ɔwɑ. Yen biru bɑ ǹ mɑɑ ɡɑm ɡeruɑ.
9 Os rapazes foram e deram a Nabal essa mensagem, em nome de Davi. E ficaram esperando.
10 Yerɑ Nɑbɑli u bu wisɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Dɑfidi, Isɑin bii. Tɛ̃ sɔɔ, yoo ɑluwɑɑsi dɑbirɑ tɑ rɑ kpikiru su sɑɑ ben yinnibun min di.
10 Nabal respondeu então aos servos de Davi: "Quem é Davi? Quem é esse filho de Jessé? Hoje em dia, muitos servos estão fugindo de seus senhores.
11 Yerɑ kon ben bweseru nɛn dĩɑnu kɑ nɛn nim kɑ yɑɑ wɛ̃ ye nɑ nɛn sɔm kowobu yiiye, be, be nɑ ǹ yɛ̃ mìn di bɑ wee?
11 Por que deveria eu pegar meu pão e minha água, e a carne do gado que abati para meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde? "
12 Mɑ Dɑfidin ɑluwɑɑsi be, bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye Nɑbɑli u ɡeruɑ.
12 Então, os mensageiros de Davi voltaram, e ao chegarem, relataram a ele cada uma dessas palavras.
13 Yerɑ u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de bɛɛn bɑɑwure u sɔɔru ko kpɑ u win tɑkobi suɑ u bɛki.
13 Davi ordenou a seus homens: "Ponham suas espadas na cintura! " Assim eles fizeram e também Davi. Cerca de quatrocentos homens acompanharam Davi, enquanto duzentos permaneceram com a bagagem.
14 Yerɑ Nɑbɑlin sɔm kowo turo u nɑ u Abiɡɑli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, Dɑfidi u bɛsɛn yinni sɔmɔbu ɡɔriɑmɑ sɑɑ ɡbɑburun di bu nùn tɔbiri. Adɑmɑ u bu ɡirɑ kɑ dɑm,
14 Um dos servos disse a Abigail, mulher de Nabal: "Do deserto, Davi enviou mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os insultou.
15 bɑɑ mɛ sibɑ sun ɡeɑ kuɑ. Ben ɡoo kun sun torɑri. Bɑ ǹ bɛsɛn yɑɑ sɑberu ɡɑru mwɛ sɑɑ ye sɑ wɑ̃ɑ kɑ be ɡbɑburɔ.
15 No entanto, aqueles homens foram muito bons para conosco. Não nos maltrataram, e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, nada perdemos.
16 Wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ, bɑ kuɑ bɛsɛn ɡbɑ̃rɑru, bɑ sun kɔ̃su sɑnɑm mɛ sɑ wɑ̃ɑ kɑ be, sɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu kpɑrɑmɔ.
16 Dia e noite eles eram como um muro ao nosso redor, durante todo o tempo em que estivemos com eles cuidando de nossas ovelhas.
17 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ koowo ye kɑɑ kpĩ ɑ ko. Domi Dɑfidi u bwisikɑ u bɛsɛn yinni kɑ win yɛnuɡibu kpuro kɑm koosiɑ. A mɑɑ yɛ̃ bɛsɛn yinni wi, u sɛ̃ sere ɡoo kun kpɛ̃ u nùn susi u nùn bwisi kɛ̃.
17 Agora, leve isso em consideração e veja o que a senhora pode fazer, pois a destruição paira sobre o nosso senhor e sobre toda a sua família. Ele é um homem tão mau que ninguém consegue conversar com ele".
18 Ye Abiɡɑli u nuɑ mɛ, yerɑ u pɛ̃ɛ ɡoobu (200) suɑ fuuku kɑ tɑm bwɑ̃ɑ bɑkɑnu yiru kɑ yɑ̃ɑnu nɔɔbun yɑɑ kɑ dĩɑ bii sɔndɛn sɑkɑku nɔɔbu kɑ resɛm ɡbebi sɑɑki wunɔbu (100) kɑ dɑ̃ɑ mɑrum mɛ bɑ sokumɔ fiɡien ɡbebi sɑɑki ɡoobu (200),
18 Imediatamente, Abigail pegou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de grãos torrados, cem bolos de uvas passas e duzentos bolos de figos prensados, e os carregou em jumentos.
19 mɑ u ye kpuro suɑ u kɛtɛkunu sɔbi. Mɑ u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡbiiyo, nɑ wee biruɔ.
19 E disse a seus servos: "Vocês vão na frente; eu os seguirei". Ela, porém, nada disse a Nabal, seu marido.
20 Yerɑ u win kɛtɛku yɔɔwɑ u kpɑ kɑ ɡuurun yɛ̃sɑɔ. Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi kɑ wiɡibu bɑ mɑɑ sɑrɑm wee mɑ bɑ yinnɑ kɛ.
20 Enquanto ela ia montada num jumento, encoberta pela montanha, Davi e seus soldados estavam descendo em sua direção, e ela os encontrou.
21 N deemɑ Dɑfidi u rɑɑ nɛɛ, wee, kɑm sɔɔrɑ nɑ Nɑbɑlin dukiɑ kɔ̃su. Bɑɑ win yɑɑ sɑberun teerɑ kun ɡu ɡbɑburɔ. Wee tɛ̃, kɔ̃sɑ u mɑn dibu kɔsie.
21 Davi tinha dito: "De nada adiantou proteger os bens daquele homem no deserto, para que nada se perdesse. Ele me pagou o bem com o mal.
22 Yen sɔ̃, nɑ̀ kun Nɑbɑli kɑ win ye u mɔ kpuro kpeerɑsie yɑm mu sere sɑ̃rɑ Gusunɔ u mɑn kuo mɛ u kĩ.
22 Que Deus castigue a Davi, e o faça com muita severidade, caso até de manhã eu deixe vivo um só do sexo masculino de todos os que pertencem a Nabal! "
23 Sɑnɑm mɛ Abiɡɑli u Dɑfidi wɑ, yerɑ u sɑrɑ win kɛtɛkun di fuuku u yiirɑ u wiru tem ɡirɑri win wuswɑɑɔ.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se perante Davi, rosto em terra.
24 U nɛɛ, nɛnɑ nɑ tɑɑrɛ mɔ, nɛn yinni. A de ɑ swɑɑ tem kpĩ ɑ nɔ ye kon nun sɔ̃.
24 Ela caiu a seus pés e disse: "Meu senhor, a culpa é toda minha. Por favor, deixa a tua serva lhe falar; ouve o que ela tem a dizer.
25 Ye Nɑbɑli tɔnu kɑm wi, u nun kuɑ kpuro, ɑ ku ye ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu. Domi u sɑ̃ɑwɑ nɡe wiiro nɡe mɛ win yĩsirɑ ɡerumɔ. Mɛyɑ mɑɑ, tɔn be ɑ ɡɔrimɑ mi, nɛ kɑ be, sɑ ǹ wɑɑnɛ.
25 Meu senhor, não dês atenção àquele homem mau, Nabal. Ele é insensato, conforme o seu nome significa; e a insensatez o acompanha. Contudo, eu, tua serva, não vi os rapazes que meu senhor enviou.
26 Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru kɑ mɑɑ wunɛn wɑ̃ɑru, Yinni Gusunɔwɑ u nun yinɑri ɑ wunɛn yibɛrɛbɑn yɛm yɑri. Yen sɔ̃ tɛ̃, be bɑ nun tusɑ bɑ wunɛn kɔ̃sɑ kɑsu, u de bu kɑm ko nɡe Nɑbɑli.
26 "Agora, meu senhor, juro pelo nome do Senhor e por tua vida que foi o Senhor que o impediu de derramar sangue e de vingar-se com tuas próprias mãos. Que teus inimigos e todos os que pretendem fazer-te mal sejam castigados como Nabal.
27 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɛn kɛ̃nu mɔɔ kpɑ ɑ nu wunɛn ɑluwɑɑsi be bɑ nun swĩi bɔnu kuɑ.
27 E que este presente que esta tua serva trouxe ao meu senhor seja dado aos homens que o seguem.
28 Nɑ nun kɑnɑmɔ, yinni, ɑ mɑn nɛn torɑnu suuru kuo. Domi Yinni Gusunɔ u koo de ɑ bɑndu di kpɑ tɑ n wɑ̃ɑ sere kɑ wunɛn bibun bweserɔ, yèn sɔ̃ ɑ tɑbu mɔ̀ win sɔ̃. Bɑ ǹ mɑɑ torɑru ɡɑru wɑsi wunɛn wɑ̃ɑru sɔɔ.
28 Esqueça, eu te suplico, a ofensa de tua serva, pois o Senhor certamente fará um reino duradouro para ti, que travas os combates do Senhor. E em toda a tua vida, nenhuma culpa se ache em ti.
29 Goo ù n nun nɑɑ ɡire u kɑsu u nun ɡo, Gusunɔ u koo wunɛn hunde bere kpɑ u nun kɔ̃su, ɑdɑmɑ u koo wunɛn yibɛrɛbɑn hunde kɑsɑ ko n tomɑ nɡe kpurɑntɛɛrun kperu.
29 Mesmo que alguém te persiga para tirar-te a vida, a vida de meu senhor estará firmemente segura como a dos que são protegidos pelo Senhor teu Deus. Mas a vida de teus inimigos será atirada para longe como por uma atiradeira.
30 Sɑɑ ye Yinni Gusunɔ u koo nun durom kuɑ mɛ u nun nɔɔ mwɛɛru kuɑ, kpɑ u nun ko Isirelibɑn kpɑro,
30 Quando o Senhor tiver feito a meu senhor todo o bem que prometeu e te tiver nomeado líder sobre Israel,
31 ɑ ku de wunɛn ɡɔ̃ru ɡu nun tɑɑrɛ wɛ̃ ɑ sere sɔnsɔnnu ko yibɛrɛbɑn yɛm mɛ ɑ yɑrin sɔ̃ ɑ kɑ wunɛn tii fɑɑbɑ ko. Yinni Gusunɔ ù n nun durom mɛ kuɑ, ɑ de ɑ mɑn yɑɑyɑ.
31 meu senhor não terá no coração o peso de ter derramado sangue desnecessariamente nem de ter feito justiça com as próprias mãos. E, quando o Senhor tiver abençoado a ti, lembra-te de tua serva".
32 Yerɑ Dɑfidi u Abiɡɑli wisɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ wi u nun ɡɔrimɑ ɑ nɑ ɑ kɑ mɑn yinnɑ mini ɡisɔ.
32 Davi disse a Abigail: "Bendito seja o Senhor, o Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro.
33 Nɑ nùn siɑrɑ bwisi yi u nun kɑ̃n sɔ̃ yi ɑ kɑ mɑn yɔ̃rɑsiɑ n ku kɑ tɔnu ɡo n kɑ nɛn tii fɑɑbɑ ko.
33 Seja você abençoada pelo seu bom senso e por evitar que eu hoje derrame sangue e me vingue com minhas próprias mãos.
34 Ye kpuro sɔɔ, Gusunɔ Isirelibɑn Yinniwɑ u mɑn yinɑri n kɔ̃sɑ ko. Adɑmɑ sere kɑ win wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun dɑɑ nɛ nɛn mini fuuku, sere n kɑ ko bururu yɑm sɑ̃reru, bɑɑ Nɑbɑlin tɔmbun turo, nɑ ǹ derimɔ nɑ kun ɡo.
34 De outro modo, juro pelo nome do Senhor, o Deus de Israel, que evitou que eu lhe fizesse mal, se você não tivesse vindo depressa encontrar-me, nem um só do sexo masculino pertencente a Nabal teria sido deixado vivo ao romper do dia".
35 Yen biru u Abiɡɑlin kɛ̃ɛ ni mwɑ ni u kɑ nɑ sɑɑ win yɛnun di. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡɔsiro kɑ bɔri yɛndu. Domi wunɛn tii ɑ wɑ nɡe mɛ nɑ nun swɑɑ dɑki. Nɑ mɑɑ nun dɑm koosiɑ kɑ kĩru.
35 Então Davi aceitou o que ela havia lhe trazido e disse: "Vá para sua casa em paz. Ouvi o que você disse e atenderei o seu pedido".
36 Yen biru Abiɡɑli u ɡɔsirɑ Nɑbɑlin mi, mɑ u deemɑ wee, u tɔ̃ɔ bɑkɑru dimɔ nɡe sinɑ boko, u nuku dobu mɔ̀, mɑ tɑm nùn ɡoomɔ. Adɑmɑ Abiɡɑli kun nùn ɡɑ̃ɑnu sɔ̃ɔwɑ ɡinɑ sere ye n kuɑ sisiru.
36 Quando Abigail retornou a Nabal, ele estava dando um banquete em casa, como um banquete de rei. Ele estava alegre e bastante bêbado, e ela nada lhe falou até o amanhecer.
37 Sisi ten bururu Nɑbɑlin tɑm mu sɑrɑ mɑ Abiɡɑli u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye n koorɑ. Yerɑ u nɑndɑ sere win tororɑ kɑrɑ. Mɑ win wɑsi kpuro dwiiyɑ.
37 De manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua mulher lhe contou todas essas coisas; ele sofreu um ataque e ficou paralisado como uma pedra.
38 Sɔ̃ɔ wɔkurun biru Gusunɔ u derɑ Nɑbɑli wi, u ɡu.
38 Cerca de dez dias depois, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Ye Dɑfidi u nuɑ Nɑbɑli u ɡu, yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ yèn sɔ̃ u mɑn sɑnnɑ, u Nɑbɑli kɔsie ye u mɑn kuɑ. Mɛyɑ u mɑɑ yinɑ nɛ win bɔ̃ɔ n kɔ̃sɑ ko. Win tiiwɑ u Nɑbɑli nùn win nuku kɔ̃suru kɔsie.
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: "Bendito seja o Senhor, que defendeu a minha causa contra Nabal, por ter me tratado com desprezo. O Senhor impediu seu servo de praticar o mal e fez com que a maldade de Nabal caísse sobre sua própria cabeça". Então Davi enviou uma mensagem a Abigail, pedindo-lhe que se tornasse sua mulher.
40 Ye Dɑfidin sɔmɔ be, bɑ turɑ Abiɡɑlin mi, Kɑɑmɛliɔ, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Dɑfidiwɑ u sun ɡɔrimɑ wunɛn mi, su be nun suɑmɑ ɑ ko win kurɔ.
40 Seus servos foram a Carmelo e disseram a Abigail: "Davi nos enviou a você para levá-la para tornar-se mulher dele".
41 Mɑ kurɔ wi, u seewɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri mɑ u nɛɛ, wee, nɑ wurɑ n ko win yoo kpɑ nɑ n dɑ win bwɑ̃ɑbun nɑɑsu teye.
41 Ela se levantou, depois inclinou-se rosto em terra e disse: "Aqui está a sua serva, pronta para servi-los e lavar os pés dos servos de meu senhor".
42 Yerɑ Abiɡɑli u yɑnde seewɑ u wɔndiɑbɑ suɑ tɔmbu nɔɔbu. Mɑ u win kɛtɛku yɔɔwɑ bɑ Dɑfidin sɔmɔ be swĩi, u dɑ u kuɑ Dɑfidin kurɔ.
42 Abigail logo montou num jumento e, acompanhada por suas cinco servas, foi com os mensageiros de Davi e tornou-se sua mulher.
43 Dɑfidi u rɑɑ mɑɑ Akinɔɑmu Yisirɛɛliɡii suɑ kurɔ. Mɑ be yiru ye, bɑ mɔre win mi.
43 Davi também casou-se com Ainoã de Jezreel; e as duas foram suas mulheres.
44 N deemɑ Sɔɔlu u rɑɑ win bii Mikɑli wɔrɑ Dɑfidin min di u Pɑɑti, Lɑisin bii kɑ̃ u suɑ kurɔ. Pɑɑti wi, u sɑ̃ɑwɑ Gɑlimuɡii.
44 Saul, porém, tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Paltiel, filho de Laís, de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.