1 Samuel 25

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Sɑmuɛli u ɡu, mɑ Isirelibɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bɑ win ɡɔɔ swĩ. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win yɛnu sɔɔ Rɑmɑɔ. Yen biruwɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ u wɑ̃ɑ Pɑrɑnin ɡbɑburɔ.
1 Samuel morreu, e todos os filhos de Israel se juntaram e o prantearam. E o sepultaram na sua casa, em Ramá. Davi se levantou e foi ao deserto de Parã.
2 — ausente —
2 Havia um homem, em Maom, que tinha as suas propriedades no Carmelo. Era um homem muito rico: tinha três mil ovelhas e mil cabras. E ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 — ausente —
3 O nome desse homem era Nabal, e a mulher dele se chamava Abigail. Ela era inteligente e bonita, porém Nabal era grosseiro e mau em tudo o que fazia. Era descendente de Calebe.
4 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u mɑɑ wɑ̃ɑ berɑ mi. Yerɑ u nuɑ mɑ Nɑbɑli u win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ mi,
4 Quando Davi, no deserto, ouviu dizer que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 mɑ u ɑluwɑɑsi tɔnu wɔkuru ɡɔrɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo Nɑbɑlin mi, i mɑn nùn tɔbiriɑ.
5 enviou dez rapazes e lhes disse: — Vão ao Carmelo falar com Nabal e perguntem-lhe, em meu nome, como está.
6 I nɛɛ, Gusunɔ u win wɑ̃ɑru dɑkɑɑ dɑɑsiɑ, kpɑ u n wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ wi kɑ win yɛnuɡibu, kɑ ye u mɔ kpuro.
6 Digam àquele afortunado: “Paz para você, paz para a sua casa e paz para tudo o que é seu!
7 Wee, tɛ̃ nɑ nuɑ mɑ bɑ win yɑ̃ɑnun sɑnsu bɔɔrimɔ. Mɛyɑ sɑ mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ win yɑ̃ɑ kpɑrobu sɑnnu. Sɑ ǹ ben ɡoo torɑrire. Mɛyɑ ben ɡoo kun mɑɑ win yɑ̃ɑru biɑre sɑɑ mìn di sɑ wɑ̃ɑ Kɑɑmɛli mini kɑ be.
7 Soube que você está fazendo a tosquia das suas ovelhas. Os seus pastores estiveram conosco e nós não os maltratamos e nada lhes faltou durante todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Ǹ n weesun nɑ, u win yɑ̃ɑ kpɑro be bikio. Yen sɔ̃, u de u bɛɛ nɛn sɔm kowobu mɛɛri kɑ nɔnu ɡeu. Domi i nɑwɑ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑɑ sɔɔ. Yen sɔ̃nɑ nɑ nùn kɑnɑmɔ u nɛ win bii kɑ bɛɛ nɛn sɔm kowobu dĩɑnu kɛ̃ɛmɑ ni u mɔ.
8 Pergunte aos seus moços, e eles lhe dirão. Portanto, que os meus rapazes encontrem favor em sua presença, porque chegamos em boa hora. Por favor, dê a estes seus servos e a Davi, seu filho, qualquer coisa que você tiver à mão.”
9 Sɑɑ ye Dɑfidin sɔmɔ be, bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ Nɑbɑli ɡɑri yi kpuro sɔ̃ɔwɑ. Yen biru bɑ ǹ mɑɑ ɡɑm ɡeruɑ.
9 Os rapazes de Davi foram e falaram a Nabal todas essas palavras em nome de Davi. Depois, ficaram esperando.
10 Yerɑ Nɑbɑli u bu wisɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Dɑfidi, Isɑin bii. Tɛ̃ sɔɔ, yoo ɑluwɑɑsi dɑbirɑ tɑ rɑ kpikiru su sɑɑ ben yinnibun min di.
10 E Nabal deu a seguinte resposta aos servos de Davi: — Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Muitos são, hoje em dia, os servos que fogem do seu senhor.
11 Yerɑ kon ben bweseru nɛn dĩɑnu kɑ nɛn nim kɑ yɑɑ wɛ̃ ye nɑ nɛn sɔm kowobu yiiye, be, be nɑ ǹ yɛ̃ mìn di bɑ wee?
11 Vocês acham que eu vou pegar o meu pão, a minha água e a carne dos animais que abati para os meus tosquiadores e dar a homens que eu não sei de onde vêm?
12 Mɑ Dɑfidin ɑluwɑɑsi be, bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye Nɑbɑli u ɡeruɑ.
12 Então os rapazes de Davi se puseram a caminho e voltaram. Ao chegarem, disseram a Davi tudo o que Nabal havia falado.
13 Yerɑ u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de bɛɛn bɑɑwure u sɔɔru ko kpɑ u win tɑkobi suɑ u bɛki.
13 Então Davi disse aos seus homens: — Que cada um cinja a sua espada! E cada um cingiu a sua espada, e também Davi cingiu a sua. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, enquanto duzentos ficaram com a bagagem.
14 Yerɑ Nɑbɑlin sɔm kowo turo u nɑ u Abiɡɑli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, Dɑfidi u bɛsɛn yinni sɔmɔbu ɡɔriɑmɑ sɑɑ ɡbɑburun di bu nùn tɔbiri. Adɑmɑ u bu ɡirɑ kɑ dɑm,
14 Nesse meio-tempo, um dos moços de Nabal foi falar com Abigail, a mulher de Nabal, dizendo: — Davi enviou do deserto mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os pôs a correr.
15 bɑɑ mɛ sibɑ sun ɡeɑ kuɑ. Ben ɡoo kun sun torɑri. Bɑ ǹ bɛsɛn yɑɑ sɑberu ɡɑru mwɛ sɑɑ ye sɑ wɑ̃ɑ kɑ be ɡbɑburɔ.
15 No entanto, aqueles homens nos têm sido muito bons, e nunca fomos maltratados por eles e de nenhuma coisa sentimos falta em todos os dias de nosso trato com eles, quando estávamos no campo.
16 Wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ, bɑ kuɑ bɛsɛn ɡbɑ̃rɑru, bɑ sun kɔ̃su sɑnɑm mɛ sɑ wɑ̃ɑ kɑ be, sɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu kpɑrɑmɔ.
16 Eles eram como um muro ao nosso redor, tanto de dia como de noite, todos os dias que estivemos com eles apascentando as ovelhas.
17 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ koowo ye kɑɑ kpĩ ɑ ko. Domi Dɑfidi u bwisikɑ u bɛsɛn yinni kɑ win yɛnuɡibu kpuro kɑm koosiɑ. A mɑɑ yɛ̃ bɛsɛn yinni wi, u sɛ̃ sere ɡoo kun kpɛ̃ u nùn susi u nùn bwisi kɛ̃.
17 E agora pense bem e veja o que pode fazer, porque o mal já está determinado contra o nosso senhor e contra toda a sua casa; ele é homem maligno, e não há quem consiga falar com ele.
18 Ye Abiɡɑli u nuɑ mɛ, yerɑ u pɛ̃ɛ ɡoobu (200) suɑ fuuku kɑ tɑm bwɑ̃ɑ bɑkɑnu yiru kɑ yɑ̃ɑnu nɔɔbun yɑɑ kɑ dĩɑ bii sɔndɛn sɑkɑku nɔɔbu kɑ resɛm ɡbebi sɑɑki wunɔbu (100) kɑ dɑ̃ɑ mɑrum mɛ bɑ sokumɔ fiɡien ɡbebi sɑɑki ɡoobu (200),
18 Então Abigail pegou, a toda pressa, duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos, e pôs tudo sobre jumentos.
19 mɑ u ye kpuro suɑ u kɛtɛkunu sɔbi. Mɑ u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡbiiyo, nɑ wee biruɔ.
19 Então disse aos seus servos: — Vão na minha frente, que eu vou logo atrás. Porém ela não contou nada a seu marido Nabal.
20 Yerɑ u win kɛtɛku yɔɔwɑ u kpɑ kɑ ɡuurun yɛ̃sɑɔ. Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi kɑ wiɡibu bɑ mɑɑ sɑrɑm wee mɑ bɑ yinnɑ kɛ.
20 Enquanto ela, cavalgando um jumento, descia, encoberta pelo monte, Davi e seus homens também desciam, e ela se encontrou com eles.
21 N deemɑ Dɑfidi u rɑɑ nɛɛ, wee, kɑm sɔɔrɑ nɑ Nɑbɑlin dukiɑ kɔ̃su. Bɑɑ win yɑɑ sɑberun teerɑ kun ɡu ɡbɑburɔ. Wee tɛ̃, kɔ̃sɑ u mɑn dibu kɔsie.
21 Ora, Davi tinha dito: — Com certeza, de nada adiantou ter protegido tudo o que esse homem possui no deserto, e de nada sentiu falta de tudo o que lhe pertence; ele me pagou o bem com o mal.
22 Yen sɔ̃, nɑ̀ kun Nɑbɑli kɑ win ye u mɔ kpuro kpeerɑsie yɑm mu sere sɑ̃rɑ Gusunɔ u mɑn kuo mɛ u kĩ.
22 Que Deus me castigue, se, até o amanhecer, eu não matar todos os do sexo masculino que estão com ele.
23 Sɑnɑm mɛ Abiɡɑli u Dɑfidi wɑ, yerɑ u sɑrɑ win kɛtɛkun di fuuku u yiirɑ u wiru tem ɡirɑri win wuswɑɑɔ.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se sobre o rosto diante de Davi, inclinando-se até o chão.
24 U nɛɛ, nɛnɑ nɑ tɑɑrɛ mɔ, nɛn yinni. A de ɑ swɑɑ tem kpĩ ɑ nɔ ye kon nun sɔ̃.
24 Lançou-se aos pés de Davi e disse: — Meu senhor, que a culpa recaia sobre mim. Permita que esta sua serva fale e escute as palavras da sua serva.
25 Ye Nɑbɑli tɔnu kɑm wi, u nun kuɑ kpuro, ɑ ku ye ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu. Domi u sɑ̃ɑwɑ nɡe wiiro nɡe mɛ win yĩsirɑ ɡerumɔ. Mɛyɑ mɑɑ, tɔn be ɑ ɡɔrimɑ mi, nɛ kɑ be, sɑ ǹ wɑɑnɛ.
25 Que o meu senhor não se importe com aquele homem maligno, a saber, com Nabal, porque ele é o que significa o seu nome. Nabal é o seu nome, e a tolice o acompanha. Eu, porém, esta sua serva, não vi os rapazes que o meu senhor mandou.
26 Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru kɑ mɑɑ wunɛn wɑ̃ɑru, Yinni Gusunɔwɑ u nun yinɑri ɑ wunɛn yibɛrɛbɑn yɛm yɑri. Yen sɔ̃ tɛ̃, be bɑ nun tusɑ bɑ wunɛn kɔ̃sɑ kɑsu, u de bu kɑm ko nɡe Nɑbɑli.
26 Agora, meu senhor, tão certo como vive o Senhor Deus e tão certo como vive a sua alma, foi o Senhor Deus quem o impediu de derramar sangue e de fazer justiça com as próprias mãos. Que os seus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor sejam como Nabal.
27 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɛn kɛ̃nu mɔɔ kpɑ ɑ nu wunɛn ɑluwɑɑsi be bɑ nun swĩi bɔnu kuɑ.
27 Este é o presente que esta sua serva trouxe ao meu senhor; que ele seja dado aos rapazes que seguem o meu senhor.
28 Nɑ nun kɑnɑmɔ, yinni, ɑ mɑn nɛn torɑnu suuru kuo. Domi Yinni Gusunɔ u koo de ɑ bɑndu di kpɑ tɑ n wɑ̃ɑ sere kɑ wunɛn bibun bweserɔ, yèn sɔ̃ ɑ tɑbu mɔ̀ win sɔ̃. Bɑ ǹ mɑɑ torɑru ɡɑru wɑsi wunɛn wɑ̃ɑru sɔɔ.
28 Perdoe a transgressão desta sua serva. Pois o Senhor Deus certamente firmará a casa de meu senhor, porque ele está travando as batalhas do Senhor Deus. E que não se ache mal em meu senhor durante toda a sua vida.
29 Goo ù n nun nɑɑ ɡire u kɑsu u nun ɡo, Gusunɔ u koo wunɛn hunde bere kpɑ u nun kɔ̃su, ɑdɑmɑ u koo wunɛn yibɛrɛbɑn hunde kɑsɑ ko n tomɑ nɡe kpurɑntɛɛrun kperu.
29 E, se algum homem se levantar para o perseguir e tirar-lhe a vida, a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor , seu Deus. Porém a vida de seus inimigos, este a lançará fora como se a atirasse da cavidade de uma funda.
30 Sɑɑ ye Yinni Gusunɔ u koo nun durom kuɑ mɛ u nun nɔɔ mwɛɛru kuɑ, kpɑ u nun ko Isirelibɑn kpɑro,
30 E, quando o Senhor Deus tiver feito a meu senhor todo o bem que falou a seu respeito e o tiver colocado como príncipe sobre Israel,
31 ɑ ku de wunɛn ɡɔ̃ru ɡu nun tɑɑrɛ wɛ̃ ɑ sere sɔnsɔnnu ko yibɛrɛbɑn yɛm mɛ ɑ yɑrin sɔ̃ ɑ kɑ wunɛn tii fɑɑbɑ ko. Yinni Gusunɔ ù n nun durom mɛ kuɑ, ɑ de ɑ mɑn yɑɑyɑ.
31 então meu senhor não terá motivo de pesar ou de remorso por ter derramado sangue inocente e por ter se vingado com as próprias mãos. E, quando o Senhor Deus tiver feito o bem a meu senhor, então lembre-se desta sua serva.
32 Yerɑ Dɑfidi u Abiɡɑli wisɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ wi u nun ɡɔrimɑ ɑ nɑ ɑ kɑ mɑn yinnɑ mini ɡisɔ.
32 Então Davi disse a Abigail: — Bendito o
33 Nɑ nùn siɑrɑ bwisi yi u nun kɑ̃n sɔ̃ yi ɑ kɑ mɑn yɔ̃rɑsiɑ n ku kɑ tɔnu ɡo n kɑ nɛn tii fɑɑbɑ ko.
33 Bendita seja a sua prudência, e bendita seja você mesma, que hoje me impediu de derramar sangue e de me vingar com as minhas próprias mãos.
34 Ye kpuro sɔɔ, Gusunɔ Isirelibɑn Yinniwɑ u mɑn yinɑri n kɔ̃sɑ ko. Adɑmɑ sere kɑ win wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun dɑɑ nɛ nɛn mini fuuku, sere n kɑ ko bururu yɑm sɑ̃reru, bɑɑ Nɑbɑlin tɔmbun turo, nɑ ǹ derimɔ nɑ kun ɡo.
34 Porque, tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, que me impediu de fazer mal a você, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo ao meu encontro, não teria ficado a Nabal, até o amanhecer, nem um sequer do sexo masculino.
35 Yen biru u Abiɡɑlin kɛ̃ɛ ni mwɑ ni u kɑ nɑ sɑɑ win yɛnun di. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡɔsiro kɑ bɔri yɛndu. Domi wunɛn tii ɑ wɑ nɡe mɛ nɑ nun swɑɑ dɑki. Nɑ mɑɑ nun dɑm koosiɑ kɑ kĩru.
35 Então Davi recebeu da mão de Abigail o que esta lhe havia trazido e lhe disse: — Volte em paz para a sua casa. Como você pode ver, dei ouvidos ao que você me falou e atendi o seu pedido.
36 Yen biru Abiɡɑli u ɡɔsirɑ Nɑbɑlin mi, mɑ u deemɑ wee, u tɔ̃ɔ bɑkɑru dimɔ nɡe sinɑ boko, u nuku dobu mɔ̀, mɑ tɑm nùn ɡoomɔ. Adɑmɑ Abiɡɑli kun nùn ɡɑ̃ɑnu sɔ̃ɔwɑ ɡinɑ sere ye n kuɑ sisiru.
36 Abigail voltou para junto de Nabal. Eis que ele fazia em casa um banquete, como banquete de rei. O seu coração estava alegre, e ele, bastante embriagado. Por isso ela não lhe contou absolutamente nada, até o amanhecer.
37 Sisi ten bururu Nɑbɑlin tɑm mu sɑrɑ mɑ Abiɡɑli u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye n koorɑ. Yerɑ u nɑndɑ sere win tororɑ kɑrɑ. Mɑ win wɑsi kpuro dwiiyɑ.
37 Pela manhã, quando Nabal já estava livre do vinho, sua mulher lhe contou tudo. Então o coração dele amorteceu dentro do peito, e ele ficou como uma pedra.
38 Sɔ̃ɔ wɔkurun biru Gusunɔ u derɑ Nɑbɑli wi, u ɡu.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu Nabal, e ele morreu.
39 Ye Dɑfidi u nuɑ Nɑbɑli u ɡu, yerɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ yèn sɔ̃ u mɑn sɑnnɑ, u Nɑbɑli kɔsie ye u mɑn kuɑ. Mɛyɑ u mɑɑ yinɑ nɛ win bɔ̃ɔ n kɔ̃sɑ ko. Win tiiwɑ u Nɑbɑli nùn win nuku kɔ̃suru kɔsie.
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Bendito seja o Então Davi mandou um recado a Abigail, dizendo que desejava tomá-la por mulher.
40 Ye Dɑfidin sɔmɔ be, bɑ turɑ Abiɡɑlin mi, Kɑɑmɛliɔ, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Dɑfidiwɑ u sun ɡɔrimɑ wunɛn mi, su be nun suɑmɑ ɑ ko win kurɔ.
40 Os servos de Davi foram até Abigail, no Carmelo, e lhe disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua mulher.
41 Mɑ kurɔ wi, u seewɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri mɑ u nɛɛ, wee, nɑ wurɑ n ko win yoo kpɑ nɑ n dɑ win bwɑ̃ɑbun nɑɑsu teye.
41 Então ela se levantou, se inclinou com o rosto em terra e disse: — Eis que esta sua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Yerɑ Abiɡɑli u yɑnde seewɑ u wɔndiɑbɑ suɑ tɔmbu nɔɔbu. Mɑ u win kɛtɛku yɔɔwɑ bɑ Dɑfidin sɔmɔ be swĩi, u dɑ u kuɑ Dɑfidin kurɔ.
42 Abigail se dispôs imediatamente e montou o seu jumento. E ela, acompanhada pelas cinco moças que a serviam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Dɑfidi u rɑɑ mɑɑ Akinɔɑmu Yisirɛɛliɡii suɑ kurɔ. Mɑ be yiru ye, bɑ mɔre win mi.
43 Davi também havia tomado por mulher Ainoã de Jezreel, e ambas foram suas mulheres.
44 N deemɑ Sɔɔlu u rɑɑ win bii Mikɑli wɔrɑ Dɑfidin min di u Pɑɑti, Lɑisin bii kɑ̃ u suɑ kurɔ. Pɑɑti wi, u sɑ̃ɑwɑ Gɑlimuɡii.
44 Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, que era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.