1 Samuel 25

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Sɑmuɛli u ɡu, mɑ Isirelibɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bɑ win ɡɔɔ swĩ. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win yɛnu sɔɔ Rɑmɑɔ. Yen biruwɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ u wɑ̃ɑ Pɑrɑnin ɡbɑburɔ.
1 E Samuel morreu; e todos os israelitas estavam reunidos, e lamentavam por ele, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou, e desceu ao deserto de Parã.
2 — ausente —
2 E havia um homem em Maom, cujas posses estavam no Carmelo; e o homem era mui abastado, e tinha três mil ovelhas, e mil cabras; e ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 — ausente —
3 Ora, o nome do homem era Nabal, e o nome da sua esposa Abigail; e ela era uma mulher de bom entendimento, e de formosa aparência; mas o homem era grosseiro e mau nas suas ações; e ele era da casa de Calebe.
4 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u mɑɑ wɑ̃ɑ berɑ mi. Yerɑ u nuɑ mɑ Nɑbɑli u win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ mi,
4 E Davi ouviu no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas.
5 mɑ u ɑluwɑɑsi tɔnu wɔkuru ɡɔrɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo Nɑbɑlin mi, i mɑn nùn tɔbiriɑ.
5 E Davi enviou dez jovens, e Davi disse aos jovens: Subi ao Carmelo, e ide até Nabal, e saudai-o em meu nome;
6 I nɛɛ, Gusunɔ u win wɑ̃ɑru dɑkɑɑ dɑɑsiɑ, kpɑ u n wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ wi kɑ win yɛnuɡibu, kɑ ye u mɔ kpuro.
6 e assim direis àquele que vive em prosperidade: A Paz seja contigo, a paz seja com a tua casa, e a paz seja com tudo o que tens.
7 Wee, tɛ̃ nɑ nuɑ mɑ bɑ win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ. Mɛyɑ sɑ mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ win yɑ̃ɑ kpɑrobu sɑnnu. Sɑ ǹ ben ɡoo torɑrire. Mɛyɑ ben ɡoo kun mɑɑ win yɑ̃ɑru biɑre sɑɑ mìn di sɑ wɑ̃ɑ Kɑɑmɛli mini kɑ be.
7 E, ora, tenho ouvido que tu tens tosquiadores: Ora, os teus pastores que estavam conosco, nós não os ferimos, nem houve qualquer coisa que lhes faltasse, todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Ǹ n weesun nɑ, u win yɑ̃ɑ kpɑro be bikio. Yen sɔ̃, u de u bɛɛ nɛn sɔm kowobu mɛɛri kɑ nɔnu ɡeu. Domi i nɑwɑ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑɑ sɔɔ. Yen sɔ̃nɑ nɑ nùn kɑnɑmɔ u nɛ win bii kɑ bɛɛ nɛn sɔm kowobu dĩɑnu kɛ̃ɛmɑ ni u mɔ.
8 Pergunta aos teus jovens, e eles te mostrarão. Portanto, permite que os jovens encontrem favor em teus olhos; pois chegamos em um bom dia; dá, rogo-te, o que quer que venha à tua mão aos teus servos e ao teu filho Davi.
9 Sɑɑ ye Dɑfidin sɔmɔ be, bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ Nɑbɑli ɡɑri yi kpuro sɔ̃ɔwɑ. Yen biru bɑ ǹ mɑɑ ɡɑm ɡeruɑ.
9 E quando os jovens de Davi vieram, eles falaram com Nabal segundo todas estas palavras em nome de Davi, e terminaram.
10 Yerɑ Nɑbɑli u bu wisɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Dɑfidi, Isɑin bii. Tɛ̃ sɔɔ, yoo ɑluwɑɑsi dɑbirɑ tɑ rɑ kpikiru su sɑɑ ben yinnibun min di.
10 E Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Há muitos servos, atualmente, que rompem, cada qual, com o seu senhor.
11 Yerɑ kon ben bweseru nɛn dĩɑnu kɑ nɛn nim kɑ yɑɑ wɛ̃ ye nɑ nɛn sɔm kowobu yiiye, be, be nɑ ǹ yɛ̃ mìn di bɑ wee?
11 Devo eu, portanto, tomar do meu pão, e da minha água, e da minha carne, que matei para os meus tosquiadores, e dar a homens a quem não sei de onde são?
12 Mɑ Dɑfidin ɑluwɑɑsi be, bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye Nɑbɑli u ɡeruɑ.
12 Assim, os jovens de Davi voltaram no seu caminho, e se foram novamente, e vieram e lhe contaram todos aqueles dizeres.
13 Yerɑ u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de bɛɛn bɑɑwure u sɔɔru ko kpɑ u win tɑkobi suɑ u bɛki.
13 E Davi disse aos seus homens: Cingi sobre cada homem a sua espada. E eles cingiram sobre cada homem a sua espada; e Davi também cingiu a sua espada; e subiram lá atrás de Davi cerca de quatrocentos homens; e duzentos permaneceram junto aos pertences.
14 Yerɑ Nɑbɑlin sɔm kowo turo u nɑ u Abiɡɑli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, Dɑfidi u bɛsɛn yinni sɔmɔbu ɡɔriɑmɑ sɑɑ ɡbɑburun di bu nùn tɔbiri. Adɑmɑ u bu ɡirɑ kɑ dɑm,
14 Porém, um dos jovens contou a Abigail, esposa de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros do deserto para saudar o nosso senhor; e ele ralhou com eles.
15 bɑɑ mɛ sibɑ sun ɡeɑ kuɑ. Ben ɡoo kun sun torɑri. Bɑ ǹ bɛsɛn yɑɑ sɑberu ɡɑru mwɛ sɑɑ ye sɑ wɑ̃ɑ kɑ be ɡbɑburɔ.
15 Porém, os homens foram muito bons para conosco, e não fomos feridos, nem nos faltou coisa alguma, contanto que estivéssemos em trato com eles, quando estávamos nos campos.
16 Wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ, bɑ kuɑ bɛsɛn ɡbɑ̃rɑru, bɑ sun kɔ̃su sɑnɑm mɛ sɑ wɑ̃ɑ kɑ be, sɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu kpɑrɑmɔ.
16 Eles eram uma muralha para nós tanto de dia, como de noite; todo o tempo estivemos com eles cuidando das ovelhas.
17 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ koowo ye kɑɑ kpĩ ɑ ko. Domi Dɑfidi u bwisikɑ u bɛsɛn yinni kɑ win yɛnuɡibu kpuro kɑm koosiɑ. A mɑɑ yɛ̃ bɛsɛn yinni wi, u sɛ̃ sere ɡoo kun kpɛ̃ u nùn susi u nùn bwisi kɛ̃.
17 Agora, portanto, sabe e considera o que farás; pois o mal está determinado contra o nosso senhor, e contra toda a sua casa; pois ele é de tal modo filho de Belial, que um homem não consegue falar com ele.
18 Ye Abiɡɑli u nuɑ mɛ, yerɑ u pɛ̃ɛ ɡoobu (200) suɑ fuuku kɑ tɑm bwɑ̃ɑ bɑkɑnu yiru kɑ yɑ̃ɑnu nɔɔbun yɑɑ kɑ dĩɑ bii sɔndɛn sɑkɑku nɔɔbu kɑ resɛm ɡbebi sɑɑki wunɔbu (100) kɑ dɑ̃ɑ mɑrum mɛ bɑ sokumɔ fiɡien ɡbebi sɑɑki ɡoobu (200),
18 Então Abigail se apressou, e pegou duzentos pães, e duas garrafas de vinho, e cinco ovelhas recentemente preparadas, e cinco medidas de cereal tostado, e cem cachos de uvas passas, e duzentos bolos de figos, e os colocou sobre jumentos.
19 mɑ u ye kpuro suɑ u kɛtɛkunu sɔbi. Mɑ u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡbiiyo, nɑ wee biruɔ.
19 E ela disse aos seus servos: Segui avante, antes de mim; eis que vou depois de vós. Ela, porém, não contou ao seu marido, Nabal.
20 Yerɑ u win kɛtɛku yɔɔwɑ u kpɑ kɑ ɡuurun yɛ̃sɑɔ. Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi kɑ wiɡibu bɑ mɑɑ sɑrɑm wee mɑ bɑ yinnɑ kɛ.
20 E assim foi que, enquanto ela montava o seu jumento, ela desceu pela cobertura do monte, e eis que Davi e os seus homens desceram contra ela; e ela os encontrou.
21 N deemɑ Dɑfidi u rɑɑ nɛɛ, wee, kɑm sɔɔrɑ nɑ Nɑbɑlin dukiɑ kɔ̃su. Bɑɑ win yɑɑ sɑberun teerɑ kun ɡu ɡbɑburɔ. Wee tɛ̃, kɔ̃sɑ u mɑn dibu kɔsie.
21 Ora, Davi havia dito: Certamente, em vão guardei tudo o que este companheiro tem no deserto, de modo que nada faltou de tudo o que lhe pertencia; e ele me retribuiu o bem com o mal.
22 Yen sɔ̃, nɑ̀ kun Nɑbɑli kɑ win ye u mɔ kpuro kpeerɑsie yɑm mu sere sɑ̃rɑ Gusunɔ u mɑn kuo mɛ u kĩ.
22 Assim, e ainda mais, faça Deus aos inimigos de Davi, se eu deixar de tudo o que lhe pertence, pela manhã, qualquer um que mije contra a parede.
23 Sɑnɑm mɛ Abiɡɑli u Dɑfidi wɑ, yerɑ u sɑrɑ win kɛtɛkun di fuuku u yiirɑ u wiru tem ɡirɑri win wuswɑɑɔ.
23 E quando Abigail viu Davi, ela se apressou, e apeou do jumento, e caiu diante de Davi sobre a sua face, e se curvou até o chão,
24 U nɛɛ, nɛnɑ nɑ tɑɑrɛ mɔ, nɛn yinni. A de ɑ swɑɑ tem kpĩ ɑ nɔ ye kon nun sɔ̃.
24 e caiu aos seus pés, e disse: Sobre mim, meu senhor, sobre mim deixa esta iniquidade estar: e deixa a tua criada, rogo-te, falar ao teu ouvido, e ouve as palavras da tua criada.
25 Ye Nɑbɑli tɔnu kɑm wi, u nun kuɑ kpuro, ɑ ku ye ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu. Domi u sɑ̃ɑwɑ nɡe wiiro nɡe mɛ win yĩsirɑ ɡerumɔ. Mɛyɑ mɑɑ, tɔn be ɑ ɡɔrimɑ mi, nɛ kɑ be, sɑ ǹ wɑɑnɛ.
25 Rogo-te que o meu senhor não leve em consideração este homem de Belial, a saber, Nabal; pois como é o seu nome, assim é ele: Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os jovens do meu senhor, aos quais enviaste.
26 Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru kɑ mɑɑ wunɛn wɑ̃ɑru, Yinni Gusunɔwɑ u nun yinɑri ɑ wunɛn yibɛrɛbɑn yɛm yɑri. Yen sɔ̃ tɛ̃, be bɑ nun tusɑ bɑ wunɛn kɔ̃sɑ kɑsu, u de bu kɑm ko nɡe Nɑbɑli.
26 Agora, portanto, meu senhor, como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, visto que o SENHOR te deteve de vir para derramar sangue, e de te vingar a ti mesmo com a tua própria mão; deixa, agora, os teus inimigos e aqueles que buscam o mal ao meu senhor, serem como Nabal.
27 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɛn kɛ̃nu mɔɔ kpɑ ɑ nu wunɛn ɑluwɑɑsi be bɑ nun swĩi bɔnu kuɑ.
27 E, agora, esta bênção que a tua criada trouxe ao meu senhor, que seja também dada aos jovens que seguem o meu senhor.
28 Nɑ nun kɑnɑmɔ, yinni, ɑ mɑn nɛn torɑnu suuru kuo. Domi Yinni Gusunɔ u koo de ɑ bɑndu di kpɑ tɑ n wɑ̃ɑ sere kɑ wunɛn bibun bweserɔ, yèn sɔ̃ ɑ tɑbu mɔ̀ win sɔ̃. Bɑ ǹ mɑɑ torɑru ɡɑru wɑsi wunɛn wɑ̃ɑru sɔɔ.
28 Rogo-te que perdoes a transgressão da tua criada; pois o SENHOR certamente fará do meu senhor uma casa segura; porque o meu senhor luta as batalhas do SENHOR, e o mal não foi encontrado em ti em todos os teus dias.
29 Goo ù n nun nɑɑ ɡire u kɑsu u nun ɡo, Gusunɔ u koo wunɛn hunde bere kpɑ u nun kɔ̃su, ɑdɑmɑ u koo wunɛn yibɛrɛbɑn hunde kɑsɑ ko n tomɑ nɡe kpurɑntɛɛrun kperu.
29 Contudo, um homem se levantou para te perseguir, e para buscar a tua alma; mas a alma do meu senhor estará atada ao fardo da vida com o SENHOR teu Deus; e as almas dos teus inimigos, aquelas ele arremessará por funda, como se do meio de uma funda.
30 Sɑɑ ye Yinni Gusunɔ u koo nun durom kuɑ mɛ u nun nɔɔ mwɛɛru kuɑ, kpɑ u nun ko Isirelibɑn kpɑro,
30 E sucederá, quando o SENHOR tiver feito ao meu senhor segundo todo o bem que falou a teu respeito, e tiver te indicado soberano sobre Israel;
31 ɑ ku de wunɛn ɡɔ̃ru ɡu nun tɑɑrɛ wɛ̃ ɑ sere sɔnsɔnnu ko yibɛrɛbɑn yɛm mɛ ɑ yɑrin sɔ̃ ɑ kɑ wunɛn tii fɑɑbɑ ko. Yinni Gusunɔ ù n nun durom mɛ kuɑ, ɑ de ɑ mɑn yɑɑyɑ.
31 que isto não te será por angústia, nem ofensa de coração ao meu senhor, por teres tu derramado sangue sem motivo, ou ter o meu senhor vingado a si mesmo; mas quando o SENHOR tiver lidado bem com o meu senhor, lembra-te, então, da tua criada.
32 Yerɑ Dɑfidi u Abiɡɑli wisɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ wi u nun ɡɔrimɑ ɑ nɑ ɑ kɑ mɑn yinnɑ mini ɡisɔ.
32 E Davi disse a Abigail: Bendito seja o SENHOR Deus de Israel, o qual te enviou neste dia para me encontrar;
33 Nɑ nùn siɑrɑ bwisi yi u nun kɑ̃n sɔ̃ yi ɑ kɑ mɑn yɔ̃rɑsiɑ n ku kɑ tɔnu ɡo n kɑ nɛn tii fɑɑbɑ ko.
33 e bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que me impediste, neste dia, de vir a derramar sangue, e de vingar a mim mesmo com a minha própria mão.
34 Ye kpuro sɔɔ, Gusunɔ Isirelibɑn Yinniwɑ u mɑn yinɑri n kɔ̃sɑ ko. Adɑmɑ sere kɑ win wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun dɑɑ nɛ nɛn mini fuuku, sere n kɑ ko bururu yɑm sɑ̃reru, bɑɑ Nɑbɑlin tɔmbun turo, nɑ ǹ derimɔ nɑ kun ɡo.
34 Pois, em verdade, como vive o SENHOR Deus de Israel, o qual me refreou de te ferir, se tu não tivesse se apressado e vindo me encontrar, certamente não teria sobrado a Nabal, pela luz do amanhecer, ninguém que mijasse contra a parede.
35 Yen biru u Abiɡɑlin kɛ̃ɛ ni mwɑ ni u kɑ nɑ sɑɑ win yɛnun di. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡɔsiro kɑ bɔri yɛndu. Domi wunɛn tii ɑ wɑ nɡe mɛ nɑ nun swɑɑ dɑki. Nɑ mɑɑ nun dɑm koosiɑ kɑ kĩru.
35 Assim, Davi recebeu da sua mão aquilo que ela havia lhe trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que atentei à tua voz, e aceitei a tua pessoa.
36 Yen biru Abiɡɑli u ɡɔsirɑ Nɑbɑlin mi, mɑ u deemɑ wee, u tɔ̃ɔ bɑkɑru dimɔ nɡe sinɑ boko, u nuku dobu mɔ̀, mɑ tɑm nùn ɡoomɔ. Adɑmɑ Abiɡɑli kun nùn ɡɑ̃ɑnu sɔ̃ɔwɑ ɡinɑ sere ye n kuɑ sisiru.
36 E Abigail veio a Nabal; e eis que ele fazia um banquete na sua casa, como o banquete de um rei; e o coração de Nabal estava alegre dentro de si, pois ele estava mui embriagado; pelo que ela não lhe contou nada, menos ou mais, até a luz do amanhecer.
37 Sisi ten bururu Nɑbɑlin tɑm mu sɑrɑ mɑ Abiɡɑli u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye n koorɑ. Yerɑ u nɑndɑ sere win tororɑ kɑrɑ. Mɑ win wɑsi kpuro dwiiyɑ.
37 Porém, sucedeu pela manhã, quando o vinho saiu de Nabal, e a sua esposa lhe contou estas coisas, que o seu coração morreu dentro dele, e ele se tornou como uma pedra.
38 Sɔ̃ɔ wɔkurun biru Gusunɔ u derɑ Nɑbɑli wi, u ɡu.
38 E sucedeu, cerca de dez dias depois, que o SENHOR feriu Nabal, e ele morreu.
39 Ye Dɑfidi u nuɑ Nɑbɑli u ɡu, yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ yèn sɔ̃ u mɑn sɑnnɑ, u Nɑbɑli kɔsie ye u mɑn kuɑ. Mɛyɑ u mɑɑ yinɑ nɛ win bɔ̃ɔ n kɔ̃sɑ ko. Win tiiwɑ u Nɑbɑli nùn win nuku kɔ̃suru kɔsie.
39 E, quando Davi ouviu que Nabal estava morto, ele disse: Bendito seja o SENHOR, que pleiteou a causa do meu vexame da mão de Nabal, e guardou o seu servo do mal; pois o SENHOR devolveu a impiedade de Nabal sobre a sua própria cabeça. E Davi mandou buscar e conversou com Abigail, para tomá-la para si por esposa.
40 Ye Dɑfidin sɔmɔ be, bɑ turɑ Abiɡɑlin mi, Kɑɑmɛliɔ, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Dɑfidiwɑ u sun ɡɔrimɑ wunɛn mi, su be nun suɑmɑ ɑ ko win kurɔ.
40 E quando os servos de Davi chegaram a Abigail, no Carmelo, eles lhe falaram, dizendo: Davi nos enviou a ti, para te tomar para si por esposa.
41 Mɑ kurɔ wi, u seewɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri mɑ u nɛɛ, wee, nɑ wurɑ n ko win yoo kpɑ nɑ n dɑ win bwɑ̃ɑbun nɑɑsu teye.
41 E ela se levantou, e se curvou sobre a sua face até o chão, e disse: Vede, permite que a tua criada seja uma serva para lavar os pés dos servos do meu senhor.
42 Yerɑ Abiɡɑli u yɑnde seewɑ u wɔndiɑbɑ suɑ tɔmbu nɔɔbu. Mɑ u win kɛtɛku yɔɔwɑ bɑ Dɑfidin sɔmɔ be swĩi, u dɑ u kuɑ Dɑfidin kurɔ.
42 E Abigail se apressou, e se levantou, e montou em um jumento, com cinco das suas donzelas que iam após ela; e ela foi após os mensageiros de Davi, e se tornou sua esposa.
43 Dɑfidi u rɑɑ mɑɑ Akinɔɑmu Yisirɛɛliɡii suɑ kurɔ. Mɑ be yiru ye, bɑ mɔre win mi.
43 Davi também tomou Ainoã de Jezreel; e elas também foram, ambas, suas esposas.
44 N deemɑ Sɔɔlu u rɑɑ win bii Mikɑli wɔrɑ Dɑfidin min di u Pɑɑti, Lɑisin bii kɑ̃ u suɑ kurɔ. Pɑɑti wi, u sɑ̃ɑwɑ Gɑlimuɡii.
44 Porém Saul havia dado Mical, sua filha, esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.