1 Samuel 23
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Sɔ̃ɔ teeru bɑ nɑ bɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, Filisitibɑ bɑ Keilɑ wɔri mɑ bɑ ben dĩɑ ni nu wɑ̃ɑ birɑnu sɔɔ kpuro ɡurɑ.
1 Um dia, Davi recebeu a notícia de que os filisteus estavam atacando a cidade de Queila e roubando cereais das eiras.
2 Yerɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, kon kpĩ n dɑ n Filisiti be wɔri?
2 Davi perguntou ao S enhor : “Devo ir e atacá-los?”. E o S
3 Adɑmɑ Dɑfidin tɔmbu bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ wee, sɑ nɑnde bɑɑ mɛ sɑ wɑ̃ɑ Yudɑn tem sɔɔ. Amɔnɑ sɑ ko n sɑ̃ɑ sɑ̀ n Filisitibɑ wɔrim dɔɔ.
3 Contudo, os homens de Davi disseram: “Estamos com medo mesmo aqui, em Judá. Imagine como seria em Queila para lutar contra os exércitos filisteus!”.
4 Yerɑ Dɑfidi u mɑɑ Yinni Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, n doo n Keilɑ ye wɔrɑ?
4 Davi consultou o S enhor novamente e, mais uma vez, o S enhor respondeu: “Vá a Queila, pois eu entregarei os filisteus em suas mãos”.
5 Yerɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ Keilɑ mi kɑ win tɔmbu. Mɑ u Filisitibɑ wɔri u bu kɑmiɑ mɑm mɑm, u ben yɑɑ sɑbenu ɡurɑmɑ. Nɡe mɛyɑ u kɑ Keilɑɡii be fɑɑbɑ kuɑ.
5 Então Davi e seus homens foram a Queila. Massacraram os filisteus, tomaram todos os seus rebanhos e libertaram o povo daquela cidade.
6 N deemɑ sɑɑ ye, Abiɑtɑɑ, Akimɛlɛkin bii, u dukɑ yɑkurɑmɑ u nɑ u wɑ̃ɑ Dɑfidin mi, u yɑ̃ku kowon yɑbe tɑrɑkpe nɛni te bɑ rɑ kɑ Yinni Gusunɔn kĩru bikie.
6 Quando Abiatar, filho de Aimeleque, fugiu para juntar-se a Davi em Queila, trouxe consigo o colete sacerdotal.
7 Yen biruwɑ bɑ dɑ bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Dɑfidi u tunumɑ u wɑ̃ɑ Keilɑɔ. Yerɑ Sɔɔlu u nɛɛ, Gusunɔwɑ u mɑn nùn nɔmu bɛriɑ. Domi u nɑ u tii kɛnusi wuu ɡe ɡɑ ɡbɑ̃rɑru kɑ ɡɑmbo mɔ sɔɔ.
7 Saul soube que Davi estava em Queila. “Agora ele não tem como escapar de nós!”, exclamou. “Deus o entregou em minhas mãos, pois ele se enfiou numa cidade com portões e trancas!”
8 Yerɑ Sɔɔlu u win tɑbu kowobu kpuro mɛnnɑ bu dɑ bu kɑ Keilɑ wɔri, kpɑ bu Dɑfidi kɑ win tɔmbu tɑrusi.
8 Saul reuniu todo o seu exército para marchar até Queila e cercar Davi e seus homens.
9 Sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi u nuɑ kɔ̃sɑ ye Sɔɔlu u kĩ u nùn kuɑ. Yerɑ u yɑ̃ku kowo Abiɑtɑɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɑ yɑbe tɑrɑkpe ye nɑ.
9 Contudo, Davi soube do plano de Saul e pediu a Abiatar, o sacerdote: “Traga o colete sacerdotal!”.
10 Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, Gusunɔ Isirelibɑn Yinni, wee, nɑ nuɑ mɑ Sɔɔlu u swɑɑ kɑsu u kɑ nɑ Keilɑ mini u ye kpeerɑsiɑ nɛn sɔ̃.
10 Então Davi orou: “Ó S enhor , Deus de Israel, ouvi que Saul planeja vir e destruir Queila porque estou aqui.
11 Yinni, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ, Sɔɔlu u koo nɑ mini kɑ ɡem? Ù n tunumɑ, wuu ɡen wiruɡibu bɑ koo mɑn mwɑ bu nùn nɔmu bɛriɑ?
11 Será que os líderes de Queila vão me trair e me entregar a ele? E Saul virá, de fato, conforme ouvi? Ó S enhor , Deus de Israel, por favor, responde-me!”. E o S
12 Mɑ Dɑfidi u mɑɑ Yinni Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, wuu ɡen wiruɡibu bɑ koo mɑn mwɑ bu nùn nɔmu bɛriɑ?
12 Mais uma vez, Davi perguntou: “Os líderes de Queila entregarão a mim e a meus homens a Saul?”. E o S
13 Yerɑ Dɑfidi u seewɑ kɑ tɔmbu nɑtɑn (600) sɑkɑ bɑ yɑrɑ Keilɑn di bɑ dɑ bɑ sirenɛ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ mɑɑ Sɔɔlu nɔɔsiɑ mɑ Dɑfidi sɑri mi. Mɑ Sɔɔlu u ǹ mɑɑ de u wuu ɡe wɔri.
13 Então Davi e seus homens, que agora eram cerca de seiscentos, partiram de Queila e começaram a andar sem rumo por aquela região. Quando Saul foi informado de que Davi tinha escapado, desistiu de ir a Queila.
14 Yenibɑn biru Dɑfidi u dɑ u kukuɑ ɡbɑburɔ kpee bɑɑ sɔɔ Sifun ɡuurɔ. Mɑ Sɔɔlu u mɑɑ nùn kɑso wɔri nɡe mɛ u rɑ ko bɑɑdommɑ. Adɑmɑ Gusunɔ kun dere u nùn nɔmɑ turi.
14 Davi permaneceu nas fortalezas do deserto e na região montanhosa de Zife. Saul o perseguia continuamente, mas Deus não permitiu que o encontrasse.
15 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Dɑfidi u ɡiɑ kɑm kɑm mɑ Sɔɔlu u kɑsuwɑ u nùn ɡo. Mɑ u dɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ Sifun dɑ̃ɑ sɔ̃ɔwɔ.
15 Então, perto de Horesa, Davi recebeu a notícia de que Saul estava a caminho do deserto de Zife para procurá-lo e matá-lo.
16 Yerɑ Yonɑtɑm Sɔɔlun bii u mɑɑ wɑ mɛ, mɑ u seewɑ u dɑ Dɑfidin mi, u kɑ nùn dɑm kɛ̃ u Gusunɔ nɑɑnɛ ko.
16 Jônatas, o filho de Saul, foi encontrar Davi e o animou a permanecer firme em Deus.
17 Ye u turɑ mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ. Domi Sɔɔlu kun nun nɑɑ turi. Wunɑ kɑɑ bɑndu di Isireliɔ kpɑ nɑ n sɑ̃ɑ wunɛn yiruse bɑn te sɔɔ. Nɛn tundo Sɔɔlun tii, u yɛ̃ mɛ.
17 “Não tenha medo!”, disse Jônatas. “Meu pai jamais o encontrará! Você será o rei de Israel, e eu serei o segundo no comando, como meu pai, Saul, sabe muito bem.”
18 Yerɑ bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Mɑ Dɑfidi u sinɑ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ mi. Yonɑtɑm u mɑɑ ɡɔsirɑ u dɑ yɛnuɔ.
18 Então os dois renovaram seu compromisso solene diante do S enhor . Depois Jônatas voltou para casa, enquanto Davi ficou em Horesa.
19 Mɑ Sifuɡibu bɑ dɑ Sɔɔlun mi Gibeɑɔ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Dɑfidi u kukuɑ bɛsɛn mi, kpee bɑɑ sɔɔ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔwɔ, Hɑkilɑn ɡuurɔ te tɑ wɑ̃ɑ berɑ mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpin sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ.
19 Os habitantes de Zife, porém, foram até Saul em Gibeá e disseram: “Sabemos onde Davi está escondido. Está nas fortalezas de Horesa, na colina de Haquilá, no sul de Jesimom.
20 Tɛ̃ wee, ɑ nùn kɑsu ɑ mwɑ. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɑ, sɑ ko nun nùn nɔmu bɛriɑ.
20 Desça quando estiver preparado, ó rei, e nós apanharemos Davi e o entregaremos em suas mãos!”.
21 Mɑ Sɔɔlu u bu wisɑ u nɛɛ, Gusunɔ u bɛɛ domɑru kuɑ domi nɑ wɑ i nɛn wɔnwɔndu mɔ.
21 “Que o S enhor os abençoe!”, disse Saul. “Finalmente alguém se preocupou comigo.
22 — ausente —
22 Vão e verifiquem onde ele está e quem o viu ali, pois dizem que ele é muito astuto.
23 — ausente —
23 Descubram o esconderijo dele e voltem quando tiverem certeza. Então irei com vocês. E, se ele estiver naquela região, eu o encontrarei, mesmo que precise procurar por todo canto de Judá!”
24 Mɑ tɔn be, bɑ kuɑ mɛ. Bɑ ɡbiɑ bɑ dɑ Sifuɔ Sɔɔlu u sere nɑ. N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Dɑfidi kɑ wiɡibu bɑ wɑ̃ɑ Arɑbɑn ɡuurɔ Mɑoniɔ mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpin sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ.
24 Os homens de Zife voltaram para casa à frente de Saul. Enquanto isso, Davi e seus homens foram para o deserto de Maom, no vale de Arabá, ao sul de Jesimom.
25 Yen biruwɑ Sɔɔlu u seewɑ kɑ win tɔmbu u dɑ u Dɑfidi kɑsu. Yerɑ ɡɑbɑ nɑ bɑ ye Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ. Mɑ u seewɑ min di u dɑ u wɑ̃ɑ ɡuuru ɡɑrun mi Mɑonin ɡbɑburɔ. Ye Sɔɔlu u nuɑ mɛ, yerɑ u Dɑfidi nɑɑ swĩi ɡbɑburu mi.
25 Quando Davi soube que Saul e seus homens o procuravam, foi ainda mais para o interior do deserto, até a grande rocha, e permaneceu no deserto de Maom. Saul, porém, continuou a persegui-lo naquela região.
26 Ye u turɑ mi, ɡuu ten bee tiɑ u bɛwe. Mɑ Dɑfidi u mɑɑ wɑ̃ɑ ten bee tiɑɔ kɑ wiɡibu. Adɑmɑ sɑɑ ye sɔɔ, Sɔɔlu kɑ wiɡibu bɑ Dɑfidi kɑ win tɔmbu kooro bure bɑ kpɑ. Yerɑ Dɑfidi u swɑɑ kɑsu u kɑ dukɑ yɑkurɑ.
26 Saul e Davi agora estavam em lados opostos de uma montanha, e Davi fugia apressadamente de Saul. No mesmo instante que Saul e seus homens cercaram Davi e seus homens para prendê-los,
27 Yerɑ sɔmɔ ɡoo u nɑ yɛnun di u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de ɑ nɑ fuuku, Filisitibɑ wee, bɑ sun wɔrimɑ.
27 chegou uma mensagem urgente para o rei, informando que os filisteus estavam atacando Israel outra vez.
28 Yerɑ Sɔɔlu u ɡɔsirɑmɑ u ɡinɑ Dɑfidi deri u dɑ Filisiti ben mi ɡiɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi sokɑ kpee te tɑ bu burɑnɑ.
28 Então Saul deixou de perseguir Davi e voltou para lutar contra os filisteus. A partir dessa ocasião, o lugar onde Davi estava acampado passou a ser chamado de Selá-Hamalecote.
29 — ausente —
29 Depois, Davi saiu dali e foi viver nas fortalezas da região de En-Gedi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.